Tibetan
་འདོར་བས་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱེད་ཀྱང་། གནས་ལུགས་ལ་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་གཉིས་སུ་མེད་པར་ཡེ་ནས་མཉམ་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་གནས་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་གཉིས་མེད་ལ་ཟབ་པ་དང་ ༧ ལྔ་ནི། སྤྱོད་པ་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་ལ་ཟབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལའང་གཞི་ཡི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱད་མེད་པར་ཡོད་ཀྱང་རྫོགས་སྨིན་སྦྱངས་པ་མཐར་ཕྱིན་ནས་སྒྲིབ་གཉིས་མ་བྲལ་བའི་དུས་མིན་དུ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པར་ཤེས་པ་དང་། ལམ་ལ་ཡུལ་ཤེས་བྱ་དང་ཡུལ་ཅན་ཤེས་པ་དང་། ཉམས་ལེན་སྤྱོད་པ་གསུམ་དང་། འབྲས་བུ་གཉིས་མེད་དེ་སྒྲུབ་བྱེད་བསྒྲུབ་བྱ་གཉིས་སུ་མེད་པར་གཟིགས་པའི་ཆ་ནས་སོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཚོགས་གཉིས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་ལ་དེའི་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་མི་རློམ་པ་ནི་ཐབས་མཁས་པ་ལ་ཟབ་པ་ཉིད་དེ། ཡང་དག་པར་ན་འཐོབ་བྱ་ཉིད་མ་དམིགས་པ་དང་། རང་བྱུང་གི་རྣམ་པའམ་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་འདུས་མ་བྱས་པ་ རྒྱུས་སྒྲུབ་པ་མི་ནུས་པར་གཟིགས་པས་སོ། །ཟབ་མོ་བརྒྱད་པོ་དེ་ནི་སྟོང་པ་དང་རྟེན་འབྱུང་འགལ་བར་འཛིན་པའི་བློ་ངོར་ཕན་ཚུན་གཅིག་གིས་གཅིག་བསལ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཟུང་འཇུག་རོ་མཉམ་དུ་རྟོགས་དཀའ་ཞིང་། དེ་ལྟར་མི་འགལ་བར་མཉམ་པའི་ཚུལ་དུ་རྟོགས་པའི་ཟབ་མོ་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའི་ཡེ་ཤེས་ས་བརྒྱད་པ་ནས་ཐོབ་ལ། དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ལུས་ངག་གི་ཐ་སྙད་ནི་གཞན་ངོར་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཡིན་པར་གཞུང་རྣམས་ལས་གསུངས་ཤིང་། རྟགས་འདི་རྣམས་གཞན་ངོར་ཁོ་ནར་མ་ཟད་རང་ཉིད་ཀྱི་ཡིད་ཆེས་པའང་ཡོད་པར་མངོན་ནོ། །བརྒྱད་པོ་དེ་དག་ཀྱང་སྣང་སྟོང་རོ་མཉམ་ཆེན་པོར་རྟོགས་པ་ལ་གནད་གཅིག་གོ །མདོ་ནི། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ཟབ་པ་དེ་ནི་ངོ་མཚར་རོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །གསུམ་པ་སྦྱོར་བ་ཁྱད་པར་ཅན་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་གང་ཟག་དེའི་སྒོམ་རིམ་ལ། བརྟེན་པ་སངས་རྒྱས་ཆོས་སྐུའི་ཐོབ་བྱེད་ཟབ་མོའི་ཡུལ་ཅན་དང་། ལོངས་སྐུའི་རྒྱུ་རྟེན་ཞིང་དག་པ་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཡུལ་ཅན་དང་། ཞིང་དེར་ཕྲིན་ལས་འཇུག་པ་སྤྲུལ་སྐུའི་རྒྱུ་ཟུང་འཇུག་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་སྦྱོར་བ་གསུམ། དང་པོ་སྲིད་ཞི་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་དངོས་དང་། དེ་ལ་རྩོད་སྤང་གཉིས། དང་པོ། །ས་བརྒྱད་པར་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་སྣང་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པ་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར། ཆོས་ཐམས་ཅད་སོ་སོར་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་སྣང་སྟོང་མཉམ་པ་ཉིད་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་ཚུལ་གཅིག་པ་ལས་ཐ་དད་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པས་ན། སྲི
Chinese
虽舍弃而显现果，然于实相，能证者与所证者二者不立，通达本即安住于平等之法性，此无二而深奥。第七，五者为修行之行持方式深奥，其中就基而言，虽于一切如是性无有差别而存在，然当圆满成熟净治，二障未离之时，知晓其不显现。于道，境为所知，有境为能知，修持为行持三者，果为无二，即从能证与所证二者不立之角度而观。于世俗，圆满二资粮，不自诩获得彼之果位成佛，此乃方便善巧之深奥。真实而言，不缘可得之物，观见自生之相或自生智慧之身，不能以因证成。此八深奥，于执持空性与缘起相违之智识前，以互相遮遣之方式，难以证悟双运味一。如是不违，于平等之方式中，证悟之具足八深奥之智慧，从八地获得。与彼随顺之身语名言，经论中说，乃于他者前不退转之相，此等相不仅于他者前，亦显现为自己之信凭。彼八者，于证悟显空大平等中，要点唯一。经部云：甚深缘起，诚为稀有！如是等。三、相续中生起具足特殊方便之补特伽罗，彼之修次第者，所依为能得佛陀法身之深奥境，以及圆满报身之因，所依清净广大之境，于彼刹土中，事业之行持为化身之因，双运方便善巧之三者。初、有寂平等性为真实，于彼有诤论与遮破二者。初者，于八地，轮回涅槃之诸法，虽显现然无自性，以如梦之故。 一切法各自以自证知，显空平等性，于不可言说之法界中，以一法性，无有丝毫差别，故
English
Although abandoning, the fruit is manifested, but in reality, the one who can prove and the one who can be proven are not established. Understanding that one is inherently abiding in the nature of equality is non-dual and profound. Seventh, the five are profound in the way of practicing conduct. Among them, in terms of the base, although it exists without any difference in all suchness, when it is fully matured and purified, and the two obscurations have not been separated, it is known that it does not manifest. On the path, the object is what is to be known, the object-possessor is the knower, and the practice is the three conducts. The result is non-dual, that is, viewed from the perspective of the one who can prove and the one who can be proven are not established. In the mundane, completing the two accumulations, not boasting of obtaining the fruit of Buddhahood is the profundity of skillful means. In reality, not focusing on what can be obtained, seeing the self-born form or the self-born wisdom body, cannot be proven by cause. These eight profundities, in the face of the intellect that holds emptiness and dependent arising to be contradictory, are difficult to realize the union of two tastes in a way that mutually excludes each other. In this way, without contradiction, in the way of equality, the wisdom that possesses the eight profundities of realization is obtained from the eighth ground. The verbal expressions of body and speech that are in accordance with it are said in the scriptures to be signs of non-retrogression before others, and these signs are not only before others, but also appear as one's own belief. Those eight are the only key to realizing the great equality of appearance and emptiness. The sutra says: "Profound dependent arising is truly rare!" And so on. Third, the individual in whom the special means of union has arisen in the continuum, the order of his practice is based on the profound realm of the Dharma body of the Buddha, and the cause of the complete enjoyment body, the pure and vast realm, and in that pure land, the activity of the activity is the cause of the incarnation body, the three skillful means of union. First, the equality of existence and peace is the reality, and there are two arguments and refutations on it. The first is that on the eighth ground, the dharmas of samsara and nirvana appear but have no self-nature, because they are like dreams. All dharmas are known individually by oneself, the equality of appearance and emptiness, in the inexpressible realm of reality, with one dharma nature, without any difference, therefore
Tibetan
ད་དང་ཞི་བར་བླང་དོར་ཐ་དད་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ནི་སྲིད་ཞི་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱོར་བའོ། །དོན་དམ་པར་ཆོས་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་སྐྱེ་འགག་དང་བྲི་གང་ཀུན་བྱང་མེད་པ་ཡིན་ཀྱང་དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་འཆིང་བ་ཀུན་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་ལ་རང་གི་རྟོག་པའི་དབང་གིས་སྐྱེ་འགག་དང་ཀུན་བྱང་འཆིང་གྲོལ་ཡོད་པས། ལས་དགེ་སྡིག་བསགས་པ་དང་དེའི་རང་འབྲས་འབྱིན་པ་ཡོད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། གཞན་ཡང་ཆོས་རྣམས་རྨི་ལམ་ངང་འདྲ་ན། ཉིན་པར་གྱི་དགེ་སྡིག་གི་ལས་བསགས་པའང་། རྨི་ལམ་གྱི་ལས་ལྟར་ཕན་གནོད་མེད་པའམ་ལས་ལམ་མ་རྫོགས་པར་འགྱུར་ལ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་ཡང་ན་རྨི་ལམ་དུ་སྲོག་བཅད་པ་སོགས་རྨིས་ནའང་ཉིན་པར་ལྟར་ལས་ལམ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའི་ཀླན་ཀ་ཡི། ལན་ནི་མདོ་ལས་ཇི་སྐད་བཤད་པར་དེ་དག་ཏུ་ཟད་དེ། དེ་ནི་ཆོས་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་གྲུབ་མ་གྲུབ་ཀྱི་བདེན་རྫུན་ཡོད་པས་མ་ཡིན་ལ། མི་ཤེས་པ་འཆིང་བ་ཀུན་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་གི་རང་གི་རྟོག་པ་མངོན་ཞེན་ཆེ་ཆུང་གི་དབང་ལས་རང་འབྲས་དེ་ལྟར་འབྱིན་མི་འབྱིན་ཡོད་དེ། རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་ནི་སད་པའི་ཚེ་རྫུན་པར་ཤེས་ནུས་པས། དེར་གཏེར་རྙེད་པར་ རྨིས་པ་ལྟ་བུ་ལའང་། གཏེར་དངོས་སུ་རྙེད་པར་འཛིན་མཁན་སུ་ཡང་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་ལའང་ཉིན་སྣང་དང་ཁྱད་མེད་པར་མངོན་ཞེན་གྱི་གསོས་འདེབ་མཁན་ཞིག་བརྒྱ་ལ་ཡོད་ན་དེས་ལས་ལམ་གྱི་དངོས་གཞི་རྫོགས་པར་ཡང་ཅིས་མི་འགྱུར་ཏེ། མི་འགྱུར་ན་ཉིན་སྣང་ལའང་མི་འགྱུར་རོ། །ཡང་སད་རྨི་གཉིས་ཀར་ལས་དང་སེམས་པ་དབེན་པར་མདོ་ལས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་མངོན་ཞེན་གྱི་ཁྱད་པར་སྒྲུབ་མི་ནུས་སྙམ་ན། དེ་དང་མི་འགལ་ཏེ་ཚུལ་དེ་དག་དོན་དམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཤཱ་རིའི་བུས་རབ་འབྱོར་ལ་རྨི་ལམ་དུ་རྣམ་ཐར་གསུམ་བསྒོམས་ན་ཤེར་ཕྱིན་འཕེལ་ལམ་ཞེས་དྲིས་པས། ཉིན་པར་བསྒོམས་པས་འཕེལ་ན་མཚན་མོ་ཅིས་མི་འཕེལ་ཞེས་གསུངས་པས། བློ་ཡུལ་ལ་མ་འཁྲུལ་བར་ཞུགས་ན་ཉིན་མཚན་གྱི་ཁྱད་པར་ཅི་ལ་ཡོད་ཅེས་པའི་དོན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་རྨི་ལམ་དུ་སྦྱིན་སོགས་ཚོགས་བསགས་ན་དེས་ཚོགས་རྫོགས་པར་འགྱུར་རམ་ཞེས་དྲིས་པ་ན་རབ་འབྱོར་གྱིས་དོན་གྱི་ལན་སྔར་བཏབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དགོས་པའི་དབང་གིས་བྱམས་པ་ལ་ཞལ་འཕངས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པ་འདི་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པ་ཡིན་པས་འདི་ལ་དྲིས་ཤིག་ཅེས་གསུངས་པ་ན་དེ་ལྟར་དྲིས་པ་དང་། བྱམས་པས་ཅི་བྱམས་པ་ཞེས་པའི་མིང་ གིས་ལ
Chinese
如今对于轮回和寂灭，不分别取舍，这就是轮回寂灭等性的结合。从究竟上说，法性平等性没有生灭和减增，但对于没有证悟到这一点的具有所有束缚的补特伽罗来说，由于自己的分别念的支配，有生灭和净染、束缚解脱。因此，积累善恶业以及产生其自果是存在的。第二，此外，如果诸法如梦一般，那么白天积累的善恶业，也如梦中的业一样，没有利益损害或者业道不圆满等等，以“等”字表示，或者梦中杀生等，也如白天一样业道圆满的诘难。回答是，如经中所说的那样，这些都已穷尽。这并不是因为法自己的体性有成不成的真假，而是因为不了解的具有所有束缚的补特伽罗，由于自己的分别念的执着大小的支配，而有产生或不产生自果的情况。因为梦中的显现，在醒来时能够知道是虚假的。因此，即使像梦见找到宝藏一样，也没有人会认为真的找到了宝藏。如果对于梦中的显现，也有像白天显现一样，培养执着的人，百人中有一人，那么他为什么不能使业道的实体圆满呢？如果不能圆满，那么白天的显现也不能圆满。此外，经中说醒时和梦中，业和心是远离的，因此认为不能成立执着的差别，这并不相违，因为那些道理是从究竟的角度说的。此外，舍利子问善现，如果在梦中修习三解脱门，般若波罗蜜多会增长吗？善现回答说，如果白天修习会增长，那么晚上为什么不会增长呢？意思是说，如果在不迷惑于心识的境地中进入，那么白天和晚上有什么差别呢？如果这样，如果在梦中积累布施等资粮，那么会圆满资粮吗？当被问到这个问题时，善现因为已经回答了意义上的答案，并且因为需要，而把话题转向了慈氏菩萨，说：这位慈氏菩萨是一生补处菩萨，所以问他吧。当这样问的时候，慈氏菩萨以“慈氏”的名字……
English
Now, not distinguishing between acceptance and rejection regarding samsara and nirvana is the union of the equality of samsara and nirvana. Ultimately, the nature of reality, the equality itself, is without arising, ceasing, decrease, or increase, but for individuals who have not realized this and possess all bondages, due to the power of their own conceptualizations, there is arising, ceasing, purification, defilement, bondage, and liberation. Therefore, the accumulation of virtuous and non-virtuous actions and the production of their own results exist. Secondly, moreover, if all phenomena are like the nature of dreams, then the accumulation of virtuous and non-virtuous actions during the day would also be like actions in a dream, without benefit or harm, or the path of action would not be complete, and so on. The word "etc." implies that even if one dreams of killing in a dream, the path of action would be complete as in the daytime. The answer to this objection is that, as stated in the sutras, these are all exhausted. This is not because the nature of phenomena itself has truth or falsehood in terms of being established or not, but because for individuals who do not understand and possess all bondages, due to the power of the magnitude of their own conceptual clinging, there is the possibility of producing or not producing their own results. Because the appearance in a dream can be known as false when awake, even in the case of dreaming of finding treasure, no one believes that they have actually found treasure. If, for the appearance in a dream, there is someone who cultivates clinging as if it were a daytime appearance, even one in a hundred, then why would they not complete the actual basis of the path of action? If it does not become complete, then the daytime appearance would also not become complete. Furthermore, since the sutras state that in both waking and dreaming, actions and mind are separate, it might be thought that the difference in clinging cannot be established. This is not contradictory, because those reasons are given from the ultimate point of view. Moreover, Shariputra asked Subhuti whether the perfection of wisdom would increase if he meditated on the three doors of liberation in a dream. Subhuti replied that if it increases when meditating during the day, why would it not increase at night? The meaning is that if one enters without being confused in the realm of mind, what difference is there between day and night? If so, if one accumulates merit such as generosity in a dream, will it complete the accumulation of merit? When asked this question, Subhuti, because he had already answered the meaning, and because of the need, turned the topic to Maitreya Bodhisattva, saying, "This Maitreya Bodhisattva is a one-birth-bound Bodhisattva, so ask him." When asked in this way, Maitreya Bodhisattva, with the name "Maitreya"...