Tibetan
ངེས་པར་འབྱུང་བའི་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །ལམ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་བདག་མེད་པར་རྟོག་པ་བྱེད་པ་པོ་མེད་པའི་དང་། རིགས་པའི་ལམ་ཤེས་པ་པོ་མེད་པའི་དང་། རང་རྒྱུད་ལོག་པ་ལས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་སྒྲུབ་པའམ་གོ་འཕོ་བ་པོ་མེད་པའི་དང་། ལས་ཉོན་ལས་ངེས་པར་འབྱིན་པའི་ལམ་གྱིས་ཉོན་མོངས་འདུལ་བ་པོ་མེད་པའི་རྣམ་པ་བཞི་པོ་ལམ་རྣམ་བཞི་དང་སྦྱར་ཞིང་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཉན་རང་གི་མཁྱེན་པའོ། །དེ་དག་ནི་ཉོན་སྒྲིབ་ཀྱི་གཉེན་པོ་མཐོང་ལམ་ཟག་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །རང་རྒྱལ་ལ་དེའི་སྟེང་དུ་གཟུང་བ་རང་བཞིན་མེད་རྟོགས་ཡོད་པས། ཤེས་སྒྲིབ་རགས་པའི་གཉེན་པོ་མཐོང་སྒོམ་མཉམ་རྗེས་གཉིས་ལས། དང་པོ། སྒོམ་ལམ་རྗེས་ཐོབ་ཟག་བཅས། གཟུང་བ་ངོ་བོ་མེད་པར་རྟོགས་པ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་དང་། མ་སྐྱེས་པ་སྒྲ་བརྙན་གྱི་དང་། མ་འགགས་ པ་མིག་ཡོར་གྱི་རྣམ་པ་དང་། གཟོད་ནས་ཞི་བ་སྨིག་རྒྱུའི་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྒྱུ་མ་ལྟར་རྟོགས་པའི་རྣམ་པ་ལྔའོ། །དེ་ལྔ་ནི་ཤེས་སྒྲིབ་རགས་པའི་གཉེན་པོ་སྒོམ་ལམ་མོ། །མཉམ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱི་དོན་མེད་པའམ། ཕྱི་དོན་མེད་པས་ན་ཕྱི་དོན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་རྣམ་པ་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཕྱི་དོན་རྣམ་བྱང་མེད་པའི་རྣམ་པ་དང་། ཀུན་ཉོན་གྱི་བག་ཆགས་ཀྱིས་གོས་པ་མེད་པའི་རྣམ་པ་དང་། དེའི་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་དབྱེ་བའི་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་དང་། རང་གི་རྟོགས་པ་ལ་གཟུང་བར་བྱར་རློམ་པ་མེད་པའི་དང་། ཕྱི་དོན་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཐོབ་ཟིན་ལས་མི་ཉམས་པར་རྟོགས་པས་ན། མི་གཡོ་བའི་རྣམ་པ་སྟེ། མཐོང་ལམ་ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གཞི་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་མཐའ་དག་བདེན་བཞིར་འདུ་བ་ལས་དབྱེ་བསྡུའི་ཁྱད་པར་གྱིས་སྐབས་འདིར་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་དུ་བསྡུས་ཏེ་བསྒོམས་པའོ། །གཉིས་པ། ལམ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པའང་། རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་བདེན་པ་སྤང་གཉེན་གྱི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་དང་། ལམ་བདེན་དམ་བཅའ་དང་འཐད་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བདེན་པ་མཚན་ཉིད་ ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་དང་། འགོག་པའི་བདེན་པ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བཤད་པ་ལ་ནི། གོ་རིམ་བཞིན་དུ་དེ་དག་ཆགས་བྲལ་གྱི་རྣམ་པ་སོགས་བརྒྱད་དང་། ཚད་མེད་པའི་རྣམ་པ་སོགས་བདུན་དང་ནི། མི་རྟག་པའི་རྣམ་པ་སོགས་ལ་ལྔ་དང་། ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་སོགས་བཅུ་དྲུག་ཅེས་ལམ་ཤེས་ལ་རྣམ་པ་སོ་དྲུག་ཏུ་བསྒྲགས་སོ། །མདོ་ནི། འདོད་ཆགས་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་སོགས་སོ། །ཀུན་འབྱུང་བདེན་པ་སྤང་གཉེན་གྱི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་ལ། རྒྱུ་ཡི་རྣམ་པ་ལ། འཁོར་བའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ། འདོད་པ་མ་ཐོབ་པ་ལ་འཕྲད་པར་འདོད་པའི་འདོད་འདུན་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་ཆགས་བྲལ་གྱི་རྣམ་པ་དང་ཐོབ་པ་ལ་སྲེད་ཅིང་ཞེན་པའི་གཉེན་པོ་མི་གནས་པའི་དང་། དེའི་དབང་གིས་ཡང་སྲིད་ལ་དགའ་བའི་གཉེན་པོ་སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །སྲིད་པ་ཀུན་ནས་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་དུག་གསུམ་གྱི་གཉེན་པོར། འདོད་ཆགས་མེད་པའི་དང་། ཞེ་སྡང་མེད་པའི་དང་། གཏི་མུག་མེད་པའི་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །རབ་སྐྱེའི་རྣམ་པ་སྔ་ཕྱི་ཀུན་དུ་རྟོག་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཀུན་རྟོག་སྤོང་བྱེད་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་རྣམ་པ་ གཅིག་གོ །ཀུན་འབྱུང་རྐྱེན་རྣམས་སེམས་ཅན་དུ་མངོན་ཞེན་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་སེམས་ཅན་མེད་རྟོག་གི་རྣམ་པ་སྟེ་དེ་ལྟར་རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་བདེན་པ་ལ་བརྒྱད་དོ། །ལམ་བདེན་དམ་བཅའ་དང་དེ་འཐད་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་ལ། དང་པོ་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ནི། བགྲང་དུ་མེད་པའི་སེམས་ཅན་ལ་སྐབས་འབྱེད་པས་ན་ཚད་མེད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ནོ། །ཅི་ལྟར་ཚད་མེད་པའི་ལམ་ཡིན་ཞེ་ན་ཚད་མེད་པའི་ལམ་དུ་འཐད་དེ། འཁོར་འདས་ཀྱི་མཐའ་གཉིས་དང་མ་འབྲེལ་བའི་རྣམ་པ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་དུ་འཛིན་པས་སོ། །རིག་པའི་ངོ་བོ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཐ་མི་དད་པར་རྟོགས་པའི་ངོ་བོར་དམ་བཅའ། དེ་རིགས་པ་ཡིན་ཏེ་དམན་པ་ཉན་རང་གི་ས་ལ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་མེད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པས་ཤིན་ཏུ་རིགས་པའོ། །སྒྲུབ་པའི་ངོ་བོ་བདག་གཉིས་སུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེས་ཇི་ལྟར་སྒྲུབ་ན། ཆོས་ཉིད་གཞལ་དུ་མེད་པའི་རྣམ་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པའོ། །ངེས་འབྱིན་གྱི་ངོ་བོ་དོན་དམ་པར་ཆོས་གང་ལ་ཡང་ཆགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཕྱི་མ་ལ་འཐད་པ་དྲི་བཀོད་མ་མཛད་པ་ནི་གདུལ་བྱ་ཉེ་བའི་བསམ་ངོ་ལ་ལྟོས་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་བདུན་ནོ། །སྡུག་བདེན་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ བཤད་པ། དང་པོ་སྐད་ཅིག་གིས་འགྱུར་བའི་མི་རྟག་པའི་དང་། སྡུག་བསྔལ་གསུམ་གང་རུང་དང་ལྡན་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་། དོན་གཞན་གྱི་བདག་གིས་དབེན་པའི་སྟོང་པ་དང་། བདག་རང་གི་ངོ་བོས་དབེན་པའི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་སྟེ། དེ་བཞི་རང་མཚན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་གཅིག་པས་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་རྣམ་པ་
Chinese
应当与出离之相相结合。使入于道的无我之悟，无有作者；通达理路之道，无有知者；从自续邪谬中，成立或转变非颠倒者，无有作者；以从业及烦恼中决定解脱之道，调伏烦恼，无有调伏者，此四种相与四道相结合，乃是声闻、独觉通达人无我之智。彼等是烦恼障之对治，见道无漏之智慧。于自生者，其上具有所取无自性之悟，故为所知障粗分之对治，见道与修道之俱生及后得二者。初者，修道后得有漏，悟入所取无实，如梦之相；无生者，如声响之影；无灭者，如眼翳之相；本来寂静者，如阳焰；自性涅槃者，如幻化之悟入五相。此五者乃是所知障粗分之对治修道。平等性智，一切皆无有遍计烦恼之外境，或以外境不存在之故，外境一切遍计烦恼皆不存在之相，悟入其自性；如是，外境无有清净之相；无有为遍计之习气所染污之相；无有彼之色等差别戏论之相；于自之悟入，无有执为所取之想；以悟入外境不存在，从已获得者不退失之故，乃是不动之相，是见道所知障之对治。如是，一切基智之相，皆摄于四谛之中，然以分门别类之差别，于此处摄为二十七而修习之。第二，道智之相亦是，从因集谛之应断与对治之门而宣说，道谛从立宗与正理之门而宣说，苦谛从体性
English
It should be combined with the aspect of renunciation. The realization of selflessness that causes entry into the path, without an agent; understanding the path of reason, without a knower; from the wrongness of one's own system, establishing or transforming what is not inverted, without an agent; with the path of definite liberation from karma and afflictions, subduing afflictions, without a subduer, these four aspects are combined with the four paths, and are the wisdom of hearers and solitary realizers who understand the selflessness of persons. These are the antidote to the afflictive obscurations, the uncontaminated wisdom of the path of seeing. For the self-realized, there is the realization of the absence of inherent existence of what is apprehended, so it is the antidote to the coarse aspect of the obscuration of knowledge, the coemergent and subsequent of the path of seeing and the path of meditation. The first, the post-attainment of the path of meditation, is contaminated. Realizing that what is apprehended is without essence, like the aspect of a dream; the unborn, like the reflection of a sound; the unceasing, like the aspect of an eye disease; primordially peaceful, like a mirage; naturally in nirvana, like the five aspects of realizing illusion. These five are the antidote to the coarse aspect of the obscuration of knowledge, the path of meditation. Equality wisdom, all phenomena are without the external object of pervasive affliction, or because the external object does not exist, the aspect that all external objects are without pervasive affliction, realizing its nature; likewise, the aspect that external objects are without purification; the aspect that is not stained by the habitual tendencies of pervasion; the aspect that is without the proliferation of distinctions such as its form; in one's own realization, there is no thought of grasping as an object; because realizing that external objects do not exist, one does not degenerate from what has already been attained, it is the aspect of immovability, it is the antidote to the obscuration of knowledge of the path of seeing. Thus, all aspects of the basis of knowledge are included in the four truths, but with the difference of classification, here they are summarized into twenty-seven and meditated upon. Second, the aspects of the path of knowledge are also, the cause, the truth of arising, is explained from the door of abandonment and antidote, the truth of the path is explained from the door of assertion and reason, the truth of suffering is explained from the characteristic.
Chinese
哦！经部中说：“因为没有贪欲的对境。”等等。关于从断除对治的角度来阐述集谛的真理。在原因的方面，轮回的主要原因，对于没有得到的欲望，想要遇到的欲望，断除这种欲望的对治是离贪的相，对于已经得到的贪恋和执着的对治是不安住的相，以及由于它的力量而喜欢再生的对治是寂灭戏论的相，共有三种。对于从一切有生之源产生的原因——三毒的对治，有无贪的相，无嗔的相，和无痴的相，共有三种。对于极生的相，断除前后一切颠倒的遍计，是无烦恼的相，共一种。对于集起诸缘，断除对众生的显现执着之对治，是无众生之想的相，这样，原因集谛共有八种。关于从立誓和它合理性的角度来阐述道谛。首先，道的体性是：因为对无数的众生进行区分，所以是具有无量相的。如果问：怎样才是无量的道呢？答：安立为无量的道是合理的，因为执持不与轮回和涅槃二边相连的相为无上菩提。关于智慧的体性，立誓为通达一切法在法界中无有差别的体性。那是合理的，因为没有将低劣的声闻和缘觉之地执为殊胜的相，所以是极其合理的。关于修证的体性，是不分别二我的智慧。通过它如何修证呢？如实地修证法性不可衡量的相。关于决定的体性，是对任何法都没有贪执的智慧。对于后者，没有进行提问和回答，是因为取决于所化近者的意乐。这样，道的相有七种。从体相的角度来阐述苦谛。首先，是刹那变化的无常，以及具有三种痛苦中任何一种的痛苦，还有远离异体之我的空性，以及远离自体之我的补特伽罗无我，这四种是就自相而言的。所有这些也都是在法无我的自性中一体的，所以是无相之相。
English
Oṃ! In the Sutra, it says, "Because there is no object of desire," and so on. Regarding the explanation of the truth of the origin of suffering from the perspective of abandonment and antidote. In terms of the cause, the main cause of samsara, the antidote to abandoning the desire to encounter desires that have not been obtained is the aspect of detachment from desire, the antidote to craving and attachment to what has been obtained is the aspect of non-abiding, and the antidote to delighting in rebirth due to its power is the aspect of the pacification of proliferation, there are three. As antidotes to the three poisons, the causes of all arising existences, there are the aspects of being without desire, without hatred, and without ignorance, there are three. The aspect of supreme birth, abandoning all the inverted conceptualizations of past and future, is the aspect of being without afflictions, there is one. The antidote to abandoning the attachment to phenomena as sentient beings, which are the conditions of arising, is the aspect of non-sentient thought, thus, there are eight aspects of the truth of the origin of suffering. Regarding the explanation of the truth of the path from the perspective of vows and their validity. First, the nature of the path is: because it distinguishes countless sentient beings, it is of the nature of being immeasurable. If asked: How is it an immeasurable path? Answer: It is reasonable to establish it as an immeasurable path, because it holds the aspect of not being connected to the two extremes of samsara and nirvana as unsurpassed enlightenment. Regarding the nature of wisdom, the vow is to realize that all phenomena are undifferentiated in the realm of phenomena. That is reasonable, because it does not hold the inferior grounds of hearers and solitary realizers as supreme, so it is extremely reasonable. Regarding the nature of accomplishment, it is the wisdom that does not discriminate the two selves. How does it accomplish through that? It accomplishes the immeasurable aspect of the nature of reality without inversion. Regarding the nature of definite emergence, it is the wisdom without attachment to any phenomena in ultimate truth. For the latter, no questions or answers were made, because it depends on the intention of the near disciples. Thus, there are seven aspects of the path. Explaining the truth of suffering from the perspective of characteristics. First, there is impermanence, which changes in an instant, and suffering, which possesses any of the three sufferings, and emptiness, which is devoid of a self of other entities, and the selflessness of the person, which is devoid of a self of its own entity, these four are made in terms of their own characteristics. All of these are also one in the nature of the selflessness of phenomena, so it is the aspect of being without characteristics.