Tibetan
ང་མདོ་ལས། རབ་འབྱོར་ཡུམ་འདི་ནི་ཆོས་གང་ཡང་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན། འདས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་སོགས་གསུངས་པ་འདི་གཞི་ཤེས་ཀྱི་མཇུག་སྡུད་སྟོན་པའི་ཚིག་དང་། ཡང་རབ་འབྱོར་ཡུམ་འདི་ནི་ཁམས་གསུམ་ལས་འདའ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་སོགས་གསུངས་པ་འདི་ལམ་ཤེས་ཀྱི་དང་། ཡང་རབ་འབྱོར་ཡུམ་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ནས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་སྟེར་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་འདོར་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན། ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་མཇུག་སྡུད་དེ་སྐབས་གསུམ་རྫོགས་པར་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །སྐབས་བསྡུ་བ་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་ཏེ་གསུམ་པའི་བཤད་པའོ། །གཉིས་པ་འཇུག་པ་སྦྱོར་བཞིའི་ཡན་ལག་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་གཉིས། དབང་དུ་བྱ་བ་རྒྱུ་འབྲས་དང་། བརྟན་པ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཡན་ལག་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། དབང་དུ་བྱ་བའི་རྒྱུ་རྣམ་ཀུན་ དང་། དབང་དུ་བྱ་བའི་འབྲས་བུ་རྩེ་མོའི་ཡན་ལག་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། སྦྱོར་བ་ཁྱད་པར་ཅན་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པ་དང་། སྦྱོར་བ་ཁྱད་པར་ཅན་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་སྒོམ་རིམ་མོ། །དང་པོ་ལ་སྦྱོར་བའི་རྣམ་པ། སྦྱོར་བ་པོ་གང་ཟག །སྦྱོར་བ་རང་གི་ངོ་བོ། སྦྱོར་བའི་སྔོན་འགྲོའི་ཆོས་དང་བཞི། དང་པོ་ལ་མདོར་བསྟན་དང་། རྒྱས་བཤད་གཉིས། དང་པོ། དེ་ལྟར་གཞི་ལམ་རྣམ་པའི་ཆོས་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་གཉེན་པོ་ཡེ་ཤེས་བརྒྱ་དོན་གསུམ་པོ་ཐབས་ཤེས་ཟུང་འབྲེལ་དུ་བསྒོམ་པ་ཡིན་ལ། ཤེས་རྣམ་དོན་རྣམ་དུ་རྩོད་པ་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཡང་མེད་དེ་གཉིས་ཀ་ལྡོག་པས་ཕྱེ་བ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ཡང་མི་མཐུན་ཕྱོགས་མཚན་འཛིན་འཇོམས་པ་དང་། སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་དང་བྲལ་བའི་ཤེར་ཕྱིན་ཡིན་ཀྱང་སྒོམ་ཚུལ་གྱི་དབང་གིས་སྐྱེ་མེད་གསུམ་རྟོགས་པའི་ཆེད་དུ་དང་། སྦྱོར་བ་ཡང་བཞི་ཀ་ལ་འཇུག་པས་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་བརྒྱ་དོན་གསུམ་མཐར་ཆགས་སུ་དཀྱུས་ཐོགས་གཅིག་ལ་བསྒོམ་པ་སྟེ། རྒྱུ་མཚན་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཆ་ཚང་བའི་རྒྱ་ཆེ་བ་མ་ཚང་བ་མེད་པའི་དོན་ཡིན་གྱི་ཕྱོགས་རེ་བ་མིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་ཀྱང་ལམ་གྱི་ཐབས་རྒྱ་ཆེ་བའང་ ཚང་དགོས་པས། དཔེར་ན་སེམས་བསྐྱེད་སོགས་དགོས་པ་བཞིན་ནོ། །རྣམ་ཀུན་མངོན་རྫོགས་ཚོགས་ལམ་དུ་བསྒོམ་པ་ནི། མཐོང་སྤང་རྣམ་པར་སུན་འབྱིན་པའི་གཉེན་པོ་དང་། སྦྱོར་ལམ་རྩེ་སྦྱོར་དེ
Chinese
我的经部中说：‘善现，此般若波罗蜜多，并非能获得任何法，并非能超越’等等，这些是显示基智的结尾之语。又说：‘善现，此般若波罗蜜多，并非能超越三界’等等，这是道智的结尾之语。又说：‘善现，此般若波罗蜜多，并非从诸佛之法中施与独觉之法，并非舍弃’等等，这些是遍智的结尾，是显示三个阶段圆满。阶段的总结是：名为《现观庄严论》的般若波罗蜜多诀窍论典中，关于一切种智的阶段，即第三品的解释。第二，进入四加行的支分广说，分为二：能自在的因果，和稳固的因果之支分广说。第一部分分为二：能自在的因——一切种相，和能自在的果——顶加行之支分广说。第一部分分为二：在相续中生起殊胜加行，和在相续中已生的殊胜加行的修习次第。第一部分有加行的相状，加行者之人，加行自身的体性，加行的前行法四种。第一种有总说和广说两种。第一，如此一来，对于基道一切种相之法，以颠倒的方式进行增益的对治——一百零三种智慧，是以方便智慧双运的方式修习的。争论识相和义相没有任何必要，因为二者是通过遮遣来区分的。也就是说，虽然是破除不相顺品之相执，并且是远离生灭住三者的般若波罗蜜多，但为了通过修习方式证悟无生三者，并且加行也包含所有四种，因此将三智的一百零三种相，以次第相连的方式在一个座次上修习。原因是道路的相貌完整，是广大而无缺的含义，而不是偏颇的，因为一切万法在空性中都是一味一体，所以道路的方便也必须是广大的，例如发心等等是必不可少的。将一切种相在现证菩提资粮道上修习，是作为遣除见断的对治，以及加行道和顶加行。
English
In my Sutra Pitaka, it says, 'Subhuti, this Prajnaparamita does not cause the attainment of any dharma, nor does it cause transcendence,' etc. These are words that show the conclusion of the basis knowledge. It also says, 'Subhuti, this Prajnaparamita does not cause transcendence of the three realms,' etc. This is the conclusion of the path knowledge. It also says, 'Subhuti, this Prajnaparamita does not bestow the dharma of solitary realizers from the dharmas of the Buddhas, nor does it abandon,' etc. These are the conclusions of omniscience, showing the completion of the three stages. The summary of the stages is: In the treatise on the key instructions of the Prajnaparamita, called 'Ornament of Clear Realization,' the explanation of the stage of all-knowingness, that is, the third chapter. Secondly, the detailed explanation of the limbs of entering the four applications is divided into two: the cause and effect of empowerment, and the detailed explanation of the limbs of the cause and effect of stability. The first part is divided into two: the cause of empowerment—all aspects, and the detailed explanation of the limbs of the fruit of empowerment—the peak application. The first part is divided into two: generating special application in the continuum, and the meditation sequence of special application that has arisen in the continuum. The first part has four aspects: the appearance of the application, the person who applies, the nature of the application itself, and the preliminary practices of the application. The first has two aspects: a brief explanation and a detailed explanation. First, in this way, the antidote to the perverted imputation of the dharmas of the basis and path—the one hundred and seventy-three wisdoms—is cultivated in the union of skillful means and wisdom. There is no need to argue about the appearance of consciousness and the appearance of objects, because the two are distinguished by negation. That is to say, although it is the Prajnaparamita that destroys the grasping of characteristics of the unfavorable side and is separated from the three of arising, ceasing, and abiding, it is for the sake of realizing the three unborn through the method of cultivation, and the application also includes all four, so the one hundred and seventy-three aspects of the three wisdoms are cultivated in one session in a continuous sequence. The reason is that the appearance of the path is complete, it is the meaning of being vast and without lack, not partial, because all phenomena are of one taste in emptiness, so the skillful means of the path must also be vast, just as the generation of bodhicitta, etc., is necessary. Cultivating all aspects on the path of complete enlightenment accumulation is as an antidote to dispel what is to be abandoned by seeing, and the application path and the peak application.
Tibetan
་སྤང་བ་གཉེན་པོའི་ཆ་ཤས་དང་། མཐར་གྱིས་པ་ཐག་བསྲིང་བའི་གཉེན་པོའོ། །གཞི་བདེན་བཞིའི་དོན་ཤེས་པ་ཡི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་རྣམས་ལ། རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་གཉེན་པོའི་མཚན་ཉིད་དམ། ཡང་ན་དོན་རྣམ་དེ་འཇལ་བྱེད། ཤེས་བྱ་ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་ནི་གཞི་ལམ་རྣམ་པས་རྣམ་གསུམ་གྱིས་འཇུག་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ཕྱིར། རེ་རེ་བ་མ་ཡིན་པས་བསྡུས་ན་རྣམ་པ་དེ་ནི་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འདོད་དོ། །གཉིས་པ་ལ། གཞི་ཤེས། ལམ་ཤེས། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྣམ་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་གསུམ། དང་པོ། མདོ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེར་ཕྱིན་འདི་ནི་མ་མཆིས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །རབ་འབྱོར་ནམ་མཁའ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡུམ་ནི་མེད་པའི་ཕར་ཕྱིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །གཞི་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་མེད་པའི་རྣམ་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། མི་གཡོ་བ་ཡི་རྣམ་པའི་བར་དུ་བདེན་པ་སོ་སོ་ལ་བཞི་རེ་དང་། ལམ་ལ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ པའི་ལྡོག་ཆ་ནས་བསྟན་པ་བཞི་ཉན་རང་དང་ཐུན་མོང་གི་རྟོགས་བྱ་དང་། དེའི་སྟེང་དུ་རང་རྒྱལ་གྱི་གཟུང་བ་རང་བཞིན་མེད་རྟགས་ལ་མཉམ་རྗེས་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བའི་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་རྨི་ལམ་དང་སྒྱུ་མ་ལྟར་རྟོགས་པ་སོགས་དཔེ་ལྔས་བསྟན་པ་དང་། མཉམ་བཞག་ཏུ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་སོགས་དྲུག་ནི་རང་རྒྱལ་ལ་ཕྱི་དོན་རང་བཞིན་མེད་པ་ཁོ་ནའི་ཆ་ལས་བཞག་ཅིང་། ཐེག་ཆེན་དུ་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་གྱིས་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་བཟུང་དགོས་ལ་དེ་ལྟར་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་དེ་ནི་བཅོ་ལྔར་བཤད་པ་སྟེ་བསྡོམས་པས་ཉེར་བདུན་ནི་གཞི་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་སྟེ། རྟག་པར་མེད་པའི་རྣམ་པ་དང་། དོན་དམ་དུ་མི་སྐྱེ་བའི་རྣམ་པ་དང་། བྱེད་པ་པོ་དང་གཙང་བ་སོགས་བདག་གིས་དབེན་པའི་རྣམ་པ་དང་། བདག་འཛིན་གྱིས་མི་བརྫི་བའི་རྣམ་པ་སྟེ་འདི་བཞི་མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་སྟོང་བདག་མེད་ཀྱི་རྣམ་པ་བཞིའོ། །སྡུག་བསྔལ་སྐྱེ་བའི་གནས་མེད་པའི་རྣམ་པ་དང་། སྐྱེ་འགག་མེད་པ་ནམ་མཁའི་ཚུལ་དང་། རྟོག་དཔྱོད་དང་བྲལ་བ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དང་། དོན་དམ་དུ་མིང་བཞིའི་ཕུང་པོ་མེད་པ་མིང་མེད་པའི་རྣམ་པ་སྟེ། དེ་དག་རིམ་པ་ལྟར། རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་རབ་སྐྱེ། རྐྱེན་དང་བྲལ་བའི་རྣམ་ པའོ། །འགྲོ་འོང་གི་ཐོབ་བྱར་མེད་པས་འགྲོ་བ་མེད་པའི་དང་། རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་མི་འཕྲོག་པའི་གཟུང་དུ་མེད་པའི་མི་འཕྲོག་པའི་དང་། དོན་དམ་དུ་དྲི་མ་ཟད་པར་བྱར་མེད་ཅིང་མི་འཛད་པ་མི་ཟད་པའི་དང་། དོན་དམ་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་འགོག་པ་ཞི་བ་གྱ་ནོམ་
Chinese
是断除对治的部分，是逐渐延长绳索的对治。对于了知四谛之义的智慧的差别，称为“相”，那是对治的体性吗？或者衡量那意义之相。所知一切遍知性，是因为以基、道、相三种方式进入的对境，如果不是一个个而是总合起来，那么相也被认为是三种。第二，基智，道智，遍智之相广说三者。第一，经部说：薄伽梵般若波罗蜜多是无有的彼岸。 善现，因为虚空没有，所以母亲是没有的彼岸。等等。基智之相从无有之相开始，到不动之相为止，对每个谛都有四个，对于道，从补特伽罗无我的反体方面所显示的四种是声闻、独觉和共同的所证，在那之上，独觉的所取自性无有之相，分为正观和后得二者，在后得中如梦和幻化般证悟等以五喻显示，在正观中没有一切烦恼等六者，是安立在独觉唯有外境自性无有的部分上，在大乘中，诸法自性无有的意义必须如其言词般执取，如是道的相是说为十五，总合为二十七是基智之相，常时没有的相，胜义中不生的相，作者和清净等我所空的相，不被我执所欺的相，这四个是无常、苦、空、无我的四相。痛苦生起之处没有的相，无生无灭如虚空之相，离于分别思择不可言说的，胜义中没有名四蕴的名无有的相，那些次第是，因是集，极生。离于缘的相。因为没有往来的所得，所以是没有去的，从相的方面不夺取的不可取的，胜义中垢染不可穷尽且不穷尽的不尽的，胜义中没有生的相都是灭谛寂静殊胜
English
It is the part of abandoning the antidote, and it is the antidote of gradually lengthening the rope. For the differences in wisdom that know the meaning of the four truths, it is called "aspect," is that the nature of the antidote? Or measure that meaning aspect. The nature of knowing all knowable things is because it is the object of entering in three ways: base, path, and aspect. If it is not one by one but combined, then the aspect is also considered to be three types. Secondly, the three aspects of base wisdom, path wisdom, and omniscience are explained in detail. First, the Sutra says: The Bhagavan Prajnaparamita is the other shore of non-existence. Subhuti, because space does not exist, the mother is the other shore of non-existence. And so on. The aspect of base wisdom starts from the aspect of non-existence and ends with the aspect of immovability, with four for each truth. For the path, the four shown from the opposite aspect of the selflessness of the person are the objects of realization common to the hearers, solitary realizers, and on top of that, the aspect of the self-naturelessness of the object of the solitary realizer is divided into two: direct perception and subsequent attainment. In the subsequent attainment, it is shown with five metaphors such as realization like dreams and illusions. In direct perception, the six aspects such as the absence of all defilements are established only on the part of the solitary realizer's external object self-naturelessness. In the Great Vehicle, the meaning of the self-naturelessness of all phenomena must be grasped as it is said. Thus, the aspect of the path is said to be fifteen, and the total of twenty-seven is the aspect of base wisdom, the aspect of not being permanent, the aspect of not being born in the ultimate sense, the aspect of being empty of self such as the agent and purity, and the aspect of not being deceived by self-grasping. These four are the four aspects of impermanence, suffering, emptiness, and selflessness. The aspect of not having a place for the arising of suffering, the aspect of no arising and no ceasing like the nature of space, the aspect of being beyond conceptual thought and unspeakable, the aspect of not having the four aggregates of name in the ultimate sense, the aspect of having no name. Those sequences are, the cause is the origin, the extreme arising. The aspect of being free from conditions. Because there is no gain from going and coming, it is without going, the unseizable that is not taken away from the aspect, the inexhaustible that cannot be exhausted and does not exhaust defilements in the ultimate sense, the aspects of not being born in the ultimate sense are all cessation, peace, and abundance.