Tibetan
ཞེ་ན། གཟུགས་ལ་སོགས་ནས་མ་འདྲེས་པའི་བར་གྱི་བདག་ཉིད་ཡུམ་གྱི་གནས་ལུགས་ཡིན་པར་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར། སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་མཉམ་པ་ཆེན་པོ། དེ་ནི་སྣང་བ་ཉིད་དང་འདུ་འབྲལ་མེད་པ་སྣང་དུས་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པས། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་འདོད་དོ། །དེས་ན་དབང་པོ་དམན་པའི་ཉན་རང་རྣམས་འདི་མ་ཤེས་པས་ཞི་མཐར་ལྷུང་ལ། གང་གིས་མཐོང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལམ་ལས་ཉམས་མི་སྲིད་པའི་གནད་མཐར་ཐུག་འདི་ཡིན་པས་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་གནད་གལ་པོ་ཆེ་ཡིན་ལ་ཐོག་མཐའ་བར་ཀུན་ཏུ་ཚུལ་དེ་དང་མཐུན་པར་འཆད་ཤེས་པ་དོན་གྱི་སྙིང་པོར་གཟུང་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་མཇུག་བསྡུ་བ། དེ་ལྟར་ཀུན་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ལུགས་ སམ་ཚུལ་ལ། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཇི་སྐད་བཤད་པས་ཉན་རང་གི་ལམ་དང་། གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་དག་གིས། བྱང་སེམས་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མ་ལུས་པ། མདོ་ལས། ཇི་སྐད་གཤད་པ་ཀུན་ཀྱང་འདིར་འདུ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་ལ། ཉམས་ལེན་སྦྱོར་བའི་ངོ་བོ་དང་། དེའི་མཉམ་ཉིད་དོ། །དང་པོ་གཉེན་པོ་གཞི་ཤེས་སྒོམ་པའི་སྦྱོར་བའི་ངོ་བོ་ལ་བཅུ་སྟེ། ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་བཞི། ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་གསུམ། བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་གཉིས། ཤེས་བྱེད་དཔེ་ཡི་སྒོ་ནས་ཕྱི་མའོ། །དང་པོ་གྲུབ་སྟེ། ཁྱད་གཞི་གཟུགས་སོགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་མངོན་ཞེན་བཀག་ནས་མ་ཞེན་པའི་སྦྱོར་བ་དང་། ༡ དེའི་ཁྱད་ཆོས་དེ་མི་རྟག་སྟོང་པ་སོགས་སུ་ཞེན་པའི་སྤྱོད་པ་བཀག་པ་དང་། ༢ གཟུགས་སོགས་དེ་ཡོན་ཏན་གྱི་རྟེན་དུ་མ་རྫོགས་པ་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་གཟུགས་ཏེ། །གཉིས་སུ་སྣང་བཞིན་པའི་གཟུགས་ལ་གཟུགས་སུ་ཞེན་པའི་སྒོ་ནས་གཟུགས་ལ་ཇི་ཙམ་དམིགས་ཀྱང་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་མི་བསྐྱེད་དེ་སོ་སྐྱེ་བཞིན་དང་། གཞན་དབང་བདེན་སྟོང་ ཡོངས་གྲུབ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ཏེ་རང་བཞིན་མེད་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་གཟུགས་ལ་དམིགས་ན་སྒྱུ་མ་ལྟར་མཐོང་བའི་ཕྱིར། ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་རབ་ཏུ་རྫོགས་པར་བསྐྱེད་དེ་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་ཐོབ་ལྟ་བུ་དང་། ༣དོན་དམ་པར་གཟུགས་སོགས་གསུམ་པོ་དེ་ལ་བདེན་ཞེན་གྱི་ཆགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དེ་ལའང་མངོན་ཞེན་གྱི་སྤྱོད་པ་བཀག་༤ པའི་སྦྱོར་བ་དང་བཞི་ཡི་དང་པོ་ཀུན་རྫོབ་ལ་དམིགས་པ་གསུམ་དང་། དོན་དམ་ལ་དམིགས་པ་གཅིག་བཅས་ཆོས་ཅན་ལ་ཞེན་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་དེ་སྤང་བར་གདམས་པའོ། །ཡང་ཆོས་ཉིད་ཤེར་ཕྱིན་ལས་བརྩམས་ཏེ་སྦྱོར་བ་ལྔ་གསུངས་པ་ལས།
Chinese
因此，由于不了解从色等直到无分别之间的自性，是母性的状态。显空双运大平等，那与显现本身不可分离，显现之时即是空性。因此，认为是不可思议的。因此，根器低劣的声闻缘觉们，由于不了解这个，而堕入寂灭的边际。谁能见到菩萨们，这是道路上不会退转的究竟要点，因此是般若波罗蜜多的重要关键，从始至终都要懂得与此法相应地讲解，要抓住意义的精髓。第二，总结。如是，一切智性的规律或方式，如前所说的不顺品，是声闻缘觉的道；顺品方面，是菩萨和佛陀的道的差别，无余。经中说：如是所说的一切，都应知在此汇集。第三，如何修持的方法。修持是结合的自性，以及它的等性。第一，对治基智修行的结合自性有十种：从对象的角度分四种，从自性的角度分三种，从作用的角度分两种，从能知譬喻的角度分最后一种。第一种成立，从所依色等直到一切智智之间的诸法，遮止实执，是不执著的结合。１、遮止其特性执著于无常空性等的行为。２、色等不是功德的所依，是遍计所执的色。从显现为二的色，以执著于色的角度，无论如何专注色，也不会生起道的功德，如同凡夫一般。他空真性 圆成法性之色，因为无自性而作区分的色，如果专注，因为见到如幻，会圆满生起道的功德，如同圣者们的后得一般。３、在胜义中，色等三者，没有对实执的贪著，对那也遮止实执的行为。４、结合和四者中的第一个，是专注世俗谛的三个，以及专注胜义谛的一个，从对法性的执著方式，劝诫断除它。又从法性般若波罗蜜多开始，宣说了五种结合。
English
Therefore, since one does not understand that the nature from form and so on up to non-duality is the state of the Mother. The great equality of the union of appearance and emptiness, that is inseparable from appearance itself, since emptiness is from the time of appearance. Therefore, it is considered inconceivable. Therefore, the Hearers and Solitary Realizers of inferior faculties, because they do not understand this, fall into the extreme of peace. Whoever sees the Bodhisattvas, this is the ultimate key that will never degenerate from the path, therefore it is an important key of the Prajnaparamita, and one must know how to explain it in accordance with that method from beginning to end, and grasp the essence of the meaning. Second, the conclusion. Thus, the system or method of omniscience itself, the non-concordant aspects as described above, are the path of Hearers and Solitary Realizers; the concordant aspects are the distinctions between the paths of Bodhisattvas and Buddhas, without remainder. The Sutra says: All that has been said should be known to be gathered here. Third, how to practice. Practice is the nature of combination, and its equality. First, there are ten aspects to the nature of the combination of antidote-basis wisdom practice: four divisions from the perspective of the object, three from the perspective of the nature, two from the perspective of the action, and the last from the perspective of the knowable example. The first is established, from the basis of form and so on up to the Dharmas between omniscience, blocking manifest clinging, is the combination of non-attachment. 1. Blocking the behavior of clinging to its characteristics such as impermanence and emptiness. 2. Form and so on are not the basis of qualities, but are the form of complete imputation. From the form that appears as two, from the perspective of clinging to form as form, no matter how much one focuses on form, one will not generate the qualities of the path, just like an ordinary person. Other-powered empty of truth Perfected Dharma-nature form, because it is distinguished by being without self-nature, if one focuses on form, because one sees it as an illusion, one will generate the qualities of the path completely, like the subsequent attainment of the noble ones. 3. In the ultimate sense, the three forms and so on do not have attachment to true clinging, and even to that, the behavior of manifest clinging is blocked. 4. The combination and the first of the four, are the three that focus on the conventional truth, and the one that focuses on the ultimate truth, from the way of clinging to the Dharma-nature, it is advised to abandon it. Also, starting from the Dharma-nature Prajnaparamita, five combinations were taught.
Tibetan
ཤེར་ཕྱིན་གྱི་ངོ་བོ་ལ་བསྟན་པས་འཕེལ་བ་དང་། མ་བསྟན་པས་འགྲིབ་པ་སོགས་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མེད་པས་མི་འགྱུར་བར་རྟོགས་པ་ལ་མངོན་ཞེན་བཀག་པའི་སྦྱོར་བ་དང་། ༥ ཤེར་ཕྱིན་ཉིད་བསྟོད་སྨད་ཆགས་སྡང་སོགས་ཞི་བའི་བྱེད་པ་པོར་དོན་དམ་པར་མེད་པ་ཉིད་དེ། ༦ རང་གི་ངོ་བོ་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་པས་དེ་སུས་ཀྱང་མ་བསྐྱེད་ལ་དོན་དམ་པར་དེས་གང་ཡང་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་པས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་མ་ཞེན་པ་དང་། དེ་ནི་བྱ་དཀའ་རྣམ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ ཅན་ཏེ་དེ་ལ་མངོན་ཞེན་ ༧ མེད་པའི་སྦྱོར་བ་དང་སྟེ། དེ་ཡང་རྣམ་མཁྱེན་ཆེད་དུ་བྱ་དཀའ་སྟེ་དོན་དམ་པར་ཐོབ་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ལམ་ཤེས་སྦྱོར་བས་བྱ་དཀའ་སྟེ་དོན་དམ་པར་བསྐྱེད་དུ་མེད་པ་དང་། གཞི་ཤེས་ལས་སུ་བྱ་དཀའ་སྟེ་དོན་དམ་པར་བསྟན་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གཞི་ལམ་རྣམ་པ་དེ་དག་ཤེས་བྱ་དང་། བླང་བྱ་དང་། ཐོབ་བྱ་ཡིན་པས་བརྟེན་དགོས་ཀྱང་དེར་ཞེན་ན་མི་རུང་བས་དེ་ལ་འཇུག་པ་ནི་བྱ་དཀའ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མདོ་ལས། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་གོ་ཆ་འཚལ་བ་དེ་ནི་ནམ་མཁའ་བར་སྣང་ལ་འདེགས་པ་ལགས་སོ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་གསུམ་ངོ་བོའི་ཆ་ནས་དང་། ཤེར་ཕྱིན་དེའི་བྱེད་ལས་གཉིས་ནི། ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པས་རང་རང་གི་སྐལ་བ་ཇི་བཞིན་འབྲས་བུ་ཐོབ་པས་འབྲས་བུ་ཆུད་མི་ཟ་བར་ཡོད་པར་འདོད་པ་དེ་ལ་མ་ཞེན་པ་དང་ནི། ༨ དེ་ཡང་ཡུམ་ཉིད་ལས་གཞན་ལ་རག་ལས་མེད་པར་ཡུམ་ཡོད་ན་ལམ་འབྲས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཀུན་སྡུད་པ་གང་ལ་མ་ཞེན་པ་དང་། ༩ མངོན་ཞེན་གྱི་བག་ཆགས་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བའི་སྣང་བ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་དང་། རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་ པའི་སྣང་བ་སྒྱུ་མ་དང་། མེད་བཞིན་སྣང་བ་སྨིག་རྒྱུ་དང་། རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པས་སྒྲ་བརྙན་དང་། བག་ཆགས་འཇོག་བྱེད་ཀྱི་སྣང་བ་མ་འཕོས་པའི་མི་ཡོར་ཏེ་གཟུགས་བརྙན་དང་། མགལ་མེ་བསྐོར་བ་དང་། གྲིབ་མ་གསུམ་དུ་བཤད་པ་དང་། རྟེན་གནས་མེད་སྣང་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་དང་། ལུས་ངག་གི་བྱེད་པ་པོར་བདེན་གྲུབ་མེད་པ་སྤྲུལ་པ་ལྟ་བུ་སྟེ་སྣང་བ་རྣམ་པ་བདུན་ནི་སྣང་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་དཔེ་བདུན་ལ་ཞེན་སྤྱོད་བཀག་པའི་སྦྱོར་བ་ཉིད་དོ། །༡༠ དཔེ་བདུན་པོ་དེ་ལ་མངོན་ཞེན་བཀག་ནས་བསྒོམས་པས་གཞིའི་ངོ་བོ་དང་། ཁྱད་པར་སོགས་ལ་བདེན་པར་གྲུབ་པ་བཀག་ནས་སྒོམ་ནུས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་མཉམ་ཉིད་ནི་སྦྱོར་བའི་འཛིན་སྟངས་ཏེ། མདོ་རྒྱས་པར་གཟུགས་རློམ་སེམས་སུ་མི་
Chinese
对于般若波罗蜜多的体性，如果宣说就会增长，如果不宣说就会减少等等，因为在一切情况下都不存在，所以认识到它不会改变，这是为了阻止执着的修行。5. 般若波罗蜜多本身，对于赞扬、贬低、贪恋、憎恨等的寂静的作者，在胜义谛中是不存在的。6. 因为其自性是非造作的，所以没有任何人创造它，并且在胜义谛中它也不会创造任何事物，因此不要执着于诸法的自性。这是具有三种难行之自性，即对于它没有执着的修行。7. 也就是说，为了遍知一切而难行，因为在胜义谛中是无法获得的；通过道智的修行而难行，因为在胜义谛中是无法产生的；从基智的角度来说是难行，因为在胜义谛中是无法指示的。但在世俗谛中，基、道等这些方面是所知、所取、所证，因此需要依赖，但如果执着于此则不可行，所以进入它是难行。如经中所说：“为了众生的利益而披上铠甲，就像在虚空中支撑一样。”等等。以上是从这三者的体性方面来说的。般若波罗蜜多的两种作用是：通过与佛母相应，各自获得相应的果报，因此不要执着于认为果报不会白白浪费。8. 也就是说，不依赖于佛母之外的其他事物，如果有了佛母，就能聚集道和果的所有功德，不要执着于此。9. 执着的习气完全转变的显现，就像梦境一样；因缘聚合的显现，就像幻术一样；不存在却显现的显现，就像海市蜃楼一样；依赖于因缘的显现，就像回声一样；作为安立习气的显现，就像没有移动的迷人者，也就是影像一样；旋转的火把和阴影被说成是三种；没有所依处而显现的乾闼婆城；以及身语的作者没有真实成立，就像化身一样，这七种显现，虽然显现却无自性，是作为了知者的七种比喻，这是为了阻止执着行为的修行。10. 通过阻止对这七种比喻的执着并进行禅修，就能阻止对基的体性和特点等真实成立的执着，这是能够禅修的原因。第二，平等性是修行的执持方式。在广大的经文中，色不是被认为是心。
English
Regarding the nature of Prajñāpāramitā, if it is taught, it increases, and if it is not taught, it decreases, etc. Since it does not exist in any way, realizing that it does not change is the practice of preventing attachment. 5. Prajñāpāramitā itself, as the agent of pacifying praise, blame, attachment, hatred, etc., does not exist in the ultimate sense. 6. Because its own nature is unconditioned, no one creates it, and in the ultimate sense, it does not create anything, so do not be attached to the nature of phenomena. This is the nature of the three difficult practices, that is, the practice of not being attached to it. 7. That is, it is difficult to practice for the sake of omniscience because it cannot be obtained in the ultimate sense; it is difficult to practice through the practice of the path wisdom because it cannot be produced in the ultimate sense; it is difficult to practice from the perspective of the basis wisdom because it cannot be shown in the ultimate sense. But in the conventional sense, these aspects of the basis and the path are knowable, adoptable, and attainable, so it is necessary to rely on them, but it is not feasible to be attached to them, so entering into it is called difficult to practice. As it is said in the sutra: "Putting on armor for the benefit of sentient beings is like supporting the sky in space." etc. The above is from the perspective of the nature of these three. The two functions of Prajñāpāramitā are: by engaging with the Mother, each obtains the corresponding result, so do not be attached to the idea that the result will not be wasted. 8. That is, without relying on anything other than the Mother, if there is the Mother, all the qualities of the path and the result can be gathered, do not be attached to this. 9. The appearance of the complete transformation of the habit of attachment is like a dream; the appearance of the aggregation of causes and conditions is like an illusion; the appearance of appearing without existence is like a mirage; the appearance of relying on conditions is like an echo; the appearance of establishing habits is like an unmoved magician, that is, an image; a rotating torch and a shadow are said to be three; a Gandharva city that appears without a basis; and the agent of body and speech is not truly established, like an emanation, these seven appearances, although they appear, are without self-nature, are the seven metaphors for knowing, this is the practice of preventing attachment to behavior. 10. By preventing attachment to these seven metaphors and meditating, it is possible to prevent attachment to the true establishment of the nature and characteristics of the basis, which is the reason for being able to meditate. Second, equality is the way of holding the practice. In the extensive sutras, form is not considered to be mind.