Tibetan
་ཆེན་ལས། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དེ་ནི་དངོས་ཡིན་ལ། དེ་ཐོབ་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཚིག་དང་། ངག་གི་ཚོགས་ཀྱི་གཞུང་དང་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ལམ་ལ་ཡང་ཤེར་ཕྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཏགས་པའོ། །ཞེས་དང་། ཕྱོགས་གླང་གི་བརྒྱད་སྟོང་དོན་བསྡུས་ལས། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་གཉིས་མེད། །ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས། །སྒྲུབ་བྱའི་དོན་དེ་དང་ལྡན་པས། །གཞུང་ལམ་དག་ལ་དེ་སྒྲས་བཏགས། །ཞེས་གསུངས་པས། འབྲས་བུ་ཤེར་ཕྱིན་དངོས་དང་། ལམ་ཤེར་ཕྱིན་འབྲས་མིང་རྒྱུ་ལ་བཏགས་པ་དང་། གཞུང་ཤེར་ཕྱིན་བརྗོད་བྱའི་མིང་རྗོད་བྱེད་ལ་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། དངོས་པོ་བརྒྱད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི། ཤེས་བྱའི་རྣམ་པ་མ་ལུས་པ་ཀུན་ སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་མངོན་སུམ་དུ་མཁྱེན་པ་ཉིད་དེ། དབྱེ་ན་ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་ཀྱི་མཁྱེན་པ་གཉིས། ལམ་གསུམ་སྐྱེ་མེད་དུ་རྟོགས་ཤིང་། རྫོགས་སྨིན་སྦྱངས་ནས་ཡང་དག་མཐའ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་སློབ་ལམ་ལམ་ཤེས་ཉིད་དེ། དབྱེ་ན། ཉན་རང་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་ཤེས་པའི་ལམ་ཤེས་གསུམ། དེ་ནས། གཞི་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཐམས་ཅད་གང་ཟག་གི་བདག་གིས་སྟོང་པ་ཙམ་དུ་ཤེས་པ་ཉན་ཐོས་པའི་རྟོགས་པ་དང་། གཟུང་བ་ཆོས་བདག་མེད་པར་ཤེས་པ་རང་རྒྱལ་དང་། བདག་གཉིས་ཀྱི་སྟོང་པ་སྤྲོས་བྲལ་དུ་ཤེས་པ་ཐེག་ཆེན་པའི་གཞི་ཤེས་པ་ཉིད་དེ། དབྱེ་ན་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་གཞི་ཤེས་གཉིས། ལམ་མཁྱེན་གསུམ་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་རྣམ་པ་ཀུན་བསྡུས་ཏེ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ལ་རང་དབང་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དུ་སྒོམ་པའི་སྦྱོར་བ་སྟེ། དབྱེ་ན་སྦྱོར་བ་བཞིའམ་ཉི་ཤུ་དང་། སྦྱོར་བ་དེ་གོམས་ནས་གྲུབ་པའི་ཚད་དུ་གྱུར་པ་དྲོད་ནས་སྐད་ཅིག་མའི་བར་གྱི་གནས་སྐབས་བསྟན་པ་ནི། སྐབས་སོ་སོའི་གོམས་པ་རྫོགས་པའི་རྩེ་མོ་ཡིན་ལ། དེ་རྣམས་རྟགས་དང་རྣམ་འཕེལ་སོགས་ཀྱིས་མཚོན་ནས་བསྟན་པ་རྩེ་མོར་ཕྱིན་པའི་སྦྱོར་བ་སྟེ། དབྱེ་ན་སྦྱོར་ལམ་རྩེ་སྦྱོར་སོགས་བདུན་ནམ་བཞི་དང་། སློབ་ལམ་མཐར་ཐུག་པ་སྐད་ཅིག་མའི་སྦྱོར་བ་གྲུབ་ པའི་ཆེད་དུ། ལམ་གྱི་རྣམ་པ་གྲངས་དང་གོ་རིམ་ངེས་ཅན་དུ་ཕན་ཚུན་གཅིག་གིས་ཀུན་འདྲེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྒོམ་པ་མཐར་གྱིས་པ་ཡི་སྦྱོར་བ་སྟེ། དབྱེ་བ་བཅུ་གསུམ་སྦྱོར་བ་དེ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་མཐར་ཕྱིན་ནས་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་ཟག་མེད་ཀྱི་ཆོས་ཀུན་ཚང་བར་སྒོམ་པས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པར་ནུས་པ་སྐད་ཅིག་མའི་སྦྱོར་བ་སྟེ། དབྱེ་ན་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་བཞི། སྦྱོར་བཞི་བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ། དབྱེ་ན་སྐུ་བཞི་དང་བཅས་དེ་རྣམས་དངོས་པོ་བརྒྱད་དོ། །གཉིས་པ་དོན་བདུན་ཅུའི་མཚན་ཉིད་ནི། རྣམ་མཁྱེན་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་བཅུ། ལམ་ཤེས་བཅུ་གཅིག །གཞི་ཤེས་དགུ། རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བ་བཅུ་གཅིག །རྩེ་མོ་བརྒྱད། མཐར་གྱིས་པ་བཅུ་གསུམ། སྐད་ཅིག་མ་བཞི། ཆོས་སྐུ་བཞི་བཤད་པ་རྣམས་རིམ་པར། དོན་གཉིས་སམ་ཟུར་གཉིས་ཚང་བའི་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། ༡ བདེན་གཉིས་ཟུང་དུ་ཆུད་པའི་སྒོ་ནས་ལམ་སྒྲུབ་པར་གདམས་པ་གདམས་ངག་དང་། ༢ དེ་ཉམས་སུ་བླངས་པས། ངེས་པར་འབྱེད་པ་མཐོང་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་སྟེ་རྒྱུར་གྱུར་པ་སྦྱོར་ལམ་རྣམ་པ་བཞི་དང་། ༣ རྟེན་ཆོས་སྒྲུབ་པ་བཅུ་གསུམ་ པོ་ཡི་ནི། གཞིའམ་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ཡི། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་གནས་རིགས་དང་། ༤ སྒྲུབ་པ་ལ་བླང་དོར་དུ་བྱ་བས་ཆོས་རྣམས་ཤེས་པར་བྱས་ནས། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དེ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་ལ་དམིགས་པ་དག་དང་། ༥ སྒྲུབ་པ་དེའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་སྤངས་རྟོགས་སེམས་ཆེན་པོ་གསུམ་དང་ནི། ༦ བསམ་པ་རྒྱ་ཆེ་བས་གོ་ཆ་བགོས་ནས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱིས་མི་ཚུགས་ཤིང་། ཕར་ཕྱིན་རེ་རེ་ཡང་དྲུག་ལྡན་དུ་སྒྲུབ་པ་དང་། ༧ གོ་ཆ་དེ་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པས་སྦྱོར་བ་ཐེག་ཆེན་ལམ་འབྲས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཀུན་ལ་འཇུག་པའི་བྱ་བ་སྒྲུབ་པ་དང་། ༨ བསམ་སྦྱོར་དེས་དྲངས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ལ་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པ་ཚད་མེད་པའི་སྒོ་ནས་ཚོགས་མཐའ་ཡས་པ་སྒྲུབ་པ་དང་ནི། ༩ གོང་བཤད་དགུ་པོ་མཐར་ཕྱིན་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་བརྟེན་ནས། མཐར་ཐུག་གི་འབྱུང་ས་བརྒྱད་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་དང་བཅས་པ་དེ་ལྟར་བཅུ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཐུབ་པའི་རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་པ་ཉིད་མཚོན་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་སོ། །ལམ་ཤེས་སྐྱེ་རུང་གི་རྟེན་དུ། ཐུབ་པའི་འོད་ཀྱིས་རྣམ་སྨིན་ལས་སྐྱེས་པ་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་འོད་མོག་མོག་པོར་བྱེད་པས་ང་རྒྱལ་བཅོམ་པ་དང་། སྐྱེ་བའི་ཡུལ་ངེས་པ་དང་། ཁྱབ་པ་དང་། རང་ བཞིན་འཁོར་བ་མི་འདོར་བ་དང་། བྱེད་ལས་གཞན་འཁོར་དུ་སྡུད་པ་རྣམས་ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་བསྟན་པ་དང་། ༡ བྱང་སེམས་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་མཐོང་གིས་བལྟས་ནས་འདའ་བར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་ཤུགས་བསྟན། སློབ་མ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་དང་། ༢ རང་རྒྱལ་བསེ་རུའི་ལམ་གང་དང་། ༣ ཚེ་འདི་དང་ཚེ་རབས་གཞན་པའི་
Chinese
大（经）中说：佛陀薄伽梵的无二智慧如幻，那是真实。获得它并与之相符，以词句、言语集合的论典和见解等为特征的道，也被称为般若波罗蜜多，那是假立的。如是说。 ཕྱོགས་གླང་（陈那）的《八千颂义集》中说：般若波罗蜜多无二，彼智慧即如来。因具足所证之义，故于论道以彼字施设。如是说。因此，果般若波罗蜜多是真实的，道般若波罗蜜多是将果之名施于因，论般若波罗蜜多是将所诠之名施于能诠。第二，八种事物的特征是：了知一切所知之相，于一刹那间现前了知，分为如所有性和尽所有性之二。通达三道无生，圆满成熟修习后，现证真实边际的学道即道智，分为声闻、独觉、大乘之道智三种。之后，知晓一切蕴、界、处唯是补特伽罗无我，是声闻的证悟；知晓所取法无我，是独觉的证悟；知晓二无我空性离戏论，是大乘的基智。分为大乘小乘的基智二种。将道智三种确定后，总集一切相，为了获得现证圆满菩提的自在而修习的加行，分为四加行或二十加行。加行纯熟达到成就的程度，显示从暖位到刹那位的阶段，是各自阶段修习圆满的顶峰。这些以验相和增相等来表示，是达到顶峰的加行。分为加行道、顶加行等七种或四种。为了成就学道究竟的刹那加行，以道的相状，在数量和次第上以一定的规律，互相引导的方式修习的渐次加行，分为十三种。此加行完全成就，达到究竟后，于一刹那间圆满修习一切无漏法，从而能现证圆满菩提的刹那ིག་མའི་的结合，分的话从相反的角度分四种。修习四种结合的究竟果是完全清净的法身，分的话和四身一起，那些是八种事物。第二，七十义的体性是，象征遍知的十法，道智十一，基智九，圆满结合十一，顶八，渐次十三，刹那四，法身四的解说依次是，具足二义或二边的世俗菩提心，一、以二谛双运的方式教诫修道是教言，二、那如实修持，必定生起解脱分，即见道的支分成为因的四种加行道，三、所依之法修习的十三者是，成为基础或所依的，法界自性安住种姓，四、对于修习应取舍而了知诸法后，缘于修习不共之理，五、为了那个修习所作的究竟果，断证大心三种，六、以广大之心披甲后，不为相违品所胜，且每一度也修成六度，七、具有那样的盔甲，故而修习大乘道果所摄的一切法的事业，八、以思修所引的趣入菩萨道的修习，以无量门修习无边资粮，九、依靠圆满修习上述九者，必定从究竟生处八处生起的修习，如是十者表示能胜的一切种智之法。作为能生道智的所依，以能胜的光芒使异熟所生的诸天之光变得黯淡，从而调伏慢心，以及出生的处所决定，以及遍布，以及自性不舍弃轮回，以及作用将他者摄集到轮回中等等的由语势所表示，一、为了菩萨们以智眼观看后渡过而暗示，二乘弟子声闻之道，二、独觉犀牛之道，三、此生和他生的
English
In the Great (Sutra), it says: The non-dual wisdom of the Buddha Bhagavan, like an illusion, is the reality. Obtaining it and being in accordance with it, the path characterized by words, collections of speech, treatises, and views, etc., is also called Prajnaparamita, which is a designation. Thus it is said. In Dignaga's Condensed Meaning of the Eight Thousand Verses, it says: Prajnaparamita is non-dual, that wisdom is the Tathagata. Because it possesses the meaning to be attained, it is designated with that word in the treatises and paths. Thus it is said. Therefore, the result Prajnaparamita is the reality, the path Prajnaparamita is the designation of the name of the result onto the cause, and the treatise Prajnaparamita is the designation of the name of the object to be expressed onto the means of expression. Secondly, the characteristics of the eight entities are: Knowing all aspects of knowable things, manifestly knowing them in a single moment, divided into the knowledge of suchness and the knowledge of all that exists. Realizing the three paths as unborn, and after perfecting, maturing, and purifying them, the learning path that manifests the ultimate reality is the path of knowledge, divided into the three paths of the Hearers, Solitary Realizers, and the Great Vehicle. Then, knowing that all aggregates, elements, and sense bases are merely empty of a self of a person is the realization of the Hearers; knowing that apprehended phenomena are without a self is the Solitary Realizer; knowing that the emptiness of the two selves is free from elaboration is the basis of knowledge of the Great Vehicle. Divided into the two types of basis knowledge of the Great and Small Vehicles. After establishing the three types of path knowledge, the practice of meditation for the sake of attaining freedom in manifestly and completely realizing all aspects, is divided into four or twenty practices. The stage from heat to the momentary state, where that practice has become familiar and has reached the level of accomplishment, is the peak of the completion of practice in each stage. These are indicated by signs and increases, etc., and are the practices that have reached the peak. Divided into seven or four types, such as the path of practice and the peak practice. For the sake of accomplishing the ultimate momentary practice of the learning path, the gradual practice of meditation, in which the aspects of the path are guided by each other in a definite number and order, is divided into thirteen types. When this practice is completely accomplished and reaches the ultimate, the moment
English
The combination of igma, divided into four from the opposite perspective. The ultimate result of practicing the four combinations is the completely pure Dharmakaya. Divided, it includes the four bodies, and those are eight things. Second, the nature of the seventy meanings is: ten dharmas symbolizing omniscience, eleven path knowledges, nine base knowledges, eleven complete combinations, eight peaks, thirteen gradual ones, four instants, and explanations of the four Dharmakayas in order. Generating the conventional Bodhicitta that possesses two meanings or two aspects, 1. Instructing to practice the path through the union of the two truths is instruction, 2. By practicing that as it is, liberation will definitely arise, that is, the four preparatory paths that are the cause of the branch of the path of seeing, 3. The thirteen practices of the dependent dharma are: the nature of the Dharmadhatu, which is the basis or support, and the abiding lineage, 4. After knowing the dharmas to be accepted or rejected for practice, focusing on the method of practicing the uncommon, 5. The ultimate result of the action for that practice, the three great minds of abandonment and realization, 6. After armoring with a vast mind, not being overcome by opposing forces, and each perfection is also cultivated into six perfections, 7. Having such armor, therefore practicing the activity of entering all the dharmas included in the Mahayana path result, 8. The practice of entering the Bodhisattva path led by thought and practice, practicing infinite accumulations through immeasurable doors, 9. Relying on the complete practice of the above nine, the practice of definitely arising from the eight ultimate sources, thus the ten represent the dharma of the all-knowing wisdom that can overcome. As the basis for generating path knowledge, the light of the Victorious One makes the light of the gods born from maturation dim, thereby subduing pride, and the place of birth is determined, and pervasive, and the nature does not abandon samsara, and the function of gathering others into samsara, etc., are indicated by the force of speech, 1. In order for Bodhisattvas to cross over after seeing with the eye of wisdom, it is implied, the path of the Shravaka disciples of the Two Vehicles, 2. The path of the solitary Pratyekabuddha, 3. This life and other lives.