Tibetan
ལ་སེམས་དཔའ་བའི་སྙིང་སྟོབས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་རྒྱལ་པོའི་བཀས་བཅད་སྡེ་སྣོད་ངོས་འཛིན་གྱི་ཕྱག་གོ །གསུམ་པ་གཞུང་དོན་ལ། བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་དང་། བརྩམ་བྱ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ལུས་དངོས་གཉིས། དང་པོ་ལ། གདུལ་བྱ་དང་བ་བསྐྱེད་པའི་ཡན་ལག་མཆོད་བརྗོད་དང་། རྟོགས་ལྡན་བསྟན་བཅོས་ལ་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་དགོས་འབྲེལ་གཉིས། དང་པོ། གང་ཟག་ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་རང་དོན་ཕྱོགས་གཅིག་པའི་ཞི་བ་ཚོལ་བ་སྟེ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་རྣམས། ཐབས་གཞི་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཐམས་ཅད་གང་ཟག་གི་བདག་དང་། གཟུང་བས་གདོད་མ་ནས་སྟོང་པར་ཤེས་པའི་ཀུན་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས། བཞེད་དོན་འབྲས་བུ་ལྷག་བཅས་ལྷག་མེད་ཀྱི་མྱང་འདས། ཉོན་མོངས་དང་སྡུག་བསྔལ། ཉེར་ཞིར་ཏེ་ཉེ་བར་ཞི་བར་ཁྲིད་པར་མཛད་ནུས་པ་གང་ཡིན་པ་དང་། གང་ཟག་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་དུ་གདུལ་བྱའི་འགྲོ་ལ་ཕན་པར་བྱེད་པ་རྣམས། ཐབས་ཉན་རང་བྱང་སེམས་ཀྱི་ལམ་གསུམ་པོ་དོན་དམ་དུ་རང་བཞིན་སྐྱེ་མེད་དང་། ཐ་སྙད་དུ་རྒྱུ་འབྲས་ངོ་བོ་རྣམས་སུ་རྟོགས་པའི་ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱིས། བཞེད་དོན། འཇིག་རྟེན་མཐའ་དག་གིས་དོན་དུ་གཉེར་བྱ་མངོན་མཐོ་དང་། ངེས་ལེགས་བྱང་ཆུབ་གསུམ་སྒྲུབ་པར་མཛད་ནུས་པ་གང་དང་། ཐབས་ཤེས་བྱའི་རྣམ་པ་ཀུན་ལྷག་མེད་དུ་ཐུགས་སུ་ཆུད་ཅིང་། སྐྱེ་བ་མེད་པར་གཟིགས་པའི་རྣམ་མཁྱེན་གང་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པས། གང་ཟག་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཉེས་སྤྱོད་མཐའ་དག་བསྡོམ་པའི་སྐུ་ཅན་ཐུབ་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས། བཞེད་དོན། བརྗོད་བྱ་བདེན་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཀུན་དང་ལྡན་པ། རྗོད་བྱེད་དྲང་ངེས་སྣ་ཚོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་འདི་གསུངས་པར་མཛད་པ་སྟེ། ཡུམ་བར་མ་ལས། རབ་འབྱོར་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཡིན་ནོ། །ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ ཀྱི་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཉན་ཐོས་དང་རང་རྒྱལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚོགས་དང་བཅས་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ནི་ཡུམ་དེ་ལ། རྗེ་བཙུན་བྱམས་པས་སོ་སོར་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་དབྱེར་མེད་རོ་གཅིག་ཏུ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དེ་ལྟར་མཆོད་པར་བརྗོད་པའི་དགོས་པ་རང་དོན་དུ་སྐྱེས་བུ་དམ་པར་མཚོན་པ་དང་། གཞན་དོན་དུ་ཡུམ་འདིས་སྲས་བཞིའི་
Chinese
向一切具有菩萨心力者顶礼！这是国王敕令的部类识别之礼。第三，正文内容分为：进入论著写作的支分和所著论著的正文两个部分。第一部分包括：调伏对象生起信心的支分——供赞，以及通达者进入论著的支分——必要联系。首先，对于声闻和缘觉，他们是寻求自身利益的寂静者，也就是想要获得寂静涅槃的人。方法是，通过了知一切蕴、界、处等法，从本初以来就与人我的自性以及所取境空性无别的全知智。所求之义是，果为有余涅槃和无余涅槃，能够将烦恼和痛苦引导至寂灭，也就是引导至寂静的涅槃。以及，对于菩萨，他们尽轮回之际利益所化众生。方法是，通过了知声闻、缘觉、菩萨三乘道在胜义中无自性生，在世俗中是因果体性的道智。所求之义是，能够成办世间一切所追求的增上生和决定胜菩提这三者。方法是，以无余通达一切所知之相，并证悟无生之相的遍智。由于完全具备以上这些，对于身语意一切过失行为都已断尽的导师圆满正等觉佛陀们。所求之义是，宣说了具备一切所说二谛之相，以及能说种种正说与不了义说的法轮。如《中品般若经》所说： 善现，一切智是声闻和缘觉的。道智是菩萨的。一切种智是如来应供正等觉的。 如是所说，与声闻、缘觉、菩萨的僧众在一起，与他们在一起的佛陀之母，至尊弥勒以各自自证智无别一体而顶礼。如是赞颂的必要是，自利方面象征着殊胜士夫，他利方面是此般若波罗蜜多生出四子。
English
I prostrate to all those with the strength of a Bodhisattva's mind! This is the category identification ceremony of the royal decree. Third, the content of the main text is divided into two parts: the limbs for entering the composition of treatises, and the actual body of the treatise to be composed. The first part includes: the limb of generating faith in the beings to be tamed - praise, and the limb of the realized entering the treatise - the necessary connection. First, for the Shravakas and Pratyekabuddhas, they are the seekers of peace for their own benefit, that is, those who want to attain Nirvana. The method is to realize that all aggregates, realms, and sources are from the beginning empty of the self of a person and the object of grasping, through the all-knowing wisdom. The meaning of what is sought is that the result is Nirvana with remainder and Nirvana without remainder, which can lead afflictions and suffering to quiescence, that is, to peaceful Nirvana. And, for Bodhisattvas, they benefit sentient beings as long as samsara exists. The method is to realize that the three paths of Shravakas, Pratyekabuddhas, and Bodhisattvas are without inherent existence in the ultimate sense, and in the conventional sense are the wisdom of the path that realizes the nature of cause and effect. The meaning of what is sought is that they are able to accomplish the three things that all the world seeks: higher rebirth, definite goodness, and Bodhi. The method is to completely comprehend all aspects of knowable things without exception, and to possess the omniscient wisdom that sees the unborn. Because they are fully equipped with these, the Buddhas, the perfect and complete Buddhas who are the teachers who have eliminated all faults of body, speech, and mind. The meaning of what is sought is that they have spoken this wheel of Dharma, which possesses all aspects of the two truths that are spoken, and the various definitive and provisional meanings that are spoken. As the intermediate Mother Sutra says: Subhuti, all knowledge is that of the Shravakas and Pratyekabuddhas. The knowledge of the path is that of the Bodhisattvas. The knowledge of all aspects is that of the Tathagatas, Arhats, perfect and complete Buddhas. As it is said, together with the Sangha of Shravakas, Pratyekabuddhas, and Bodhisattvas, the Mother of the Buddhas who are with them, the venerable Maitreya prostrates with the indivisible oneness of their respective self-aware wisdoms. The necessity of such praise is that, in terms of self-interest, it symbolizes the supreme person, and in terms of benefiting others, this Prajnaparamita gives birth to four sons.
Tibetan
བཞེད་དོན་སྒྲུབ་པའི་ཡོན་ཏན་ཐོས་ནས་དབང་བརྟུལ་ལ་དྭང་བ་དང་། དེ་ལ་རིགས་པའི་གནོད་པ་མེད་པར་མཐོང་ནས་དབང་རྣོན་ལ་ཡིད་ཆེས་སྐྱེ་བས། མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་ལ་གུས་པས་དོན་གཉེར་གྱིས་ཞུགས་ནས་ཐོས་བསམ་སྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་སྐྱེ་བ་གནས་སྐབས་དང་། མཐར་ཐུག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །གཉིས་པ་དགོས་འབྲེལ་ནི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་ལམ་རྣམ་མཁྱེན་གྱིས་མཚོན་ནས་ལྷག་མ་བདུན་དང་བཅས་པ། སྟོན་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་འདི་རྣམས་ལས་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་རྒྱན་གྱི་བརྗོད་བྱ་དང་། བྱང་སེམས་ལས་གཞན་མུ་སྟེགས་པ་དང་། ཉན་རང་སོགས་ཀུན་ཀྱིས་མྱོང་བ་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་མཁྱེན་ཏེ། ཆོས་སྐུ་དེ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རིན་པོ་ཆེ་དང་། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་སྒྲུབ་པའི་སྤྱོད་པ་ཕར་ཕྱིན་བཅུ་ཡི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་མདོ་ཡི་དོན་ཤེས་བཞིན་དང་བཅས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ངེས་པ་མི་བརྗེད་པའི་དྲན་པ་ལ་བཞག་ནས། ས་བཅུ་བགྲོད་དེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བློ་དང་ལྡན་པས་ཆོས་སྐུ་མཐོང་བའམ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་ཉིད་དགོས། དེའང་ཡུམ་དོན་རྟོགས་པར་དཀའ་བ་དངོས་པོ་བརྒྱད་སྦས་དོན་གྱི་ཚུལ་དུ་མདོ་ན་ཡོད་པ་གཞུང་འདིས་གསལ་བར་བཀྲལ་བས་བདེ་བླག་ཏུ་ནི་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པའི་དགོས་པ་སྟེ། དེའང་རྣམ་མཁྱེན་རྟོགས་པར་ཡུམ་དོན་ཤེས་པ་ལ་རགས་ལས། དེའང་བསྟན་བཅོས་འདི་ལ་རགས་ལས་པས། བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་དང་འབྲེལ་དགོས་པ་ཉིད་དགོས་དང་འབྲེལ་བས་འབྲེལ་པ་ཤུགས་ལ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་སྤྱོད་བཅུ་ལ་ཡི་གེ་འདྲི་མཆོད་སོགས་བཅུ་དང་། སེམས་བསྐྱེད་སོགས་རྣམ་མཁྱེན་མཚོན་བྱེད་ཆོས་བཅུ་དང་། ཡན་ལག་བདུན་སྟེང་སྐྱབས་འགྲོ་སྨོན་འཇུག་གི་སེམས་བཅས་བཅུ་དང་། ཕར་ཕྱིན་བཅུ་བཅས་སྤྱིར་དབྱེ་བ་ཡོད་དོ། །གཉིས་པ་ལུས་དངོས་ལ། རྒྱས་པར་དད་པ་ལ་བརྒྱད་དུ་དབྱེ་བ། འབྲིང་པོར་དགའ་བ་ལ་དྲུག་ཏུ་དབྱེ་བ། བསྡུས་པར་མོས་པ་ལ་གསུམ་དུ་དབྱེ་བ་གསུམ། དང་པོ་ ལ་སྡོམ་གྱིས་མདོར་བསྟན་པ་དང་། དེ་དག་གི་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་ལུས་མདོར་བསྟན་པ་དང་། ཡན་ལག་རྒྱས་པར་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ། སྔར་མཆོད་བརྗོད་དུ་བསྟན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི། ཇི་ལྟར་འཆད་ན་བརྗོད་བྱ་དངོས་པོ་བརྒྱད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཤེར་ཕྱིན་དེ་ལའང་། སེང་གེ་བཟང་པོའི་བརྒྱད་སྟོང་འགྲེལ
Chinese
听闻成办所愿之功德后，乐于钝根者，见其无有理证之损害后，则于利根者生起信赖，故以恭敬于经与论典中精勤而入，生起闻思修之智慧，有暂时和究竟获得大菩提之必要。二者，必要联系是：一切种智佛陀之道的以现观为代表，连同其余七者，导师如来于此等胜母中所说为何，即是论典庄严之所诠，除菩萨外，外道与声缘等一切所未曾经历之现观， 彼法身者，以菩提心宝及布施等修法之行持，具有十度自性之经义，以具知之智慧置于不忘失之忆念中，行过十地，具慧之菩萨为见或证得法身之故，是为必要。彼亦是胜母之义难以证悟，八事隐义之方式于经中存在，此论典已清晰阐释，故易于证悟，是为论典著述之必要，彼亦是证悟现观依赖于了知胜母之义，彼亦是依赖于此论典，故所诠与能诠相联，必要与必要相联，故联系乃间接显示。十种法行中有书写供养等十种，发心等代表现观之十法，七支之上加皈依发心之愿行心等十种，以及十度等总的来说有差别。二者，正文部分，广而言之，于信解分为八，中而言之，于欢喜分为六，略而言之，于意乐分为三，共三种。第一 以总说作简要提示，以及彼等之义作广说二者。第一者，正文作简要提示，以及支分作广说二者。第一。先前于赞颂中所述之般若波罗蜜多者，若如何宣说，则应以所诠八事如实宣说，彼般若波罗蜜多亦有狮子贤之八千颂释。
English
Having heard the merits of accomplishing one's wishes, one is inclined towards those of dull faculties, and seeing that there is no harm of reasoning in it, one develops trust in those of sharp faculties. Therefore, by diligently entering into the sutras and treatises with respect, the wisdom of hearing, thinking, and meditating arises, which is necessary for both temporary and ultimately attaining great enlightenment. Secondly, the necessity and connection are: the path of the All-Knowing Buddha, represented by the realization of all aspects, along with the remaining seven, whatever the Teacher, the Tathagata, has spoken from these Victorious Mothers is the subject matter of the Ornament of Realization treatise, and the realization of all aspects that is not experienced by heretics, Hearers, Solitary Realizers, etc., other than Bodhisattvas. That Dharmakaya, with the precious mind of enlightenment and the practice of Dharma such as generosity, possessing the nature of the ten perfections, the meaning of the sutras, with the wisdom of knowing, placed in the memory of not forgetting, traversing the ten grounds, for the sake of a wise Bodhisattva seeing or realizing the Dharmakaya, is the necessity. Also, the meaning of the Mother is difficult to realize, the eight subjects exist in the sutras in the manner of hidden meanings, this treatise has clearly explained them, so it is easy to realize, which is the necessity of writing the treatise. Also, realizing all aspects depends on knowing the meaning of the Mother, which also depends on this treatise, so the subject matter and the expression are connected, and the necessity is connected with the necessity, so the connection is indirectly shown. Among the ten practices of Dharma, there are ten such as writing and offering, ten dharmas representing the realization of all aspects such as generating the mind, ten including refuge and aspiration, and the mind of engagement on top of the seven limbs, and the ten perfections, etc., generally speaking, there are differences. Secondly, in the actual body, broadly speaking, faith is divided into eight, moderately speaking, joy is divided into six, and briefly speaking, intention is divided into three, a total of three. First, with a summary, a brief indication, and a detailed explanation of the meaning of those two. The first is a brief indication of the body, and a detailed explanation of the limbs, two. First. The Perfection of Wisdom previously mentioned in the praise, if it is to be explained, it should be accurately explained with the eight subjects to be explained, and that Perfection of Wisdom also has the Eight Thousand Verse Commentary by Simhabhadra.