Tibetan
ག་མེད་པར་སྒོམ་པ་དེའི་ཕན་ཡོན་དེ་ལྟར་གནས་པ་ལ་བདུད་ཀྱིས་གླགས་མི་རྙེད་པར་གསུངས་པ་ཀུན་འབྱུང་རྗེས་བཟོད་དང་། བདེན་འཛིན་མེད་པའི་བྱམས་པ་ལ་སོགས་དང་ཞེས་ ཚད་མེད་བཞི་སྒོམ་པ་འབྱོངས་པ་སྟེ། དེའི་ཕན་ཡོན་འགོག་པ་ལས་སྲུང་ཞིང་བསླང་བ་དང་། སྦྱིན་སོགས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཉམ་ང་བ་སྤང་བ་སོགས་བཅས་པ་ཀུན་འབྱུང་རྗེས་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་སྟེ་ཀུན་འབྱུང་གི་སྐད་ཅིག་བཞིའོ། །གསུམ་པ་ནི། རྟོགས་བྱ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་པོ་རྣམས་འགོག་པ་མ་ཡིན་གྱི་དངོས་པོ་ལ་མེད་བཞིན་འདུ་ཤེས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་དམིགས་པ་དེ་ཡུལ་རང་བཞིན་མེད་པར་མཐོང་བས་དེར་ཞེན་པ་བཤིག་ཅིང་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་གཉུག་མ་རང་བཞིན་སྟོང་ཉིད་བཅུ་དྲུག་ཏུ་སྒོམ་པ་འགོག་པ་ཆོས་བཟོད་དང་། ཆོས་ཀུན་ཡེ་ནས་སྟོང་པ་འགོག་པ་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལ་དམིགས་པས་ཚད་མེད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་མཉམ་པའི་དགེ་རྩས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྦྱོང་ཞིང་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་ཐོབ་པ་ཅན་གྱི་འགོག་པ་ཆོས་ཤེས་དང་། བྱེད་ལས་གཉེན་པོ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་རིགས་ཀུན་ཤེར་ཕྱིན་དུ་ཡོངས་སུ་བསྡུས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་འགོག་པ་རྗེས་བཟོད་དང་། ཕྱི་ནང་གི་འཇིགས་པ་ཉམ་ང་བ་དང་། རྩི་མཆོག་མ་གི་ཏའི་དཔེས་ནད་གདོན་ ཉེར་འཚེ་ཀུན་སེལ་བའི་ཕན་ཡོན་ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་འགོག་པ་རྗེས་ཤེས་དང་བཞི་ནི་འགོག་པའི་སྐད་ཅིག་བཞིའོ། །བཞི་པ་ནི། སེམས་ཅན་དང་མྱང་འདས་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་པས་གཟུགས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཀྱི་བར་ལ་མངོན་ཞེན་གྱི་འཛིན་པ་ཞི་བ་ཉིད་དེ་དོན་དམ་པར་མྱང་འདས་ཐོབ་པ་མི་དམིགས་པར་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ལམ་བདེན་གྱི་ཆོས་ཉིད་མཐོང་བའི་བཟོད་པའི་རྣམ་པ་དང་། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་དང་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས། རང་གིས་བྱས་པ་དང་། སེམས་ཅན་གཞན་གྱི་གནོད་པ་དང་། དེ་མ་ཡིན་པ་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་ལུས་ཀྱི་ནད་སོགས་སམ་ཕྱི་རོལ་གྱི་འབྱུང་བའི་གནོད་པའམ། ཡང་ན་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མཐོང་ཆོས་དང་། སྐྱེས་ནས་དང་། ལན་གྲངས་གཞན་ལ་མྱོང་འགྱུར་གྱི་གནོད་པ་གསུམ་ལས་སྲུང་བ་དང་། ལ་སོགས་པས། སྐྱོབས་པ་དང་། སྤ་བར་མཛད་པ་ནི་ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་དང་། སྲོག་མི་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ། དགེ་བཅུ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་ལ་འཇུག་པའི་ཚུལ་ལམ་རྒྱུ་ལ་ནི། བདག་ཉིད་གནས་ཏེ་སེམས་ཅན་ གཞན་དག་དེ་ལ་འགོད་པ་ལམ་རྗེས་བཟོད་དང་། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དགེ་རྩ་མི་ཟད་པར་འདོད་པས། དྲན་པ་དང་བྱམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྫོག
Chinese
无间断地禅修，其利益如是安住，魔不能得便，如是说示现集后忍，以及无有实执的慈爱等，如是修习四无量心成就。其利益是从灭谛中守护和策励，以及为了开示布施等而舍弃怖畏等，总集是集后智的相，即是集谛的四个刹那。第三是，所证悟的空性并非遮止诸法，而是于法上本无，却以种种想而缘取，见彼境无自性，由此破除于彼之执着，且将色等之自性，原始的自性空性观修成十六空性，是灭谛法忍。诸法皆本空，灭谛缘于正边，以等同无量法界之善根，清净佛土，且果位佛陀即是可得者之灭谛法智。作用是调伏对治，一切种类皆摄于般若波罗蜜多的功德，是灭谛后忍。内外怖畏和，以如意宝树的比喻，消除一切疾病魔障 近害，具有利益之智慧，是灭谛后智，此四者是灭谛的四个刹那。第四是，有情和涅槃非胜义谛所成，故从色至涅槃之间，现观执着寂灭，即是于胜义谛中，证得涅槃不可得，了悟之智慧是道谛之法性，见谛忍之相。十方诸佛和天神们，自己所造作的，以及其他有情之损害，以及非彼因缘所生之身体疾病等，或是外境之地水火风之损害，又或是非善业之果报，现法和，生后和，于其他次数感受之损害三种中守护，等等，救护和，赞叹是道谛法智。不杀生等，以十善为先导，趣入一切种智之理，或于因上，自己安住且令有情 安住于彼是道谛后忍。因希求布施等善根不尽，以忆念和慈爱的力量圆满。
English
Meditating without interruption, its benefit remains as such, demons cannot find an opportunity, as it is said, showing the forbearance after the origin, and loving-kindness without clinging to reality, etc., thus accomplishing the practice of the four immeasurables. Its benefit is to protect and encourage from cessation, and to abandon fear, etc., in order to teach generosity, etc., the totality is the aspect of the knowledge after the origin, which are the four moments of the origin. The third is, the emptiness to be realized does not prevent all phenomena, but on phenomena, which are originally non-existent, yet are perceived with various thoughts, seeing that the object has no self-nature, thereby destroying the attachment to it, and meditating on the nature of form, etc., the original self-nature emptiness as the sixteen emptinesses, is the forbearance of the Dharma of cessation. All phenomena are originally empty, the cessation is focused on the right side, with the merit equal to the immeasurable realm of Dharma, purifying the Buddha-field, and the result, the Buddha himself, is the knowledge of the Dharma of cessation of those who can be attained. The function is to subdue the antidote, all kinds are included in the merits of the Perfection of Wisdom, is the forbearance after the cessation. Inner and outer fears and, with the analogy of the wish-fulfilling tree, eliminating all diseases and demonic obstacles, near harm, the wisdom with benefits, is the knowledge after the cessation, these four are the four moments of cessation. The fourth is, sentient beings and nirvana are not established as the ultimate truth, therefore, from form to nirvana, the manifest clinging is pacified, that is, in the ultimate truth, the wisdom of realizing that nirvana is unattainable is the Dharma-nature of the path truth, the aspect of seeing the forbearance. The Buddhas and gods of the ten directions, what they have done themselves, and the harm of other sentient beings, and the diseases of the body, etc., which are not caused by those causes, or the harm of the external elements of earth, water, fire, and wind, or the retribution of non-virtuous deeds, the present Dharma and, after birth and, protecting from the three kinds of harm experienced in other times, etc., protecting and, praising is the Dharma-knowledge of the path truth. Not killing, etc., with the ten virtues as the guide, the reason for entering into all-knowing, or on the cause, oneself abiding and causing sentient beings to abide in it is the subsequent forbearance of the path truth. Because of desiring that the roots of virtue such as generosity are inexhaustible, it is perfected by the power of mindfulness and loving-kindness.
Tibetan
ས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བ་ནི་ལམ་རྗེས་ཤེས་སོ། །གཉིས་པ་དོན་བསྡུ་དེ་ལྟར་ན་ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་ནི་ས་དང་རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་ཡང་། དོན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བའི་ཡེ་ཤེས་དེས་བདེན་པ་བཞི་ཡི་ཆོས་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གཟིགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་སྒོམ་ལམ་གྱི་བྱེད་པ་དང་། བྱེད་པ་ཅན་གྱི་སྒོམ་ལམ་དངོས་གཉིས། དང་པོ། མཐོང་ལམ་མ་ཐོབ་པའི་རྗེས་སུ་དེའི་གོང་དུ་གྱུར་པའི་རྣལ་འབྱོར་སྒོམ་པ་སྒོམ་ལམ་སྟེ། ལུས་རྟེན་མཐོང་ལམ་གང་ལ་སྐྱེ་བའི་རྟེན། སེམས་རྟེན་བྱང་སེམས་ཐབས་ལ་མཁས་པས་བསམ་གཏན་དུ་མ་ཟད་འདོད་སེམས་དང་སྲིད་རྩེ་ལ་ཡང་བརྟེན་པར་གསུངས། ལམ་ལ་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་སྒོམ་ལམ་གྱི་ཕན་ཡོན་བཤད་དེ། མཉམ་པར་བཞག་མ་བཞག་ཐམས་ཅད་དུ་སེམས་ལ་རང་དབང་བས་རྣམ་པ་ཀུན་ནས་ཞི་བ་དང་ང་རྒྱལ་མེད་པས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་གཞན་སྐྱེ་བོ་ ཐམས་ཅད་ལ་འདུད་པ་དང་། གཉེན་པོ་སྟོབས་ལྡན་ཐོབ་པས་འདོད་ཆགས་སོགས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ཅིང་ཉོན་མོངས་པ་ལས་རྒྱལ་བ་དང་། དེ་ཡི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་གྱིས་མེ་ཆུ་དུག་མཚོན་སོགས་གནོད་པས་བཅོམ་པའི་ཡུལ་མིན་པའམ་གནོད་པས་བརྫི༷་བ་མེད་པ་ཉིད་དང་། འདི་སྐབས་མདོ་ལས་ཀཱ་ཁོར་ཏ་དང་མེ་ཆུ་སོགས་གསུངས་པའི་ཀཱ་ཁོར་ཏ་ནི་བྱད་ཀྱི་མིང་ངམ་བྱང་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་མི་མ་ཡིན་པའི་རིགས་སུ་གསུངས། མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འགྲུབ་པ་དང་ནི། གནས་སྐབས་བྱང་སེམས་སྒོམ་ལམ་པ་གནས་པའི་ཡུལ་རང་ཉིད་འདུག་པའི་རྟེན་ནམ་ཕྱོགས་དེ་གཞན་གྱི་མཆོད་པའི་ཡུལ་ཉིད་དེ། བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་རྡོ་རྗེ་གདན་བཞིན་དུ་ཡུམ་གླེགས་བམ་ལ་བྲིས་ནས་བཞག་པའི་ས་དེར་ཡང་། ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་མ་གཏོགས་མི་དང་མི་མིན་གྱི་གླགས་མི་རྙེད་དེ། ས་ཕྱོགས་དེ་མཆོད་རྟེན་དུ་འགྱུར་བར་ཡུམ་མདོ་ལས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་རང་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པ་ལྔ་དང་། གཞན་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པ་གཅིག་ལས། དང་པོ་ལའང་། གནས་སྐབས་ཀྱི་བཞི་དང་། མཐར་ཐུག་གཅིག་སྟེ་ལྔ་པོ་ཕྱི་ ནང་མཐུན་རྐྱེན་ལྡན་པ་དང་ཉེར་འཚེ་སྤོང་པའོ། །གཉིས་པ་ལ། རྗེས་ཐོབ་ཟག་བཅས་དང་། མཉམ་བཞག་ཟག་མེད་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། མོས་པ། བསྔོ་བ། ཡི་རང་སྒོམ་ལམ་གསུམ། དང་པོ་ལ། མོས་པ་དངོས་དང་། དེའི་ཕན་ཡོན་གཉིས། དང་པོ། སྤྱིར་ཟག་བཅས་ཟག་མེད་ཀྱི་སྒོམ་ལམ་འདི་གཉིས་ལ་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱིས་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་
Chinese
将土地的菩提回向是道后得智。第二，总结要义，如此一来，道智本身的十六个刹那，虽然从地和相的角度来分，但实际上，以视一切法为平等性的智慧，如实地照见四谛的法性。第二是修道的作为和具有作为的真实修道两种。第一，未获得见道之后，在其之前的瑜伽修习是修道，身体所依是生起见道的所依，心所依是菩萨以善巧方便不仅依靠禅定，而且也依靠欲界心和有顶。为了生起对道的欢喜，宣说修道的利益，无论在入定与否的一切时处，以心自在而一切时处寂静，并且没有我慢而顶礼善知识和其余一切众生，并且获得强有力之对治，而压伏贪欲等且战胜烦恼，并且因此不为外道的火、水、毒、武器等损害所摧毁之境，或者是不为损害所动摇之自性，此时经中说到的“卡廓达”和火水等，“卡廓达”说是诅咒之名或是东北方非人类的种类。最终之果是成就无上圆满菩提，并且暂时菩萨修道者所住之处，自身所住之所依或者那一方是他人供养之境，如同菩提树心要金刚座一样，即使将般若经书写在书本上并放置在那块土地上，除了业之异熟之外，人和非人也无法找到机会，因为那块土地会变成佛塔，这是般若经中所说的。如是属于自相续的五种和属于他相续的一种，第一种中也有暂时的四种和最终的一种，这五种内外顺缘具足并且远离违缘。第二种中，有后得有漏和入定无漏两种，第一种中，有信解、回向、随喜三种修道，第一种中，有信解本身和它的利益两种，第一，总的来说，对于这两种有漏无漏的修道，耶谢扎说是清净世间之智慧和超世间的。
English
Dedicating the Bodhi of the earth is the subsequent wisdom of the path. Second, summarizing the essence, thus, the sixteen moments of the path-wisdom itself, although divided from the perspective of ground and aspect, in reality, with the wisdom that sees all dharmas as equality, it directly sees the nature of the four truths as they are. Second, there are two types: the activity of the path of meditation and the actual path of meditation with activity. First, the yoga practice that precedes the attainment of the path of seeing is the path of meditation, the physical support is the support for the arising of the path of seeing, the mental support is that Bodhisattvas, skilled in means, rely not only on meditative concentration but also on the desire realm mind and the peak of existence. In order to generate joy in the path, the benefits of the path of meditation are explained: whether in meditative equipoise or not, the mind is independent and peaceful in all ways, and without pride, one bows to spiritual friends and all other beings, and having obtained a powerful antidote, one subdues desire and overcomes afflictions, and therefore is not a place destroyed by external harms such as fire, water, poison, weapons, etc., or is of a nature that is not shaken by harm. In this context, the "Kākhorda" and fire, water, etc., mentioned in the sutra, "Kākhorda" is said to be the name of a curse or a type of non-human in the northeast direction. The ultimate result is the attainment of unsurpassed complete enlightenment, and the place where the Bodhisattva practitioner of the path of meditation temporarily resides, the support where one dwells or that direction is the object of others' offerings, just like the Vajra Throne at Bodh Gaya, even if the Prajñāpāramitā scripture is written in a book and placed on that land, humans and non-humans cannot find an opportunity except for the ripening of karma, because that land will become a stupa, as stated in the Prajñāpāramitā Sutra. Thus, there are five that belong to one's own continuum and one that belongs to another's continuum. In the first, there are also four temporary ones and one ultimate one, these five have complete internal and external favorable conditions and avoid adverse conditions. In the second, there are two types: subsequent attainment with outflows and meditative equipoise without outflows. In the first, there are three paths of meditation: faith, dedication, and rejoicing. In the first, there are faith itself and its benefits. First, in general, for these two paths of meditation with and without outflows, Yeshe Zhab says they are pure mundane wisdom and transcendent wisdom.