Tibetan
བར་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ། གཉེན་པོ་མཐོང་སྒོམ་གྱི་བར་ཆད་མེད་ལམ་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཅེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ཀུན་ཉོན་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་གཟུང་བ་དངོས་མི་ དམིགས་པ་དང་། ཕར་ཕྱིན་ནས་མ་འདྲེས་པའི་བར་གྱི་རྣམ་བྱང་གི་ཆོས་མ་དམིགས་པ་དང་། དགྲ་བཅོམ། རང་རྒྱལ། བྱང་སེམས་འཕགས་གསུམ་སོགས་གང་ཟག་གི་རྫས་མི་དམིགས་པ་དང་། མིང་མཚན་མ་བརྡ་ཐ་སྙད་སོགས་བཏགས་པའི་གཞི་མི་དམིགས་པར་རྟོགས་པ་མཐོང་སྤང་རྣམ་རྟོག་གི་གཉེན་པོ་བཞི་དང་། ཆོས་ཀུན་ལ་གནས་མི་གནས་མི་དམིགས་པ་དང་། ལམ་དང་འབྲས་བུ་མི་དམིགས་པ་དང་། རྒྱུན་ཞུགས་སོགས་གང་ཟག་གི་རྫས་མི་དམིགས་པ་དང་། གང་ཟག་དེ་དག་གི་གདགས་གཞི་མི་དམིགས་པ་སྟེ་སྒོམ་སྤང་རྣམ་རྟོག་གི་གཉེན་པོ་བཞི་བཅས་སོ། །བཞི་པ་ངེས་འབྱུང་སྒྲུབ་པ་ནི། གོང་དུ་བཤད་པའི་རྣམ་མཁྱེན་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་དག་མཐར་ཕྱིན་པར་བསྒྲུབས་པའི་སྒྲུབ་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་མཐར་འབྲས་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་ལ་སྒྲིབ་པའི་ཕྱོགས་ཀུན་ལས་འདས་ནས་འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་ངེས་པར་འབྱུང་བ་སྟེ། དེ་ཡང་མཐར་ཐུག་གི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་བར་ཆད་ མེད་ལམ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། རྣམ་གྲོལ་ལམ་ལ་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆ་ནས་བདུན་དུ་ཕྱེ་ཞིང་བརྒྱད་པོ་དེར་ངེས་པར་འབྱུང་ངོ་། །ཆེད་དུ་བྱ་བ་དང་ཞེས་སྔར་བཤད་པའི་ཆེན་པོ་གསུམ་ནི་ཐོབ་བྱ་མཐར་ཐུག་ཡིན་པས་སྤྱིར་བསྟན། མདོ་ནི། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འདིས་ལྷ་དང་། མི་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་ཟིལ་གྱིས་མནན་ཏེ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་བསྟན། བྱེ་བྲག་སེམས་ཆེན་པོའི་ཁྱད་པར་གསུམ་སྟེ། མདོར་ཐེག་པ་འདི་ནི་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པ་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ལྟར། ཤེས་རབ་མཐར་ཕྱིན་པས་ཆོས་ཀུན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གཟིགས་པ་ལས་མི་གཡོ་བ་དང་། དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པས་ཕྱོགས་དུས་ཀུན་ཏུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཐའ་ཡས་པར་མཛད་པ་དང་། དེ་ཡང་གཡོ་རྩོལ་གྱི་འབད་པ་མེད་པར་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་མཛད་པ་དང་གསུམ་མོ། །སྤང་བ་ཆེན་པོའི་ཁྱད་པར་གཉིས་ཏེ། རྟག་ཆད་དམ་སྲིད་ཞིའི་མཐའ་ལས་འདས་པར་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་། ཐེག་གསུམ་སྤངས་རྟོགས་ཀྱི་རིགས་ ཐམས་ཅད་ཐོབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ངེས་འབྱུང་སྟེ་སྤང་བ་ཁྱད་པར་ཅན། ཐོབ་བྱ་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་འབྲེལ་པ་དོན་དམ་པར་མི་དམིགས་པ་དང་གཉིས་སོ། །རྟོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཁྱད་པར་གཉིས་ཏེ། སེམས་བསྐྱེད་སོགས་ཆོས་བཅུས་མཚོན་པ་ཤེས་བྱའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་དེ་མི་སློབ་ལམ་ན་བདུན་དང་། དེ་ལ་བར་མ་ཆད་དུ་སྦྱོར་ནུས་པ། སློབ་ལམ་གྱི་རྡོར་ཏིང་གི་ཡུལ་ཅན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་ཆད་མེད་ལམ་གཅིག་ནི་ལམ་གྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ངེས་འབྱུང་སྟེ། རྣམ་པ་བརྒྱད་ཀྱི་བདག་ཉིད་འདི། མདོ་རྒྱས་པར། ཐོབ་བྱའི་འབྲེལ་པ་མ་གྲུབ་པ་དང་། རྣམ་མཁྱེན་ལམ་གྱི་ངེས་འབྱུང་རྣམས་ལེའུ་བཅུ་བཞི་པ་རབ་འབྱོར་གྱི་ལེའུ་ལས་བསྟན་པའི་དོན། ངེས་འབྱུང་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ལེའུའི་སྐབས་བསྡུ་བ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ཞེས་བྱ་བ་ལས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་ཏེ། དང་པོའི་བཤད་པའོ། །གཉིས་ པ་ཐོབ་བྱེད་ལམ་ཤེས་ཀྱི་ཡན་ལག་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ། ལམ་ཤེས་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། ཡན་ལག་ཅན་གྱི་ལམ་ཤེས་སོ། །དང་པོ། ཆོས་བཅུས་མཚོན་པའི་འབྲས་བུ་རྣམ་མཁྱེན་ཐོབ་པ་ཡང་ལམ་ཤེས་ལ་རགས་ལས་པས་འདོད་གཟུགས་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ལམ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་སྣོད་དུ་རུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལས་སྐྱེས་པ་རང་བཞིན་གྱི་འོད་ཀྱིས། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ལས་ལས་བྱུང་བའི་འོད་དེ་འཛམ་བུ་ཆུ་བོའི་གསེར་གྱི་འགྲམ་ན་སྣག་ཚའི་ཡུག་བཞག་པ་ལྟར་མོག་མོག་པོར་ཟིལ་གྱིས་གནན་ཏེ་ལྷ་རྣམས་ལ་གཟུགས་མཛེས་པ་དང་། འོད་དང་ལྡན་པ་སོགས་ཀྱིས་ང་རྒྱལ་བས་སེམས་རབ་ཏུ་མ་ཞི་བའི་ཉོན་མོངས་ཡོད་པ་འགལ་རྐྱེན་ཡིན་པས་དེ་མེད་པར་མཛད་པ་ནི་ལམ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་རྟེན་ཏེ་རྗེས་འཇུག་རྣམས་ཀྱང་ང་རྒྱལ་དང་ཞུམས་སོགས་སྤང་བའི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བར་བསྟན་པ་དང་། བརྟེན་པ་ལམ་ཤེས་ཉིད་ལ་ཡང་སྐྱེ་ཚུལ། ངོ་བོ། བྱེད་ལས་གསུམ་ལས། སྐྱེ་ཚུལ་ལམ་ཤེས་དེ་ནི་གནས་སྐབས་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལས་སྐྱེ་བས་ ཡུལ་ངེས་པ་དང་། མཐར་ཐུག་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་རིགས་ཡོད་པས། ཉན་རང་སོགས་ཀུན་ཀྱང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་གཅིག་ཏུ་ལམ་ཤེས་སྐྱེ་རུང་གིས་ཁྱབ་པ་དང་། ཐེག་གསུམ་ཐ་དད་དུ་བཞག་པ་ནི་དྲང་དོན་དགོངས་པ་ཅན་ཏེ། ལང་ཀར་གཤེགས་པ་དང་། དམ་པའི་ཆོས་པདྨ་དཀར་པོ་དང་། ལྷ་མོ་དཔལ་ཕྲེང་། སེང་གེ་སྒྲའི་མདོ་སོགས་སུ་གསུངས་པ་ལྟར། དགོངས་གཞི་རེ་ཞིག་ཐེག་པ་གསུམ་དུ་ངེས་པ་དང་། དགོས་པ་དུས་རིང་པོར་ཐོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་སྐྲག་པའི་སེམས་ཅན་རེ་ཞིག་ཐེག་པ་གཉིས་
Chinese
为了寂静的缘故，对治见修的无间道有八种，即对于一切杂染无自性的法，不执著实有；不执著不与般若波罗蜜多相混杂的清净之法；不执著阿罗汉、独觉、菩萨三圣等补特伽罗的实体；不执著名、相、记号、言语等假立的基础，了知此为见断分别念的四种对治。对于一切法，不住与不住不执著；不执著道与果；不执著预流等补特伽罗的实体；不执著这些补特伽罗的假立基础，此为修断分别念的四种对治。第四是成就出离，以殊胜的成就，将上述作为遍智象征的诸法圆满成办，超越了遮蔽不住果位的涅槃的一切障碍，从而必定生起大菩提之果。其中，究竟的出离是佛地。而以无间道金刚喻定，以及解脱道在功德方面分为七种，必定生起于第八者。所谓“所为”等，之前所说的三大是所证的究竟，因此是总的宣说。经部中说：“此大乘将压倒天、人、非天等世间而出现。”等等。别说大心之三种差别，如经中说此乘与虚空相等，以般若波罗蜜多究竟而观一切法平等性而不动摇，以无缘大悲完全成熟，故于一切方时无边地成办有情之义，且不需动摇勤作之努力而任运成就，此为三种。大断之两种差别，必定出离常断或有寂之边，以及获得三乘断证之所有种性的体性之出离，即殊胜之断。所证与能证之关系，于胜义中不可得，此为二种。大证之两种差别，发心
English
For the sake of pacification, there are eight kinds of unobstructed paths that counteract seeing and meditation, namely: not grasping as real the natureless phenomena of all defilements; not grasping the pure phenomena that are not mixed with the Prajñāpāramitā; not grasping the substance of individuals such as Arhats, Pratyekabuddhas, and the three noble Bodhisattvas; and not grasping the basis of imputation such as names, signs, symbols, and terms, understanding this as the four antidotes to the conceptual thoughts to be abandoned by seeing. Not grasping abiding and non-abiding in all phenomena; not grasping the path and the fruit; not grasping the substance of individuals such as Stream-enterers; and not grasping the basis of imputation of those individuals, these are the four antidotes to the conceptual thoughts to be abandoned by meditation. Fourth is the accomplishment of renunciation, which is the definite arising of the great Bodhi fruit by means of a special accomplishment that fully accomplishes the dharmas that symbolize omniscience mentioned above, surpassing all obstacles that obscure the non-abiding Nirvana. Among them, the ultimate renunciation is the Buddha-ground. Furthermore, with the diamond-like samadhi of the unobstructed path, and the path of liberation divided into seven in terms of qualities, it will definitely arise in the eighth. The so-called "purpose" and so on, the three great ones mentioned earlier are the ultimate to be attained, so it is a general statement. The Sutra says: "This Mahayana will overwhelm the world including gods, humans, and asuras and will appear." and so on. Specifically speaking of the three differences of the great mind, as the Sutra says that this vehicle is equal to space, etc., it does not waver from seeing the equality of all dharmas with the perfection of Prajñāpāramitā, and it completely ripens with great compassion without object, so it endlessly accomplishes the meaning of sentient beings in all directions and times, and it is spontaneously accomplished without the effort of wavering and striving, these are the three. The two differences of the great abandonment are the definite departure from the extremes of permanence and annihilation or existence and peace, and the renunciation with the characteristic of obtaining all lineages of abandonment and realization of the three vehicles, that is, the special abandonment. The relationship between what is to be attained and what enables attainment is not found in the ultimate sense, these are the two. The two differences of the great realization are the generation of the mind
Chinese
如是等十法所象征，现量了知一切所知之自性之智慧，于无学道有七。且能无间修习之。学道之金刚喻定之境，即是佛陀之无间道，唯一道之境即是道之境之出离。此乃八种体性。于广经中，未成办能获得之关系，及遍智道之出离等，于第十四章，由善现之品所开示之义。应知是为成办出离。品之义摄。般若波罗蜜多之窍诀论著《现观庄严论》中，即是一切种智之品。是为第一之释说。第二，解释成办之道的支分，道智之支分广说。道智之支分与，具支分之道智。第一，以十法象征之果，获得遍智亦依赖于道智，故为使欲界色界之诸天成为能生道智之器。如来之智慧所生，自性之光芒，诸天之业所生之光，如于瞻部河之金岸边，放置墨汁之团般，黯淡无光，压伏之，且诸天以容貌端严，具光等而生傲慢，故有心未寂静之烦恼，是为障碍，故为使彼等无有，是为道智生起之所依，故亦开示后随者亦应断除傲慢与怯懦等，于自相续中生起。所依乃道智本身，亦有生起之理，体性，作用三者。生起之理，道智乃是暂时以空性，大悲为心髓之菩提心所生，故境是决定之。究竟一切有情皆有如来藏之种性。故声闻缘觉等一切皆能于一大乘中生起道智所周遍。安立三乘差别乃是应理之密意。如《楞伽经》，《妙法莲华经》，《吉祥天女经》，《狮子吼经》等中所说。意为暂时决定为三乘。必要是为畏惧长时成佛之有情，暂时安立二乘
English
The wisdom that directly knows all aspects of knowable things, symbolized by the ten dharmas, has seven in the path of no more learning. And it can be practiced without interruption. The object of the vajra-like concentration of the path of learning is the uninterrupted path of the Buddha, the object of the one path is the renunciation of the object of the path. This is the nature of eight aspects. In the extensive sutra, the relationship of not accomplishing what can be obtained, and the renunciation of the path of omniscience, etc., in the fourteenth chapter, the meaning shown in the chapter of Subhuti. It should be known that it is to accomplish renunciation. The meaning of the chapter is summarized. In the treatise on the instructions of the Perfection of Wisdom, called "Ornament of Clear Realization," it is the chapter on omniscience. This is the first explanation. Second, the explanation of the branches of the path that accomplish, the branches of the path of knowledge are explained extensively. The branches of the path of knowledge and the path of knowledge with branches. First, the fruit symbolized by the ten dharmas, obtaining omniscience also depends on the path of knowledge, so in order to make the gods of the desire realm and form realm suitable vessels for generating the path of knowledge. Born from the wisdom of the Tathagata, the light of self-nature, the light born from the karma of the gods, like a lump of ink placed on the golden shore of the Jambudvipa river, is dim and suppressed, and the gods are proud of their beautiful appearance and light, etc., so there is affliction of not calming the mind, which is an obstacle, so in order to make them without it, it is the basis for the arising of the path of knowledge, so it also shows that followers should also abandon pride and cowardice, etc., and arise in their own mindstream. The basis is the path of knowledge itself, and there are also three aspects of how it arises, its essence, and its function. The way of arising, the path of knowledge is born from the mind of enlightenment that is temporarily emptiness and compassion as its essence, so the object is definite. Ultimately, all sentient beings have the seed of the Sugata-garbha. Therefore, all of the hearers and solitary realizers can be pervaded by the ability to generate the path of knowledge in one great vehicle. Establishing the difference between the three vehicles is a provisional intention. As stated in the Lankavatara Sutra, the White Lotus Sutra, the Goddess Shri, the Lion's Roar Sutra, etc. The intention is to temporarily determine the three vehicles. The need is to temporarily establish two vehicles for sentient beings who are afraid of becoming Buddhas for a long time.