Tibetan
མོ། །བསམ་གཏན་ དང་པོ་ལ་ནི་གཉེན་པོའི་ཡན་ལག་རྟོག་པ་དང་། དཔྱོད་པ། ཕན་ཡོན་གྱི་ཡན་ལག་དགའ་བ་དང་བདེ་བ། གནས་སམ་རྟེན་གྱི་ཡན་ལག་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་སྟེ་ཡན་ལག་ལྔ་དང་། བསམ་གཏན་གཉིས་པར་གཉེན་པོ་རབ་དང་ཕན་ཡོན་དགའ་བདེ་གཉིས། གནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ་བཞི། བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ལ་གཉེན་པོ་བཏང་སྙོམས། དྲན་པ། ཤེས་བཞིན། ཕན་ཡོན་བདེ་བ། རྟེན་སེམས་ཀུན་ཏུ་གནས་པ་རང་བཞིན་ཏེ་ལྔ། བཞི་པར་དྲན་པ་དང་། འདུ་བྱེད་བཏང་སྙོམས། ཕན་ཡོན་ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་དང་། རྟེན་ཏིང་འཛིན་ཡོངས་སུ་དག་པ་སྟེ་ཡན་ལག་བཞིའོ། །གཟུགས་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་ཏེ་གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ནུབ་པ་གཟུགས་མེད་ལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་མེད་པར་ནམ་མཁའ་ཙམ་མཐའ་ཡས་སོ་ཞེས་དེ་ཙམ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་དང་། ནམ་མཁའི་འདུ་ཤེས་བཀགས་ཏེ་རྣམ་ཤེས་ཙམ་དུ་འདུ་ཤེས་པ་རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་དང་། དེ་ཡང་བཀག་སྟེ་ཅི་ཡང་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་ལ་གནས་པ་དང་། དེའང་བཀག་སྟེ་ཡོད་མིན་མེད་མིན་ཙམ་དུ་གནས་ པ་སྲིད་རྩེ་པའོ། །གསུམ་པ་ཚོགས་སྒྲུབ་ལ་སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་། རྟོགས་དཀའ་བ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ། དེ་ལ་སྤྱིར་མང་པོ་ཚོགས་པ་ཚོགས། དེ་ལས་ཀྱང་ཚོགས་གཅིག་མིན་པར་ཚོགས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་དཔུང་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསགས་ཤིང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལས་ལ་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པ་ཚད་མེད་པའི་སྒོ་ནས་མཐའ་གཉིས་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་སུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ། ཚོགས་ཚད་མེད་པ་དེ་དག་ཀྱང་སྤྱི་རིགས་ནས་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་གཉིས་སུ་འདུ་ལ། ནང་གི་དབྱེ་བ་ཚོགས་སྒྲུབ་བཅུ་བདུན་ཏེ། དང་པོ། འགྲོ་བ་གྲངས་མེད་ཐེག་གསུམ་གྱི་མྱང་འདས་ལ་འགོད་འདོད་བརྩེ་བ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་། ཐབས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་གིས་སེམས་ཅན་རྣམས་གནས་སྐབས་དང་། མཐར་ཐུག་གི་བདེ་བར་བྱ་བ་སྟེ། སྦྱིན་པས་མོད་ལ་འདོད་པ་རྫོགས་པ་དུས་དེའི་བདེ་བ། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་བཀོད་པས་བདེ་འགྲོའི་ལུས་འཛིན་པ་མ་འོངས་པའི་བདེ་བ། བཟོད་བརྩོན་བསམ་གསུམ་འབྲས་བུ་རྒྱུ་དང་མཐུན་པ་འགྲུབ་པས་གཅིག་ཏུ་ངེས་པའི་བདེ་བ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་འཁོར་བར་གཏན་མི་ལྡོག་པའི་ངེས་ལེགས་ཐོབ་པ་གཏན་དུ་བའི་བདེ་བ་སྒྲུབ་པ་དང་། ལམ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལེ་ལོ་སོགས་ཉེས་པ་ལྔ་སྤོང་ཞིང་འདུན་པ་སོགས་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་བསྟེན་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་ཞི་གནས་དང་། ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་ཀྱི་དོན་ལ་སྤྱི་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་། ངོ་བོ་དང་། ཁྱད་པར་འབྱེད་པའི་སྒོ་ནས་དོན་མ་ནོར་བར་མཐོང་བ་ལྷག་མཐོང་བཅས་པ་དང་། ཞི་ལྷག་གམ་སྲིད་ཞིར་མི་ལྷུང་བའི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་ལམ་གང་ཡིན་པ་དང་། རྣམ་མཁྱེན་ཡིད་བྱེད་ཀྱིས་གཞན་དོན་གྱི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་གང་ཡིན་དང་། སྟོང་ཉིད་ཉི་ཤུ་སྟེ་ལོངས་སྤྱད་པ་པོ་མིག་སོགས་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། ༡ གཟུགས་སོགས་སྤྱད་བྱ་ཕྱི་ཡི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དང་། ༢ ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀའི་གཞི་རྟེན་སྟོང་ ༣ པ་ཉིད་གསུམ་མོས་སྤྱོད་ཚོགས་ལམ་དང་སྦྱོར་ལམ་དང་པོ་གསུམ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་དེ་ཡང་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་སྟོང་པ་ཉིད་སྦྱོར་ལམ་ཆོས་མཆོག་དང་། ༤ ཕྱོགས་བཅུ་ཀུན་ཁྱབ་ཆེན་པོ་སྟོང་༥པ་ཉིད་དང་། དོན་དམ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ ༦ པ་དང་། རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་འདུས་བྱས་ ༧ དང་། ནམ་མཁའ་སོགས་མ་སྐྱེས་པ་འདུས་མ་བྱས་ ༨ དང་། རྟག་ཆད་སོགས་ཀྱིས་མཐའ་ལས་འདས་ ༩ པ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་ཅན་གྱི་འཁོར་བ་ཐོག་ ༡༠ ཐ་མེད་པ་དང་། དགེ་ཕྱོགས་དོར་བ་མེད་པ་ ༡༡ སྟོང་པ་ཉིད་བདུན་རྟོགས་པ་ནི་ས་དང་པོ་ནས་ས་བདུན་པའི་བར་རིམ་པ་བཞིན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རང་བཞིན་སྟོང་ཉིད་ ༡༢ དང་། གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་བར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་ ༡༣ པ་གཉིས་ས་བརྒྱད་པ་དང་། སྐྱེ་འགག་སོགས་ཆོས་རྣམས་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་། ༡༤ དུས་གསུམ་མི་དམིགས་ ༡༥ པ་གཉིས་ས་དགུ་པ་དང་། རྐྱེན་ལས་བྱུང་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་རྒྱུན་དང་། ཚོགས་པའི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་སྟོང་ ༡༦ ཉིད་དང་། འདུས་བྱས་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་རང་ངོས་སྟོང་པ་དངོས་པོ་སྟོང་པ་ ༡༧ ཉིད་གཉིས་ས་བཅུ་པ་དང་། ནམ་མཁའ་སོགས་འདུས་མ་བྱས་དངོས་མེད་སྟོང་ ༡༨ པ་དང་། སུས་ཀྱང་མ་བྱས་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་བབ་ ཀྱིས་སྟོང་པ་རང་ ༡༩ བཞིན་སྟོང་ཉིད་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་སྟོང་པས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ ༢༠ སྟོང་ཉིད་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའོ། །དེ་ལྟར་ས་མཚམས་སོ་སོར་མཛད་པ་ཡང་། རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ཚེ་ཆོས་ཅན་དེ་དང་དེ་དག་ལ་ངེས་པ་འདྲེན་ཚུལ་རེ་ཡོད་པ་གཙོ་ཆེ་བས་ཡིན་གྱི་ངེས་གནས་ནི་མིན་ནོ། །དེ་རྣམས་སྒོམ་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དང་ནི། བསོད་ནམས་སྤྱིར་དགེ་བའི་ལས་ཐམས་ཅད་ཡིན་ཀྱང་། འདིར་ཟག་མེད་ཀྱི་དགེ་བ་དང་། དེ་ལས་ཀྱང་ཁྱད་པར་དཔའ་བར་འགྲོ་བ་དང་
Chinese
མོ། །禅定第一禅的对治支是寻和伺，利益支是喜和乐，处所或所依支是心一境性，共有五支。第二禅的对治是胜解，利益是喜和乐两种，处所是等持，共有四支。第三禅的对治是舍、念、正知，利益是乐，所依是心普遍安住自性，共有五支。第四禅是念和行舍，利益是感受舍，所依是等持完全清净，共有四支。远离对色的贪执，色想灭尽，无色界中特别是不存在色想，仅仅是虚空无边，安住于此即是虚空无边处。遮止虚空之想，仅以识来作意，即是识无边处。再遮止它，安住于一无所有的想法。再遮止它，安住于非有非无之处，即是有顶。第三，积聚资粮，分为总的开示和难以理解的分别解说两种。第一，总的来说，众多聚集即是资粮。而且不是一个资粮，而是积累各种资粮的广大军队，菩萨以无量的方式进入事业，从二边中必定解脱，成就不住涅槃。这些无量的资粮，从总的类别上可以归纳为福德和智慧二资粮。内部的分类有十七种资粮积聚。第一，以想要将无量众生安置于三乘涅槃的慈爱和大悲心，以及布施等六度，使众生获得暂时和究竟的安乐。布施使需求立即得到满足，是当下的安乐。安置于戒律，获得善趣之身，是未来的安乐。忍辱、精进、禅定三者，果与因相符而成就，是必定唯一的安乐。以智慧获得永不退转轮回的决定胜，是永久的安乐。道路是等持，舍弃懈怠等五过失，依止欲等八作意之因所生，心一境性安住的止，以及
English
Mo. The first dhyana has five branches: the antidote branches are vitarka and vicara; the benefit branches are joy and happiness; and the abiding or support branch is one-pointedness of mind. The second dhyana has four branches: the antidote is conviction, the benefits are joy and happiness, and the abiding is samadhi. The third dhyana has five branches: the antidotes are equanimity, mindfulness, and clear comprehension; the benefit is happiness; and the support is the mind abiding in its natural state. The fourth dhyana has four branches: mindfulness, equanimity of formations, the benefit of equanimity of feeling, and the support of completely purified samadhi. Separated from attachment to form, with the cessation of the perception of form, in the formless realm, especially without the perception of form, one enters into equanimity with just the infinity of space, which is the infinity of space. Blocking the perception of space, perceiving only consciousness, is the infinity of consciousness. Blocking that as well, one abides in the perception of nothingness. Blocking that as well, one abides in just the state of neither existence nor non-existence, which is the peak of existence. Third, the accumulation of collections is divided into a general explanation and a specific explanation of what is difficult to understand. First, in general, a gathering of many is a collection. Moreover, it is not just one collection, but accumulating a vast army of various collections, and bodhisattvas engage in activities through immeasurable means, necessarily arising from the two extremes, and accomplishing unlocalized nirvana. These immeasurable collections can be categorized into two collections from the general types of merit and wisdom. The internal divisions are seventeen accumulations of collections. First, with the love and great compassion of wanting to establish countless beings in the nirvana of the three vehicles, and with the six perfections such as generosity, to bring temporary and ultimate happiness to sentient beings. Generosity immediately fulfills desires, which is the happiness of that time. Establishing in morality, holding the body of a good rebirth, is the happiness of the future. Patience, diligence, and meditation, the result is achieved in accordance with the cause, which is the certain and unique happiness. With wisdom, obtaining the definite goodness of never returning to samsara, is the permanent happiness. The path is samadhi, abandoning the five faults such as laziness, and relying on the eight formations such as desire, arising from the cause, the abiding of one-pointedness of mind, shamatha, and
Chinese
对于如所有性与尽所有性的意义，通过区分共同与自身的体性、本体与差别，从而无误地见到实相，即为胜观。以及不堕入寂止与胜观，或有寂二边的方便，即智慧双运之道。以及以遍智作意，于利他之方便善巧。二十空性，即受用者眼等内六处空性。１、所受用之色等外六处。２、内外二者之所依空性。３，此三者属于加行道、资粮道与最初的三个见道。一切法之自性空，亦即以自本体空之空性，属于加行道之顶位。４、十方周遍广大空性。５、胜义涅槃。６、因缘所生之有为法。７、虚空等不生之无为法。８、远离常断等边。９、显现种种世间之轮回无始。１０、不舍弃善法。１１，证悟此七种空性，即从初地至七地次第证悟。法界自性空性。１２、从色至遍智一切法空性。１３，此二者属于八地。生灭等诸法之自体性。１４、三时不可得。１５，此二者属于九地。由因缘所生之事物，无有常与聚之体性空性。１６、有为之五取蕴自性空，事物空性。１７，此二者属于十地。虚空等无为法无事物空性。１８、无人所作，一切法自然。１９、空性，自性空性。一切法之法性，以他之自性空，即自性。２０、空性，此等为空性之佛地。如是于各地之分界而作，乃因后得时，对于彼彼法具有引导决定之方式为主，而非为决定之处。彼等所缘之智慧资粮，以及福德，总而言之即一切善业，然此处指无漏之善，且于彼中特别指勇健行。
English
Regarding the meaning of yathāvadbhāvitā and yāvatbhāvitā, seeing reality without error by distinguishing the common and own characteristics, essence, and differences is vipassanā. And the means of not falling into śamatha and vipassanā, or the two extremes of existence and peace, is the path of wisdom and skillful means combined. And being skilled in the means of benefiting others through omniscient attention. The twenty emptinesses, namely, the emptiness of the six internal sources such as the eye, the enjoyer. 1. The six external sources such as form, the object of enjoyment. 2. The emptiness of the basis of both internal and external. 3. These three belong to the path of application, the path of accumulation, and the first three paths of seeing. The emptiness of the nature of all dharmas, that is, the emptiness of emptiness by its own nature, belongs to the peak of the path of application. 4. The great emptiness of all-pervading ten directions. 5. Ultimate nirvāṇa. 6. Conditioned phenomena arising from causes and conditions. 7. Unconditioned phenomena such as space that are not born. 8. Beyond the extremes of permanence and annihilation. 9. The beginningless cycle of saṃsāra appearing in various realms of the world. 10. Not abandoning virtuous qualities. 11. Realizing these seven emptinesses is to realize them sequentially from the first bhūmi to the seventh bhūmi. The emptiness of the nature of the dharmadhātu. 12. The emptiness of all dharmas from form to omniscience. 13. These two belong to the eighth bhūmi. The own characteristics of phenomena such as arising and ceasing. 14. Unobtainable in the three times. 15. These two belong to the ninth bhūmi. The emptiness of the nature of things arising from conditions, without permanence or aggregation. 16. The emptiness of the self-nature of the five aggregates of appropriation, the emptiness of things. 17. These two belong to the tenth bhūmi. The emptiness of the non-thingness of unconditioned phenomena such as space. 18. Without anyone making them, all dharmas naturally. 19. Emptiness, the emptiness of self-nature. The dharmatā of all dharmas, empty of the nature of others, is self-nature. 20. Emptiness, these are the Buddha-bhūmi of emptiness. Thus, making distinctions in each bhūmi is mainly because there is a way to lead to certainty for those dharmas in the time of subsequent attainment, but it is not a fixed place. The accumulation of wisdom with those objects of meditation, and merit, in general, is all virtuous actions, but here it refers to uncontaminated virtue, and especially to courageous conduct.