Tibetan
དཀའ་ སྤྱད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པས་ནི་རབ་ཏུ་ཉོན་མོངས་པར་བྱས་ན་བྱང་ཆུབ་དམ་པ་ཐོབ་ཅེས་པ་ལྟ་བུའོ། །དགོངས་པ་བཞི་ནི། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་དགོངས་ནས་ང་ཉིད་དེ་ཚེ་སངས་རྒྱས་རྣམ་གཟིགས་སུ་གྱུར་ཏོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་དང་། དོན་དམ་པའི་དོན་གཞན་ལ་དགོངས་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང་མ་སྐྱེས་མ་འགགས་གཟོད་ནས་ཞི་བ་རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་གསུངས་པ་དང་། དུས་གཞན་ལ་དགོངས་པ། ལེ་ལོ་ཅན་དགེ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་བསྐྱེད་མི་ནུས་པ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དྲི་མ་མེད་པ་ཟླ་བའི་མཚན་བཟུང་བ་ཙམ་གྱི་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །གང་ཟག་གི་བསམ་པ་ལ་དགོངས་པ་སྦྱིན་སོགས་རྒྱ་ཆེར་བྱེད་མི་ནུས་པ་ལ་སྦྱིན་པ་བསྔགས་པ་དང་། སྦྱིན་སོགས་ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པར་འཛིན་པ་ལ་སྦྱིན་སོགས་སྨད་པའམ། ཆེས་ངོ་མཚར་མེད་ཚུལ་བསྟན་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །ས་བཅུ་པར་གཞན་དོན་ལ་ཡེ་ཤེས་རྩོལ་བ་མི་མངའ་བར་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འཇུག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་༡༣བཅུ་གསུམ་པོ་དེ་དག་གི་ རྟེན་བྱེད་པའི་ཆོས་དབྱིངས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་རིགས་སུ་འཇོག་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །མདོར་ན་དྲོད་ནས་ཡེ་ཤེས་རྩོལ་བ་མི་མངའ་བའི་བར་དུ་ཆོས་དབྱིངས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས། དངོས་ཞེན་གྱི་ཆགས་པ་རིམ་བཞིན་གཅོད་ཅིང་། མཐར་ཤེས་བྱ་ཀུན་ལ་ཆགས་པ་དྲུང་ནས་ཟད་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་འཕེན་པའང་རྟེན་ཆོས་དབྱིངས་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་གནས་པའི་རིགས་ལས་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་ཉིད་གནས་ལུགས་སུ་ཡེ་ནས་ཡོད་པ་ཡིན་པ་དང་། དེ་ལ་¸དམིགས་ནས་སྒྲིབ་པ་སྤོང་བར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། རྩོད་པ་དང་། ལན་གཉིས། དང་པོ། ཆོས་དབྱིངས་རིགས་སུ་བཞག་པ་དེ་ལྟར་ན། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་རིགས་ནི་གསུམ་པོ་ཐ་དད་རུང་བ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལན། དཔེར་ན་བུམ་པ་གཅིག་ཡིན་ཀྱང་བཅུད་སྦྲང་རྩི་དང་ལི་ཁ་ར་སོགས་ཀྱིས་བུམ་པའི་དབྱེ་བར་བརྗོད་པ་ལྟར་དེ་ནི་ཆོས་དབྱིངས་ཀྱི་ངོས་ནས་གསུམ་དུ་བཞག་པ་མ་ཡིན་ཀྱང་། ཆོས་དབྱིངས་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་བློས་དབྱིངས་དམིགས་པའམ་རྟོགས་ཚུལ་ མི་འདྲ་བའི་ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས། རིགས་དེ་ཡི་དབྱེ་བ་ཡོངས་སུ་བརྗོད་པ་ཡིན་པས་སོ། །གཉིས་པ་དམིགས་པ་ནི། སྤྱིར་སྤང་བླང་བཏང་སྙོམས་སུ་བཞག་པའི་ཆོས་ཀུན་དང་། ཁྱད་པར་འདས་མ་འདས་སོགས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་འབྱེད་ཅིང་ཐེག་ཆེ
Chinese
例如，如果通过苦行的烦恼来极度地烦恼，就能获得殊胜的菩提。四种意趣是：考虑到所有佛的法身平等性，就像说“我那时成为了佛毗婆尸”一样。考虑到胜义谛的另一层含义，宣说一切法无自性，不生不灭，本来寂静，自性涅槃。考虑到其他时间，对于懒惰的人，即使不能产生丝毫的善，也说仅仅忆念如来无垢月之名号，就能获得无上菩提等等。考虑到众生的想法，对于不能广行布施等的人，赞叹布施；对于仅仅以少许布施等为满足的人，贬低布施等，或者显示极其不稀奇的样子等等。在十地时，对于为了利益他人而无需努力的智慧，以及作为十三种智慧之所依的法界如来藏，应当了知将其安立为种姓。总之，从暖位到无需努力的智慧之间，通过缘于法界如来藏，逐渐断除对实有的执着，最终将对一切所知的执着连根拔起，抛向佛的境界，这也是因为作为所依的法界自性存在的种姓。因为如来藏本来就是存在的，并且通过缘于它而得以消除障碍。第二部分包括辩论和回答两部分。第一部分：如果像这样将法界安立为种姓，那么，因为法界在一切方面都没有差别，所以三乘的种姓不是三种可以区分的吗？第二部分回答：例如，虽然只有一个瓶子，但就像用蜂蜜和糖等来区分瓶子一样，这并不是从法界的角度来安立为三种，而是依靠法界的心，由于缘于或证悟法界的方式不同，通过法的差别，才能完全说明种姓的差别。第二，所缘是：一般而言，对于所有被置于舍弃、取舍和中舍的法，特别是通过过去、未来等来区分，以及大乘
English
For example, if one is extremely afflicted by the suffering of asceticism, one can attain supreme enlightenment. The four intentions are: Considering the equality of the Dharmakaya of all Buddhas, it is like saying, "I myself became the Buddha Vipashyi at that time." Considering another meaning of the ultimate truth, it is said that all dharmas are without self-nature, unborn, unceasing, originally peaceful, and naturally in Nirvana. Considering other times, for lazy people who cannot generate even a little virtue, it is said that merely remembering the name of the Tathagata Immaculate Moon will attain unsurpassed enlightenment, and so on. Considering the thoughts of beings, praising generosity for those who cannot give extensively, and disparaging generosity for those who are content with just a little generosity, or showing an extremely unremarkable appearance, and so on. In the tenth bhumi, one should know that the wisdom that does not require effort for the benefit of others and the Dharmadhatu Tathagatagarbha, which is the basis of the thirteen wisdoms, are established as the lineage. In short, from the heat stage to the wisdom that does not require effort, by means of focusing on the Dharmadhatu Tathagatagarbha, the attachment to reality is gradually cut off. In the end, the attachment to all knowable things is uprooted and thrown into the realm of the Buddha, which is also due to the lineage of the Dharmadhatu itself. Because the Tathagatagarbha is originally existent, and by focusing on it, obstacles can be eliminated. The second part includes two parts: debate and answer. First part: If the Dharmadhatu is established as the lineage in this way, then, since the Dharmadhatu is undifferentiated in all aspects, are the lineages of the three vehicles not three that can be distinguished? Second part answer: For example, although there is only one vase, just as the vase is distinguished by honey and sugar, etc., this is not established as three from the perspective of the Dharmadhatu, but the mind relies on the Dharmadhatu, and the difference in the way of focusing on or realizing the Dharmadhatu, through the difference of the Dharma, can fully explain the difference of the lineage. Second, the object of focus is: In general, for all dharmas that are placed in abandonment, acceptance, and equanimity, especially by distinguishing between past, future, etc., and the Mahayana.
Tibetan
ན་གྱི་ལམ་འབྲས་ལ་གཙོ་བོར་དམིགས་དགོས་པའི་ཕྱིར། ཐེག་ཆེན་སྒྲུབ་པའི་དམིགས་པ་ཤེས་བྱའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་ཆོས་ཀུན་ལ་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་དགོས་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་དད་སོགས་ངོ་བོ་ཉིད་དགེ་དང་། མཚུངས་ལྡན་གྱི་སེམས་སེམས་བྱུང་འབྲེལ་དགེ་དང་། ཀུན་ནས་བསླངས་པའི་ལུས་ངག་གི་ལས་དགེ་བ་སོགས་དང་། འཇིག་མཐར་གཉིས་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་མ་རིག་པ་དང་གསུམ་ལས་གཞན་པའི་རྩ་ཉོན་དང་ཉེ་ཉོན་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མི་དགེ་བ་དང་། མཚུངས་ལྡན་གྱི་སེམས་སེམས་བྱུང་འབྲེལ་བའི་མི་དགེ་བ་དང་། ཀུན་ནས་བསླངས་པའི་སྲོག་གཅོད་སོགས་ལས་ཀྱི་མི་དགེ་བ་སོགས་དང་། དེ་ལས་གཞན་བཟོ་དང་འགྲོ་འཆག་དུས་ཀྱི་སེམས་ལྟ་བུ་ངོ་བོ་ཉིད་དང་མཚུངས་ལྡན་དང་ཀུན་སློང་གི་ལུང་མ་བསྟན་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཞེས་བླང་ ༡ དོར་ ༢ བཏང་ ༣ སྙོམས་ ལ་དམིགས་པ་སྤྱི་དང་། བྱེ་བྲག་དང་པོར་བླང་བྱ་འཇིག་རྟེན་པ་སྟེ་སོ་སྐྱེ་ཡི་རྒྱུད་ཀྱི་ཟག་བཅས་ཀྱི་བསམ་གཏན་སོགས་རྟོགས་པ་དང་། ༤ གང་དག་ཕྱིས་བླང་བྱ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་འདོད་པ་འཕགས་པའི་སྐྱེ་བོའི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་རྣམ་ཐར་གསུམ་སོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་། ༥ ལམ་དེ་དག་གིས་སྤངས་གཉེན་ཇི་ལྟར་བྱེད་ན་ཟག་བཅས་ཕུང་༦ལྔ་སོགས་དང་། ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་ ༧ བཞི་སོགས་ཏེ་དེ་གཉིས་བདག་ལྟའི་གཉེན་པོ་བྱེད་མི་བྱེད་ཀྱིས་བཞག་པ་དང་། གང་དག་འདུས་བྱས་ཀུན་རྫོབ་དང་། ༨ འདུས་མ་བྱས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་དམིགས་པ་དང་། ༩ འབྲས་བུ་སློབ་མ་ཉན་ཐོས་དང་ཐུན་མོང་པའི་བསམ་གཏན་བཞི་སོགས་ཆོས་རྣམས་དང་། ༡༠ གང་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐུབ་པའི་དབང་པོའི་སྟོབས་བཅུ་སོགས་ཐུན་མོང་༡༠ མིན་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་དང་པོ་གསུམ་དང་། དེ་ལས་དགེ་བ་བཟུང་སྟེ་ཟུང་བཞི་ཡ་བརྒྱད་དུ་དམིགས་པ་བཅུ་གཅིག་གོ །དོན་དུ་དེ་ལྟར་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་བྱས་ནས་ཐུན་མིན་ཐུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཤེས་བྱའི་ཆོས་ཀུན་གྱི་ནང་ན་དམ་པ་བླ་ན་མེད་པར་ ཤེས་ནས་དེ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ནི། ཚད་མེད་པའི་སྡེ་དང་རིས་ཆེན་པོའི་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་མཆོག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་སེམས་ཆེན་པོ་སྟེ་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཐུགས་རྗེ་དང་། སྒྲིབ་གཉིས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤངས་པའི་སྤོང་བ་ཆེན་པོ་དང་། ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་ཀྱི་ཆོས་ཀུན་མངོན་སུམ་སྒྲིབ་མེད་དུ་གཟིགས་པའི་རྟོགས་པ་ཆེན་པོ་དང་གསུམ་པོ་ལ་ཆེན་པོ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་རང་འབྱུང་བྱང་
Chinese
因为要主要专注于那的道果。为了修持大乘的目标，要断除对于所有所知法的执着。也就是，信等自性善，以及相应的心的心生关联善，以及由之发起的身体语言行为善等，以及与二边际相连的无明及三者之外的根本烦恼和近烦恼等自性不善，以及相应的心的心生关联的不善，以及由之发起的杀生等行为的不善等，以及除此之外的工巧和行走时期的心等自性及相应及发起的无记等，如是取 １ 舍 ２ 舍弃 ３ 中庸 为目标总的来说。具体来说，首先取的是世间法，即凡夫相续的有漏禅定等的证悟。４ 哪些后来取的是被认为是出世间法的圣者相续所摄的三解脱门等的差别。５ 那些道如何对治所断呢？有漏蕴６五等，以及无漏法念住 ７ 四等，这二者是否对治我见而安立。哪些是缘起世俗和。８ 无为胜义谛为目标。９ 果是声闻弟子和共同的四禅等法。１０ 哪些是薄伽梵能仁的十力等不共法。其中前三个，以及从中取善，以双四为八对境的十一个。总之，这样总和具体地做了之后，不共能仁的智慧是所有所知法中殊胜无上的。 知道后，专注于修持它的方式。第三个是特意要做的事：对于无量部的和巨大类别的所有众生，成为最殊胜的心，也就是无缘大悲。以及断除二障习气的大舍，以及如所有尽所有诸法现量无碍见的大证悟，这三者具有三大自性的自生菩提。
English
Because it is necessary to mainly focus on the path and fruit of Na. In order to achieve the goal of Mahayana practice, it is necessary to cut off attachment to all knowable dharmas. That is, faith and other self-natured virtues, and the associated mind and mental events related to virtue, and the virtuous actions of body and speech arising from them, etc., and ignorance connected with the two extremes, and the root afflictions and near afflictions other than the three are self-natured unwholesome, and the associated mind and mental events related to unwholesomeness, and the unwholesome actions of killing and so on arising from them, etc., and other than that, the mind during craftsmanship and walking, etc., are self-natured and associated and arising from the unspecified, such as taking １ abandoning ２ discarding ３ equanimity as the general goal. Specifically, the first to be taken is the worldly dharma, that is, the realization of the contaminated samadhi of the continuum of ordinary beings. ４ Which later takes the difference of the three doors of liberation, etc., which are considered to be supramundane dharmas, included in the continuum of noble beings. ５ How do those paths counteract what is to be abandoned? The five contaminated aggregates ６ and so on, and the uncontaminated dharma, the four mindfulnesses ７ and so on, these two are established by whether or not they counteract the view of self. Which are the dependent arising conventional and. ８ The unconditioned ultimate truth is the goal. ９ The fruit is the disciples of the Hearers and the common four meditations and other dharmas. １０ Which are the uncommon dharmas such as the ten powers of the Bhagavan Shakyamuni. Among them, the first three, and taking virtue from them, the eleven that focus on the double four as eight. In short, after doing this generally and specifically, the uncommon wisdom of the Shakyamuni is the most supreme and unsurpassed among all knowable dharmas. After knowing it, focus on the way to practice it. The third is what needs to be done specifically: For all sentient beings of immeasurable divisions and huge categories, becoming the most supreme mind, that is, unconditioned great compassion. And the great renunciation of abandoning the two obscurations and habits, and the great realization of seeing all dharmas as they are and as many as they are, directly and without obstruction, these three have the self-nature of the three great spontaneous Bodhi.