Tibetan
ཡོད་པར་བཤད། དེ་ལྟར་སྤྱན་ལྔ་དང་ནི་ཞེས་མཐར་ཐུག་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་ཅིང་། གནས་སྐབས་གཞན་དོན་བྱ་བའི་ཐབས་གཞན་ལ་རགས་མ་ལུས་པའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྤྱན་ལྔ་བསྐྱེད་ཅིང་། དོན་དམ་པར་སྤྱན་ལྔའི་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་རོ་གཅིག་དམིགས་མེད་དུ་གདམས་སོ། །གསུམ་པ་མངོན་ཤེས་དྲུག་ལ་གདམས་པ་ནི། བསམ་གཏན་སྒོམ་སྟོབས་ལས་བྱུང་བ་བསམ་གཏན་པའི་སས་བསྡུས་པ་མིག་དབང་དྭངས་པས། ཐག་ཉེ་རིང་གཟུགས་ཕྲ་རགས་སེམས་ཅན་འཆི་འཕོ་དང་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་ལྷ་ཡི་མིག་གི་མངོན་ཤེས། གོང་སས་བསྡུས་པའི་རྣ་དབང་ལ་བརྟེན་ནས་ཐག་ཉེ་རིང་གི་སྒྲ་སྐད་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ལྷ་ཡི་རྣ་བའི་མངོན་ཤེས་དང་། བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་ནས་གཞན་སེམས་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བ་ཤེས་པ་ཕ་རོལ་སེམས་ཤེས་ཀྱི་ མངོན་ཤེས། བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་པའི་སེམས་ཀྱིས་རང་གཞན་རྣམས་ཚེ་རབས་སྔ་མ་རྣམས་སུ་གང་དུ་སྐྱེས་ནས་བདེ་སྡུག་སོགས་ཅི་མྱོང་པ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་སྔོན་གནས་རྗེས་དྲན་གྱི་མངོན་ཤེས་དང་། བསམ་གཏན་གྱི་སེམས་ལ་བརྟེན་ནས། མང་པོ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་དང་། གཅིག་དུ་མར་བསྒྱུར་བ་སོགས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་བྱ་བ་སྟོན་པ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་མངོན་ཤེས་དང་། ཟག་པ་ཟད་པའི་མངོན་ཤེས་བཅས་མངོན་ཤེས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དྲུག་པོ་སེམས་ཅན་རྣམས་མཉམ་ཉིད་ལ་དགོད་པ་དང་། འཕགས་པའི་སྐྱེ་བོ་བྱམས་པ་དང་། ཡིད་དུ་འོང་བའི་ཡུལ་དང་ཕྲད་པ་དང་། ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱག་བྱ་བར་འོས་པ་དང་། ལུང་བསྟན་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རང་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་ཚུལ་དང་། དོན་དམ་པར་སྤྲོས་པ་ཞི་བར་རྟོགས་པའོ། །བཞི་པ་མཐོང་སྒོམ་ལམ་ལ་གདམས་པ་ནི། དང་པོ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པ་མངོན་སུམ་གཟིགས་པ་ཐེག་ཆེན་མཐོང་ལམ་སྟེ། མཐོང་སྤང་རྣམས་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དུ་བཟོད་ཤེས་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་གི་རང་བཞིན་ཅན་དང་། གཉིས་པ་སྤང་བྱ་ལྷན་སྐྱེས་སྒོམ་སྤང་རྣམས་སྤངས་པའི་དོན་དུ། སྔར་ཆོས་ཉིད་མཐོང་བའི་རྟོགས་པ་དེའི་ རྒྱུན་གོམས་པར་བྱེད་པའི་ཐེག་ཆེན་སྒོམ་ལམ་ཞེས་བྱ་ལ། ལམ་དེ་གཉིས་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ་ཞེས་སྟོན་པའོ། །དེ་དག་ཀྱང་སྒྲུབ་པའི་རྣམ་པ། ༡ དམིགས་པ། ༢ རྟེན། ༣ འགལ་རྐྱེན་ ༤ སྤང་ ༥ བ། ༦ མཐུན་རྐྱེན་ ༧ སྒྲུབ་ ༨ པ་ ༩ རྣམས་ ༡༠ ཀྱིས་གདམས་ངག་ནི། གྲངས་བཅུ་ཡི་བདག་ཉིད་དུ་ངེས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་རྟོགས་དཀའ་བ་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ནི། མདོ་ལས་རྒྱལ་སྲས་བཞི་བཅུ་ཞེ་བརྒྱད་གསུངས་པ། ཐེག་དམན་གྱི་དགེ་འདུན་ཉི་ཤུར་བ
Chinese
有如是说。如是五眼，乃为究竟菩提之修行；为令暂时利他之事无有遗漏，于世俗中生起五眼；于胜义中，五眼之境与有境无别，于无缘中教授之。三、教授六神通者：由禅定修力所生，为禅定地所摄之眼根清净，能知远近、细粗之色、有情之死生，乃天眼之神通。依于上地所摄之耳根，能知远近一切音声，乃天耳之神通。依于禅定，能知他人心之转变，乃他心智之神通。依于禅定之心，能知自他于前世生于何处，受何苦乐等一切，乃宿命随念之神通。依于禅定之心，能一变多，多变一等，示现种种变化之事业，乃神足之神通。以及漏尽之神通等六神通之功德，为令众生安住于平等性，令圣者生起慈爱，与可意之境相遇，堪为天人所敬，以及获得授记之故，于世俗中，于自相续生起之方式，于胜义中，了知息灭戏论也。四、教授见道修道者：初、现见法性之谛实，乃大乘见道，为断除见道所断之故，具有忍智刹那十六之自性。二、为断除当断之俱生修道所断之故，往昔见法性之证悟，彼之相续串习，名为大乘修道。当于自相续中生起彼二道，如是宣说也。彼等亦有修行之相：一、所缘；二、所依；三、违缘；四、所断；五、者；六、顺缘；七、修行；八、者；九、等；十、者，以如是十者之教授，当知其定为十数之体性也。二、解释难解之僧伽宝之差别者：经中说四十有八之佛子，小乘之僧有二十。
English
It is said that it exists. Thus, the five eyes are for the practice of ultimate Bodhi. In order to leave no means of benefiting others temporarily, the five eyes are generated in the conventional sense. In the ultimate sense, the objects and subjects of the five eyes are of one taste, and are taught in non-duality. Third, the instruction on the six superknowledges: The pure eye faculty, born from the power of meditation and absorbed by the meditative realm, knows the near and far, subtle and coarse forms, and the death and birth of sentient beings, which is the superknowledge of the divine eye. Based on the ear faculty absorbed by the higher realm, it knows all sounds near and far, which is the superknowledge of the divine ear. Based on meditation, it knows how others' minds change, which is the superknowledge of knowing others' minds. Based on the mind of meditation, it knows where self and others were born in previous lives and what happiness and suffering they experienced, which is the superknowledge of remembering previous lives. Based on the mind of meditation, it can transform many into one and one into many, showing various kinds of activities, which is the superknowledge of magical powers. And the superknowledge of the exhaustion of outflows, etc., the six qualities of superknowledge, are for settling sentient beings in equanimity, causing noble beings to generate love, encountering pleasant objects, being worthy of reverence by the gods, and for the sake of obtaining prophecies. In the conventional sense, the way to generate it in one's own mindstream, and in the ultimate sense, to realize the pacification of elaboration. Fourth, the instruction on the path of seeing and the path of meditation: First, directly seeing the truth of reality is the Mahayana path of seeing, which has the nature of sixteen moments of forbearance and knowledge for the sake of abandoning what is to be abandoned by the path of seeing. Second, for the sake of abandoning the co-emergent things to be abandoned and the things to be abandoned by the path of meditation, the realization of seeing reality in the past, the continuous habituation of that is called the Mahayana path of meditation. It is taught that these two paths should be generated in one's own mindstream. These also have the aspects of practice: 1. object, 2. basis, 3. obstacles, 4. what to abandon, 5. agent, 6. favorable conditions, 7. practice, 8. agent, 9. etc., 10. agent. The instruction of these ten should be known to be definitely the nature of the number ten. Second, explaining the difficult-to-understand differences of the Sangha Jewel: The sutras say that there are forty-eight bodhisattva sons, and the Hinayana Sangha has twenty.