Tibetan
ཞན་དག་ན་རེ། འགོག་སྙོམས་ནི་སྙོམས་འཇུག་གི་སྒྲིབ་པ་ལས་ཐར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཟེར། དེ་ལ་གང་ཞིག་ཡོད་ན་སེམས་ལས་སུ་མི་རུང་བས་ཁམས་གསུམ་པའི་ཆགས་བྲལ་གྱིས་ཀྱང་དང་པོའི་དངོས་གཞིའང་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་ནི་སྙོམས་འཇུག་གི་སྒྲིབ་པར་བཤད་དོ། །གཉིས་པ། འགོག་པ་ལ་འཇུག་སེམས་ནི། ཁམས་གསུམ་ན་ཕྲ་བ་སྲིད་རྩེ་ཡིན་ལ་དེ་ཉིད་ཀྱང་འགོག་པ་ལ་དམིགས་ནས་ཆེས་ཕྲ་བ་བྱས་པའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་འཇུག་སྟེ། སེམས་རྒྱུན་གཅོད་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ། ལྡང་བ་ན་འཕེན་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྲིད་རྩེ་རང་གི་ས་པའི་དག་པ་བ་དང་། འོག་མ་ཅི་ཡང་མེད་པ་ཡི་ས་པའི་འཕགས་པ་ཟག་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་འགོག་པ་དེ་ལས་ལྡང་ངོ་། །དེས་ན་འཇུག་སེམས་སྲིད་རྩེ་ཟག་བཅས་ཁོ་ན་དང་ལྡང་སེམས་ཟག་ཟག་མེད་གཉིས་ཀ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་སྤྱོད་ཡུལ་ནི། རྣམ་ཐར་དང་པོ་གསུམ་ནི། ཏིང་འཛིན་གྱིས་འདོད་པར་གཏོགས་པའི་སྣང་བ་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཡིད་དུ་མི་འོང་དང་ཡིད་འོང་གི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ལ། དེའང་འདོད་པར་གཏོགས་པ་སྤྲུལ་པ་ཡིན་ནོ། །གང་དག་གཟུགས་ཅན་མིན་པའི་རྣམ་ཐར་བཞི་པོ་དེ་དག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ་དམིགས་པ་ནི། གོང་ས་དང་རང་གི་སའི་སྡུག་བསྔལ་དང་སོགས་པས་བསྡུས་པ་ཀུན་འབྱུང་དང་འགོག་པ་དང་། རྗེས་ཤེས་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་ལམ་བདེན་གོང་འོག་རང་ ས་ཐམས་ཅད་དང་། རྩ་བར་མ་སྨོས་ཀྱང་གཟུགས་མེད་ཀྱི་རྣམ་ཐར་དེ་དག་མཚན་མ་མེད་པ་མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་འཛིན་ཡིན་པ་སྲིད་པས། དེ་དག་མི་སློབ་པའི་མཚན་མེད་ཀྱི་ཏིང་འཛིན་གྱིས་བརྟག་མིན་འགོག་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང་། ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱིས་དམིགས་པ་འདུས་མ་བྱས་ནམ་མཁའ་འང་ཡིན་ནོ། །རྣམ་ཐར་གསུམ་པ་དང་བརྒྱད་པ་གཉིས་ཁོ་ན་ལ་ལུས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ་རྫོགས་པར་བྱས་ནས་གནས་ཞེས་བཤད་པ་ནི། དེ་གཉིས་གཟུགས་ཅན་དང་གཟུགས་མེད་ཀྱི་རྣམ་ཐར་གྱི་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་སྤངས་པས་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་དང་། སའི་མཐའ་ན་གནས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཤད་ལ། འོན་ཀྱང་དེ་གཉིས་རིམ་པ་ལྟར་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ས་པའི་རྣམ་ཐར་རྫོགས་པར་མངོན་དུ་བྱས་པ་ཡིན་པས་དེ་སྐད་དོ། །ཡང་ན་འཕགས་པ་རྣམས་དེ་གཉིས་ལ་ལན་མང་དུ་གནས་པས་དེ་སྐད་ཅེས་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ཟིལ་གནོན་ལ། བསྟན་བཤད་གཉིས། དང་པོ། ཡང་ནང་གཟུགས་སུ་འདུ་ཤེས་པས་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་ཆུང་ངུ་ཟིལ་གནོན། ཆེན་པོ་ཟིལ་གནོན་གཉིས། ནང་གཟུགས་མེད་
Chinese
贤德说，灭尽定是为了从等持的障碍中解脱。如果有什么东西存在，心就无法运作，即使是三界的离欲，也不会产生最初的真实基础，这就是所谓的等持的障碍。第二，入灭尽定的心是：三界中最细微的是有顶，它也缘于灭尽定，做到极其细微的最后才进入，因为必须断绝心流。第三，出定时，就像抛射一样，从有顶自身的清净者和下方的无所有处的圣者无漏的心中，从那个灭尽定中出来。因此，入定心只是有顶的有漏，而出定心则是有漏和无漏两种。第二，行境是：前三个解脱是，以禅定属于欲界的显现，色处是不可意和可意的对境。那也是属于欲界的化身。哪些无色界的四种解脱的行境，也就是所缘是：上地和自地的苦，以及由等等所概括的集和灭，以及与后得智方面相符的道谛，上上下下一切地。即使根本没有提到，但由于无色界的那些解脱可能是无相无相的禅定，所以，那些不学之无相禅定缘于非想非非想处的灭尽定，以及空无边处所缘的非作之虚空。只有第三和第八解脱才说是以身体现证并圆满安住，这是因为，那两者舍弃了一切有色和无色解脱的障碍而成为主要，并且安住在有色和无色界和地的边际。然而，那两者是次第地现证了有色和无色地的解脱圆满，所以那样说。或者，圣者们多次安住在其中，所以那样说。第二，胜伏处。有教和释两种。第一，又以内色想，胜伏外面的小色，胜伏大色两种。内无色
English
The worthy one said that cessation attainment is for liberation from the obscurations of meditative absorption. If there is something, the mind cannot function, and even the detachment from the three realms will not produce the first real basis, which is said to be the obscuration of meditative absorption. Second, the mind entering cessation is: the subtlest in the three realms is the peak of existence, and it also focuses on cessation, and enters at the end of making it extremely subtle, because the mind stream must be cut off. Third, when arising, just like throwing, from the pure one of the peak of existence itself and the noble one of the realm of nothingness below, the mind without outflows arises from that cessation. Therefore, the entering mind is only the peak of existence with outflows, and the arising mind is both with and without outflows. Second, the field of activity is: the first three liberations are, with the appearance belonging to the desire realm through meditative absorption, the form aggregate is the object of the undesirable and the desirable. That is also a transformation belonging to the desire realm. The field of activity, that is, the object of those four formless liberations, is: the suffering of the upper and own ground, and the origin and cessation summarized by etc., and the path truth in accordance with the subsequent wisdom, all the upper, lower, and own grounds. Even if it is not mentioned at the root, since those formless liberations may be signless signless meditative absorptions, those non-learning signless meditative absorptions focus on the cessation of neither perception nor non-perception, and the object of the sphere of infinite space is also unconditioned space. It is said that only the third and eighth liberations are manifested by the body and perfected and dwell, because those two are the main ones because they have abandoned all the obscurations of the form and formless liberations, and it is said that they dwell at the edge of the form and formless realms and grounds. However, those two are said to have manifested the complete liberation of the form and formless grounds in sequence, so it is said. Or, the noble ones often dwell in them, so it is said. Second, the overcoming places. There are two types: teaching and explanation. First, again, by perceiving inner form, overcoming the small outer form, and overcoming the large form are two types. Inner formless
Tibetan
པར་འདུ་ཤེས་པས་ཕྱི་རོལ་གཟུགས་ཆུང་ངུ་དང་ཆེན་པོ་ཟིལ་གནོན་གཉིས། ནང་གཟུགས་མེད་པར་འདུ་ཤེས་པས་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་སྔོ་སེར་དཀར་དམར་ཟིལ་གནོན་བཞི་སྟེ། ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་སྐྱེ་མཆེད་བརྒྱད་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་ཆེ་ཆུང་ནི་སྣོད་བཅུད་དམ་ཕྲ་རགས་སོ། །དང་པོ་བཞི་ནི་དབྱིབས་ཁ་དོག་གཉིས་ཀ་ལ་ཆགས་ སྡང་གི་གཉེན་པོ། ལྷག་མ་བཞི་ནི་གཞན་གྱི་ཁ་དོག་ལ་ཆགས་པ་དང་ཡིད་ཞུམ་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། དང་པོ་གཉིས་བཤད་པ། དེ་འོག་གཉིས་བཤད་པ། ལྷག་མ་བཞི་བཤད་པ་གསུམ། དང་པོ། དེ་ལྟར་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་ལས་ཟིལ་གནོན་དང་པོ་གཉིས་ནི། ངོ་བོས་དམིགས་པ། གང་གི་གཉེན་པོ་ཡིན་པ་ནི་རྣམ་ཐར་དང་པོ་གཟུགས་ཅན་གཟུགས་ལ་ལྟ་བའི་རྣམ་ཐར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ། དེ་འོག་ཟིལ་གནོན་གསུམ་པ་དང་བཞི་པ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ། ས་གང་གི་གཉེན་པོ་ཡིན་པ། དམིགས་པ་ནི་རྣམ་ཐར་གཉིས་པ་གཟུགས་མེད་གཟུགས་ལ་ལྟ་བའི་རྣམ་ཐར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ། དེ་ལས་གཞན་ཁ་དོག་གི་ཟིལ་གནོན་བཞི་ཡི་ས། ངོ་བོ་སོགས་གསུམ་པ་སྡུག་པའི་རྣམ་པར་ཐར་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རྣམ་ཐར་ཟིལ་གནོན་གྱི་ཁྱད་པར་ནི། དང་པོ་དམིགས་པ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི། ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་ལ། ཟིལ་གནོན་གྱིས་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་སྐད་ཅིག་ལ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའམ། རྣམ་པར་སྔོས་པ་སོགས་ཡིད་དུ་མི་འོང་བར་མོས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་དངོས་པོ་སྡུག་པར་དམིགས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་མི་སྐྱེ་བར་དམིགས་པ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་མེད་ལ་ཟིལ་གནོན་མ་བཤད་པ་ནི། གཟུགས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་ན་དེ་ཡང་ནོན་པའི་ཕྱིར་མ་བཤད་དོ། །འཕགས་པ་རྣམས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་མཚན་མ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པར་བྱེད་ལ། བྱིས་པ་རྣམས་སྡུག་མི་སྡུག་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་དང་། གཅིག་ལ་གཅིག་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་དང་། དེས་ན་གཟུགས་ཕན་ཚུན་བསྲེས་ཏེ་སྡུག་པར་རོ་གཅིག་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་མོས་པར་བྱས་ནས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་འཆད་དོ། །ཁ་ཅིག་གིས་ཁ་དོག་བཟང་ངན་ལ་ཆགས་སྡང་མེད་པར་དམིགས་པ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་བྱེད་ཟེར། ཁ་ཅིག་ཐམས་ཅད་བསྲེས་ནས་མི་སྡུག་པའི་རང་བཞིན་དུ་རོ་གཅིག་ཏུ་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ་ཟེར་རོ། །གསུམ་པ་ཟད་པར་བཅུ་ལ། བསྟན་བཤད་གཉིས། དང་པོ། ཡང་མདོ་ལས། ཟད་པར་ས་ཆུ་མེ་རླུང་། སྔོ་སེར་དཀར་དམར་ནམ་མཁའ་རྣམ་ཤེས་ཏེ་བར་མ་ཆད་པར་ཁྱབ་པར་བྱེད་
Chinese
以遍处识，于外境之小大色相作胜解，有二胜处。于内境作无色想，于外境之青黄白赤色相作胜解，有四胜处。如是宣说八胜处。其中大小是指有情世间与器世间，或粗细。初四者是对形状和颜色二者生起贪嗔的对治。其余四者是对他人的颜色生起贪爱和灰心的对治。第二，分三：初二之解说，彼后二之解说，余四之解说。初者，如是彼等八者中，初二胜处，自性为所缘。成为何者之对治者，如初解脱，有色观色之解脱一般。第二，彼后第三与第四胜处二者之自性。成为何者之对治。所缘为如第二解脱，无色观色之解脱一般。第三，彼等之外，颜色之四胜处之地。自性等如第三不净之解脱一般，应知。其中解脱与胜处之差别为，初者仅是于所缘背过身而已，不能胜伏。胜处则如其所欲，刹那间于青色等，或于变青等不悦意之境生起胜解之故。以及虽于一切烦恼之事物不净作意，然不生烦恼而作意，故为胜伏。于无色未说胜处者，谓胜伏色，则彼亦胜伏之故，故未说。圣者等以色之如是性与相状作意而胜伏。凡夫则观待可爱与不可爱， 一者与一者相连。因此，将诸色混合，以于不净为一味之想而生起胜解，从而胜伏，如是宣说。有者说，于颜色之好坏不生贪嗔而作意，即为胜伏。有者说，将一切混合，见为不净之自性为一味也。第三，十遍处中，有教与释二者。初者，又经中说：遍处，地水火风，青黄赤白，空识，即无间断而周遍作意。
English
With the understanding of "all-pervading," one overcomes the external small and large forms, these are two kinds of overcoming. With the understanding of no form internally, one overcomes the external blue, yellow, white, and red forms, these are four kinds of overcoming. Thus, eight kinds of overcoming abodes are taught. Among them, "large and small" refers to the container and its contents, or coarse and subtle. The first four are antidotes to attachment and aversion to both shape and color. The remaining four are antidotes to attachment to the colors of others and discouragement. Secondly, there are three parts: explaining the first two, explaining the next two, and explaining the remaining four. Firstly, among those eight, the first two overcoming abodes are focused on the essence. What they are antidotes to is like the first liberation, the liberation of contemplating form as form. Secondly, the essence of the third and fourth overcoming abodes. What they are antidotes to. The object of focus is like the second liberation, the liberation of contemplating formlessness as form. Thirdly, other than that, the ground of the four overcoming abodes of color. The essence and so on should be understood as being like the third liberation of ugliness. The difference between liberation and overcoming abode is that the former merely turns away from the object of focus. It does not overcome. The overcoming abode, however, gives rise to aspiration for blue and so on in an instant, or for unpleasant things such as turning blue, as desired. And although one focuses on impure things that are objects of all afflictions, one does not generate afflictions, but focuses on overcoming. The reason why overcoming abode is not explained for formlessness is that if form is overcome, then it is also overcome, so it is not explained. Noble ones overcome by focusing on the suchness and characteristics of form. Ordinary people rely on what is considered attractive and unattractive, One is connected to another. Therefore, they mix forms together and generate aspiration with the thought that ugliness is of one taste, and thus overcome, so it is taught. Some say that focusing on the good and bad of colors without attachment or aversion is overcoming. Some say that everything is mixed together and seen as the nature of impurity as one taste. Thirdly, in the ten all-encompassing spheres, there are teaching and explanation, two parts. Firstly, again, in the sutra it says: All-encompassing spheres: earth, water, fire, wind, blue, yellow, white, red, space, consciousness, that is, continuously and pervasively focusing.