Tibetan
སྙོམས་འཇུག་བསྟན་པ། སྙོམས་འཇུག་བསྟན་པ། ༈ གཉིས་པ་རྟེན་སྙོམས་འཇུག་བསྟན་པ་ལ། གནས་དང་། གནས་བརྒྱད་པོ་རྫོགས་པའི་མཇུག་བསྡུ་བ་དང་། གནས་ཀྱི་མིང་བསྟན་པ་གསུམ། དང་པོ་ལ། སྙོམས་འཇུག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དངོས་དང་། དེས་བསྡུས་པའི་ཡོན་ཏན་གཉིས། དང་པོ་ལ། བསམ་གཟུགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་། སྙོམས་འཇུག་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། བསམ་གཏན་གྱི་དབྱེ་བ་དང་། གཟུགས་མེད་ཀྱི་དབྱེ་བ་གཉིས། དང་པོ་ལ། བསྟན་བཤད་གཉིས། དང་པོ། བསམ་གཏན་དག་ནི་རྒྱུ་སྙོམས་འཇུག་དང་། འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ལ། དེ་དག་རེ་རེའང་སའི་སྒོ་ནས་དང་པོ་སོགས་རྣམ་པ་བཞིའོ། །གཉིས་པ་ལ། འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་བསམ་གཏན་དང་། རྒྱུ་སྙོམས་འཇུག་གི་བསམ་གཏན་རྒྱས་བཤད་གཉིས། དང་པོ། བསམ་གཏན་དེར་སྐྱེ་བ་འབྲས་བུའི་ས་པ་དག་ནི། གནས་གསུམ་པར་རབ་ཏུའམ་དང་པོར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཉིས་པ་ལ། སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་། བྱེ་བྲག་སོ་སོའི་ཁྱད་པར་གཉིས། དང་པོ། རྒྱུ་སྙོམས་འཇུག་གི་བསམ་གཏན་ཐམས་ཅད་ནི་གཙོ་བོ་ཏིང་འཛིན་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ཞིང་། ཏིང་འཛིན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་རྩེ་གཅིག་པ་ཡིན་པས། ཉོན་མོངས་ཅན་དང་མ་སྒྲིབ་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཡང་ཡོད་པས་དེ་བཅད་པའི་ཕྱིར། དགེ་བའི་སེམས་རྩེ་སྟེ་དམིགས་ པ་གཅིག་པར་བྱེད་པའི་སེམས་བྱུང་ཡིན་གྱི་སེམས་དམིགས་པ་གཅིག་པ་ཙམ་ནི་མིན་ནོ། །དེ་ཉིད་རྗེས་འབྲང་འཁོར་དང་བཅས་ན་བསམ་ཟག་གི་སྡོམ་པ་གང་རུང་ཡོད་ན་ཕུང་པོ་ལྔའོ། །ཏིང་འཛིན་དང་མཚུངས་ལྡན་ཐམས་ཅད་དམིགས་པ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཀྱང་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཅེས་གཙོ་བོའི་ཕྱིར་སྨོས་ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་སེམས་ཐམས་ཅད་དམིགས་པར་འཕོ་ལོང་མེད་པས་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པས། གང་གིས་དེ་རྩེ་གཅིག་པའི་བྱེད་པར་ཏིང་འཛིན་བཏགས་པ་དོན་མེད་མིན་ནམ་ཞེ་ན། སྐད་ཅིག་དང་པོའི་སེམས་ལ་མི་དགོས་ཀྱང་གཉིས་པ་སོགས་དང་པོའི་དམིགས་པ་ལས་མི་གཡེང་བར་བྱེད་པས་དགོས་ཟེར་ཀྱང་། འོ་ན་སེམས་དང་པོ་ཏིང་འཛིན་མཚུངས་ལྡན་ཅན་དེ་ལ་མི་དགོས་པས་ཏིང་འཛིན་དོན་མེད་པ་དང་། སྐད་ཅིག་དང་པོའི་ཏིང་འཛིན་འགགས་པས་གཉིས་པ་ལ་བྱེད་པ་འཇུག་པ་འགལ་བ་དང་། མ་འགག་ན་སྔ་མ་དང་དུས་མཚུངས་པར་ཐལ་བ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་སེམས་ཀྱི་ས་མང་བ་ཡིན་པས་སེམས་ཐམས་ཅད་རྩེ་གཅིག་པར་ཐལ་བ་སོགས་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་མི་འགྱུར་ཏེ། བྱེ་སྨྲས་ཏིང་འཛིན་སྟོབས་ཆེ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སེམས་ནི་རྩེ་གཅིག་པ་ཡིན་གྱི་སྟོབས་ཆུང་བ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་སེམས་ནི་རྩེ་གཅིག་པ་མིན་ནོ་ཟེར། མདོ་སྡེ་པས། སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཁོ་ན་ཏིང་འཛིན་ཡིན་གྱི་སེམས་ལས་དོན་གཞན་གྱུར་པའི་ཏིང་འཛིན་མེད་པར་འདོད་དོ། །གཉིས་པ། བསམ་གཏན་དང་པོ་ན། རྟོག་པ་མེད་པར་དགའ་བདེ་དང་ལྡན་པའི་དཔྱོད་པ་མི་སྲིད་པས་དཔྱོ༷ད་པ་དང་། དེས་མཚོན་པའི་རྟོག་པ་དང་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་དང་མཚུངས་ པར་ལྡན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ལྷན་ཅིག་དཔྱོད་པའི་རྟོག་པས་དཔྱོད་པའང་གོ་བས་རྟོག་དང་དགའ་དང་ཞེས་མི་སྨོས་པ་ནི། ཡན་ལག་སྔ་སྔ་ཞེས་བརྗོད་ན་ཁྱད་པར་ཅན་ཡང་གཉིས་པར་གོ་བར་འགྱུར་བས། རྟོག་པ་དང་པོ་ཐམས་ཅད་ན་མ་ངེས་ཀྱང་དཔྱོད་པ་ངེས་པས་སོ། །བསམ་གཏན་ལྷག་མ་གསུམ་ནི་ཡན་ལག་སྔ་མ་སྔ་མ། རྟོག་དཔྱོད་སྤངས་ཤིང་དགའ་བདེ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་གཉིས་པ་དང་། རྟོག་དཔྱོད་དགའ་བ་སྤངས་ཤིང་བདེ་བ་དང་ལྡན་པ་ནི་གསུམ་པ་དང་། བཞི་པ། རྟོག་དཔྱོད་དང་དགའ་བདེ་སྤངས་པ་ཡི་གཟུགས་ཀྱི་དགེ་བ་རྩེ་གཅིག་པའོ། །གཉིས་པ་གཟུགས་མེད་ལ་སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་། བྱེ་བྲག་སོ་སོའི་ཁྱད་པར་གཉིས། དང་པོ་ལ། ངོ་བོ་དང་། སྒྲ་དོན་གཉིས། དང་པོ་ལ། ཕུང་པོ་ཡན་ཆོད་གོང་གི་བསམ་གཏན་དང་འདྲ་བར་བསྟན་པ། གོང་དང་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་གཉིས། དང་པོ། ཇི་ལྟར་བསམ་གཏན་རྣམས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་དང་། རྒྱུ་སྙོམས་འཇུག་གཉིས་དང་། རེ་རེ་ལའང་བཞི་བཞི་ཡོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་མེད་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་གཟུགས་མེད་ནི་གནས་གསུམ་པར་བཤད་ཟིན་ལ། རྒྱུ་སྙོམས་འཇུག་གི་གཟུགས་མེད་ཀྱང་གཟུགས་ལས་འདོད་ཆགས་བྲལ་བའི་སྙོམས་འཇུག་དགེ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའོ། །གཉིས་པ། དེ་ན་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་གཟུགས་བསམ་གཏན་དང་ཟག་མེད་ཀྱི་སྡོམ་པ་མེད་པས་འཁོར་དང་བཅས་ན་ཕུང་པོ་བཞིའོ། །གཟུགས་མེད་བཞིའི་ཁྱད་པར་ནི་བཞི་པ་དང་། ནམ་མཁའ་སོགས་རང་རང་གི་ འོག་མའི་ས་ལས་དབེན་པའམ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ཆགས་བྲལ་ཉེར་བསྡོགས་བར་ཆད་མེད་ལམ་ལས་སྐྱེས་པ་ནི། རིམ་པར་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པའོ། །གཉིས་པ་སྒྲ་དོན་ལ། སྙོམས་འཇུག་གིས་གཟུགས་བཤིག་ཚུལ་དང་། འབྲས་བུ་སྐྱེ་བར་གཟུགས་མེད་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ། གཟུགས་མེད་དེ་དག་ཀྱང་དངོས་གཞི་བཞི་ཉེར་བསྡོགས་ཕྱི་མ་གསུམ་དང་བཅས་པར་ནི་རང་ས་ན་གཟུགས་མེད་ཅིང་། འོག་སའི་ཟག་བཅས་ཀྱི་གཟུགས་ལ་མི་དམིགས་པས་གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་བཤིག་ཅེས་བྱ་སྟེ། ནམ་མཁའི་ཉེར་བསྡོགས་ནི་བཞི
Chinese
入定之教。 入定之教。 ༈ 第二，关于依处入定之教，有处所，以及八处所圆满的结尾，还有处所之名称的阐述，共三部分。第一部分，有入定的真实禅定，以及由此包含的功德，共两部分。第一部分，有思惟色法的分类总述，以及入定的分别解说，共两部分。第一部分，有禅定的分类，以及无色定的分类，共两部分。第一部分，有教与释两方面。第一，禅定是因入定和果生两种方式，而且它们各自也从地的角度分为初禅等四种。第二部分，有果生之禅定，以及因入定之禅定的详细解释，共两部分。第一，在禅定中产生的果位之地，已经在第三处所中详细或最初地阐述过了。第二部分，有总述和各个差别的特点，共两部分。第一，因入定之禅定，全部都是以禅定（藏文：ཏིང་འཛིན་，梵文天城体： समाधि，梵文罗马拟音：samādhi，汉语字面意思：等持）的自性为主，而且所有禅定的特征也是专注一境。因此，为了断除有烦恼和无记无覆的专注一境之心，它是善心之专注，即是使目标成为唯一的随心生起，而不仅仅是心专注一境。如果它与随行眷属一起，并且具有任何一种思择之戒律，那就是五蕴。虽然所有禅定和相应之法都专注于目标，但之所以说“心专注一境”，是因为它是主要的。如果说，所有心识都无法在目标上转移，因为它们是刹那生灭的，那么，用什么来使它专注一境，而安立禅定岂不是没有意义吗？如果回答说，第一刹那的心识不需要，但第二刹那等使它不从第一个目标上散乱，所以是需要的。那么，如果第一个与禅定相应的刹那心识不需要，那么禅定就没有意义了；而且，由于第一个刹那的禅定已经灭尽，所以对第二个刹那起作用是矛盾的；如果不灭尽，那么就变成了与前者同时；而且，由于禅定是心识的众多所依，那么所有的心识都会变成专注一境，等等，会有这些过失吗？不会有这些过失的。因为分别论者说，与强大的禅定相应的心识是专注一境的。
English
The Teaching on Entering into Samadhi. The Teaching on Entering into Samadhi. ༈ Secondly, regarding the teaching on the basis for entering into samadhi, there are three parts: the place, the conclusion of the completion of the eight places, and the explanation of the names of the places. The first part has two aspects: the actual samadhi of entering into samadhi, and the qualities encompassed by it. The first aspect has two parts: a general explanation of the divisions of meditative forms, and a detailed explanation of entering into samadhi. The first part has two divisions: the divisions of dhyana and the divisions of formless absorption. The first part has two aspects: teaching and explanation. First, dhyanas are of two types: causal entering into samadhi and resultant arising. Each of these is also of four types from the perspective of the ground, such as the first dhyana. The second part has two aspects: the dhyana of resultant arising and the detailed explanation of the dhyana of causal entering into samadhi. First, the grounds of the fruits that arise in that dhyana have already been explained in detail or initially in the third place. The second part has two aspects: a general explanation and the characteristics of each specific difference. First, all dhyanas of causal entering into samadhi are primarily of the nature of samadhi. Moreover, the characteristic of all samadhis is one-pointedness. Therefore, in order to cut off the one-pointedness of afflicted and non-obscuring, non-indicated minds, it is the one-pointedness of virtuous mind, that is, the mental factor that makes the object one, and not merely the mind that is one-pointed. If it is accompanied by retinue and has any vow of thought and defilement, then it is the five aggregates. Although all samadhi and associated factors are one-pointed on the object, it is said that "the mind is one-pointed" because it is the main one. If all minds are momentary because they cannot shift in their object, then isn't it meaningless to designate samadhi as the agent of making it one-pointed? If you say that the first moment of mind is not needed, but the second moment and so on make it not distracted from the first object, so it is needed, then if the first moment of mind that is associated with samadhi is not needed, then samadhi is meaningless. Moreover, since the samadhi of the first moment has ceased, it is contradictory to apply the action to the second moment. If it does not cease, then it becomes simultaneous with the former. Moreover, since samadhi is a vast ground of mind, all minds will become one-pointed, and so on, will there be these faults? There will be no such faults, because the Vaibhashikas say that the mind that is associated with the powerful samadhi is one-pointed.
Chinese
说，与微弱的力量相应的，心不是专注的。经部宗认为，唯有心专注才是禅定，认为没有心之外的其他作用的禅定。第二，在初禅中，没有寻伺就不可能有喜乐，因此是具有伺，以及由它所代表的寻、喜、乐的禅定。如果这样，由于寻伺的寻也理解为伺，所以不说寻和喜，是因为如果说先前的支分，即使是特殊的也会理解为第二，寻在所有第一中是不确定的，但伺是确定的。其余三个禅是先前的支分，舍弃寻伺而具有喜乐的是第二禅，舍弃寻伺喜而具有乐的是第三禅，第四禅是舍弃寻伺和喜乐的色界的专注的善。第二，对无色界的总的阐述和各个差别的特点。第一，本体和词义。第一，在蕴之前与上面的禅相同地阐述，与上面不同的差别有两种。第一，如禅定是生果和因等持两种，每一种也有四种，无色界也是如此。其中，生果的无色界在第三处已经阐述，因等持的无色界也是从色界中离欲的等持专注的善心。第二，在那里没有随之而来的色禅定和无漏的律仪，所以与眷属一起是四蕴。四无色界的差别是第四，以及虚空等各自从下面的地远离或分别的离欲近取无间道所生的是，依次是虚空无边处等。第二，词义方面，以等持破除色的方式和生果的无色界的方式两种。第一，那些无色界也是本体四，近取后三者一起，在自地中没有色，因为不缘下面的有漏的色，所以说是破除色想，虚空的近取是四。
English
It is said that the mind is not focused, corresponding to the weak power. The Sautrāntika school believes that only a focused mind is samādhi, and that there is no samādhi that is different from the function of the mind. Second, in the first dhyāna, there can be no joy and happiness without vitarka and vicāra, so it is a samādhi with vicāra, and represented by it, vitarka, joy, and happiness. If so, since the vitarka of vitarka and vicāra is also understood as vicāra, vitarka and joy are not mentioned, because if the previous limb is mentioned, even the special one will be understood as the second. Vitarka is uncertain in all the first, but vicāra is certain. The remaining three dhyānas are the previous limbs, the second dhyāna is the one that abandons vitarka and vicāra and has joy and happiness, the third is the one that abandons vitarka, vicāra, and joy and has happiness, and the fourth is the focused good of the form realm that abandons vitarka, vicāra, joy, and happiness. Second, a general explanation of the formless realm and the characteristics of each difference. First, the essence and the meaning of the words. First, before the skandhas, it is explained in the same way as the dhyānas above, and there are two differences that are different from the above. First, just as the dhyānas are of two types, the fruit-producing and the causal samāpatti, and each has four types, so is the formless realm. Among them, the fruit-producing formless realm has already been explained in the third place, and the causal samāpatti formless realm is also the focused good mind of the samāpatti that is free from desire from the form realm. Second, there is no form dhyāna and no-outflow discipline that follow there, so together with the retinue there are four skandhas. The difference between the four formless realms is the fourth, and the arising from the detachment from desire, the proximate cause, and the uninterrupted path that separates or distinguishes the sky, etc. from their respective lower grounds are, in order, the sphere of infinite space, etc. Second, in terms of the meaning of words, there are two ways: the way of destroying form by samāpatti and the way of the formless realm producing fruit. First, those formless realms are also the four main bodies, together with the latter three proximate causes, there is no form in their own ground, because they do not focus on the contaminated form of the lower ground, so it is said to be the destruction of the perception of form, the proximate cause of space is four.