Tibetan
་མི་རྟག་སོགས་བཞི་ཡིན་ནོ་། བཟོད་ཤེས་སོ་སོ་རང་གི་རིགས་འདྲ་མ་འོངས་པ་དེ་འདྲ་བ་ཁོ་ན་འཐོབ་ལ། བདེན་པ་གང་དང་གང་གི་ཤེས་བཟོད་ཡིན་པ། དེའི་རྣམ་པ་མི་རྟག་སོགས་ཁོ་ན་ཐོབ་ཅིང་། དེ་ཡང་བཟོད་ཤེས་རྣམས་སྐལ་མཉམ་གྱི་རྒྱུ་མ་ཐོབ་པས་དེ་དང་འདྲ་བ་ཁོ་ན་འཐོབ་ལ། རྣམ་པ་ནི་བཞི་ཀའང་དམིགས་ཡུལ་བདེན་པར་མཚུངས་ཤིང་འདྲ་བས་བཞི་ཆར་གྱི་རིགས་འཐོབ་པར་བཤད་དོ། །སྒོམ་ལམ་ནི་ཤེས་པ་རིགས་འདྲ་བ་དང་མི་འདྲ་བ་དེ་དག་གི་རྣམ་པའང་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་སུམ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་འཐོབ་པས་མཐོང་ལམ་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་པའི་རྣམ་པ་མ་འོངས་པ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་མཐོང་ལམ་ལ་རིགས་མི་འདྲ་བ་ཐོབ་བམ་ཞེ་ན། མཐོང་ལམ་དེ་ཉིད་ལ་བདེན་པ་དང་པོ་གསུམ་གྱི་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་གསུམ་ལ་ནི། སྔོན་མ་ཐོབ་པ་ལས་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱང་འཐོབ་པའི་ཕྱིར་མི་འདྲ་བའང་འཐོབ་བོ། །གསུམ་པོ་དེའི་ཆོས་ཤེས་ལ་ནི་ཐོབ་པ་མིན་ཏེ། ཁམས་ གོང་མ་གཉིས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་མ་ཤེས་ཤིང་ཀུན་འབྱུང་མ་སྤངས་ལ། འགོག་པ་མངོན་དུ་མ་བྱས་པས་བདེན་པ་ཟད་པར་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། མིང་། ངོ་བོ། ས། རྣམ་པ། རྒྱུ་ལྔ། དང་པོ། བདེན་གསུམ་དེ་ཟད་པར་རྟོགས་པའི་རྗེས་ལ་ཐོབ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་དེ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་མཐའ་ལས་བྱུང་བ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་ལའང་སྡུག་ཀུན་འགོག་རྗེས་ཤེས་གསུམ་ལ། བདེན་གསུམ་དེ་དག་ལ་དམིགས་པའི་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ཐོབ་བོ། །ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ལམ་རྗེས་ཤེས་ལ་དེ་མི་ཐོབ་སྟེ། སྔོན་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་བདེན་པ་དང་པོ་གསུམ་རྟོགས་ཀྱི། ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པས་ལམ་བདེན་ནི་ནམ་ཡང་རྟོགས་མི་སྲིད་པས་སོ། །འདི་བདེན་པ་ཟད་པར་མངོན་རྟོགས་ཀྱི་མཐའ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ན། ལམ་ནི་ཟད་པར་བསྒོམ་མི་ནུས་ཏེ། ཉན་རང་སངས་རྒྱས་གསུམ་གྱི་ལམ་གྱི་རིགས་མང་ཞིང་། དེ་རེ་རེ་ལ་ཆུང་འབྲིང་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་མང་བས་མཐའ་མེད་པ་དང་། དེ་དག་གང་ཟག་གཅིག་གིས་དུས་གཅིག་ཏུ་བསྒོམ་པ་མི་སྲིད་པས་སོ། །མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱའང་སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པ་ནས། ལམ་བསྒོམ་པའི་བར་རང་གི་བྱ་བ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཀུན་འབྱུང་རྗེས་ཤེས་ལ་ཡང་མཚུངས་ཏེ། ཀུན་འབྱུང་མཐའ་དག་མ་སྤང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ཀུན་འབྱུང་མཐོང་སྤང་ནི་མཐའ་དག་སྤངས་ལ། ལམ་ནི་རིགས་མང་བས་མཐོང་སྤང་གི་གཉེན་པོ་མཐའ་དག་བསྒོམ་པར་མི་ནུས་པས་སོ་ཟེར། ཁ་གཅིག་མངོན་རྟོགས་ མཐའ་ལས་བྱུང
Chinese
是无常等四种。忍与智各自获得与自己同类的未来，就是那样。是哪个真谛的智忍，就只获得那个真谛的行相无常等。而且，这些忍智没有获得同分因，所以只获得和它一样的。行相是，因为四者所缘的真谛相同且相似，所以说获得四者的种类。修道是，因为能使知识同类与不同类的那些行相全部现前，所以获得一切的因，因此会获得比见道更殊胜的未来行相。那么，见道能获得不同类的吗？如果这样问，见道本身对于最初三个真谛的随知三者来说，因为也能获得以前没有获得的世俗智，所以也能获得不同的。那三者的法智没有获得，因为没有了知上二界的痛苦，没有断除集，没有现证灭，所以没有证得真谛的穷尽。第二，名、体、处、相、因五者。第一，因为是在证悟那三个真谛穷尽之后获得的，所以那个世俗智被称为从现证的边际产生。这里也有苦、集、灭随知三者，要知道是获得了缘于那三个真谛的随知。道随知没有获得它，因为以前是世间道证悟了最初三个真谛，而世俗智永远不可能证悟道谛。如果这是从真谛穷尽的现证边际产生，那么道就不能穷尽地修习，因为声闻、独觉、佛陀三者的道种类繁多，而且每一个都有小、中等差别，所以是无边无际的。而且，一个人不可能同时修习这些。现证也叫做从苦谛的知到道谛的修之间做了自己的事情。那么，集随知也相同，因为没有断除一切集谛的缘故吗？如果这样问，回答是，因为集谛见断已经全部断除了，而道种类繁多，所以不能修习见断的一切对治。有人说现证是从边际产生。
English
They are the four impermanent ones, etc. Each tolerance and wisdom obtains the same kind of future as itself, just like that. Whichever truth is the wisdom-tolerance of, it only obtains the aspects of that truth, such as impermanence, etc. Moreover, these tolerances and wisdoms do not obtain the co-operative cause, so they only obtain what is similar to it. The aspects are that, because the objects of the four are the same and similar truths, it is said that they obtain the kinds of all four. The path of meditation is that, because it makes all the aspects of those knowledges, both similar and dissimilar, manifest, it obtains the cause of everything, so it will obtain the future aspects that are more excellent than the path of seeing. So, does the path of seeing obtain different kinds? If you ask this, the path of seeing itself, for the three subsequent knowledges of the first three truths, because it can also obtain the conventional wisdom that was not obtained before, it can also obtain the different ones. The Dharma-wisdom of those three does not obtain it, because it has not known the suffering of the two upper realms, has not abandoned the origin, has not actualized the cessation, so it has not realized the exhaustion of the truth. Second, the five of name, essence, place, aspect, and cause. First, because it is obtained after realizing the exhaustion of those three truths, that conventional wisdom is called arising from the limit of actualization. Here too, for the three subsequent knowledges of suffering, origin, and cessation, know that the subsequent knowledge that focuses on those three truths is obtained. The path subsequent knowledge does not obtain it, because previously the worldly path realized the first three truths, but conventional wisdom can never realize the truth of the path. If this arises from the limit of the actualization of the exhaustion of truth, then the path cannot be exhausted by cultivation, because the paths of the three, Hearers, Solitary Realizers, and Buddhas, are many kinds, and each of them has small, medium, etc. differences, so it is limitless. Moreover, it is impossible for one person to cultivate these at the same time. Actualization is also called doing one's own work from the knowledge of suffering to the cultivation of the path. So, is the subsequent knowledge of origin also the same, because all origins have not been abandoned? If you ask this, the answer is that because the origin of seeing-to-be-abandoned has been completely abandoned, and the paths are many kinds, it is not possible to cultivate all the antidotes to seeing-to-be-abandoned. Some say that actualization arises from the limit.
Tibetan
་བའི་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་འདི་མཐོང་ལམ་གྱི་འཁོར་ཡིན་པས། བདེན་གསུམ་གྱི་རྗེས་ཁོ་ན་ལས་ལམ་རྗེས་མི་ཐོབ་སྟེ་ལམ་རྗེས་སྒོམ་ལམ་ཡིན་པས་སོ་ཟེར་བ་མི་རིགས་ཏེ། དེ་ནི་སྒོམ་ལམ་གྱི་འཁོར་ཡང་མིན་ལ་མཐོང་ལམ་ཁོ་ནའི་འཁོར་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་མེད་པས་འདིའང་མི་འཐད་འདྲའོ། །གཉིས་པ། དེ་ལྟ་བུའི་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་དེ་ནི་གཅིག་ཏུ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པས། ནམ་ཡང་མངོན་དུ་བྱེད་པ་མིན་ལ། དེས་ན་མི་སྐྱེ་བ་དེ་དག་ཏུ་ཐོབ་ཅེས་པའོ། །མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་འཐོབ། ཐོབ་པ་ཇི་ལྟར་མི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ་ཆོས་མེད་པ་འཐོབ་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་མཐོང་ལམ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པས་བདེན་བཞི་ལ་དམིགས་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་རྗེས་ལས་ཐོབ་པ་སྐྱེ་བར་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་རྙེད་ཅེས་བརྗོད་དོ་ཞེས་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་དག་སེམས་ཙམ་གྱིས་འདོད་པར་འཆད་དོ། །དེ་ལ་འདི་སྐབས་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་ཐོབ་པ་དང་། ལམ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་མི་ཐོབ་པར་བཤད་པ་འདི་བསམ་གཞིག་གཏོང་ལུགས་མ་ཤེས་ན་ཅི་ཡང་གཏོལ་མེད་པར་འདུག་པས་དེ་ལེགས་པར་བཤད་ན། སྐབས་འདིར་ཤེས་པ་བཅུ་ལས་གང་གང་གསར་དུ་ཐོབ་དཔྱད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་མཐོང་ལམ་དུ་གཙོ་བོར་ཤེས་པ་དུ་ཐོབ་ཡིན་ལ། ཞར་ལ་བཟོད་པའང་ཐོབ་ཚུལ་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མཐོང་ལམ་སྔར་སྐྱེ་མ་མྱོང་བའི་བཟོད་ཤེས་དེ་དག་སྐབས་དེ་དག་ཏུ་སྔར་མེད་གསར་ཐོབ་ཡིན་པར་ནི་སུ་ལའང་བསྙོན་དུ་མེད་ལ། བྱེ་སྨྲས་མ་འོངས་པ་རྫས་སུ་འདོད་པས་དང་། མཐོང་ལམ་གྱི་ཐོབ་པ་གཏོང་བ་འཕགས་པ་ ལ་མི་སྲིད་པས། མ་འོངས་ཀྱི་ཐོབ་པ་ཞིག་ཀྱང་ཡོད་དགོས་ལ། དེ་ཡང་སྒོམ་ལམ་དུ་སྔ་མ་དང་འདྲ་བ་ཐོབ་སྲིད་དེ་བསྒོམ་ལམ་སྡུག་བདེན་ཤེས་པ་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་གཉིས་སྒོམ་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པ་ཡིན་པས་མ་འོངས་པར་སྐྱེ་བར་བསམས་ལ། མཐོང་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་བཅོ་ལྔ་ནི་དུས་ལན་གཅིག་ལས་མི་སྐྱེ་བས་ཐོབ་ཀྱང་སྐྱེ་ན་ཡོན་ཏན་མི་སྐྱེ་སྙམ་པའོ། །བདེན་གསུམ་ཟད་པར་རྟོགས་རྗེས་དེ་དག་ཤེས་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་རེ་རེའང་ཐོབ་སྟེ། ཆོས་ཤེས་དུས་ཟད་པར་མ་རྟོགས་པས་མངོན་རྟོགས་མ་ཚང་ལ་ཕྱི་མ་གསུམ་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་མཐའ་ལས་བྱུང་བ་ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་མཐོང་ལམ་དེར་ནི་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་ལ། སྒོམ་ལམ་དུ་བྱས་པ་ནི་མཐོང་ལམ་དུ་མི་གཏོགས་པས་ནམ་ཡང་མི་སྐྱེ་བར་བསམ་པའོ། །ལམ་ནི་བཟོད་པ་ལ་ཤེས་པ་མེད་ལ་ལམ་རྗེས་ཤེས་ནི་བསྒོམ་ལམ་དུ་གཏོགས་ལ། བསྒོམ་ལམ
Chinese
因为这种世俗智是见道的轮转，所以说只能从三种真谛之后才能获得道后（指道类智），道后是修道，这种说法是不合理的。因为它既不是修道的轮转，也没有证据表明它只是见道的轮转，所以这似乎也不合理。第二，这种世俗智是不生之法，所以永远不会显现，因此说在那些不生之中获得。如果是不生之法，如何获得？获得又如何变得不生？因为获得无有之法是矛盾的。因此，过去的论师们解释说，通过在见道中安住，缘于四谛的世俗智能够从后获得而生起，所以说获得了世俗智，这是唯识宗的观点。对此，如果不知道如何思考不生之法获得，以及道上不获得世俗智的说法，就会一筹莫展，所以要好好解释。这里是在考察十种智慧中哪一种是新获得的。其中，见道中主要获得哪种智慧？顺便也出现了获得忍（指忍位）的方式。对此，见道中以前未曾生起的忍智，在那些时候是前所未有的新获得，这是谁也无法否认的。因为有部认为未来是实有的，而且圣者不可能舍弃见道的获得，所以也必须有未来的获得。而且，在修道中也可能获得与之前相似的，因为修道所包含的苦谛智有前后两种，被修道所包含，所以认为未来会生起。见道的十五刹那只生起一次，所以即使获得，如果生起，功德也不会增长。在证悟三种真谛的灭尽之后，也获得了各自了知它们的世俗智。因为在知法时没有证悟灭尽，所以现观不圆满，后三者是从现观的边际产生的。而且，在见道中不会现前，而在修道中现前，因为不属于见道，所以认为永远不会生起。道是忍位，没有智，而道后智属于修道，修道
English
Because this conventional wisdom of is the wheel of the path of seeing, it is unreasonable to say that the path-after (referring to the knowledge of the path) can only be obtained after the three truths, since the path-after is the path of cultivation. This is because it is neither the wheel of the path of cultivation, nor is there any evidence to prove that it is only the wheel of the path of seeing, so this also seems unreasonable. Second, such conventional wisdom is the nature of non-arising, so it will never manifest, therefore it is said to be obtained in those non-arisings. If it is the nature of non-arising, how can it be obtained? And how can obtaining become non-arising? Because obtaining a non-existent dharma is contradictory. Therefore, past teachers explained that by abiding in the path of seeing, the conventional wisdom that focuses on the four truths can arise from later attainment, so it is said that conventional wisdom is obtained, which is the view of the Mind-Only school. Regarding this, if one does not know how to contemplate the attainment of the nature of non-arising, and the statement that conventional wisdom is not obtained on the path, one will be at a loss, so it should be explained well. Here, the examination is which of the ten wisdoms is newly obtained. Among them, which wisdom is mainly obtained in the path of seeing? Incidentally, the way of obtaining forbearance (referring to the stage of forbearance) also arises. Regarding this, the knowledge of forbearance that has never arisen before in the path of seeing is a new attainment that has never existed before at those times, which no one can deny. Because the Vaibhashikas believe that the future is real, and it is impossible for noble ones to abandon the attainment of the path of seeing, there must also be a future attainment. Moreover, it is possible to obtain something similar to the previous one in the path of cultivation, because the knowledge of the truth of suffering contained in the path of cultivation has two kinds, before and after, which are contained in the path of cultivation, so it is thought that it will arise in the future. The fifteen moments of the path of seeing only arise once, so even if it is obtained, if it arises, the merit will not increase. After realizing the cessation of the three truths, each of the conventional wisdoms that knows them is also obtained. Because the cessation was not realized when knowing the dharma, the direct perception is incomplete, and the latter three arise from the edge of direct perception. Moreover, it will not be manifested in the path of seeing, but it will be manifested in the path of cultivation, because it does not belong to the path of seeing, so it is thought that it will never arise. The path is the stage of forbearance, without wisdom, while the knowledge of the path-after belongs to the path of cultivation, the path of cultivation