Tibetan
སེམས་ཤེས་ནི་བཞི་སྟེ་སྨན་བྱུང་མེད་དོ། །འདི་བཞི་སྐྱེས་ཐོབ་ནི་མངོན་ཤེས་མིན་ནོ། །ཐར་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ལུས་བཞིན་ནོ། །དེ་དགེ་བ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེས་ཐོབ་ཀྱི་ལྷའི་མིག་དེས་ནི་སྲིད་པ་བར་མ་མི་མཐོང་ངོ་། །དེ་ནི་སྐྱོན་བཅུ་གཅིག་དང་བྲལ་བའི་ལྷའི་མིག་རྣམ་དག་ཁོ་ནའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། འདི་བཞི་སྐྱེས་ཐོབ་ནི། འདོད་པའི་ལྷ་ཀླུ་དང་གཟུགས་ཁམས་རྣམས་ལ་ཡོད་དོ། །གཉིས་པ། ཕ་རོལ་སེམས་ཤེས་སྐྱེས་ཐོབ་དེ་ནི་དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། གང་ཡང་རྟོག་གེ་བ་རྣམས་ཀྱིས་མཚན་མ་ལས་སེམས་ཤེས་པ་དང་། རིག་སྔགས་ཀྱིས་བྱས་པའི་སེམས་ཤེས་དེའང་དགེ་སོགས་གསུམ་ཡིན་ལ། བསྒོམ་བྱུང་སེམས་ཤེས་ནི་དགེ་བ་ཁོ་ནའོ། །སེམས་ཤེས་སྔོན་གནས་རྗེས་དྲན་ལ། དམྱལ་བ་པས་ནི་དང་པོ་སྐྱེས་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བས་མ་ཉེན་པ་དེ་སྲིད་དུ་ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་དང་སྔོན་གནས་ཤེས་ལ། ཕྱིས་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཡིད་ཉམས་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་བདག་ཀྱང་མི་དྲན་ན་ལྟ་ཅི་མི་ཤེས་སོ། །འགྲོ་བ་གཞན་ལྷ་ཀླུ་ཡི་དྭགས་ཀྱི་སེམས་ཤེས་དང་སྔོན་གནས་རྗེས་དྲན་སྐྱེས་ཐོབ་ཀྱིས། དམྱལ་བ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བས་མ་ཉེན་པས་རྟག་ཏུ་ཤེས་སོ། །དེ་ཡང་ཕལ་ཆེའི་དབང་དུའོ། །ལྷས་སྔ་ཕྱིའི་སྐྱེ་བ་དང་། དུད་འགྲོ་ཀླུ་སོགས་དང་། ཡི་དྭགས་སྔོན་ལས་བྱས་པ་དྲན་པ་ཡོད་པས་སོ། །མི་རྣམས་ལ་རྫུ་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པ་སྔར་ཇི་སྐད་བཤད་པ་དེ་དག །སྒོམ་བྱུང་རྟོག་གེ་རིག་སྔགས་སྨན་ལས་སྐྱེས་པ་ཡོད་ཀྱི་སྐྱེ་བས་ཐོབ་པ་མེད་དེ། ཡོད་ན་མིར་སྐྱེས་ཙམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་འབད་མེད་དུ་ཡོད་དགོས་ལ། དེམིའི་རིས་གང་ནའང་མེད་པས་སོ། །གཉིས་པ་ལེའུའི་མཚན། ཆོས་མངོན་པའི་མཛོད་ཀྱི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལས། ཡེ་ཤེས་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་གནས་བདུན་པའི་འགྲེལ་བའོ།། །། ཡེ་ཤེས་བསྟན་པ།
Chinese
心识有四，无有药生者。 此四生得，非为现识。 如是解脱之因之身。 彼乃善也。 生得之天眼，彼不见中有。 彼乃远离十一过失之清净天眼之境故。 此四生得者：欲界之天、龙与色界诸者有之。 第二，他心智生得者，乃善、不善、无记三种。 任何，论师们由相而知心识，及明咒所作之心识，彼亦善等三者，然修生心识唯是善也。 心识忆念宿住者，地狱众生最初生起，乃至未被痛苦之感受所逼迫之前，彼时知他心与宿住，其后为痛苦所损恼，故自亦不忆念，何况不知耶。 其他有情，天、龙、饿鬼之心识与忆念宿住生得者，如地狱般未被痛苦之感受所逼迫，故恒常知晓。 彼亦是就大多数而言。 天能忆念前后之生，及畜生、龙等，与饿鬼忆念先前所造之业故。 人类之神通等，如前所说之彼等。 有修生、论理、明咒、药物所生者，然无有生得者，若有，则仅以生为人身之力，应无勤而有，然于人众何者亦无故。 第二品之名： 《俱舍论》之偈颂中，名为“智慧之教”，即第七处之释也。 智慧之教。
English
There are four types of mind consciousness, none of which arise from medicine. These four that are born with one are not direct perception. Like the body that becomes the cause of liberation. That is virtuous. The divine eye that is born with one does not see the intermediate state. That is because it is the realm of the pure divine eye that is free from eleven faults. These four that are born with one are possessed by the gods and nagas of the desire realm and those of the form realm. Secondly, the other-minds' awareness that is born with one is of three types: virtuous, non-virtuous, and neutral. Whatever mind consciousness is known by logicians from signs, and the mind consciousness created by secret mantras, that is also of the three types, virtuous, etc., but mind consciousness arising from meditation is only virtuous. Regarding mind consciousness and the recollection of past lives, hell beings, from the moment they are first born until they are afflicted by the feeling of suffering, know the minds of others and their past lives. Later, because their minds are impaired by suffering, they do not even remember themselves, let alone know anything else. Other beings, such as gods, nagas, and pretas, possess mind consciousness and the recollection of past lives that are born with them, and because they are not afflicted by the feeling of suffering like hell beings, they always know. That is also mostly the case. The gods remember their past and future lives, as do animals, nagas, etc., and pretas remember their past deeds. As for humans, the miraculous powers, etc., that were previously mentioned. There are those that arise from meditation, logic, secret mantras, and medicine, but there are none that are born with one. If there were, then simply by the power of being born as a human, one should have them effortlessly, but since there is none among any of the human races. The name of the second chapter: From the verses of the Abhidharmakośa, it is called "Teaching on Wisdom," which is the explanation of the seventh place. Teaching on Wisdom.