Tibetan
་པ་ལྟ་བུའོ། །འདས་ད་ལྟས་ཡུལ་དང་ལྡན་ཞེས་སྤྱིར་བསྟན་ཏོ། །གཉིས་པ་དུས་ལ་ཡིད་ཤེས་དབང་ཤེས་གཉིས། དང་པོ། ཡིད་ཀྱི་ཆགས་སོགས་གསུམ་པོ་དེ་དག་མ་འོངས་པས་ནི། འདས་ད་ལྟ་མ་འོངས་པ་ཀུན་དང་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ལྡན་པར་བྱེད་དེ། ཡིད་ནི་དུས་གསུམ་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པས་སོ། །མ་འོངས་དེ་ལའང་མ་སྤང་བ་སྦྱར་ཟེར་རོ། །གཉིས་པ། ཡིད་ཤེས་ལས་གཞན་སྒོ་ལྔའི་འཁོར་བྱུང་ཆགས་སྡང་མ་འོངས་པ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་རང་དུས་མ་འོངས་པའི་དངོས་པོ་ཁོ་ན་དང་ལྡན་པར་བྱེད་དེ། སྒོ་ལྔའི་འཁོར་བྱུང་གིས་འདས་འོངས་ལ་མི་དམིགས་པས་སོ། །གཉིས་པ་ཞར་བྱུང་སྐྱེ་བས་དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་ཚོགས་དྲུག་གི་འཁོར་བྱུང་ཆགས་སོགས་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་ཡང་མི་སྐྱེ་ན་རང་དུས་པ་དང་། དེའི་ཡུལ་ཡང་མི་སྐྱེ་བར་མ་ངེས་པས་སྐྱེ་འགྱུར་ཡིན་པ་མ་སྤང་ན། དུས་གསུམ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་དམིགས་ཚུལ་གྱིས་ལྡན་ཟེར། དེ་ཡང་དམིགས་རུང་དུ་ལྡན་གྱི་དངོས་སུ་དམིགས་པ་ནི་མིན་ཏེ་དེ་དག་ མེད་པས་སོ། །དེ་ལ་སྤྱིར་འདས་པ་དང་ད་ལྟ་ཡོད་རིགས་ལ་མ་འོངས་པའང་ཡོད་དགོས་ལ། དེ་ལ་སྐྱེ་མི་སྐྱེ་གཉིས་ཡོད་དགོས་ཏེ། མི་སྐྱེ་བའང་མིང་གིས་གདགས་རུང་དེ་ཡིད་ཡུལ་དུ་བྱར་ཡོད་པ་ལ་ཡོད་པར་ཞེན་པ་སྟེ་ཐམས་ཅད་ཡོད་སྨྲ་ཡིན་པས་སོ། །མ་འོངས་མི་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་དུ་ཐམས་ཅད་ཡིན་པ་ཆགས་པ་ཡིན་ལ། ཡུལ་རིས་ཆད་མེད་པས་སམ་དཔྱད་དོ། །གཉིས་པ། ལྷག་མ་ལྟ་བ་ཐེ་ཚོམ་མ་རིག་སྟེ་སྤྱི་པ་གསུམ་པོ། འདས་སོགས་ཀུན་གྱིས་ཀྱང་ཡུལ་འདས་སོགས་ཀྱི་སྤང་བྱ་རིས་ལྔ་ཀུན་དང་ལྡན་པར་བྱེད་དེ་དེ་དག་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་ཆར་ལ་དམིགས་ཏེ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ལ་དམིགས་པས་སོ། །དེ་ཡང་ཇི་སྲིད་མ་སྤངས་ཀྱི་བར་དུའོ། །གཉིས་པ་འཕྲོས་དོན་ལ་ཡུལ་དུས་གསུམ་ཡོད་པར་བཤད་པ་ལས་འཕྲོས་པ་དང་། ལྡན་ཚུལ་བཤད་པ་ལས་འཕྲོས་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། དུས་གསུམ་རྫས་ཡོད་དུ་སྒྲུབ་པ། དེ་ལ་ནང་གསེས་ཀྱི་འདོད་ཚུལ། དེ་ལ་རྩོད་པའི་ལན་བསྟན་པ་དང་གསུམ། དང་པོ། དུས་གསུམ་ལ་འདས་མ་འོངས་རྫས་སུ་ཡོད་ན་འདུས་བྱས་རྟག་པར་འགྱུར་ལ། མེད་ན་ཕྲ་རྒྱས་དེས་ལྡན་བྲལ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། བྱེ་སྨྲས་འདས་འོངས་རྫས་སུ་ཡོད་ཀྱང་རྟག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། མཚན་ཉིད་སྐྱེ་སོགས་དང་ལྡན་པས་སོ་ཟེར། དེས་ན་དུས་ཀུན་ཏུ་རྫས་སུ་ཡོད་པར་གསལ་བར་དམ་བཅའ་འོ། །རྫས་སུ་ཡོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཞེ་ན་ལུང་རིགས་གཉིས་ཀས་ཏེ། མདོ་ལས། དགེ་སློང་དག་གཟུགས་འདས་པ་དང་
Chinese
就像那样。过去和现在与境相合，这是一般性的说明。第二，关于时间，有意识和根识两种。第一，意识的贪等三种，以未来与过去、现在、未来一切境，以缘的方式相应，因为意识是具有三时境的。对于未来，也说是加上未舍断。第二，意识之外的五根所生的贪嗔，以那二者只与自身时期的未来事物相应，因为五根所生的不缘过去未来。第二，顺便说一下，虽然从生来说是这样，但六识的所生贪等不生的法，如果境也不生，与自身时期相同，并且它的境也不一定不生，如果未舍弃是生变，说是与三时一切事物以缘的方式相应。那也是以能缘的方式相应，不是实际缘，因为那些不存在。对此，一般来说，过去和现在存在的，未来也必须存在。对此，必须有生和不生两种。不生的也以名安立，那在意识境中可以作为存在而执着，所以是一切有部。未来不生的境中，一切都是贪着，或者境的界限没有断绝，或者进行考察。第二，剩余的见、疑、无明，即三种共通的。过去等一切也与境过去等的所断五类一切相应，因为那些缘取五取蕴，缘取共同的体相。那也是直到未舍断为止。第二，从旁引申的意义，有从所说境有三时引申的，和从所说相应的方式引申的两种。第一，论证三时实有。其中有内部分类的观点。其中有对辩论的回答，共有三种。第一，如果三时中过去未来是实有，则有为法将变成常法，如果不是实有，那么微细和粗大的那些相应和不相应将如何成立？分别说部说，过去未来是实有，但不会变成常法，因为具有生等体相。因此，清楚地承诺在一切时中是实有。如果是实有，原因是什么呢？因为有教证和理证两种。经中说：诸比丘，过去之色……
English
It is like that. The past and present are in accordance with the object, which is a general explanation. Second, regarding time, there are two types of consciousness: mental consciousness and sense consciousness. First, the three mental afflictions such as attachment, etc., are related to all past, present, and future objects by means of being directed towards them, because mental consciousness has objects of the three times. It is also said that the unabandoned is added to that future. Second, the attachment and aversion arising from the five senses other than mental consciousness are related only to the objects of their own time, the future, because the arising from the five senses does not focus on the past and future. Second, incidentally, although it is so from the point of view of arising, if the objects of the afflictions such as attachment, etc., arising from the six consciousnesses, which are non-arising dharmas, also do not arise, they are the same as their own time, and it is not certain that their objects will not arise either. If the change of arising is not abandoned, it is said to be related to all objects of the three times by means of being directed towards them. That is also related in a way that can be directed towards, but not actually directed towards, because those do not exist. In general, what exists in the past and present must also exist in the future. There must be two types: arising and non-arising. Even the non-arising is designated by name, and that is clung to as existing in the realm of mental consciousness, so it is the Sarvastivada. In the realm of the future non-arising, everything is attachment, or the boundary of the realm is not cut off, or it is examined. Second, the remaining view, doubt, and ignorance, which are the three common ones, are also related to all five categories of objects to be abandoned, such as the past, etc., because those focus on the five aggregates of appropriation and focus on the common characteristics. That is also until it is not abandoned. Second, in the incidental meaning, there are two types: one derived from the statement that the object has three times, and one derived from the statement of the way of being related. First, to prove that the three times are substantially existent. Among them, there are internal classification views. Among them, there are three types: answering the debate. First, if the past and future in the three times are substantially existent, then conditioned phenomena will become permanent, and if they are not substantially existent, then how will the relationship between subtle and coarse be established? The Vaibhashikas say that the past and future are substantially existent, but they will not become permanent, because they have characteristics such as arising. Therefore, it is clearly promised that it is substantially existent in all times. If it is substantially existent, what is the reason? Because there are two types: scriptural authority and reasoning. The sutra says: Monks, past form...