Tibetan
ཐེམ་སྐས་ཀྱི་ཚུལ་བཞིན་སྐྱེ་རིམ་དང་མཚན་ཉིད་ཐུགས་ལ་བཞག་ནས། དང་པོ་བདེན་པ་དང་པོ་གཉིས་ལ་དམིགས་པའི་སྦྱོར་ལམ་དྲོད་སོགས་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱ་དགུ་ཐམས་ཅད་དང་། གསུམ་པ། རྣམ་གྲོལ་ལམ་ ཐམས་ཅད་དེ། རྣམ་གྲོལ་ལམ་ནི་དང་པོ་ནས་གཞི་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་ཐག་བསྲིང་པའི་གཉེན་པོ་མིན་ནོ། །བཞི་པ་ནི། ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་སྟེ། སྔ་མ་གསུམ་ལས་གཞན་པའི་ལམ་ཐམས་ཅད་དོ། །གོ་རིམ་འདི་ཆེས་ལེགས་ཞེས་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་འཕྲོས་དོན་ལ། དམིགས་མཚུངས་གང་ལས་སྤོང་བ། ཐག་སྲིང་བའི་དབྱེ་བ་དུ་ཡོད། སྤང་བ་དང་བྲལ་ཐོབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་དཔྱོད་པ་གསུམ། དང་པོ། གཉེན་པོ་དེ་དག་གིས་གང་ལས་སྤོང་ཞེ་ན། དམིགས་པའི་ཡུལ་སུན་ཕྱུང་བ་ལས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ནི་སྤང་བྱར་འདོད་ཀྱི། སྤང་གཉེན་མཚུངས་པར་ལྡན་པས་ནི་མིན་ཏེ། ཡིན་ན་ཕན་ཚུན་མེད་ན་མི་འབྱུང་བར་སྐྱེས་པས་རང་གི་ཚོགས་དབྱེ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་། དམིགས་པ་ལས་དབྱེ་ནུས་པས་སོ། །དེ་ཡང་རང་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ནི་ཐོབ་པ་ཆད་པ་དང་། བྲལ་ཐོབ་སྐྱེས་ཚེ་སྤང་བའོ། །རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་པ་དགེ་བ་ཟག་བཅས་མ་སྒྲིབ་ལུང་མ་བསྟན་གཟུགས་ཅན་དང་གཟུགས་ཅན་མིན་པ་ཐམས་ཅད་ནི་དེ་དག་ལ་དམིགས་པའི་ཡུལ་ཅན་རང་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་འདུན་པའི་འདོད་ཆགས་སྤང་བ་ལ་དེ་སྤང་བའི་ཐ་སྙད་བྱེད། དེ་ཡང་མཐོང་སྤང་ཅིག་ཅར། སྒོམ་སྤང་རིམ་པས་སྤོང་ལ་མཐོང་སྤང་ཡང་བྱིས་པས་སྤང་ན་རིམ་གྱིས་སྤོང་ཟེར་རོ། །གཉིས་པ། ཐག་བསྲིང་བའི་ངོ་བོ་རིང་བ་ཉིད་ཀྱང་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ཚོགས་པ་གཅིག་ན་གནས་ཀྱང་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པ་ཐ་དད་པས་རིང་བ་དང་། མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོས་རིང་བ་དང་། ཕན་ཚུན་ཡུལ་རྣམ་པར་ཆད་པས་རིང་བ་ དང་། དུས་ཀྱིས་རིང་བ་སྟེ་བཞི་རིམ་པ་བཞིན་དུས་སོགས་འབྱུང་བཞི་ལྟ་བུ་དང་། ཚུལ་འཆལ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལྟ་བུ་དང་། ཤར་ནུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱ་མཚོ་ཐ་དད་པ་ལྟ་བུ་དང་ནི། དུས་གཉིས་རིང་བ་ཉིད་ནི་འདས་འོངས་ལྟ་བུའོ། །དེ་ཡང་འདས་འོངས་ད་ལྟ་ལས་རིང་བ་དང་། དུས་ཐ་དད་པ་དང་། ཞིག་དང་མ་ཐོབ་དང་། ད་ལྟ་བས་བར་དུ་ཆོད་པས་རིང་བར་བཞག་པ་མི་འཐད་པས་དེ་གཉིས་ངོ་བོ་ཞིག་དང་མ་འཐོབ་པས། ཆོས་རང་མཚན་གྱིས་དངོས་པོ་ལས་རིང་བར་སློབ་དཔོན་གྱིས་བཞེད་དོ། །གསུམ་པ། ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་སྤང་གཉེན་སྤོང་ལམ་གང་ཡིན་དེས་སྤངས་ཤིང་། ཐོབ་པ་ཆད་པས་སྤང་བ་ལན་གཅིག་ཏུ་ཟད་ཀྱི་ལན་དུ་མར་སྤང་དུ་མེད་ཀྱང་འོན་ཏེ་ཉོན་མོངས་པ་དེ་དག་གི་བྲལ་བའི་ཐོབ་པ་ནི་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཁྱད་དུ་འགྲོའོ། །གང་དུ་ན་དུས་དྲུག་སྟེ། གལ་ཏེ་དབང་བརྟུལ་ཡིན་ན་རང་རང་གི་གཉེན་པོ་སྐྱེས་པ་དང་རྒྱུན་ཞུགས་སོགས་དགེ་སྦྱོང་ཚུལ་གྱི་འབྲས་བུ་བཞི་ཐོབ་པ་དང་། དབང་པོ་བརྟུལ་པོ་ལས་རྣོན་པོར་རྣམ་པར་འཕེལ་བ་རྣམས་སུའོ། །བྲལ་ཐོབ་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བ་ལ། དབང་རྣོན་ཡིན་ན་དབང་པོ་འཕོ་བ་མེད་པས་དུས་ལྔར་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོའོ། །དེ་ལ་གཉེན་པོ་སྐྱེས་པ་ནི་བྲལ་ཐོབ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རྣམ་གྲོལ་གྱི་ལམ་ཡིན་ཏེ། བར་ཆད་མེད་ལམ་ཚེ་བྲལ་ཐོབ་སྐྱེ་བ་ལ་མངོན་ཕྱོགས་ཙམ་ལས་ད་ལྟར་མ་སྐྱེས་པས་སོ། །བྲལ་བ་དེས་གནས་སྐབས་དེ་དག་ཏུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་མིང་འཐོབ་བོ། །གཉིས་པ་འབྲས་བུ་ཡོངས་ཤེས་ལ། ཡོངས་ཤེས་དགུའི་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་ བ་དང་། ཁྱད་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་གཉིས། དང་པོ། དེ་ལ་སྤྱིར་ཡོངས་ཤེས་ནི། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང་། སྤང་བའི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ཟག་མེད་རྣམ་གྲོལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་དེའི་ཡུལ་སྤང་བྱ་བྲལ་བ་སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་གོ །དེ་གཉིས་ལས་འདིར་ཕྱི་མ་སྟེ། དེ་ལ་ཡོངས་ཤེས་སུ་བཞག་པ་ནི་ཡུལ་ལ་ཡུལ་ཅན་གྱིས་བཏགས་པའམ། འབྲས་བུ་སྤང་བ་ལ་རྒྱུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བཏགས་པས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དེ་ལ་སྤང་བྱ་སྤོང་བའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་རྣམ་པ་དགུ་སྟེ་འདི་ལྟར། འདོད་པ་ན་བདེན་པ་དང་པོ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་མཐོང་བས་སྤང་བྱ་གཉིས་ཀ་ཟད་པ་ལ། འདོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་གི་མཐོང་སྤང་སྤངས་པའི་ཡོངས་ཤེས་གཅིག་དང་། འགོག་ལམ་གྱི་སྤང་བྱ་གཉིས་ཟད་ཅིང་སྤངས་པ་ནི་འགོག་ལམ་གྱི་ཡོངས་ཤེས་དེ་གཉིས་སོ། །འདོད་པར་མཐོང་སྤང་སྤངས་པའི་ཡོངས་ཤེས་གསུམ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཁམས་གོང་མ་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་མཐོང་སྤང་སྤངས་པའི་ཡོངས་ཤེས་དེ་ཡང་གསུམ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་མཐོང་སྤང་སྤངས་པའི་ཡོངས་ཤེས་དྲུག་དང་། མཐོང་སྤང་སྤངས་བའི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལས་གཞན་བསྒོམ་ལམ་གྱི་ཡོངས་ཤེས་གསུམ་སྟེ། ཐ་མའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་སྤོང་བའི་ཡོངས་ཤེས་དང་། གཟུགས་ཀྱི་ཟག་པ་ཟད་པའི་ཡོངས་ཤེས་དང་། ཟག་པ་ཀུན་ཟད་པའི་ཡོངས་ཤེས་སོ། །གལ་ཏེ་ཁམས་གོང་མ་གཉིས་ཀྱི་མཐོང་སྤང་སྤངས་པའི་ཡོངས་ཤེས་གཉིས་པོ་གཅིག་ཏུ་བསྡོམས་ལ། བསྒོམ་སྤང་གི་དེ་ཐ་དད་དུ་ཅིའི་ཕྱིར་ཕྱེ་ཞེ་ན། བསྒོམ་སྤང་ནི་གོང་མ་གཉིས་ན་ས་དང་ས་ན་བསྒོམ་སྤང་དགུ་དགུའི་གཉེན་པོ་བར་
Chinese
如同阶梯一般，将生起次第和体性铭记于心后，首先是针对最初两个真谛的加行道暖位等。第二是所有八十九个无间道。第三，是所有解脱道。解脱道从一开始就是基础，而不是断除的对治。第四是殊胜道，即前三者之外的所有道。据说这个次第非常好。第二，关于旁述之义，从相同所缘中舍弃什么？断除的差别有多少？辨别舍弃和断证的差别，共有三点。第一，这些对治从何处舍弃呢？从所缘境中驱逐烦恼，这被认为是所舍弃的。但并非因为舍弃和对治相同而存在。如果是这样，因为彼此不存在就不会产生，所以无法区分自己的集合，因为能够从所缘中区分。此外，存在于自相续中的烦恼是获得断灭，断证生起时舍弃。并非自相续的烦恼，善法有漏、无覆无记、有色和无色的一切，对于这些以所缘境为目标的、存在于自相续中的烦恼，对于想要舍弃的贪欲，才施设舍弃的名称。此外，见道所断是同时的，修道所断是次第舍弃，即使见道所断被凡夫舍弃，也说是次第舍弃。第二，断除的体性，长远本身也有四种：即使存在于同一个集合中，由于体性不一致而不同，所以是长远的。与不一致的方面和对治是长远的。彼此的境完全断绝，所以是长远的。以及时间上的长远，这四种依次如时间和四大种等。如破戒和戒律等。如东西方不同方向的海洋等。时间上的长远本身就像过去和未来。此外，过去未来比现在长远，时间和不同，毁灭和未获得，以及因为与现在间隔而安立为长远是不合理的，因为这两者的体性是毁灭和未获得。导师认为，法自相从事物上是长远的。第三，所有烦恼，以舍弃的对治、舍弃道来舍弃，获得断灭而舍弃，一次性穷尽，不可能多次舍弃。
English
Like a staircase, keeping the order of arising and the nature in mind, first is the heat stage of the path of joining, which focuses on the first two truths. Second, all eighty-nine uninterrupted paths. Third, all liberation paths. The liberation path is the basis from the beginning, not the antidote to severing. Fourth is the special path, which is all paths other than the first three. It is said that this order is very good. Second, regarding the ancillary meaning, what is abandoned from the same object of focus? How many types of severance are there? Discriminating the difference between abandonment and attainment of separation, there are three points. First, from what do these antidotes abandon? From expelling afflictions from the object of focus, this is considered what is to be abandoned. But it is not because abandonment and antidote are the same that they exist. If so, because they do not arise without each other, they cannot distinguish their own collection, because they can be distinguished from the object of focus. Furthermore, the afflictions that exist in one's own continuum are the attainment of cessation, and are abandoned when the attainment of separation arises. Not afflictions of one's own continuum, virtuous contaminated, unobscured and unspecified, all form and formless, for these afflictions that exist in one's own continuum with the object of focus, for the desire to abandon craving, the name of abandonment is applied. Furthermore, what is abandoned by the path of seeing is simultaneous, what is abandoned by the path of meditation is abandoned gradually, and even if what is abandoned by the path of seeing is abandoned by a common person, it is said to be abandoned gradually. Second, the nature of severance, distance itself also has four types: even if they exist in the same collection, because the natures are inconsistent and different, they are distant. Being distant from inconsistent aspects and antidotes. The objects of each other are completely severed, so they are distant. And distance in time, these four are in order like time and the four great elements, etc. Like immoral conduct and discipline, etc. Like the oceans in different directions of east and west, etc. Distance in time itself is like the past and future. Furthermore, it is unreasonable to establish the past and future as being distant from the present, and time and difference, destruction and non-attainment, and because of the interval with the present, because the nature of these two is destruction and non-attainment. The teacher considers that the self-character of dharma is distant from things. Third, all afflictions, abandoned by the antidote of abandonment, the path of abandonment, and abandoned by the attainment of cessation, are exhausted once and for all, and cannot be abandoned multiple times.
Chinese
然而，那些烦恼的断灭之获得，一次又一次地变得特殊。在何处呢？有六个时机：如果根器迟钝，各自的对治生起，以及获得预流等沙门果位四者，还有根器从迟钝变得敏锐的那些时候。在断灭之获得变得特殊上，如果根器敏锐，因为根器不转移，所以在五个时机变得特殊。其中，对治生起是指与断灭之获得一同生起的解脱道，因为无间道在断灭之获得生起时只是显现方向，现在还没有生起。通过断灭，在那些阶段获得完全了知的名称。第二，关于果完全了知，有确定九种完全了知的体性和确定差别两种。第一，总的来说，完全了知分为智慧的完全了知和断除的完全了知两种。第一种是无漏解脱的智慧，第二种是其对境断除的各自分析的止息。这二者中，这里是后者，之所以安立为完全了知，是因为以有境加持对境，或者以因智慧加持果断除。像那样的完全了知，从断除所断的角度来分有九种，如下：在欲界，以最初的两种真理的见而使两种所断灭尽，断除了欲界的苦和集所断的完全了知一个，以及灭道所断的两种灭尽且断除，是灭道的完全了知那两个。在欲界断除见所断的完全了知有三个，同样，上界色界和无色界的断除见所断的完全了知也是三个。这样，断除见所断的完全了知有六个，以及在断除见所断的完全了知之外，还有修道的完全了知三个，即断除与最后分相似的完全了知，断除色的漏尽的完全了知，以及断除一切漏尽的完全了知。如果将上二界的断除见所断的完全了知二者合为一个，那么，为什么将修所断的那些分开呢？因为修所断在上二界中，地和地之间有修所断九九个的对治之间
English
However, the attainment of separation from those afflictions becomes special again and again. Where? There are six occasions: if the faculties are dull, the arising of their respective antidotes, and the attainment of the four fruits of the ascetic life, such as stream-enterer, and those times when the faculties develop from dull to sharp. Regarding the attainment of separation becoming special, if the faculties are sharp, because the faculties do not transfer, it becomes special on five occasions. Among them, the arising of the antidote is the path of liberation that arises together with the attainment of separation, because the path of no-interruption only shows the direction when the attainment of separation arises, but has not yet arisen at present. Through separation, the name of complete knowledge is obtained in those stages. Second, regarding the fruit of complete knowledge, there are two types: determining the nature of the nine complete knowledges and determining the differences. First, in general, complete knowledge is divided into two types: complete knowledge of wisdom and complete knowledge of abandonment. The first is the wisdom of uncontaminated liberation, and the second is the cessation of the respective analyses of its object of abandonment. Of these two, here is the latter, which is established as complete knowledge because the object is blessed by the subject, or the fruit of abandonment is blessed by the cause of wisdom. Such complete knowledge is divided into nine types from the perspective of abandoning what is to be abandoned, as follows: In the desire realm, the two objects to be abandoned are exhausted by seeing the first two truths, one complete knowledge of abandoning the suffering and origin to be abandoned in the desire realm, and the two complete knowledges of the path of cessation, which are the cessation and abandonment of the two objects to be abandoned in the path of cessation. There are three complete knowledges of abandoning what is to be seen in the desire realm, and similarly, the complete knowledges of abandoning what is to be seen in the upper realms of the form and formless realms are also three. Thus, there are six complete knowledges of abandoning what is to be seen, and in addition to the complete knowledge of abandoning what is to be seen, there are three complete knowledges of the path of cultivation, namely, the complete knowledge of abandoning what is similar to the final part, the complete knowledge of exhausting the outflows of form, and the complete knowledge of exhausting all outflows. If the two complete knowledges of abandoning what is to be seen in the upper two realms are combined into one, then why are those of what is to be cultivated separated? Because what is to be cultivated in the upper two realms, between the grounds, there are nine antidotes for each of the nine to be cultivated