Tibetan
་ཀྱི་གྲོགས་མེད་རྐྱང་པ་རྣམས་ཀྱིས་འཁོར་བར་ཟག་པར་རམ་འཇོག་པའི་མིང་དོན་དང་རྗེས་སུ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་ཟེར། ལོ་སྒྲ་ནི་འཇོག་པའི་དོན་འཁོར་བར་དངོས་སུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་ལ་འདོད་ན། མ་རིག་པའང་ཟག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་དངོས་སུ་སྲེད་པ་ཁོ་ནས་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བས་སོ། །ཀུན་སློང་ཙམ་ལ་འདོད་ན་ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་འཁོར་བ་འཇོག་པས་ལྟ་བའང་དེར་ཐལ་ལོ། །དེའི་ཕྱིར་འདིའང་གདུལ་བྱའི་བསམ་པའི་དབང་གིའོ་ཞེས་གསུངས་ཀྱང་འདོད་དང་སྲིད་པའི་ཟག་པ་གཉིས་དངོས་སུ་དང་། དེའི་རྒྱུ་མ་རིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པས་མི་འགལ་ལམ་སྙམ། ཆུ་སྦྱོར་ལ་གཞན་གསུམ་སྔ་མ་བཞིན་ལ། ལྟ་བའང་འཁོར་བའི་ཆུ་བོར་དབང་མེད་དུ་དྲང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་གཙོ་བོ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ཉེ་བར་ལེན་པ་བཞིར་དབྱེ་བ་ལ། དབྱེ་ཚུལ་དང་། དེའི་དགོས་པ་གཉིས། དང་པོ། འདོད་པ་དང་སྲིད་པའི་ཆུ་སྦྱོར་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ཉིད་མ་རིག་པ་དང་བཅས་པ་ནི་འདོད་པ་དང་སྲིད་པའི་ཉེར་ ལེན་རྣམས་ཏེ། ལྟ་བ་ལ་ལྟ་བ་དང་ཚུལ་བརྟུལ་ཉེར་ལེན་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་བཞི་ཚང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་ཇི་སྐད་བཤད་ཉིད་ཅེས་འདོད་སྲིད་ཆུ་སྦྱོར་གཉིས་ཁོ་ན་ལ་གོ་བ་ནི། མ་རིག་པ་ནི་བཅས་རྒྱུ་དང་། ལྟ་བ་ནི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བར་བཤད་པའི་དོན་ཐོབ་བོ་ཞེས་རང་གིས་སོ། །དེ་ལ་ཚུལ་བརྟུལ་ཉེར་ལེན་ཐ་དད་དུ་བསྟན་པ་ནི། གྲངས་ཅན་སོགས་ཀྱི་ལམ་དང་། ཟས་མི་ཟ་བ་དང་། ཆུར་འཇུག་པ་སོགས་ཀྱིས་འདག་པར་ཡིད་ཆེས་པས་ཁྱིམ་པ་དང་། རབ་བྱུང་གཉིས་ཀ་བསླུ་ཕྱིར་ལོགས་ཤིག་ཏུ་བསྟན་ལ། དེ་ཡང་འདོད་པ་ཉེ་བར་ལེན་པ་སོ་བཞི། སྲིད་པ་ཉེ་བར་ལེན་པ་སོ་བརྒྱད། ཁམས་གསུམ་གྱི་ལྟ་བ་ཉེ་བར་ལེན་པ་སུམ་ཅུ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་འཛིན་ཉེ་བར་ལེན་པ་དྲུག །སྲིད་པ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལ་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཞེས་ཀྱང་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ། མ་འདྲེས་པའི་མ་རིག་པ་འབའ་ཞིག་པས་ནི་འཁོར་བར་འཛིན་པར་བྱེད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་དང་། འདྲེས་པས་འཛིན་པ་ཉོན་མོངས་གཞན་སྟོབས་ཀྱིས་ཡིན་པས་འདོད་སྲིད་ཉེར་ལེན་དང་བསྲེས་ཏེ་ལོགས་སུ་མ་ཕྱེས་སོ། །ཉེར་ལེན་ནི་འཁོར་བ་ཉེ་བར་ལེན་པར་འདོད་དོ། །སློབ་དཔོན་ནི། འདུན་པའི་འདོད་ཆགས་ཁོ་ན་ཉེར་ལེན་ཡིན་པས་མ་རིག་པ་ལོགས་སུ་མ་བཤད་པ་ཡིན་གྱི་འཛིན་པར་བྱེད་པ་མིན་པས་དེ་མ་བཤད་པ་མིན་ཞེས་སོ། །དེ་ལ་སྦྱོར་བ་དང་། ཉེར་ལེན་ནི་འདུན་པའི་འདོད་ཆགས་ཁོ་ན་ལས་ཉོན་མོངས་གཞན་
Chinese
说，因为没有朋友的孤独者们，对于轮回是障碍或者放置，在名称意义上和之后不一致。如果译师认为放置的意义是实际上连接轮回，那么无明也不会成为障碍，因为实际上只有贪爱才连接。如果仅仅认为是动机，那么所有烦恼也都会放置轮回，所以观点也同样会成为那样。因此，虽然说这也是随顺所化众生的想法，但是认为欲和有之障碍二者是实际的，并且宣说其因是无明，这样难道没有矛盾吗？对于水流，其他三个和之前一样，并且观点也是无力地被引导入轮回之河流等，因此是主要的。第三，分为四种近取，分为分法和其必要二者。第一，如前所说的欲和有之水流，连同无明就是欲和有之近取，因为将观点分为观点和戒禁取二者，所以四者就齐全了。那也是如前所说，如果仅仅理解为欲有水流二者，那么无明就是连带之因，并且观点是紧接着分为二者所说的意义，这是自己说的。其中，显示戒禁取不同，是因为相信数论等的道，以及不吃饭和进入水中等能够清净，所以为了欺骗在家和出家二者而单独显示，那也是欲近取三十四，有近取三十八，三界之见近取三十，持戒和苦行至上近取六。也有说有近取为说我近取。第二，因为不混合的单独的无明不是执持轮回的因，并且因为混合而执持是依靠其他烦恼的力量，所以和欲有近取混合而没有单独分开。近取是想要接近轮回。论师说，因为希求的贪爱才是近取，所以没有单独宣说无明，不是因为不是执持的因所以没有宣说。其中，结合和近取就是仅仅希求的贪爱，而不是其他烦恼。
English
It is said that because solitary individuals without friends, for saṃsāra, are obstacles or placements, they are inconsistent in name and meaning afterward. If the translator believes that the meaning of placement is actually connecting to saṃsāra, then ignorance will not become an obstacle either, because only craving actually connects. If it is considered merely as motivation, then all afflictions will also place saṃsāra, so views will also become like that. Therefore, although it is said that this also follows the thoughts of the beings to be tamed, it is thought, does it not contradict that the two obstacles of desire and existence are actual, and that ignorance is shown as their cause? For the stream of water, the other three are the same as before, and views are also the main ones because they are helplessly led into the river of saṃsāra and so on. Third, dividing into four kinds of grasping, there are two: the method of division and its necessity. First, the stream of desire and existence as mentioned before, together with ignorance, are the grasping of desire and existence, because views are divided into views and holding to vows and observances, so the four are complete. That is also as mentioned before, if only the stream of desire and existence are understood, then ignorance is the accompanying cause, and the meaning of views being divided into two immediately after is obtained, this is what one says oneself. Among them, showing the grasping of vows and observances as different is because of believing that the paths of Sāṃkhya and others, as well as not eating and entering the water, etc., can purify, so it is shown separately to deceive both householders and renunciates, that is, the grasping of desire is thirty-four, the grasping of existence is thirty-eight, the grasping of views of the three realms is thirty, and the grasping of holding vows and asceticism as supreme is six. It is also said that the grasping of existence is the grasping of speaking of self. Second, because unmixed, solitary ignorance is not the cause of holding on to saṃsāra, and because holding on to it when mixed is due to the power of other afflictions, it is mixed with the grasping of desire and existence and not separated. Grasping is wanting to approach saṃsāra. The teacher says that because only the desire of longing is grasping, ignorance is not explained separately, not because it is not the cause of holding on, so it is not explained. Among them, combination and grasping are only the desire of longing, not other afflictions.