Tibetan
ར་བྱེད་དོ། །འདིར་ཡུལ་ཅན་དེ་དག་ལྡན་ཙམ་སྟོན་པ་མིན་ཏེ། ཡུལ་ཅན་མ་སྤངས་པས་ཡུལ་རང་གི་ངོ་བོ་སྤངས་ཀྱང་ཡུལ་ཅན་གྱིས་ལྡན་པར་བྱེད་ཅེས་པ་སྟེ། ངོ་བོ་སྤངས་ན་ཅི་ཞིག་ལྡན་ཏེ་ཐོབ་པ་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ནི་བསལ་ཟིན་ཏོ། །ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ལྔ་པ་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་བཅུ་དྲུག་པོ་གང་གི་ཡུལ་དུ་གང་ འགྱུར་དཔྱད་པ་ལ། དངོས་དང་། ཞར་བྱུང་གཉིས། དང་པོ། འདིར་ཆོས་གང་སེམས་དུའི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་དཔྱད་པ་ལ་ཁམས་གསུམ་ན་སྤང་བྱ་རིས་ལྔ་ལྔ་སྟེ་བཅོ་ལྔ་དང་། ཟག་པ་མེད་པའོ། །དེ་ལྟ་ན་བཅུ་དྲུག་པོ་དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱང་བཅུ་དྲུག་གོ །དེ་གང་གི་ཡུལ་གང་འགྱུར་བ་ཕན་ཚུན་དཔྱད་ནས་ཤེས་ན་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་རྒྱས་པ་ཤེས་ཕྱིར་དེ་དཔྱད་ན། དེ་ཡང་མཐོང་སྤང་ཕུང་པོ་བཞི་དང་། སྒོམ་སྤང་ཕུང་པོ་ལྔས་བསྡུས་སོ། །སྡུག་བསྔལ་དང་རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་མཐོང་བ་དང་ལམ་གོམས་པ་ཡིས་སྤང་བར་བྱ་བ་འདོད་ཁམས་ལས་སྐྱེས་པའམ་གཏོགས་པ་གསུམ་པོ་སོ་སོ་ལྷན་འབྱུང་རྗེས་འབྲང་དང་བཅས་ལ་སེམས་ལྔས་དམིགས་ཏེ། རང་གི་ཡུལ་ཅན་གསུམ་དང་། གཟུགས་སུ་གཏོགས་པའི་སྒོམ་སྤང་སྟེ་གཅིག། དྲི་མེད་རྣམ་ཤེས་དང་ལྔའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །དེ་ཡང་ཀུན་འགྲོ་རིས་གཞན་ལའང་དམིགས་ལ། དེ་མིན་པའི་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱིས་རང་རིས་ལ་དམིགས་ཤིང་། སྒོམ་སྤང་དགེ་བས་གསུམ་ཆར་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། གཟུགས་ཀྱི་སྒོམ་སྤང་གིས་དམིགས་ཏེ། །བསམ་གཏན་དགེ་ཡུལ་ཡོད་རྒུ་ཡིན། །ཞེས་པ་ལྟར། གཟུགས་སུ་སྐྱེས་པ་འདོད་པའི་སེམས་ལ་ལྟ་བ་དང་། འདིར་སྐྱེས་པ་ཆགས་བྲལ་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་འདོད་ཁམས་ལ་དམིགས་པས་སོ། །དྲི་མེད་ནི་སྡུག་ཀུན་ལ་ཆོས་ཤེས་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་རྣམ་ཤེས་དང་ལྔའི་ཡུལ་ལོ། །དེ་དག་ལས་གཞན་གྱིས་དམིགས་མི་ནུས་པ་ནི། འགོག་ལམ་མཐོང་སྤང་འགོག་ ལམ་ཟག་མེད་ལ་དམིགས་པ་ནི། འགོག་ལམ་ཁོ་ན་ལ་དམིགས་ལ། ཟག་བཅས་ལ་དམིགས་པ་ཙམ་ནི་རང་རིས་ཁོ་ན་ལ་དམིགས་པ་ཀུན་འགྲོ་མིན་པ་དང་། གོང་མའི་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱིས་འོག་མ་ལ་དམིགས་པ་མེད་ལ། གཟུགས་མེད་ཀྱི་སྒོམ་སྤང་དགེ་བའང་འདོད་པ་ལ་རིང་བ་བཞིས་རིང་བས་སོ། །གཟུགས་ཁམས་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་གསུམ་ནི་རང་གི་གསུམ་དང་། འོག་མ་འདོད་པའི་དེ་གསུམ་གྱིས་དམིགས་ཏེ་འདོད་པའི་ནི་སྐལ་བ་མི་མཉམ་པའི་ཀུན་འགྲོ་སྡུག་ཀུན་སྤང་བྱ་དང་སྒོམ་སྤང་ཐོས་བསམ་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བས་སོ། །གོང་མ་གཟུགས་མེད་ཀྱི་སྒོམ་སྤང་གཅིག་སྟེ། གཟུགས་མེད་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི
Chinese
如此行事。此處並非僅僅顯示具有彼等所緣，而是說不捨棄所緣，即使捨棄了所緣自身的體性，也能被所緣所具有。如果捨棄了體性，那又具有什麼呢？已經排除了作為實體的獲得。應如是說。第五，分析十六種所緣與能緣中，何者成為何者的所緣。分爲實和隨附兩種。首先，此處分析何種法成為心之所緣，三界中有十五種應斷除的，即五五類，以及無漏法。如此一來，這十六者的能緣之心也是十六種。若能互相分析了解何者成為何者的所緣，就能因爲了解以對境之門而擴展，因此進行分析。這又可歸納爲見道所斷的四蘊和修道所斷的五蘊。以苦和因集生見道和道修習所斷除的欲界所生或所屬的三者，各自連同俱生和隨行，被五種心所緣，即自己的三種能緣，以及屬於色界的修道所斷，共一種，以及無垢識和五者的行境。此外，遍行也緣其他類，但除此之外的煩惱者緣自類，修道所斷的善法則緣三者，因爲色界的修道所斷緣，如云：『禪定善緣一切有。』如是。色界所生者觀看欲界的心，以及此處所生者以離貪世間道緣欲界。無垢則是苦集之法知品類相符的識和五者的所緣。從這些之外，其他無法緣，即滅道見道滅道無漏所緣，只緣滅道，僅僅緣有漏則是只緣自類，不是遍行，上界的煩惱者不緣下界，無色界的修道所斷善也因爲距離欲界遠四倍而遠。色界所生的這三者緣自己的三者，以及下界欲界的三者，欲界的則是不等分遍行苦集應斷和修道所斷聞思所生的善。上界無色界的修道所斷一種，即無色界空無邊處的生
English
Thus it is done. Here, it is not merely showing the possession of those objects, but it means that without abandoning the object, even if the object itself abandons its own nature, it can still be possessed by the object. If the nature is abandoned, then what is possessed? The attainment as a substance has already been eliminated. It should be said in this way. Fifth, analyzing which of the sixteen objects and subjects becomes the object of which. There are two types: actual and incidental. First, here, analyzing which dharma becomes the object of the mind, in the three realms there are fifteen to be abandoned, namely five each, and the unpolluted. In this way, the subject mind of these sixteen is also sixteen. If we can analyze and understand which becomes the object of which, we can understand the expansion through the door of the object, so we analyze it. This can also be summarized as the four aggregates to be abandoned by the path of seeing and the five aggregates to be abandoned by the path of cultivation. The three born or belonging to the desire realm to be abandoned by suffering and the cause of origin, the path of seeing and the practice of the path, each with co-emergence and following, are objectified by the five minds, namely their own three subjects, and the cultivation to be abandoned belonging to the form realm, one in total, and the realm of action of the stainless consciousness and the five. In addition, the pervasive also objectifies other categories, but other than that, the afflicted ones objectify their own categories, and the virtuous ones to be abandoned by cultivation objectify all three, because the cultivation to be abandoned by the form realm objectifies, as it is said: 'Meditation and virtue objectify all that exists.' Like this. Those born in the form realm look at the mind of the desire realm, and those born here objectify the desire realm with the path of the world free from attachment. The stainless is the object of the consciousness and the five that correspond to the category of Dharma knowledge of suffering and origin. Apart from these, others cannot objectify, that is, the cessation and path, the object of the cessation and path of the path of seeing, only objectify the cessation and path, and merely objectifying the contaminated is only objectifying one's own category, not pervasive, and the afflicted ones of the upper realm do not objectify the lower realm, and the virtue to be abandoned by cultivation of the formless realm is also far away because it is four times farther from the desire realm. These three born in the form realm objectify their own three, and the three of the lower desire realm, and the desire realm is the unequal pervasive suffering and origin to be abandoned and the virtue born from hearing and thinking to be abandoned by cultivation. The one to be abandoned by cultivation of the upper formless realm, that is, the birth of the formless realm of infinite space
Tibetan
ས་རགས་པར་ལྟ་བའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཡིན་པས་སོ། །དྲི་མེད་ཀྱིའང་སྟེ། རྗེས་ཤེས་ཕྱོགས་མཐུན་གྱི་ཤེས་པ་དང་བརྒྱད་ཀྱི་ཡུལ་ལོ། །གཟུགས་མེད་ལས་སྐྱེས་པའི་དེ་གསུམ་ནི་ཁམས་གསུམ་གཏོགས་པའི་ཤེས་པ་གསུམ་གསུམ་སྟེ་དགུ་དང་། ཟག་མེད་ནི་རྗེས་ཤེས་ཕྱོགས་མཐུན་ཏེ་བཅུའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །དེ་ཡང་འདོད་གཟུགས་ཀྱི་སྡུག་ཀུན་མཐོང་སྤང་སྐལ་བ་མི་མཉམ་པའི་ཁམས་ཀུན་འགྲོ་མཚུངས་ལྡན་གྱི་སེམས་ཀྱིས་དམིགས་པ་ཡིན་ལ། སྒོམ་སྤང་དགེ་བས་ཀུན་ལ་དམིགས་པས་སོ། །འགོག་དང་ལམ་མཐོང་བས་སྤང་བྱ་ཟག་བཅས་ཀུན་ནི་སྔར་གྱི་དེ་དག་གི་སྟེང་དུ་རང་རང་གིས་གླགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ། ལྔའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པ་སོགས་ལ་དྲུག་དང་། དགུ་དང་། བཅུ་གཅིག་གི་ཡུལ་ལོ། །དེ་ཡང་མཐོང་སྤང་ཟག་བཅས་ལ་ དམིགས་པ་ཟག་བཅས་ཆགས་སོགས་དང་མཚུངས་ལྡན་ཡིན་གྱི་ཟག་མེད་ལ་དམིགས་པ་ལོག་ལྟ་སོགས་དང་མཚུངས་ལྡན་ནི་མིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་འགོག་ལམ་ཁོ་ན་ལ་དམིགས་པས་སོ། །ཟག་མེད་བརྟགས་འགོག་དང་ལམ་བདེན་ནི། ཁམས་གསུམ་ན་སྤང་བྱ་རིས་ལྔ་ལྔ་ཡོད་པའི་མཐའ་མ་གསུམ་གསུམ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ། ཁམས་གསུམ་གྱི་ལོག་ལྟ་སོགས་ཟག་མེད་ལ་དམིགས་པ་རྣམས་དང་མཚུངས་ལྡན་དང་། སྒོམ་སྤང་དགེ་བ་ཟག་བཅས་ཀྱི་དང་། ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཤེས་རྗེས་ཤེས་ཏེ་ཤེས་པ་དེ་བཅུའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །འོན་ཀྱང་ནམ་མཁའ་དང་བརྟགས་མིན་གཉིས་ནི་སྒོམ་སྤང་གི་སེམས་ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་པ་ཁོ་ནའི་དམིགས་པའོ། །དེ་བཞིན་སེམས་བཅུ་དྲུག་པོ་རེ་རེའི་ཡུལ་དུ་ཆོས་བཅུ་དྲུག་པོ་དུ་འགྱུར་དཔྱད་པ་ལ། ཁམས་གསུམ་བདེན་བཞི་མཐོང་སྤང་དང་། །སྒོམ་སྤང་སེམས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་ནི། །རིམ་བཞིན་བཅོ་ལྔ་གཉིས་བཅུ་དྲུག །བཅུ་དང་གཉིས་དང་བཅུ་དྲུག་དང་། །ལྔ་དང་གཉིས་དང་བཅུ་གཅིག་འགྱུར། །ཟག་མེད་ཡུལ་དུ་བཅུ་དྲུག་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་འདིར་ཡུལ་དེ་ཆོས་གང་དུ་གཏོགས། དེ་སེམས་དུའི་ཡུལ་དུ་འགྱུར། ཡུལ་ཅན་སེམས་དེ་ཕྲ་རྒྱས་ཡིན་མིན། ཕྲ་རྒྱས་ཡིན་པ་དེ་ཡུལ་དེ་ལ་རྒྱས་མི་རྒྱས་དཔྱད་པ་བཞི་ལས། གཟུགས་ཕུང་ལ་མཚོན་ན། འདོད་གཟུགས་ཀྱི་སྒོམ་སྤང་དང་ཟག་མེད་གསུམ་དུ་གཏོགས་ལ། འདོད་པའི་སྒོམ་སྤང་གི་གཟུགས་རྒྱུད་བསྡུས་ཉོན་མོངས་ཅན་ཡིན་ན། འདོད་པའི་རང་སའི་བདེན་པ་དང་ པོ་གཉིས་ཀྱིས་ཀུན་འགྲོ་གཉིས་དང་སྒོམ་སྤང་དང་། དང་པོའི་ཉེར་བསྡོགས་དང་སྒོམ་ལམ་ཟག་མེད་དང་། སེམས་ལྔའི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་ལ། སེམས་ལྔ་ལས་དང་པོ་གསུམ་ཕྲ་རྒྱས་དང་། ཕྱི་མ་གཉིས
Chinese
因为它是粗略观察之识的对境。也是无垢的，是随念相似之识和八识的对境。从无色界所生的那三种是属于三界的识，三种各有三个，共九个。无漏是随念相似，是十者的行境。也就是说，欲界色界的苦集灭道，见所断的界限不相同的界，遍行相应的心所缘，是修所断的善所缘。灭和道，见所断的所有的有漏，都是在之前的那些之上，各自所能及的行境，对于五者的行境等，是六和九和十一的对境。也就是说，见所断的有漏 所缘是有漏贪等相应，不是所缘无漏的邪见等相应，因为那些唯独所缘灭道。无漏的简择灭和道谛，是三界中应断的五类中的最后三类的行境，与三界的邪见等所缘无漏的那些相应，以及修所断的善有漏的，和无漏的法智随念智，是那十识的行境。然而，虚空和非简择灭二者，唯独是修所断的非烦恼心所缘。同样，对于十六心识各自的对境，十六法如何变化进行分析。三界四谛见所断和，修所断心的对境是，依次十五二十六，十和二和十六和，五和二和十一变。无漏境中十六变。如此说。对此，此境属于何法？它变成什么心的对境？有境的心是微细还是粗大？如果是粗大，那么此境对此是否增长进行四种分析。以色蕴为例，属于欲界色界的修所断和无漏三种。如果是欲界的修所断的色蕴，是烦恼的集合，那么，欲界的自性谛 前二者是二遍行和修所断，第一的近取和修道无漏，变成五心的对境。五心中前三者是微细粗大，后二者
English
Because it is the object of knowledge that roughly observes the earth. It is also immaculate, being the object of the subsequent similar consciousness and the eight consciousnesses. The three born from the formless realm are the three consciousnesses belonging to the three realms, three each, totaling nine. The uncontaminated is the subsequent similar consciousness, being the sphere of activity of the ten. That is, the suffering, origin, cessation, and path of the desire and form realms, the realms where the portions to be abandoned by seeing are not equal, the minds that are universally associated, are what is cognized. The virtuous that is to be abandoned by cultivation is what is cognized by all. Cessation and the path, all that is to be abandoned by seeing that is contaminated, are on top of those previous ones, the sphere of activity that each can reach. For the sphere of activity of the five, etc., it is the object of six, nine, and eleven. That is, what is to be abandoned by seeing that is contaminated, What is cognized is associated with contaminated attachment, etc., but what is cognized that is uncontaminated is not associated with wrong views, etc., because those only cognize cessation and the path. The uncontaminated selective cessation and the truth of the path are the sphere of activity of the last three of the five categories to be abandoned in the three realms, and are associated with those that cognize the uncontaminated, such as wrong views, etc., of the three realms, and the virtuous contaminated that is to be abandoned by cultivation, and the uncontaminated Dharma knowledge and subsequent knowledge, which are the sphere of activity of those ten consciousnesses. However, space and non-selective cessation are only what is cognized by the non-afflicted mind that is to be abandoned by cultivation. Similarly, for each of the sixteen consciousnesses, how the sixteen dharmas change into the object of each is analyzed. The three realms, the four truths, what is to be abandoned by seeing, and the object of the mind that is to be abandoned by cultivation are, in order, fifteen, two, sixteen, ten, two, sixteen, five, two, and eleven changes. In the uncontaminated realm, there are sixteen changes. Thus it is said. Regarding this, to which Dharma does this object belong? Into the object of which mind does it change? Is the mind that possesses the object subtle or gross? If it is gross, then whether this object increases or not for it is analyzed in four ways. As an example, the form aggregate belongs to the three: what is to be abandoned by cultivation of the desire and form realms, and the uncontaminated. If the form aggregate that is to be abandoned by cultivation of the desire realm is an aggregate of afflictions, then the self-nature truth of the desire realm, The first two are the two pervasive and what is to be abandoned by cultivation, the first proximate and the path of cultivation are uncontaminated, and become the object of the five minds. Of the five minds, the first three are subtle and gross, and the latter two