Tibetan
ང་། མུ་དཔྱད་པ། ཞར་བྱུང་གསུམ། དང་པོ། ཀུན་སློང་ལ་མཐོང་སྤང་གིས་རིག་བྱེད་མི་སློང་ན། ལོག་ལྟ་ལས། ལོག་རྟོག །ལོག་པའི་ངག་ལས་མཐའ་འབྱུང་བར་བཤད་པ་ཅི་ཞེ་ན། ཀུན་སློང་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་དེ་རྒྱུ་ཡི་ཀུན་སློང་དང་ནི། བྱ་བ་དེ་ཡི་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་ཞེས་བྱ་བ་གཉིས་སོ། །དེ་གཉིས་ལས་དང་པོ་ནི་ལས་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ལས་བྱ་དུས་མཐུན་པར་བྱེད་པས་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་དངོས་གཞི་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ། དེ་ལ་མཐོང་བས་སྤང་བྱའི་རྣམ་ཤེས་ནི་ཁ་ནང་བལྟས་ཡིན་པས་དངོས་སུ་རིག་བྱེད་མི་སློང་ཡང་རིག་བྱེད་རབ་ཏུ་འཇུག་བྱེད་ཡིན་ལ། ཡིད་ནི་བསྒོམ་པས་སྤང་བྱ་ནི་རྟོག་བཅས་ཁ་ཕྱིར་བལྟས་ཀྱང་ཡོད་པས་རྒྱུ་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་གཉིས་ཀ་ཡིན་ལ། མིག་ཤེས་སོགས་ལྔ་ནི་རྟོག་མེད་ཡིན་ཕྱིར་རྗེས་སུ་འཇུག་བྱེད་དུས་སློང་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་དང་མཚུངས་ལྡན་སེམས་བྱུང་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་མདོ་ལས་མཐོང་ སྤང་གིས་རིག་བྱེད་སློང་བར་བཤད་པ་རྒྱུ་ཡི་དབང་དུ་དང་། འདོད་ན་སྒྲིབ་པའི་རིག་བྱེད་ཀྱི་ཀུན་སློང་མེད་པར་བཤད་པ་དུས་སློང་གི་མཛད་པ་ཡིན་ལ། འདོད་པའི་མཐོང་སྤང་འཇིག་མཐར་གྱིས་རིག་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུའི་ཀུན་སློང་བྱེད་ཀྱང་དུས་སློང་སྒོམ་སྤང་གི་རྣམ་ཤེས་ཁོ་ན་ལ་ལྟོས་ལ། བསྒོམ་སྤང་གི་རྣམ་ཤེས་སྒྲིབ་པའང་འདོད་པ་ན་མེད་པས་སོ། །འོ་ན་དུས་སློང་གཙོ་བས། རྒྱུ་སློང་དགེ་བས་བྱས་ནས་དུས་སློང་མི་དགེ་བའམ་ལུང་མ་བསྟན་གྱིས་བྱས་པའི་སྡོམ་པའང་དགེ་བ་མིན་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཀུན་སློང་གི་བསམ་པ་དེ་དག་མཐོང་སྒོམ་སྤང་བྱ་རིགས་ཐ་དད་ན། དུས་སློང་གཙོ་བོར་འགྱུར་གྱི། རིས་གཅིག་ལ་རྒྱུ་སློང་གཙོ་ཆེའོ་ཟེར། གསུམ་པ། རྒྱུ་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་དེ་འདྲའམ་ཞེ་ན། ཅི་རིགས་ཡོད་དེ། རབ་ཏུ་འཇུག་བྱེད་དགེ་སོགས་གསུམ་པོ་ལས་རྗེས་འཇུག་བྱེད་ཀྱང་དགེ་སོགས་རྣམ་གསུམ་ཅི་རིགས་སུ་འགྱུར་བ་ཡོད་ལ། དེའང་རབ་རྗེས་གཉིས་ལ་མུ་བཞི་སྟེ་མཐོང་སྤང་སེམས་ནི་རབ་འཇུག་དང་། སྒོ་ལྔའི་ཤེས་པ་རྗེས་འཇུག་དང་། ཡིད་ཤེས་སྒོམ་སྤང་གཉིས་ཀ་དང་། ཟག་པ་མེད་ནི་གཉིས་མིན་ནོ། །དམིགས་བསལ་ཐུབ་པའི་རྒྱུ་སློང་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་ལས་དུས་སློང་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་འདྲ་བའམ། ཡང་ན་དམན་པར་མི་འགྱུར་བས་རྗེས་སློང་ལུང་མ་བསྟན་དང་དགེ་བ་དེ་གཉིས་ཀྱང་དགེ་བ་ཁོ་ནའོ། །གཞན་དག་གཤེགས་བཞེངས་མནལ་བཞུགས་ནམ་དུའང་མཉམ་པར་བཞག་པས་སངས་རྒྱས་ལ་ལུང་མ་བསྟན་མེད་དེ་ དགེ་བ་ཁོ་ནའོ། །མདོ་ལས། གླང་ཆེན་གཤེགས་ནའང་མཉམ་པར་གཞག་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱིས་ངན་པ་མི་མཛད་པའམ་ཉེས་མེད་པས་གླང་པོ་ཆེན་པོའོ། །བྱེ་སྨྲས་སངས་རྒྱས་ལ་རྣམ་སྨིན་སྐྱེས་དང་། སྤྱོད་ལམ་སྤྲུལ་སེམས་ཡོད་ཟེར། ཡིད་དང་སྒོ་ལྔའི་ཤེས་པ་ཀུན་སློང་དུ་བཤད་པ་རྣམ་སྨིན་སྐྱེས་མིན་པ་ལ་དགོངས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་ལས་སྐྱེས་པ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་མེད་པར་ངང་གིས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཀུན་སློང་གཉིས་ཀ་མིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་ཟག་མེད་ནི་མི་རྟོག་ཅིང་མཉམ་པར་གཞག་པས་གཉིས་ཀ་མིན་ནོ། །རིག་བྱེད་མིན་པ་ཀུན་སློང་གིས་དགེ་མི་དགེར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་མི་རིགས་ཏེ། བསམ་སྟོབས་ཙམ་ལས་བྱུང་བས་ཡིན་ན། རིག་མིན་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་འབྱུང་བཞི་དང་། མིག་རྣའི་མངོན་ཤེས་ཀྱང་དགེ་བར་ཐལ་ལ། ཀུན་སློང་གི་བསམ་པ་ནི་རིག་མིན་ལ་སེམས་པ་མེད་པས་སྡོམ་པ་ནི་སེམས་པའི་རྒྱུན་ཡིན་པས་རྣམ་བཞག་འདི་དག་བྱེ་སྨྲས་ཀུན་བཏགས་སོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་བྱེ་བྲག་རིག་མིན་ལ་བསྟན་བཤད་གཉིས། དང་པོ། རྣམ་རིག་མིན་པ་ལ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། གང་ཞེ་ན། གནོད་པ་གཞིར་བཅས་སྡོམ་པ་དང་། གནོད་པ་གཞིར་བཅས་ལ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་སྡོམ་པ་མིན་པ་དང་། གཞན་ཕྱོགས་རེ་སྤོང་བའམ་ཕྱོགས་རེར་ཞུགས་པ་བར་མའོ། །དེ་ཡང་གནོད་པ་ནི་ལུས་ངག་གི་མི་དགེ་བདུན་དང་། གཞི་ ནི་ཡིད་ཀྱི་གསུམ་མོ། །ཡང་ན་གནོད་པ་ནི་རང་བཞིན་གཞི་ནི་བཅས་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་སྡོམ་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་དང་། གསུམ་ཀ་ཐུན་མོང་དུ་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གཉིས། དང་པོ། སྡོམ་པ་ལ་སོ་སོར་ཐར་བའི་སྡོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཟག་མེད་ཀྱི་སྡོམ་པ་དང་། བསམ་གཏན་ལས་སྐྱེས་པའི་སྡོམ་པའོ། །གཉིས་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སོ་ཐར་བཤད་པ་ལ། དབྱེ་བ། སོ་སོའི་རང་བཞིན། མིང་གི་རྣམ་གྲངས། ལྡན་པའི་གང་ཟག་བཞི། དང་པོ་ལ་དངོས་དང་ཞར་བྱུང་གཉིས། དང་པོ་ལ་བརྒྱད་དུ་དབྱེ་བ་དང་། བཞིར་བསྡུ་བ་གཉིས། དང་པོ། སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་བརྒྱད་དེ། དགེ་སློང་ཕ་མ། དགེ་སློབ་མ། དགེ་ཚུལ་ཕ་མ། དགེ་བསྙེན་ཕ་མ། བསྙེན་གནས་སོ། །བཤེས་སྤྲིངས་འགྲེལ་བར་དགེ་སློབ་མ་དོར་ནས་བསྙེན་གནས་ལ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བའོ། །གཉིས་པ། གང་ཟག་ཐ་དད་པ་མ་གཏོགས་སྡོམ་པའི་རྫས་སུ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་དགེ་སློང་ཕ་མའི་སྡོམ་རྫས་
Chinese
我，支分观察。附带三种情况。第一，如果见断所断不能生起能作，那么从邪见，邪分别，邪语产生边际是怎么说的呢？发心有两种，即因的发心和行为之时发心这两种。这二者中，第一个是使业完全进入的因，第二个是使业和时间相符，像随之进入的正行一样。第二，其中见断所断的识是向内看的，虽然实际上不能生起能作，但是是能作完全进入的。意是修断所断，因为有具有分别向外看的，所以是因时发心二者。眼识等五者因为是无分别，所以仅仅是随之进入的时发心。因此，和它们相应的俱生心也应当像那样了解。因此，经中说见断生起能作是就因而言的，如果承认说没有烦恼的能作的发心，那是时发心的作用。欲界的见断以常边际作能作的因发心，但是时发心只依赖于修断的识。修断的识的烦恼在欲界也没有。那么时发心是主要的。因发心以善作，时发心以不善或无记作的律仪也不是善，会变成这样吗？发心的想法，如果见修断所断种类不同，时发心是主要的。如果种类相同，因发心是主要的。第三，因时的发心是那样吗？有什么样的呢？使完全进入的善等三种，随之进入的也有善等三种，有什么样的变化。那也有进入和随之进入的四句，即见断心是进入，五门识是随之进入，意识修断是二者，无漏不是二者。特殊的是，能胜的因发心从善无记，时发心善无记相同吗？或者不会更差，所以随发心无记和善那二者也仅仅是善。其他行走站立睡眠安住何时
English
I, Branch Analysis. Three incidental cases. First, if the see-abandoning does not generate the agent in the mind, then from wrong view, wrong discrimination, and wrong speech, how is it said that extremes arise? There are two types of motivation: the motivation of cause and the motivation of the time of action. Of these two, the first is the cause that makes the action fully enter, and the second makes the action and time coincide, like the actual practice that follows. Second, the consciousness to be abandoned by seeing is inward-looking, so although it does not actually generate the agent, it is the agent that makes it fully enter. The mind is to be abandoned by cultivation, because there are those who have discrimination and look outward, so it is both the cause and time motivation. The five consciousnesses, such as eye consciousness, are non-discriminating, so they are only the time motivation that follows. Therefore, the accompanying mental events should also be understood in the same way. Therefore, the sutra says that the see-abandoning generates the agent in terms of cause, and if it is admitted that there is no motivation of the agent of affliction, that is the function of the time motivation. The see-abandoning of the desire realm makes the cause motivation of the constant extreme as the agent, but the time motivation only depends on the consciousness of the cultivation-abandoning. The affliction of the consciousness of the cultivation-abandoning is also not in the desire realm. So the time motivation is the main one. If the cause motivation is done with good, and the time motivation is done with non-virtue or neutral, then the vows are not good, will it become like that? The thought of motivation, if the types of see-cultivation-abandoning are different, the time motivation is the main one. If the types are the same, the cause motivation is the main one. Third, is the cause-time motivation like that? What kind is there? Of the three, such as good, that make it fully enter, there are also three, such as good, that follow, what kind of changes are there. There are also four sentences of entering and following, that is, the see-abandoning mind is entering, the five-door consciousness is following, the mind consciousness cultivation-abandoning is both, the uncontaminated is not both. In particular, does the cause motivation of the able to overcome from good-neutral, the time motivation good-neutral the same? Or it will not be worse, so the following motivation neutral and good those two are also only good. Other walking standing sleeping abiding when
Chinese
又安住于平等，因此佛陀没有预言，只有善。经中说：即使象王逝去也安住于平等，等等。因此，以身语意不作恶或无罪，故为大象。分别说部说，佛陀有异熟生和行为化身心。说意和五门识是意乐，是指非异熟生，因为从异熟生出的，没有显现的造作，自然而然地进入，因此两者都不是意乐。同样，无漏是不分别且安住于平等，因此两者都不是。认为非知是意乐使善不善，这是不合理的。如果仅仅是从思维力量产生，那么与非知俱生的四大和眼耳的现识也应成为善。意乐的思维在非知中没有心，因此律仪是心的相续，所以这些安立是分别说部所假立的。如此说道。第二，分别非知有教说和解说两种。第一，应知非知有三种，即：何为？以损害为基础的律仪，以损害为基础而恒常进入的非律仪，以及其他部分舍弃或部分进入的中间者。其中，损害是身语的不善七，基础是意的三。或者，损害是自性，基础是制立的。第二，有分别解说律仪，以及三者共同解说两种。第一有总说和别说两种。第一，律仪有称为别解脱律仪，以及同样的无漏律仪和从禅定生的律仪。第二，分别解说别解脱，有分类、各自的自性、名称的异名、具有的四种补特伽罗。第一有真实和随附两种。第一有分为八种和归纳为四种两种。第一，称为别解脱律仪的有八种，即：比丘父母、比丘尼、沙弥父母、近事男父母、近住。在《亲友书》的解释中，舍弃了比丘尼，将近住分为两种。第二，除了不同的人，作为律仪的实物则有四种。也就是比丘父母的律仪实物
English
Also, by abiding in equality, the Buddha has no predictions, only goodness. As the sutra says, "Even when the elephant king passes away, he abides in equality," and so on. Therefore, not doing evil or being innocent with body, speech, and mind is why he is called a great elephant. The Sarvastivadins say that the Buddha has resultant births and behavioral emanated minds. Saying that the consciousness of the mind and the five doors is intention refers to non-resultant births, because what arises from resultant births has no manifest action and enters naturally, so neither is intention. Similarly, the uncontaminated is non-conceptual and abides in equality, so neither is. It is unreasonable to say that non-knowing becomes good or bad by intention. If it arises only from the power of thought, then the four elements co-arising with non-knowing and the direct consciousness of the eyes and ears would also become good. The thought of intention has no mind in non-knowing, so the vows are a continuum of mind, so these establishments are fabricated by the Sarvastivadins. Thus it is said. Second, there are two aspects to distinguishing non-knowing: teaching and explanation. First, non-knowing should be understood in three ways: What are they? Vows based on harm, non-vows that constantly enter based on harm, and intermediate ones that abandon or enter partially in other directions. Among these, harm is the seven non-virtues of body and speech, and the basis is the three of mind. Alternatively, harm is nature, and the basis is what is established. Second, there are two types: explaining vows separately and explaining all three in common. First, there are two types: general and specific. First, vows are called Pratimoksha vows, as well as uncontaminated vows and vows born from meditation. Second, specifically explaining Pratimoksha, there are divisions, individual natures, different names, and four types of individuals who possess them. First, there are two types: actual and incidental. First, there are two types: dividing into eight and summarizing into four. First, there are eight types of vows called Pratimoksha vows: monks and nuns, female novices, male and female novices, laymen and laywomen, and those who keep vows. In the commentary on the "Friendly Letter," the female novice is omitted, and those who keep vows are divided into two. Second, apart from different individuals, there are four types of substances for vows. That is, the substance of the vows of monks and nuns.