Tibetan
ལས་བསྟན་པ་བཤད་པ། ལས་བསྟན་པ་བཤད་པ། ༈ གཉིས་པ་རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་བདེན་པ་ལ། ལས་ཀྱི་ཀུན་འབྱུང་། ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་འབྱུང་གཉིས། དང་པོ་ལ་ལས་སྟོན་པའི་སྐབས་དངོས་དང་། སྐབས་བསྡུ་བའི་མིང་གཉིས། དང་པོ་ལ་མཚམས་སྦྱར་བ་དང་། ལས་དངོས་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ། ལས་དགེ་མི་དགེ་སྣ་ཚོགས་ལས་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་བཟང་ངན་སྣ་ཚོགས་སྐྱེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་ལས་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་། མདོ་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་གྲངས་གཉིས་། དང་པོ་ལ་བསྟན་བཤད་གཉིས་ལས། དང་པོ། ཐུན་མོང་དང་སོ་སོའི་ལས་དེ་ནི་སེམས་པ་དང་། དེས་ཀུན་ནས་སློང་སྟེ་བྱས་པ་བསམ་པའི་ལས་གཉིས་སོ། །སེམས་པ་ནི་སེམས་བྱུང་སྟེ་ཡིད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་ལས་ཡུལ་ལ་གཡོ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡིད་ཀྱང་རིག་བྱེད་རིག་བྱེད་མིན་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། རིག་མིན་ནི་རྟེན་འབྱུང་བ་ལ་ལྟོས་ལ་ཡིད་ལ་མི་ལྟོས་པས་སོ། །ལས་ཀྱང་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པས་ལས་ཁོ་ན་རྒྱུར་ལྟ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་རྣམ་སྨིན་ཁོ་ན་མིན་གྱི་སྐྱེས་བུ་བྱེད་འབྲས་གཙོ་ཆེ། འཇིག་རྟེན་དེ་ཡང་ལུས་དང་ཡུལ་ལ་ཆགས་པས་འགྲུབ་བོ། །དེས་བསྐྱེད་པ་བསམ་པའི་ལས་ལ་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་གཉིས་ཡོད་ལ། དེ་ཡང་ལུས་ཀྱི་ལས་ནི་ལུས་ལ་བརྟེན་པས་དེའི་ལས་དང་། ངག་ནི་ངག་གི་རང་བཞིན་ཉིད་ལས་དང་། ཡིད་ལས་ཡིད་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླངས་པའི་ཕྱིར་ལས་སུ་འདོད་དོ། །ལུས་ངག་གི་ལས་དེ་དག་ལ་རྣམ་པར་རིག་ བྱེད་དང་རྣམ་རིག་མིན་པའི་ལས་གཉིས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་བསམ་པའི་ལས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་དང་། ལས་སྤྱིའི་དབྱེ་བ་གཉིས། དང་པོ་ལ་རིག་བྱེད་བཤད་པ་དང་། རིག་མིན་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་ལུས་རིག་བྱེད་བཤད་པ་དང་། ངག་རིག་བྱེད་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་བྱེ་སྨྲའི་ལུགས་བཤད་པ་དང་། གནས་མ་བུའི་ལུགས་དགག་པ། མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་བརྗོད་པ་དང་གསུམ། དང་པོ། ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ནི་བྱེ་སྨྲས་ཕྱག་འཚལ་བ། འགྲོ་བ་སྲོག་གཅོད་སོགས་ལུས་ལས་ཐ་དད་པའི་དབྱིབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་ཞིག་འདོད་ལ། དེ་ཡང་། རྣམ་སྨིན་གྱི་ལུས་ནི་ལུང་མ་བསྟན་ཡིན་པས་དེ་དང་ཐ་དད་ཀྱི་དགེ་མི་དགེ་ལུས་མིན་ལ། ཕྱག་འཚལ་བ་སོགས་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྐབས་ན་ལུས་གཡོ་བའི་དབྱིབས་ཁྱད་པར་བ་ཞིག་ངེས་པར་དགོས་སོ་བསམ་པའོ། །དེ་ཡང་སྤྱི་གཙུག་ནས་རྐང་མཐིལ་བར་ཡོད་པ་འོད་ལྟར་དྭངས་པ། རྣམ་སྨིན་གྱི་ལུས་ཀྱི་གསེབ་ཏུ་ཆུད་པས་ཆེ་ཞིང་ལྕི་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། ནགས་ལ་མེ་ཞུགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་ཟེ
Chinese
业的教法解说 业的教法解说 第二，关于因，集谛，有业的集起和烦恼的集起两种。第一种情况，有讲述业的实际场合和总结场合的名称两种。第一种情况，有连接上下文和实际讲述业两种。第一，从各种善与非善的业中，产生了器情世界各种好与坏的事物。第二，有业的自性和经部中出现的名相两种。第一种情况，有教和说两种。第一，共同和各自的业是思，以及由它引发的行为，即思业两种。思是心所，与意界和相应的心所一起，是心对业境的活动。如果说，意也会变成有表和无表吗？无表依赖于缘起，不依赖于意。业也依赖于因缘，因此不能只把业看作是因。而且，它不仅是异熟果，士用果更为重要。这个世界也因执着于身体和境而成就。由它所产生的思业有身业和语业两种。身业依赖于身体，因此是身之业。语是语言的自性本身就是业。从意，因为是由意所引发，所以被认为是业。这些身语之业有表色和无表色两种业。 第二，详细解释思业和业的一般分类两种。第一种情况，有解释有表和解释无表两种。第一种情况，有解释身有表和解释语有表两种。第一种情况，有解释毗婆沙宗的观点、驳斥住子派的观点和陈述经部的观点三种。第一，对于身的有表，毗婆沙宗认为，顶礼、行走、杀生等，是与身体不同的形状差别，是实有的。而且，异熟果的身是无记性的，因此与此不同的善与非善不是身。在顶礼等有表的情况下，必须要有身体移动的形状差别。他们这样认为。而且，从头顶到脚底都存在，像光一样清澈，包含在异熟果的身中，因此不会变得又大又重，就像火进入森林一样。他们这样说。
English
Explanation of the Teaching on Karma Explanation of the Teaching on Karma Second, regarding the cause, the truth of origination, there are two types of origination: the origination of karma and the origination of afflictions. In the first case, there are two aspects: the actual occasion for teaching karma and the name for summarizing the occasion. In the first case, there are two aspects: connecting the context and actually explaining karma. First, from various good and non-good karmas, various good and bad things of the container and essence world are born. Second, there are two aspects: the nature of karma and the categories that appear in the sutras. In the first case, there are two aspects: teaching and explanation. First, common and individual karmas are thought (cetanā) and the actions caused by it, namely, the two types of karma of thought (cetanā-karma). Thought is a mental factor, and together with the mind element and its associated mental factors, it is the mind's activity towards the object of karma. If it is said that mind also becomes manifest and non-manifest, the non-manifest depends on dependent origination and does not depend on mind. Karma also depends on conditions, so karma alone cannot be regarded as the cause. Moreover, it is not only the result of maturation (vipāka), but the result of action (puruṣakāra-phala) is more important. This world is also accomplished by attachment to the body and objects. The karma of thought produced by it has two types: body karma and speech karma. Body karma depends on the body, so it is the karma of the body. Speech is the nature of speech itself is karma. From mind, because it is caused by mind, it is considered karma. These body and speech karmas have two types: manifest (vijñapti) and non-manifest (avijñapti) karma. Second, there are two aspects: detailed explanation of thought karma and general classification of karma. In the first case, there are two aspects: explaining the manifest and explaining the non-manifest. In the first case, there are two aspects: explaining body manifest and explaining speech manifest. In the first case, there are three aspects: explaining the Vaibhāṣika view, refuting the Sthavira view, and stating the Sautrāntika view. First, for the body's manifest form, the Vaibhāṣikas believe that prostration, walking, killing, etc., are different shapes and characteristics from the body, and are established as real entities. Moreover, the body of maturation is unspecified, so good and non-good, which are different from it, are not the body. In the case of manifest actions such as prostration, there must be a distinctive shape of body movement. That's what they think. Moreover, it exists from the crown of the head to the soles of the feet, is as clear as light, and is contained within the body of maturation, so it does not become large and heavy, just like fire entering a forest. That's what they say.
Tibetan
ར་རོ། །གཉིས་པ། འདི་ལ་གནས་མ་བུའི་སྡེ་པ་ན་རེ། སྤྱིར་འདུས་བྱས་སེམས་སེམས་བྱུང་སྒྲ་མེ་ལྕེ་གློག་དང་འབབ་ཆུ་ལས་གཞན་སྐད་ཅིག་མར་མི་འདོད་དེ། འཇིག་རྒྱུ་དང་ཕྲད་ན་དེ་དུས་མི་རྟག་ལ། དེ་བར་རྟག་པར་འདོད་པས། ལུས་ཀྱི་ལས་ནི་བྱ་བ་ཡིན་ན་དེ་ལུས་གཡོ་བ་ལ་རིགས་ཀྱི་མི་གཡོ་བ་ལ་མིན་ཞིང་། དེ་ལྟར་སེམས་པས་དབྱིབས་གང་ལ་དམིགས་པ་དེ་བཞིན་ལུས་ཀྱང་དེ་འདྲ་ཁོ་ནར་སྐྱེ་ཞིང་། དེ་ཡང་ཡུལ་གཞན་ན་ཡོད་པའི་རིག་བྱེད་མ་ཉམས་བཞིན་དུ་ཡུལ་གཞན་དུ་འགྲོ་བར་འདོད་དེ། ལུས་ཀྱི་དབྱིབས་དེ་མ་ཉམས་བཞིན་དུའོ། །དེ་ལ་ལུས་ཉིད་སྐད་ཅིག་མ་མ་འགག་པར་གཡོ་ཞིང་ཕྱོགས་གཞན་དུ་འགྲོ་བ་ཁོ་ནས་ཡིན་གྱི་དབྱིབས་ནི་མིན་ནོ། །དེ་ཡང་གཡོ། ལྕི། འགུལ་བའི་ལུས་ཁོ་ནར་ཡོད་ཀྱི་གཞན་ལ་མིན་པས་ལུས་རིག་བྱེད་འགྲོ་བ་ཁོ་ནའོ་ཟེར། དེ་ཡང་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པས་ཡུལ་གཞན་དུ་འགྲོ་བ་ཡོད་ཀྱང་སྐད་ཅིག་མ་འདབས་ཆགས་ལ་འགྲོ་བར་རློམ་སྟེ་རྩྭའི་མེ་བཞིན་ནོ། །རིག་བྱེད་མ་འགགས་བཞིན་གཞན་དུ་འགྲོ་བ་ནི་མིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ན་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་ཏེ། དུས་གཉིས་པར་རྒྱུ་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པར་འཇིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པ་དང་རྒྱུ་མེད་ཀྱི་འཇིག་པ་ཞེས་པ་ནི་འཇིག་པ་དངོས་པོའི་ཞིག་ཆ་ཡིན་པའི་གནད་ཀྱིས་དང་། བུམ་པ་རང་གྲུབ་པའི་རྒྱུ་ལས་གཞན་མི་དགོས་པས་སོ། །ཕྱོགས་སྔ་ན་རེ། རྒྱུ་མེད་པར་འཇིག་པ་མིན་ཏེ། བུམ་སོགས་འཇིག་པ་ཐོ་བ་དང་། གྲང་བ་འཇིག་པ་ཚ་བ་སོགས་ལ་ལྟོས་པས་སོ་ཟེར་ན། འཇིག་པ་ཞེས་པ་སྟེ་བུམ་སོགས་མེད་པའམ། དེ་ལས་གཞན་པའི་དངོས་པོའམ། དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་འཇིག་པ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་མེད་པ་ལ་ཐོ་བ་སོགས་ཀྱིས་ བྱེད་པར་འགལ་ལ། གཉིས་པ་ལྟར་ན་བུམ་སོགས་ཀྱི་འཇིག་རྒྱུ་མིན་པར་ཐལ་ལོ། །གསུམ་པ་ལྟར་ན་རང་གི་རྒྱུ་ལས་གྲུབ་པའོ། །མ་གྲུབ་ན་འཇིག་པ་བུམ་སོགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་མིན་པར་ཐལ་ལོ་ཟེར་ཀྱང་། བྱེ་སྨྲའི་རང་གི་གྲུབ་མཐའ་དང་བསྟུན་ཏེ། འདི་ལྟར། འཇིག་རྒྱུ་གཞན་ཞིག་གསར་དུ་དགོས་ན། གློག་སོགས་འཇིག་པའི་རྒྱུ་གཞན་མེད་པ་རྣམས་ལས་འགའ་ཡང་འཇིག་པ་མི་འབྱུང་བར་ཐལ། རྒྱུ་མེད་ན་མི་འཇིག་ཅེས་པས་སོ། །དེ་རྒྱུ་མེད་ཀྱང་ངང་གིས་འཇིག་ན། འཇིག་པ་རྒྱུ་ལ་ལྟོས་དགོས་ཞེས་པ་ཉམས་སོ། །དེར་བྱེ་བྲག་པ་བློ་ལ་སོགས་པ་འཇིག་པའི་རྒྱུ་ནི་རང་རང་གི་སྐད་ཅིག་ཕྱི་མ་སྐྱེས་པས་སྔ་མ་འཇིག་གོ་ཞེ་ན། དེ་དག་གཅིག་ཆར་
Chinese
如是。第二，对此，住子部的论者说：一般而言，有为法的心、心所、声音、火焰、闪电和流水等之外，不承认是刹那的。如果遇到坏灭之因，那时是不常的，在那之间认为是常的。身体的业如果是行为，那么它是身体的运动，而不是种类的不动。 如此，心所缘的形状是什么，身体也同样产生那样的形状。而且，他们认为，在其他处所拥有的作用不消失的情况下，会前往其他处所，身体的形状也不会消失。对此，身体本身刹那不停止地运动，仅仅是前往其他方向，而不是形状。而且，只有运动、沉重、摇动的身体才有，其他没有，所以说是身体的作用仅仅是移动。他们还认为，一切事物都是刹那的，所以虽然有前往其他处所，但却自以为是刹那相连地前往，就像草上的火一样。作用不消失而前往其他处所是不可能的，因为一切有为法都是刹那的，在第二个刹那，不依赖其他因也会坏灭。所谓不依赖其他因和无因的坏灭，关键在于坏灭是事物自身的毁坏，而且瓶子不需要自身形成的因之外的其他因。对方说：没有因就不会坏灭，因为瓶子等的坏灭依赖于锤子，寒冷的坏灭依赖于炎热等。那么，所谓坏灭，是指瓶子等不存在，还是指不同于瓶子的事物，还是指其自身的坏灭？如果是第一种情况，那么用锤子等作用于不存在的事物是矛盾的。如果是第二种情况，那么就成了不是瓶子等的坏灭之因。如果是第三种情况，那么就是由自己的因产生的。如果没有产生，那么坏灭就成了不是瓶子等自身。即使这样说，也要按照毗婆沙宗自己的宗义来解释。像这样，如果需要其他新的坏灭之因，那么闪电等没有其他坏灭之因的事物，就不会有任何坏灭发生。因为没有因就不会坏灭。如果它没有因也会自然坏灭，那么坏灭需要依赖因的说法就落空了。对此，分别论者认为，心等坏灭之因是各自的后一刹那产生，所以前一刹那坏灭。那么，这些同时
English
So it is. Secondly, the debaters of the Sthavira school say: In general, apart from conditioned phenomena such as mind, mental factors, sound, flame, lightning, and flowing water, they do not accept that they are momentary. If they encounter the cause of destruction, then they are impermanent at that time, and in between they consider them to be permanent. If the action of the body is an activity, then it is the movement of the body, and not the immobility of the type. Thus, whatever shape the mind focuses on, the body also arises in that same shape. Moreover, they believe that while the function that exists in another place does not disappear, it will go to another place, and the shape of the body will not disappear either. In this regard, the body itself moves without stopping for a moment, and it is only going to another direction, not the shape. Moreover, it only exists in the moving, heavy, and shaking body, and not in others, so it is said that the function of the body is only moving. They also believe that all things are momentary, so although there is going to another place, they assume that they are going moment-by-moment, like a fire on grass. It is impossible to go to another place without the function disappearing, because all conditioned phenomena are momentary, and in the second moment, they will perish without relying on other causes. The so-called destruction without relying on other causes and without cause, the key is that destruction is the destruction of the thing itself, and the vase does not need other causes than the cause of its own formation. The opponent says: There is no destruction without a cause, because the destruction of vases etc. depends on a hammer, and the destruction of cold depends on heat etc. Then, what is called destruction, does it mean that vases etc. do not exist, or does it mean things different from vases, or does it mean the destruction of themselves? If it is the first case, then it is contradictory to act on non-existent things with hammers etc. If it is the second case, then it becomes not the cause of the destruction of vases etc. If it is the third case, then it is produced by its own cause. If it is not produced, then destruction becomes not the self of vases etc. Even if you say so, you must explain it according to the Sravastika school's own tenets. Like this, if another new cause of destruction is needed, then none of the things like lightning etc. that do not have other causes of destruction will perish. Because without a cause, it will not perish. If it perishes naturally without a cause, then the saying that destruction needs to depend on a cause is lost. In response, the Vaibhashikas believe that the cause of destruction of mind etc. is that the next moment of each arises, so the previous moment perishes. Then, these at the same time