Tibetan
མི་འབྱུང་བས་ཕྲད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། གལ་ཏེ་ཡོད་ན་བློ་བར་མ་ལྟ་བུ་དེས་སྔ་ཕྱི་འཇིག་སྐྱེད་ཀྱི་བྱ་བ་གཉིས་བྱེད་པས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡང་འཇིག་པ་པོར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་མེས་འབྲས་ཆན་སོགས་འཚེད་ན་མ་ཚོས་པ་དང་། ཚོས་པ་དང་། ཆེར་ཚོས་སོགས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མས་སྔ་མ་འཇིག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་རྒྱུ་འཇིག་རྒྱུར་ཐལ། དེ་ལྟ་ན་རྒྱུ་ཡིན་ན་འབྲས་བུ་འགལ་བ་གཉིས་བྱེད་པའམ། སྐྱེས་ཙམ་ཉིད་ན་འཇིག་པས་འདུས་བྱས་རྣམས་མ་འགག་པར་ཡུལ་གཞན་དུ་མི་འགྲོ་བ་དང་། རྒྱུ་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་ཡང་གྲུབ་བོ། །བདག་གིས་ནི། སྐད་ཅིག་སྔ་མས་ཕྱི་མ་བསྐྱེད་པ་དང་དུས་མཉམ་དུ་རང་འཇིག་པས་རང་ཡང་འཇིག་པ་པོར་འགྱུར་ རོ། །དེ་ལྟ་ན་རྒྱུ་ཡིན་ན་རང་འཇིག་རྒྱུ་ཡིན་པས་ཁྱབ་བོ། །གསུམ་པ། བྱེ་སྨྲས་རིག་བྱེད་དབྱིབས་དང་། དབྱིབས་དེ་ཡང་ཁ་དོག་ལས་གཞན་དུ་འདོད་པ། དེ་ལྟ་ན་རིང་པོ་ལྟ་བུའི་དབྱིབས་ནི་མིག་ལུས་ཤེས་གཉིས་ཀྱིས་གཟུང་བྱར་འགྱུར་ཏེ། མིག་གིས་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་ནས་ཤེས་ཤིང་། ལུས་དབང་གིས་རེག་ནའང་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་མདོ་སྡེ་པས་དབྱིབས་རྫས་སུ་མེད་དེ་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱིས་གཟུང་བྱར་གྱུར་པ་དེ་ཤེས་པའོ། །དེའང་ཁ་དོག་དང་རེག་བྱའི་རྡུལ་བཀོད་པའི་ཁྱད་པར་ལ་རྟོག་པས་བཏགས་པའོ་ཟེར། རྫས་སུ་ཡོད་ན་ཕྲ་རྡུལ་ལ་ཡོད་དགོས་ཀྱང་། དེ་ལ་མེད་དེ་ཡོད་ན་དེ་ཆ་བཅས་སུ་ཐལ་ལོ་ཟེར་ཀྱང་། དེ་ལྟ་ན་ཁ་དོག་དང་རེག་བྱའང་མེད་དེ། དབྱིབས་ནི་དེ་དག་གི་ཁྱད་པར་ཡིན་པ་དང་། དེ་དང་གཅིག་ཐ་དད་གཉིས་མིན་ན་དངོས་པོར་མེད་པས་དབང་ཤེས་ལ་མི་སྣང་ཕྱིར་དབྱིབས་རྫས་སུ་གཏན་མ་གྲུབ་ཅེས་པའང་མི་ལེགས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ། ངག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ནི་ངག་གི་རང་བཞིན་གྱི་སྒྲའོ། །མདོ་སྡེ་པས་རིག་བྱེད་ནི་ལས་མ་ཡིན་པར། རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་སེམས་པ་ལས་ཡིན་ལ། སེམས་པ་དང་བསམ་པའི་ལས་གཉིས་གསུངས་པ། རིམ་པར་རྒྱུ་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་གི་དབང་དུ་བྱས་པས་སོ་ཟེར། ལུས་ངག་ལས་སུ་གསུངས་པ་སེམས་པ་དེས་མཐར་ཕྱིན་པའི་ལས་སུ་བཏགས་པའོ། །དེ་ཡང་། སེམས་པ་དགེ་མི་དགེས་ལུས་ངག་ཀྱང་དེ་ལྟར་འགྱུར་རོ་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ། རིག་མིན་ལ། སྒྲུབ་བྱེད། རྒྱུ། ཁྱད་ཆོས། རྒྱུའི་ཁྱད་པར། ངོ་བོ། ཁམས་གང་ཡོད་དཔྱད་པ་དང་དྲུག་ལས། དང་པོ། རིག་མིན་ལུང་གིས་བསྒྲུབ་ན། མདོ་ལས་གནས་གསུམ་གྱི་གཟུགས་ཀྱིས་གཟུགས་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ཏ། བསྟན་དུ་ཡོད་ལ་ཐོགས་པ་དང་བཅས་པའི་གཟུགས་ཀྱང་ཡོད། བསྟན་མེད་ཐོགས་པ་དང་བཅས་པའི་གཟུགས་དང་། བསྟན་དུ་ཡང་མེད་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པའི་གཟུགས་ཀྱང་ཡོད་ཅེས་གཟུགས་རྣམ་པ་གསུམ་གསུངས་པའི་ཕྱི་མ་དེ་ལས་གཞན་མེད་པ་དང་། ཡང་དྲི་མེད་ཀྱི་གཟུགས་གསུངས་པ་ནི་ཟག་མེད་ཀྱི་སྡོམ་པ་ལས་གཞན་མེད་པས་དང་། ཡང་རིག་བྱེད་དང་སེམས་པ་མེད་ཀྱང་བསོད་ནམས་འཕེལ་བའི་དངོས་པོ་གསུངས་ཏེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་སྐུལ་བྱེད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ལ་ཞུས་པ་ན་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྫས་ལས་འབྱུང་བའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་བདུན་གསུངས་ཏེ། དེ་དང་ལྡན་པ་འགྲོ་འཆག་ཉལ་འདུག་སོགས་སུའང་བསོད་ནམས་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་འཕེལ་བར་གསུངས་ཏེ། དེ་བདུན་ནི་དགེ་འདུན་ལ་ཀུན་དགའ་ར་བ་ཕུལ་བ། དེར་གཙུག་ལག་བརྩིགས་པ། མལ་ཆ་དང་སྟན་འབུལ་བ། འཚོ་བ་ནར་མར་འབུལ་བ། མགྲོན་གློ་བུར་འགྲོ་འོང་ལ་སྦྱིན་གཏོང་། ནད་པ་ནད་གཡོག་ལ་སྦྱིན་གཏོང་། རླུང་ཆར་སོགས་ཡུལ་ངན་པའི་ཚེ་གཙུག་ལག་གི་ནང་དུ་བསོད་སྙོམས་འབུལབའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྫས་ལས་མ་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་བདུན་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའམ་དེའི་ཉན་ཐོས་ཞིང་གང་ན་བཞུགས་པ་ཐོས་ནས་དགའ་བ་རྒྱ་ཆེན་ཐོབ་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའམ་ཉན་ཐོས་ཚུར་གཤེགས་པར་རྩམས་པ་དང་། ལམ་དུ་ཞུགས་པ་དང་གསུམ་མཐོང་བའི་དགའ་དད་དང་། དེ་ལས་ཆོས་ཐོས་པ་དང་། སྐྱབས་འགྲོའི་བསླབ་གཞི་འཛིན་ན་དེ་དང་ལྡན་པའི་རིགས་ཀྱི་བུ་སོགས་རྒྱུ་བའམ་འགྲོ་བ་སོགས་སུ་བསོད་ནམས་མངོན་པར་འཕེལ་ཞིང་སྐྱེ་བར་གསུངས་པས་དེ་དག་ཀྱང་བར་མ་རིག་མིན་དགེ་བ་ཡིན་གྱི་རིག་བྱེད་ཡིན་ན་ཉལ་བ་སོགས་ན་མི་འབྱུང་བར་ཐལ་བ་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་། དེ་བཞིན་རང་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་སུ་མ་བྱས་པའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྲོག་གཅོད་གཞན་ལ་བཅོལ་བས་ཕ་རོལ་པོའི་སྲོག་ཆད་པའི་དངོས་གཞི་རྫོགས་ན་རང་སེམས་པ་དང་། རིག་བྱེད་དགེ་བར་ཡོད་ཀྱང་། ལས་ལམ་འབྱུང་བ་དང་སོགས་པས། ཡང་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད། བསྟན་མེད། ཐོགས་བཅས། ཕྱིའི་སྐྱེ་མཆེད་བསྟན་ཡོད་ཐོགས་བཅས། ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་བསྟན་མེད་ཐོགས་མེད་དུ་གསུངས་པ་དེ་ལ་རིག་བྱེད་མིན་པའི་གཟུགས་མེད་ན། གཟུགས་ཅན་མིན་པ་ཞེས་གསུངས་རིགས་པ་དང་། འཕགས་ལམ་བརྒྱད་ཀྱི་མཉམ་གཞག་ན་རིག་བྱེད་མེད་པས། ངག་ལས་འཚོ་གསུམ་སྤོང་བདུན་གྱི་རིག་བྱེད་མིན་པ་མེད་པས་དེ་མ་ཚང་བར་ཐལ་བ་དང་། སོར་སྡོམ་རྒྱུན་ཆགས་ མིན་པ་དང་། སྡོམ་པ་ཆུ་ལོན་ལྟར་གསུངས་པས་སོ་ཟེར། མདོ་སྡེ་པས། རིག་མིན
Chinese
由于不产生，所以没有相遇。如果存在，像中间意识那样，它会同时进行前后毁灭和产生的两种行为，因此产生的因也会变成毁灭者。例如，用火煮饭等，未熟、已熟、过熟等，后面的状态会毁灭前面的状态，因此产生的因也变成了毁灭的因。如果是因，要么会产生两种矛盾的结果，要么刚产生就毁灭，因此有为法不会停止而前往他处，并且不需要依赖其他因也能成立。我认为，前一刹那产生后一刹那的同时，自身也会毁灭，因此自身也会变成毁灭者。如果是因，那么自身毁灭就是因，这是普遍的。第三，毗婆沙师认为能表示的形状，并且认为形状不同于颜色。如果是这样，像长形那样的形状，就会变成眼识和身识两种意识的对境，因为眼睛可以直接看到并认知，身体接触也能认知。因此，经部师认为形状不是实有，而是成为诸蕴所取的对境的意识。他们说，这是通过分别念对颜色和触尘的排列差异所作的假立。如果形状是实有，那么微尘也应该有形状，但微尘没有形状，如果有形状，那么微尘就会变成有分。如果这样，那么颜色和触尘也没有，因为形状是它们的差异，如果形状与它们非一非异，那么由于不是实有，就不会显现于根识，因此形状不是实有，这种说法也不正确。第二，语言的表色是语言自性的声音。经部师认为表色不是业，而是各种形式的意念，并且说了意念和思择两种业，这是依次以因时和动机为依据。经中说身语是业，这是将意念假立为究竟的业。也就是说，意念是善或不善，身语也会随之改变。第二，非表色法。论证：因、特征、因的特征、自性、界限，共有六种需要考察的内容。第一，如果用圣教来论证非表色法，那么经中说，三处所摄的色蕴包含了所有的色，有可见有对的色。
English
Because it does not arise, there is no encounter. If it exists, like the intermediate consciousness, it would perform both the actions of destroying and generating before and after, so the cause of generation would also become a destroyer. For example, when cooking rice with fire, the later states such as uncooked, cooked, and overcooked destroy the earlier states, so the cause of generation becomes the cause of destruction. If it is a cause, it will either produce two contradictory results, or it will be destroyed as soon as it arises, so conditioned phenomena will not cease and go elsewhere, and it can also be established without relying on other causes. I think that the previous moment generates the next moment, and at the same time, it destroys itself, so it also becomes a destroyer. If it is a cause, then self-destruction is the cause, which is universal. Third, the Vaibhashikas believe in representational shapes and that shapes are different from colors. If so, shapes like long ones would become the objects of both eye and body consciousness, because they can be directly seen and known by the eyes, and also known by touching with the body. Therefore, the Sautrantikas believe that shapes are not substantial, but are the consciousness that becomes the object of the aggregates. They say that this is a conceptual imputation based on the difference in the arrangement of colors and tangible objects. If shapes were substantial, then micro-particles should also have shapes, but micro-particles do not have shapes, and if they did, then micro-particles would become divisible. If so, then colors and tangible objects would also not exist, because shape is their difference, and if shape is neither one nor different from them, then because it is not substantial, it will not appear to the root consciousness, so the statement that shape is not substantial is also incorrect. Second, the verbal representation is the sound of the nature of language. The Sautrantikas believe that representation is not karma, but is intention in all forms, and they spoke of two karmas, intention and thought, which are based on the cause and motivation in sequence. When the Sutras say that body and speech are karma, this is to impute intention as the ultimate karma. That is to say, if the intention is virtuous or non-virtuous, the body and speech will also change accordingly. Second, non-representational form. Proof: cause, characteristic, characteristic of cause, nature, and boundary. There are six things to be examined. First, if non-representational form is proven by scripture, then the Sutra says that the form included in the three places includes all forms, and there are also visible and obstructive forms.
Chinese
有可见有对碍的色，也有不可见无对碍的色，这样说了三种色，除了最后一种之外没有其他的了。又说无垢之色，这无非是无漏的戒律。又说即使没有知觉和心，也能增长福德的事物。具寿者请问佛陀，世尊说了七种由物质产生的福德之事，拥有这七种，无论行走、站立、睡觉、坐卧等，福德都会持续不断地增长。这七种是：向僧团供养园林，在那里建造寺庙，供养卧具和坐垫，持续不断地供养食物，为突然来访的客人提供施舍，为病人和照顾病人者提供施舍，在风雨等恶劣天气时，在寺庙中提供斋饭。同样，七种非由物质产生的福德之事是： 听到如来或其声闻住在某个地方，获得巨大的喜悦；发心去迎接如来或声闻；在路上看到他们，产生欢喜和信仰；从他们那里听闻佛法；受持皈依的学处，如果具有这些，那么这样的善男子等，无论行走还是做其他事情，福德都会明显增长和产生。因此，这些也都是中间的非知觉善，如果是知觉，那么睡觉等时候就不会产生，因为这是从（知觉）中产生的。同样，因为说了自己没有亲自做的业道等。例如，委托他人杀生，如果他人杀生的行为完成，自己心里即使有知觉善，也会产生业道等。还有，内部的生处，不可见，有对碍。外部的生处，可见，有对碍。法之生处，不可见，无对碍。如果这样说，那么没有知觉的无色，就应该说成非色法。八圣道分的等持中没有知觉，如果说没有舍弃三种语业和七种非知觉，那么就会不完整。以及别解脱戒不是持续的，戒律就像水泡一样等等。经部宗说，非知觉。
English
There are forms that are visible and have obstruction, and there are also forms that are invisible and have no obstruction. Thus, three types of forms are mentioned, and there are no others besides the last one. Also, the form of stainlessness is mentioned, which is none other than the discipline of non-outflow. Furthermore, it is said that even without consciousness and mind, there are things that increase merit. When the venerable one inquired of the Buddha, the Blessed One spoke of seven things that generate merit from material sources. Possessing these seven, merit continuously increases without ceasing, whether walking, standing, sleeping, sitting, etc. These seven are: offering gardens to the Sangha, building temples there, offering bedding and cushions, continuously offering food, providing charity to unexpected guests, providing charity to the sick and those who care for them, and offering alms in the temple during bad weather such as wind and rain. Similarly, the seven things that generate merit not from material sources are: Hearing that the Tathagata or his Shravakas reside in a certain place and gaining great joy; resolving to go and greet the Tathagata or Shravakas; seeing them on the road and generating joy and faith; hearing the Dharma from them; upholding the precepts of refuge. If one possesses these, then such a son of good family, etc., whether walking or doing other things, merit will manifestly increase and arise. Therefore, these are also intermediate non-conscious virtues. If they were conscious, they would not arise during sleep, etc., because they arise from (consciousness). Similarly, because it is said that one does not personally do the paths of action, etc. For example, if one entrusts another to kill, and the act of killing by the other is completed, even if one has conscious virtue in one's mind, the path of action, etc., will arise. Also, the internal sense base is invisible and has obstruction. The external sense base is visible and has obstruction. The sense base of Dharma is invisible and has no obstruction. If it is said like this, then the formless that has no consciousness should be called non-form. In the samadhi of the eightfold noble path, there is no consciousness. If it is said that there is no non-conscious abandonment of the three verbal actions and the seven, then it would be incomplete. And the Pratimoksha vow is not continuous, the vows are like bubbles, and so on. The Sautrantika says, non-conscious.