Tibetan
མ་ཐོབ་པ་ལ་ཁམས་གོང་མར་ངེས་པར་སྐྱེ་འགྱུར་གྱི་ལས་རྣམས་གེགས་ཤིན་ཏུ་བྱེད་དེ། དེ་དག་མ་ཐོབ་གོང་དུ་མ་སྨིན་ན་སླར་མི་མྱོང་ཞིང་མྱོང་ངེས་མི་བསླུ་བར་སྨིན་པས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་དངོས་དང་། འཕྲོས་དོན། བདག་ཅག་གི་སྟོན་པས་ཚོགས་བསགས་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ། ས་མཚམས་གང་ནས་བཟུང་སྟེ་བྱང་ཆུབ་ངེས་པ་ལ་གནས་པའི་སེམས་དཔའ་ཡིན་ཞེ་ན། གང་ནས་བཟུང་སྟེ་མཚན་སོ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་གྱི་ལས་བསགས་པར་བྱེད་པ་དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ངེས་པ་ལ་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། བསྐལ་པ་བརྒྱ་ན་སངས་རྒྱས་འཐོབ་པར་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཡང་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་ཅི་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་ཞེ་ན། བྱང་སེམས་དེ་ནི་དེ་ཕན་ཆད་བདེ་འགྲོར་སྐྱེ་བ་དང་། དེའི་ནང་ནས་ ཀྱང་རྒྱལ་རིགས་ཤིང་སཱ་ལ་ཆེན་པོ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་རིགས་མཐོན་པོར་སྐྱེ་བ་དང་། མིག་སོགས་དབང་པོ་ཚང་བ་དང་། ཕོར་གྱུར་པ་དང་། གང་དུ་སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་དུ་ཚེ་རབས་དྲན་པ་དང་། བསྐལ་པ་བརྒྱ་ན་སངས་རྒྱས་འཐོབ་པར་ངེས་པས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དང་ལྡན་པ་སྟེ་ཁྱད་པར་དྲུག་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་ནི་མཚན་བཟང་གི་ལས་བྱེད་པ་ལ་བློ་གསལ་བས་འཛམ་གླིང་གི་ཕོར་གྱུར་ཉིད་ཅེས་པ་ལས་སོག་པར་རྟེན་གྱི་ཁྱད་པར་རོ། །དེ་ཡང་མངོན་སུམ་དུ་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་བརྟེན་པ་ཞིང་གི་ཁྱད་པར། ལས་ཀྱི་ངོ་བོ་སངས་རྒྱས་དེ་ལ་སེམས་པ་ཞེས་པ་སངས་རྒྱས་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་པ་དགེ་བ་ཡིན་གྱི། མཐོ་རིས་དང་། ཐར་པ་གཞན་ལ་དམིགས་པ་མིན་ནོ་ཞེས་པ་དམིགས་པ་དང་། ངོ་བོའི་ཁྱད་པར་དེ་ཡང་བསམ་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་གྱི་ཐོས་བྱུང་མིན་ཏེ་དམན་པས་སོ། །སྒོམ་བྱུང་མིན་ཏེ། ཟག་མེད་མ་ཐོབ་ཅིང་། ཟག་བཅས་ནི་གོང་མའི་རྒྱུ་ཡིན་ལ་བྱང་སེམས་འདོད་པར་སྐྱེས་པས་སམ། ཡང་ན་སྒོམ་བྱུང་ཟག་བཅས་ལ་གཉིས་ཏེ་སྲིད་པ་ལ་བརྟེན་པ་ཕྱི་རོལ་པའི་སྒོམ་བྱུང་སྲིད་རྩེ་ཐོབ་ཀྱང་མཚན་གྱི་རྒྱུར་མི་རུང་ཞིང་། ཐར་པ་ལ་བརྟེན་པ་འདི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་མོད། དེ་ནི་སྟོན་དང་བསེ་རུ་བྱང་ཆུབ་བར། །བསམ་གཏན་མཐའ་རྟེན་གཅིག་ལ་ཀུན། ཞེས་སྟན་གཅིག་ལ་སྐྱེད་པས་སོ། །དུས་ཀྱི་ཁྱད་པར། འཚང་རྒྱ་བ་ལ་བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་བརྒྱ་ལུས་པ་དག་ཏུ་ལས་དེ་དག་སོག་པའམ་འཕེན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ཡང་བསྐལ་པ་བརྒྱ་ ལས་མང་དུ་ལུས་པ་ན་འཕེན་མི་སྲིད་ལ་ཉུང་དུ་ལུས་པ་ན་འཕེན་སྲིད་དེ། ཤཱཀྱ་ཐུབ་པས་བསྐལ་པ་དགུ་བཅུ་རྩ་གཅིག་ལུས་པ་ན་ལས་དེ་འཕང་བར་བཤད་དེ། མདོ་ལས། གྲོང་དཔོན་ངས་འདི་ནས་བཟུང་སྟེ
Chinese
对于未获得者来说，必定会成为阻碍其投生于上界的业。因为在未获得这些之前，如果未成熟，则不会再次经历，并且必定经历而不会欺骗地成熟。第二，分为正文和引申义。我等导师积累资粮的方式有两种。第一，从哪个界限开始算是安住于菩提的菩萨呢？从开始积累三十二相之异熟业的时候起，就是安住于菩提的菩萨，意思是必定在一百劫后成佛。那么，具有什么样的特殊功德呢？那个菩萨从那以后会投生于善趣，并且其中 也会投生于王族，如同大娑罗树等高贵种姓，眼等根 पूर्ण具足，成为男子，无论投生于何处都能忆念前世，并且必定在一百劫后成佛，因此具有不退转的功德，即具有六种功德。这是因为在造作妙相之业时，由于智慧明了，所以是赡部洲的男子之身，这是所依的差别。此外，依靠现前安住的佛陀是田的差别，业的自性是对佛陀生起心念，即缘于佛陀的心念是善的，而不是缘于天界和解脱等其他，这是所缘和自性的差别，而且那也是从思惟中产生的，而不是听闻产生的，因为是低劣的。也不是修所成，因为没有获得无漏，而有漏是上界的因，或者菩萨生于欲界之故？或者修所成有漏有两种，依靠有者的外道修所成，即使获得有顶，也不能成为相的因，而依靠解脱者，这是成佛之因。那是“导师和犀牛菩提间，禅定终依于一”，因为是在一个座垫上修习的缘故。时间的差别。在成佛需要经历一百大劫的时候，那些业会被积累或投掷。如果超过一百劫 则不可能投掷，如果少于一百劫则可能投掷。释迦牟尼佛在九十一劫的时候投掷了那个业。经中说：聚落主，我从这里开始
English
For those who have not attained, it will definitely hinder the karma that will cause them to be born in the upper realms. Because before attaining these, if they have not matured, they will not be experienced again, and they will definitely be experienced and will not deceive in maturing. Second, it is divided into the main text and the implied meaning. There are two ways in which our teacher accumulated merit. First, from what boundary is it considered a bodhisattva who abides in enlightenment? From the time when one begins to accumulate the karma of the fruition of the thirty-two marks, that is the bodhisattva who abides in enlightenment, meaning that one will definitely attain Buddhahood after one hundred kalpas. So, what kind of special qualities does it possess? That bodhisattva will be born in a happy realm from then on, and among them will also be born into noble families such as the royal family, like the great sala tree, etc., with complete faculties such as eyes, becoming a male, and remembering past lives wherever he is born, and will definitely attain Buddhahood after one hundred kalpas, so he possesses the merit of non-retrogression, that is, he possesses six qualities. This is because when creating the karma of excellent marks, due to clear wisdom, he is a male body in Jambudvipa, which is the difference of the basis. In addition, relying on the Buddha who is present is the difference of the field, the nature of the karma is to generate thoughts towards the Buddha, that is, the mind that focuses on the Buddha is virtuous, and not focusing on heavens and liberation, etc., which is the difference of the object and the nature, and that is also produced from thought, not from hearing, because it is inferior. It is also not meditation-born, because one has not attained the unpolluted, and the polluted is the cause of the upper realms, or because the bodhisattva is born in the desire realm? Or there are two kinds of meditation-born polluted, the meditation-born of outsiders who rely on existence, even if they attain the peak of existence, cannot become the cause of marks, while those who rely on liberation, this is the cause of Buddhahood. That is "between the teacher and the rhinoceros Bodhi, meditation ultimately relies on one", because it is practiced on one seat. The difference of time. When it takes one hundred great kalpas to attain Buddhahood, those karmas will be accumulated or thrown. If it exceeds one hundred kalpas it is impossible to throw, and if it is less than one hundred kalpas, it is possible to throw. Shakyamuni Buddha threw that karma when he was ninety-one kalpas old. The sutra says: Village chief, I start from here