Tibetan
དངོས་མིན་པར་ཐལ་ཟེར་ན། སྲོག་གཅོད་ཅེས་པ་སྦྱོར་འབྲས་ལས་ལམ་དངོས་སུ་རྫོགས་པ་ལ་འདོད་པས་ཤི་བའི་གནས་ སྐབས་ཀྱི་རིག་རིག་མིན་དངོས་གཞི་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་བསྟན་བཅོས་ལས། སྲོག་བཅད་ལ་སྦྱོར་བ་མ་འགག་པར་གསུངས་པ་དང་འགལ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མཇུག་ལ་སྦྱོར་སྒྲར་གསུངས་སོ་ཟེར། སློབ་དཔོན་གྱིས་དེ་ལྟར་ན། རང་འདོད་དང་འགལ་ཏེ་ཁྱེད་ཤི་ཟིན་ལས་ལམ་དུ་འདོད་པ་ལ། དེའི་ཚེ་སྲོག་གཅོད་ཀྱི་དངོས་གཞི་མ་འགག་པས་སོ་ཟེར། བྱེ་སྨྲས། དངོས་ལ་སྦྱོར་སྒྲར་གསུངས་ཟེར་བ་ལ་ཡང་། འོ་ན་དེའི་ཚེ་རིག་བྱེད་ལས་ལམ་དངོས་སུ་མི་འགྱུར་ཏེ། ཤི་ཟིན་པ་ལ་རིག་བྱེད་དེས་གསོད་མི་ནུས་པས་སོ་ཟེར། བྱེ་སྨྲས། དེ་ལྟར་ན་རིག་མིན་ལའང་མཚུངས་ཟེར། དེས་ན་དེའི་ཚེ་མི་ནུས་ཀྱང་རིག་མིན་ལས་ལམ་དངོས་ཡིན་པ་ལྟར་རིག་བྱེད་ཀྱང་དེ་འདྲའོ། །དེས་ན་ཤི་ཟིན་ལ་དངོས་སུ་བྱས་ན་དངོས་ལ་སྦྱོར་སྒྲ་དང་། འཆི་བ་ལ་བྱས་ན་མཇུག་ལ་སྦྱོར་སྒྲར་གསུངས་པ་ཡིན་ཟེར་རོ། །ལས་ལམ་གཞན་གྱི་སྦྱོར་མཇུག་གཞན་གྱི་དངོས་སུ་སོང་བའང་ཡོད་དེ། འགའ་ཞིག་བསད་ཕྱིར་གཞན་ནོར་འཕྲོག་པ་དང་། དེའི་ཆུང་མ་ལ་ཉལ་པོ་བྱེད་པ་དང་། རྫུན་སྨྲ་བ་སོགས་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་གང་གིས་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་དང་། གང་ལས་བསྐྱེད་པའི་གཞི་གཉིས། དང་པོ། མི་དགེ་བའི་ལས་ལམ་གྱི་སྦྱོར་བ་ནི། འདོད་ཆགས་སོགས་རྩ་བ་གསུམ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཏེ། ཤ་སོགས་ལ་སྲེད་ནས་གསོད་པ་ལ་ཆགས་པས་དང་། མཁོན་གྱི་གསོད་པ་སྡང་བས་དང་། གཏི་མུག་མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་སོགས་ལོག་པའི་ལམ་གྱིས་གསོད་པ་སོགས་སོ། །གཞན་ལས་གཏི་མུག་ནི། བསྟན་བཅོས་ ངན་པ་དང་། ལོག་ལྟས་བསླང་པའོ། །བརྣབས་སེམས་ཁོ་རང་ཀུན་སློང་ཡིན་པས་རྩ་བ་གསུམ་ལས་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་སྙམ་ན། ཆགས་སོགས་གསུམ་པོ་དེ་ཡི་མཇུག་ཐོག་ལས་བྱུང་ཕྱིར་བརྣབས་སེམས་སོགས་གསུམ་པོའང་ཆགས་སོགས་རྩ་བ་གསུམ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ། །དགེ་བ་དངོས་གཞི་དང་སྦྱོར་བ་དང་མཇུག་བཅས་རྣམས་ནི་ཆགས་སྡང་གཏི་མུག་མེད་ལས་སྐྱེས་པའོ། །གསོད་པ་དང་གནོད་སེམས་དང་ཚིག་རྩུབ་པོ་རྣམས་ནི་སེམས་ཅན་འདོར་བ་དང་རྩུབ་སེམས་མངོན་དུ་གྱུར་པས་ཞེ་སྡང་གིས་ནི་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱེད་དོ། །ལོག་གཡེམ་དང་བརྣབས་སེམས་དང་མ་བྱིན་ལེན་རྣམས་ནི་ཆགས་པ་ཡིས་ནི་རྫོགས་པར་བྱེད་ལ། ལོག་པར་ལྟ་བ་གཏི་མུག་གིས་རྫོགས་པར་བྱེད་དོ། །ལྷག་མ་རྫུན་ཕྲ་མ་ངག་འཆལ་རྣམས་ཆགས་སོགས་གསུམ་གྱིས་ཅི་རིག་པར་རྫོགས་པར་འདོད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་དངོས་ད
Chinese
如果说这太过分了，那是因为“杀生”被认为是结合果报而实际完成的业道，所以在死亡状态下的有表和无表都是正行。如果有人问，那么经典中说“杀生时结合不停止”是否矛盾？回答说，那是指在结尾时说是结合语。学派大师说，如果是那样，就与你的主张相矛盾，因为你认为死亡是业道，那么那时杀生的正行没有停止。分别说部的人说，如果说正行是结合语，那么那时有表不会变成实际的业道，因为有表无法杀死已经死亡的人。分别说部的人说，如果那样，无表也一样。因此，即使那时无法做到，但就像无表是实际的业道一样，有表也是如此。因此，如果对已死之人进行正行，那么正行就是结合语，如果对临死之人进行，那么结尾就是结合语。也有其他业道的结合和结尾变成其他业的正行的，例如，为了杀死某人而抢夺他人的财产，与他的妻子行邪淫，说谎等等。第二，产生的原因和产生的基础。第一，不善业道的结合是从贪欲等三根本产生的，例如，因为贪恋肉等而杀生，因为怨恨而杀生，因为愚痴而用错误的道路如祭祀等杀生。愚痴来自于其他的恶劣的论典和邪见。如果认为贪心本身就是意乐，那么它如何从三根本产生呢？因为贪心等三者是从那三者的结尾开始产生的，所以贪心等三者也是从贪等三根本产生的。善的正行、结合和结尾等都是从无贪、无嗔、无痴产生的。杀生、害心和恶语等，是通过舍弃众生和粗暴心显现，由嗔恨来完成的。邪淫、贪心和不予取都是由贪欲来完成的，邪见是由愚痴来完成的。剩下的妄语、离间语、绮语等，被认为是根据贪等三者的任何一种来完成的。第二，关于正
English
If it is said that this is too much, it is because "killing" is considered to be the actual completion of the path of karma in conjunction with the result, so both the manifest and non-manifest in the state of death are the main action. If someone asks, then is it contradictory that the scriptures say "the combination does not stop when killing"? The answer is that it is said to be a combination word at the end. The master of the school says, if that is the case, it contradicts your claim, because you consider death to be the path of karma, then at that time the main action of killing does not stop. The Vaibhashikas say, if it is said that the main action is a combination word, then at that time the manifest will not become the actual path of karma, because the manifest cannot kill someone who is already dead. The Vaibhashikas say, if that is the case, the non-manifest is the same. Therefore, even if it cannot be done at that time, just as the non-manifest is the actual path of karma, so is the manifest. Therefore, if the main action is performed on a dead person, then the main action is a combination word, and if it is performed on a dying person, then the end is a combination word. There are also cases where the combination and end of other paths of karma become the main action of other karmas, for example, robbing someone else's property in order to kill someone, committing adultery with his wife, telling lies, and so on. Second, the cause of generation and the basis of generation. First, the combination of non-virtuous paths of karma arises from the three roots of desire, etc., for example, killing out of craving for meat, etc., killing out of hatred, and killing out of ignorance by wrong paths such as sacrifices. Ignorance comes from other bad treatises and wrong views. If it is thought that greed itself is motivation, then how does it arise from the three roots? Because greed and the other three arise from the end of those three, greed and the other three also arise from the three roots of greed, etc. The virtuous main action, combination, and end all arise from non-greed, non-hatred, and non-ignorance. Killing, harmful intent, and harsh words are accomplished by hatred through abandoning sentient beings and manifesting harshness. Adultery, greed, and taking what is not given are accomplished by desire, and wrong views are accomplished by ignorance. The remaining false speech, divisive speech, and idle speech are considered to be accomplished by any of the three, greed, etc. Second, regarding the main
Tibetan
ང་ཞར་བྱུང་གཉིས། དང་པོ། སྲོག་གཅོད་པ་སོགས་ཞེ་སྡང་གིས་རྫོགས་པ་གསུམ་གྱི་གཞི་ནི། གསོད་བྱ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཅན་ཡིན་ལ། ཆགས་པས་མཐར་ཕྱིན་པ་རྣམས་ཀྱི་གཞི་ནི་རེག་བྱ་ལ་སོགས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་དང་། ལོག་ལྟའི་གཞི་ནི་མིང་དང་། གཟུགས་ཏེ་ཕུང་པོ་ལྔ་ཆར་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པས་སོ། །རྫུན་སོགས་ཀྱི་གཞི་ནི་ངག་ཡིན་ལ་ངག་ནི་མིང་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་ཚིག་རྩུབ་ཀྱི་གཞི་སེམས་ཅན་ཡིན་པ་ལྟར་རྫུན་སོགས་གསུམ་གྱིའང་ཡིན་ལ། གསུམ་གྱི་གཞི་མིང་ཡིན་པ་ལྟར་ཚིག་རྩུབ་ཀྱིའང་ ཡིན་ནོ་ཞེས་ཕན་ཚུན་མཚོན་པའོ། །འདིར་གཞི་སྒྲ་རྟེན་ནམ་ཡུལ་ལ་བརྗོད་དོ། །གཉིས་པ་ཞར་བྱུང་དངོས་གཞི་ཐོབ་མི་ཐོབ་དཔྱད་པ་ནི། རང་གསད་བྱའི་སྔ་དང་ངམ། དེ་དང་མཉམ་དུ་ཤི་བ་ལ་སྦྱོར་བས་རེག་གི་ལས་ལམ་དངོས་དང་མཇུག་འབྱུང་བ་མེད་དེ། གསད་བྱ་མ་ཤི་བར་སྲོག་གཅོད་ཀྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མི་འབྱུང་ལ། ཤི་བ་ན་གསོད་པ་པོའང་ཤི་སྟེ། སྦྱོར་བ་བྱེད་པའི་ལུས་ལ་བརྟེན་ནས་འབྲས་བུ་རྫོགས་པ་ཡིན་ན་སྲོག་ཆད་ཚེ་སྦྱོར་བྱེད་ཀྱི་ལུས་ལས་སྐལ་པ་མི་མཉམ་པའི་ལུས་གཞན་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚོགས་ཏེ་གྲོས་མཐུན་པས་དམག་དང་རི་དྭགས་ཀྱི་ལིངས་ལ་སོགས་པར་གསོད་སོགས་ཀྱི་དོན་གཅིག་ལ་ཞུགས་པའི་སྦྱོར་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡང་ཐམས་ཅད་ལ་དངོས་སུ་ལས་བྱེད་པ་པོ་བཞིན་ལས་དངོས་དང་ལྡན་ནོ། །གལ་ཏེ་དམག་སོགས་ཀྱི་ཚོགས་ན་ཡོད་ཀྱང་རང་སྲོག་ལ་བབ་ཀྱང་མི་གསོད་སྙམ་ན་སྡིག་པ་མི་འབྱུང་གསུངས་ལ། གསོད་པའི་སྦྱོར་བ་ལ་དོན་གཅིག་ཏུ་ཞུགས་ན་འབྱུང་ངོ་། །གསུམ་པ་ངོ་བོ་ནི་མི་དགེ་དངོས་སུ་བསྟན་པས་ཟློག་པ་དགེ་བ་ཤུགས་ལས་འཕངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ལུས་ཀྱི་མི་དགེ་བ་གསུམ། ངག་གི་བཞི། ཡིད་ཀྱི་གསུམ་བཤད་པ་དང་གསུམ། དང་པོ་ལ། སྲོག་གཅོད། མ་བྱིན་ལེན། འདོད་ལོག་གསུམ་གྱི་དང་པོ་ནི། སྲོག་གཅོད་པ་ནི། འདི་གསོད་དོ་སྙམ་དུ་བསམ་བཞིན་དུ་གསོད་འདོད་དང་གཞན་མ་ནོར་བར་ནི། རང་ལས་གཞན་པ་བསད་པའི་ཡན་ལག་ གསུམ་དང་ལྡན་པའོ། །གཅེར་བུ་པས་བསྲེག་པར་མ་བསམ་ཀྱང་མེ་ལ་རེག་ན་འཚིག་པ་ལྟར། རྐང་འོག་ཏུ་སྲོག་ཆགས་ཤི་བ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་བསམ་པ་མེད་པར་ཤིང་སོགས་བཅད་པ་སྲོག་གཅོད་དུ་འགྱུར་བར་འདོད་པ་སེལ་ཕྱིར་བསམ་བཞིན་དུ་ཞེས་སོ། །དེས་ན་ནད་པ་ལ་དཔྱད་ཉེས་པ་སོགས་དང་། ནོར་བ་དང་། རང་བསད་པ་ལ་སྦྱོར་བ་ཙམ་དུ་འགྱུར་གྱི་དངོས་མེད་དོ། །ཐེ་ཚོམ་ཟ་ནས་གང་ཡིན་ཀྱང་གསོད་དོ་སྙམ་ནས་བསད་ནའང་དངོས་འོང་ངོ་། །གཉི
Chinese
我，附带的两种情况。第一，杀生等由嗔恨圆满的三者的基础是：所杀等有情；由贪欲达到极致的那些的基础是所触等享受；邪见的基础是名和色，即对五蕴全部进行诽谤。妄语等的基础是语，而语是名。或者，如同粗语的基础是有情一样，妄语等三者也是；如同三者的基础是名一样，粗语也是，这是互相指代的。这里，“基础”一词表示所依或处所。第二，考察附带的实际是否获得：自己所杀的对象先于自己或者与自己同时死亡，因为施加行为，所以实际的业道和结果不会产生。因为所杀的对象没有死亡，所以不会产生杀生的罪过；死亡时，杀者也死亡了。如果依靠施加行为的身体而使果报圆满，那么断绝生命时，由于从施加行为的身体产生了与自己不平等的其他身体。由于集会，即通过共同协商，在战争和狩猎等活动中，对于杀生等同一目的参与施加行为，因此对于一切都像实际的作者一样，具有实际的业。如果即使在战争等集会中，即使自己的生命受到威胁也不想杀生，那么据说不会产生罪过。如果对于杀生的施加行为共同参与，那么就会产生罪过。第三，本体是直接显示不善，因此相反的善是从中推断出来的。其中，身体的不善有三种，语言的有四种，意念的有三种，这样讲述了。第一，杀生、不予取、邪淫三种中的第一种是：杀生，即心中想着“我要杀这个”，并且不混淆对象，即具备杀死与自己不同的对象的三个支分。如同裸体外道没有想过要烧，但接触火就会被烧一样。为了消除认为脚下踩死动物，以及没有有情之想而砍伐树木等也会变成杀生的想法，所以说是“心中想着”。因此，对于病人诊疗错误等，以及混淆对象，以及自杀，仅仅是施加行为，而没有实际的罪过。如果犹豫不决，心想无论是什么都杀，然后杀死了，那么就会产生实际的罪过。第二
English
I, two incidental cases. First, the basis of the three things that are completed by hatred, such as killing, is: sentient beings such as those to be killed; the basis of those who have reached the extreme by attachment is enjoyment such as touch; the basis of wrong view is name and form, that is, denigrating all five aggregates. The basis of lying etc. is speech, and speech is name. Or, just as the basis of harsh speech is sentient beings, so are the three, lying etc.; just as the basis of the three is name, so is harsh speech, which is mutually indicative. Here, the word "basis" refers to the support or place. Second, examining whether the incidental actual basis is obtained or not: the object to be killed dies before oneself or at the same time as oneself, because the action is applied, the actual path of action and the result do not arise. Because the object to be killed has not died, the fault of killing does not arise; when it dies, the killer also dies. If the result is completed by relying on the body that applies the action, then when life is cut off, because another body unequal to oneself is born from the body that applies the action. Because of the assembly, that is, through common consultation, in activities such as war and hunting, participating in the application of action for the same purpose of killing etc., therefore, for everything, like the actual author, one possesses the actual action. If even in an assembly such as war, even if one's own life is threatened, one does not intend to kill, then it is said that sin will not arise. If one participates in the application of action for killing with a common purpose, then sin will arise. Third, the essence is the direct showing of non-virtue, therefore the opposite virtue is inferred from it. Among them, there are three non-virtues of the body, four of speech, and three of mind, which are explained. First, the first of the three, killing, taking what is not given, and sexual misconduct, is: killing, that is, thinking "I will kill this," and not confusing the object, that is, possessing the three branches of killing someone different from oneself. Just as a naked ascetic does not think of burning, but if he touches fire, he will be burned. In order to eliminate the idea that stepping on an animal and cutting down trees etc. without the thought of sentient beings will also become killing, it is said "thinking in the mind." Therefore, for medical malpractice etc. for a patient, and confusing the object, and suicide, it is merely the application of action, and there is no actual sin. If one hesitates and thinks, "I will kill whatever it is," and then kills, then actual sin will arise. Second