Tibetan
པ་གསུམ་མོ། །དཔེས་སྟོན་པ་ན་རེ། ཆེད་དུ་བསམ་པར་བྱ་བའི་མདོ་ལས། བརྣབས་སེམས་སོགས་མ་གཏོགས་པ་ཡིད་ཀྱི་ལས་གཞན་མ་གསུངས་པས་ཡིད་ཀྱི་ལས་འགའ་ཞིག་ཉོན་མོངས་པའང་ཡིན་པ་མི་འགལ་ཟེར་ལ། བྱེ་སྨྲས་ལས་ཉོན་གཅིག་ཏུ་མི་འགྱུར་ཏེ། མདོ་ལས་བརྣབས་སེམས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཞེས་ཉོན་མོངས་པའི་སྒོ་ནས་ཡིད་ཀྱི་སེམས་པ་འཇུག་པར་བཤད་པས་སོ། །ཟེར་ཀྱང་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ལྡོག་ཆ་ལ་བསམ་ཚུལ་དུ་མངོན་ནོ། །ཡང་དག་ལྟ་དང་ལོག་ལྟ་དགེ་ མི་དགེ་གང་དུའང་མི་འགྱུར་ཏེ། ཕ་རོལ་ལ་ཕན་གནོད་བྱེད་པའི་བསམ་པ་མེད་པས་སོ། །ཟེར་ན། ཕན་གནོད་བྱེད་པའི་བསམ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་སོ། །ཉེས་སྤྱད་ལས་བཟློག་པ་དགེ་བ་དག་ནི་ལེགས་པར་སྤྱད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། ལས་ལམ་བཅུ་པོ་དངོས་དང་། ཞར་བྱུང་ལས་ཀྱི་དབྱེ་བ་འགའ་ཞིག་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་བསྟན་བཤད་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ། ལེགས་སྤྱད་ཉེས་སྤྱད་དེ་དག་ལས་ཆེ་ལོང་ཙམ་ཞིག་བསྡུས་ནས་ནི་དགེ་བའི་ལས་ལམ་དང་། མི་དགེ་བའི་ལས་ལམ་གཉིས་པོའང་ཅི་རིགས་པར་ལས་ཀྱི་ལམ་ནི་བཅུར་གསུངས་སོ། །ཆེ་ལོང་ཞེས་རགས་རིམ་ཙམ་བསྡུས་པ་དང་། དགེ་མི་དགེའང་ཅི་རིགས་པ་བསྡུས་ཀྱི་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པ་མིན་ཞེས་སོ། །གང་མ་བསྡུས་ཞེ་ན། རེ་ཞིག་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལས་གསུམ་སྦྱོར་མཇུག་དང་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་ལུས་ཀྱི་ལས་མི་ཚངས་སྤྱོད་པ་དང་། བརྡེག་པ་དང་། འཆིང་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། སྲོག་གཅོད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཡིན་པས་མཚམས་མེད་ལྔའི་ཁྲག་འབྱིན་དང་། ཉེ་བ་ལྔའི་མཆོད་རྟེན་འཇིག་པའང་མ་བསྡུས། ངག་གི་ལས་ཆུང་བ་དག་ཀྱང་མ་བསྡུས་ལ། ཡིད་ལས་ཁྲོ་སོགས་དགུ་དང་། ངོ་ཚ་ཁྲེལ་མེད་དང་སེམས་པ་མི་དགེ་བ་དག་ཀྱང་མ་བསྡུས་སོ། །དེ་བཞིན་དགེ་ཕྱོགས་ལའང་ལུས་ངག་གི་དགེ་བ་བདུན་གྱི་སྦྱོར་མཇུག་དང་། ལུས་དགེ་ཆང་མི་འཐུང་བ་དང་། ཕྱི་དྲོའི་ཁ་ཟས་སྤོང་བ་སོགས་དང་། སྦྱིན་མཆོད་ལ་སོགས་པ་དང་། ངག་གིས་ཀྱང་སྙན་སྨྲ་ བསྟོད་པ་སོགས་དང་། ཡིད་ཀྱིས་སེམས་པ་དགེ་བ་དང་ངོ་ཚ་ཁྲེལ་ཡོད་དད་སོགས་བཅུ་ཡང་མ་བསྡུས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། ཁྱད་པར། རྒྱུ། ངོ་བོ། རབ་དབྱེ་བཞི། དང་པོ། ལུས་ངག་གི་མི་དགེ་འདོད་ལོག་མ་གཏོགས་པ་དྲུག་ནི་གཞན་ལ་བྱེད་དུ་འཇུག་ན་རྣམ་རིག་མིན་པའི་རང་བཞིན་ཏེ་དྲུག་གཞན་ལ་བྱེད་དུ་བཅུག་ཀྱང་རང་ལ་ལས་ལམ་འབྱུང་བས་སོ། །འདོད་ལོག་གཅིག་པུ་ནི་རང་གིས་རིག་རིག་མིན་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ལས་དེ་གཞན་ལ་བྱེད་དུ་བཅུག་ཀྱང་བདག་གིས་བདེ་བ་མི་མྱོང་བས་དངོས་གཞི་མི་རྫོགས་པས་སོ། །དྲུག་པོ་དེ་དག་ཀྱང་རང་གིས་བྱེད་དུས་ཤི་བ་སོགས་གྱུར་ན་རིག་རིག་མིན་གཉིས་ཀ་ཡིན་གྱི་ཕྱིས་ཤི་ན་རིག་མིན་ཁོ་ནའོ། །སྦྱོར་བའི་ཚེ་དངོས་གཞི་མ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་དངོས་གཞིའི་ཚེ་རིག་བྱེད་མེད་པས་སོ། །ཡིད་ལས་གསུམ་རིག་རིག་མིན་གཉིས་ཀ་མིན་ནོ། །ལུས་ངག་གི་ལས་ཀྱི་དགེ་བ་བདུན་ནི་ཡང་དག་པར་བླང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེ་དག་ནི་གཞན་ལས་ནོད་པས་རིག་བྱེད་དང་རིག་བྱེད་མིན་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀའོ། །བསམ་ཟག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པའི་སྤོང་བདུན་ནི་མཉམ་གཞག་གི་སེམས་ཙམ་ལ་རག་ལས་པས་རྣམ་རིག་མིན་པ་ཁོ་ནའོ། །ལས་བདུན་པོ་དེའི་ཉེར་བསྡོགས་ཏེ་སྦྱོར་བ་རྣམས་ནི་ངེས་པར་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དེ་ལུས་ངག་གི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་སོ། །སྦྱོར་བ་དེ་ཡང་གལ་ཏེ་ཉོན་མོངས་པ་དྲག་པོའམ་རབ་དད་དྲག་པོས་བྱེད་ན་རྣམ་རིག་བྱེད་མིན་དུ་འགྱུར་བའམ་ཀུན་སློང་ཞན་ན་རིག་མིན་དུ་འགྱུར་བ་མ་ ཡིན་ནོ། །ལས་ཀྱི་མཇུག་ནི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མིན་པའི་རང་བཞིན་ནི་ངེས་པར་ཡིན་ལ། རིག་བྱེད་དུ་ནི་འགྱུར་བའམ་མ་ཡིན་པ་སྟེ་སྦྱོར་བ་ལས་བཟློག་པ་ནི་ལས་ཀྱི་མཇུག་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན། གལ་ཏེ་ལས་ལམ་བྱས་ནས་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་སྤྱོད་ན་རིག་བྱེད་དུའང་འགྱུར་ལ། མི་སྤྱོད་ན་རིག་མིན་ཁོ་ནར་འགྱུར་བས་སོ། །སྦྱོར་དངོས་མཇུག་གི་ཁྱད་པར་ནི། འགའ་ཞིག་སྲོག་ཆགས་གསོད་འདོད་ནས་ཁྲི་སོགས་ལས་ལངས་ཏེ། སྲོག་ཆགས་དེའི་དྲུང་དུ་འགྲོ་སོགས་ནས་མཚོན་བླངས་ཏེ་ལན་གཅིག་གམ་གཉིས་བསྣུན་པར་བྱེད་ཅིང་དངོས་སུ་སྲོག་གཅོད་པར་མི་བྱེད་པ་ནི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ལ། དངོས་སུ་བསྣུན་པ་གང་གིས་སྲོག་གཅོད་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་རིག་རིག་མིན་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་ནི་ལས་ལམ་དངོས་ཡིན་ནོ། །དེ་ཕྱིན་ཆད་རིག་བྱེད་མིན་པ་དང་། པགས་པ་བཤུ་བ་དང་། འཁྲུད་པ་དང་། ཤ་འཚོས་པ་དང་། ཟ་བ་དང་། སྒྲེགས་པ་ལ་སོགས་པའི་རིག་བྱེད་དག་ནི་མཇུག་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་བདག་གིར་བྱ་བར་འདོད་པས་འགྲོ་བ་སོགས་ལའང་ཤེས་པར་བྱའོ། །བརྣབས་སེམས་སོགས་གསུམ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཙམ་གྱིས་དངོས་གཞིར་གྱུར་པས་སྦྱོར་མཇུག་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་གསད་བྱ་འཆི་སྲིད་ལ་གནས་དུས་ཀྱི་གསོད་པོའི་རིག་རིག་མིན་ལས་ལམ་དངོས་ཡིན་ནམ། ཤི་ཟིན་པ་དེའི་ཚེ་རིག་རིག་མིན་དེ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་གཉིས་ཀ་ལྷན་དུ་ཤི་བ་ལ་དངོས་གཞི་རྫོགས་པར་ཐལ་ལ། གཉིས་པ་ལྟར་ན་བསྣུན་པ་གང་གིས་དངོས་སུ་སྲོག་གཅོད་པ་དེ།
Chinese
是三种。譬如说，《专心思惟经》中说，除了贪心等之外，没有说其他的意业，所以说有些意业也是烦恼，这并不矛盾。但分别说者认为，不会变成一个烦恼，因为经中说“具有贪心”，是从烦恼的角度来说意念的产生。虽然这样说，但在因果的对立面上，想法是显而易见的。正见和邪见不会变成善或不善，因为没有利益或损害他人的想法。如果说是因为有利益或损害他人的想法的缘故。那么，从恶行中扭转过来的善行就是善行。第二，分为十种业道本身和顺带产生的业的差别两种。第一，分为教和释两种，先说教。从善行和恶行中，概括地归纳出善业道和不善业道这两种，总的来说，业的道路有十种。所谓概括，是指粗略地归纳，善与不善也只是适当地归纳，并不是全部归纳。如果没有归纳的是什么呢？暂时来说，不善业中的三种业的预备、正行和结行，以及具有烦恼的身业，如非梵行、殴打、捆绑等等，以及杀生的预备行为，因此，五无间罪中的出血和五近罪中的毁坏佛塔也没有归纳。语言上的小恶业也没有归纳，意业中的愤怒等九种，以及无惭无愧和不善的心念也没有归纳。同样，在善的方面，身语的七种善业的预备、正行和结行，以及身善中的不饮酒和过午不食等等，以及布施供养等等，语言上也有悦耳的言语、赞颂等等，意念上有善念、有惭有愧、有信仰等等十种也没有归纳。第二，分为差别、因、体性、分类四种。第一，除了身语的不善邪淫之外，其余六种如果让别人去做，则是非能辨识的自性，因为即使让别人做，自己也会产生业道。只有邪淫一种，自己能辨识和不能辨识两种情况都有，因为即使让别人做，自己也不会感受到快乐，所以不是真实的基础。
English
There are three types. For example, it is said that in the Sutra of Specific Contemplation, apart from greed and so on, no other mental actions are mentioned, so it is said that some mental actions are also afflictions, which is not contradictory. However, the Vaibhashikas believe that it will not become a single affliction, because the sutra says "having greed," which explains the arising of mental thoughts from the perspective of afflictions. Although it is said this way, the idea is obvious in the opposition of cause and effect. Right view and wrong view will not become good or bad, because there is no thought of benefiting or harming others. If it is said that it is because of the thought of benefiting or harming others. Then, the good deeds that are turned away from evil deeds are good deeds. Secondly, it is divided into two types: the ten paths of action themselves and the differences in actions that arise incidentally. First, it is divided into two types: teaching and explanation. First, let's talk about teaching. From good deeds and bad deeds, the paths of good karma and bad karma are generally summarized. Generally speaking, there are ten paths of karma. The so-called summary refers to a rough summary, and good and bad are only appropriately summarized, not all summarized. What is not summarized? For the time being, the preparation, main action, and concluding action of the three actions of bad karma, as well as the physical actions with afflictions, such as non-celibacy, beating, binding, etc., and the preparatory actions of killing, therefore, the bleeding from the five heinous crimes and the destruction of stupas from the five near crimes are not summarized. Small verbal evils are also not summarized, and the nine types of anger, etc. from mental actions, as well as shamelessness and bad thoughts, are not summarized. Similarly, on the good side, the preparation, main action, and concluding action of the seven good deeds of body and speech, as well as not drinking alcohol and not eating after noon, etc. in physical goodness, as well as giving and offerings, etc., and in language, there are also pleasant words, praise, etc., and in mind, there are good thoughts, shame, faith, etc., and these ten are also not summarized. Second, it is divided into four types: difference, cause, nature, and classification. First, except for the evil sexual misconduct of body and speech, the other six are non-discriminatory in nature if others are allowed to do them, because even if others are allowed to do them, one's own path of action will arise. Only evil sexual misconduct has two situations: one can recognize it and one cannot recognize it, because even if others are allowed to do it, one will not feel happiness, so it is not a real basis.
Chinese
以不圆满故。那六者，自己做的时候，如果死亡等发生变化，则既是表色也是非表色，之后死亡则只是非表色。因为在加行时正行未出现，正行时没有表色。意所生的三者既非表色也非非表色。身语之业的七善，以如理受持的戒律为主，那些是从他处领受，所以是表色和非表色两种。从三摩地所生的七断，依赖于等持的心，所以只是非表色。那七业的近取，也就是加行，必定是表色，因为是身语的自性。那个加行，如果以强烈的烦恼或极强的信心来做，则会变成非表色，或者动机弱则不会变成非表色。 业的结尾必定是非表色的自性。至于是否会变成表色，与加行相反的就是业的结尾。比如，如果做了业道之后，行持与之相应的法，则也会变成表色，如果不修行则只会变成非表色。加行、正行、结尾的区别是：有些人想要杀生，从床等处起身，走到那个众生面前等，拿起武器，打一下或两下，但实际上不杀生，这是加行。实际上用击打来杀生的时候，表色和非表色的刹那，就是业道正行。此后，剥皮、清洗、煮肉、吃肉、打嗝等表色，就是结尾。同样，对于想要占为己有而行走等也应了解。贪心等三者仅仅是显现就成为正行，所以没有加行和结尾。如果所杀对象处于濒死状态，那么杀者的表色和非表色是业道正行吗？还是已经死亡的时候的表色和非表色？如果是前者，则两者一同死亡，正行就成了圆满，如果是后者，那么用击打实际杀生的那个。
English
Because it is not complete. Those six, when one does them oneself, if death or other changes occur, then it is both revealing and non-revealing, but if one dies later, then it is only non-revealing. Because the actual deed does not occur at the time of preparation, and there is no revelation at the time of the actual deed. The three born from the mind are neither revealing nor non-revealing. The seven virtues of body and speech, mainly based on the precepts of proper acceptance, are received from others, so they are both revealing and non-revealing. The seven abandonments born from the samadhi of contemplation depend only on the mind of equipoise, so they are only non-revealing. The preparations for those seven actions, that is, the preparations, are definitely revealing, because they are the nature of body and speech. That preparation, if done with strong afflictions or very strong faith, will become non-revealing, or if the motivation is weak, it will not become non-revealing. The conclusion of the action is definitely the nature of non-revealing. As for whether it will become revealing or not, the opposite of the preparation is the conclusion of the action. For example, if one performs the path of action and then practices the Dharma accordingly, then it will also become revealing, but if one does not practice, then it will only become non-revealing. The difference between preparation, actual deed, and conclusion is: Some people want to kill a living being, get up from a bed, etc., go to that being, etc., pick up a weapon, strike once or twice, but do not actually kill, this is the preparation. The moment when one actually kills with a strike, the moment of revealing and non-revealing is the actual path of action. After that, the revealing of skinning, washing, cooking meat, eating meat, belching, etc., is the conclusion. Similarly, one should also understand the act of going, etc., with the desire to possess. The mere manifestation of the three, such as greed, becomes the actual deed, so there is no preparation or conclusion. If the object to be killed is in a dying state, then is the killer's revealing and non-revealing the actual path of action? Or is it the revealing and non-revealing at the time of death? If it is the former, then both die together, and the actual deed becomes complete, but if it is the latter, then the one who actually kills with a strike.