Tibetan
ཉིས་པ་ལ་སྤྱི་དང་། ཞིང་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ། ཡང་མཐོང་ཆོས་ལ་འབྲས་བུ་མྱོང་བ་ཅན་གྱི་ལས་དེ་ཅི་ལྟ་བུ་ ཞེ་ན། ཞིང་དང་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་ལས་འགྱུར་བ་གཉིས་ཡོད་དེ། སྔོན་སྟོན་པ་མ་ཕམ་པ་ཞེས་པའི་བསྟན་པ་ལ་སྟོན་པ་འདི་ཕྱུགས་པོའི་བུར་སྐྱེས་པ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ཅིང་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་དགེ་འདུན་ལ་རྩོད་པ་བྱུང་བ་དེས་སླར་སྤེལ་བས། དགེ་སློང་མདོ་སྡེ་འཛིན་པ་ཞིག་གིས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་བཏོན་ནས་རྩོད་པ་ཞི་བར་བྱས་པ་དང་། སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་ཁྲོས་ཏེ་བུད་མེད་རྣམས་ཀྱིས་རྩོད་པ་ཞི་བར་བྱས་སོ་ཞེས་ཚིག་རྩུབ་སྨྲས་མ་ཐག་བུད་མེད་དུ་གྱུར་ཅིང་སླར་ཡང་སྐྱེ་བ་ལྔ་བརྒྱར་བུད་མེད་དུ་སྐྱེས་སོ། །ཕྱིས་རིན་ཆེན་གཙུག་ཏོར་ཅན་ལ་དད་པར་བྱས་པས་སྐྱེས་པའི་ལུས་ཐོབ་བོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་དང་། བསམ་པ་ནི། སྔོན་རྒྱལ་པོ་ཀ་ནི་ཀའི་ཉུག་རུམ་པ་ལོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་པ་དེས་མི་ཞིག་གིས་གླང་ལྔ་བརྒྱ་དེད་ནས་འགྲོ་བ་ལ་ཅི་བྱེད་དྲིས་པས་འབྲས་བུ་འབྱིན་ཏོ་ཟེར་བ་བདག་གིས་ཀྱང་སྔོན་འདི་ལྟ་བུ་བྱས་པས་ད་ལྟ་འདི་མྱོང་ལ། འདིས་ཀྱང་འདི་བྱས་པས་སྐྱེ་བ་མང་པོར་བདག་ལྟ་བུ་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས། གླང་དེ་རྣམས་ནོར་གྱིས་ཉོས་ཏེ་བསམ་པ་དྲག་པོས་འབྲས་བུ་འབྱིན་པ་ལས་བཏང་བ་དང་། དེར་མཐོང་བའི་ཆོས་དེ་ལ་སྐྱེས་པའི་དབང་པོ་བྱུང་ངོ་ཞེས་གྲགས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡང་ན་འདོད་པ་སོགས་ས་དེའི་འདོད་ཆགས་དང་གཏན་དུ་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ས་དེར་སླར་མི་སྐྱེ་བ་ཡུལ་འཕོ་ན་བུ་ལོན་ལྡང་བ་ལྟར་དེར་མྱོང་ངེས་ཀྱི་ལས་རྣམས་ནི་རྣམ་སྨིན་ངེས་པ་གང་ཡིན་པ་མཐོང་ ཆོས་དེ་ལ་མྱོང་བའོ། །གཉིས་པ་ཞིང་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ། འཕགས་པ་གང་དག་འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་ལ་ཞུགས་ལྡང་དང་། བྱམས་པ་དང་། ཉོན་མོངས་མེད་པ་དང་། མཐོང་ལམ་དང་། དགྲ་བཅོམ་གྱི་སྙོམས་འཇུག་འབྲས་བུ་ལས་ལངས་པ་སྟེ། གང་ཟག་ལྔ་པོ་དེ་ལ་ཕན་གནོད་བྱས་པ་ཡི་འབྲས་བུ་ནི་འཕྲལ་དུ་མྱོང་བར་འགྱུར་ཏེ། འགོག་པ་ལས་ལངས་བ་ནི་སེམས་མཆོག་ཏུ་ཞི་བ་ཐོབ་པས་མྱང་འདས་ལས་སླར་ལྡོག་པ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་དང་། ཉོན་མོངས་མེད་པ་དང་། བྱམས་པ་ལས་ལངས་པ་ནི་སེམས་ཅན་ཚད་མེད་ལ་ཉོན་མོངས་མེད་པ་དང་། ཕན་པའི་ལྷག་བསམ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་དང་། ཤིན་ཏུ་གསལ་བའི་བསོད་ནམས་ཚད་མེད་པས་ཡོངས་སུ་བགོས་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་དང་། མཐོང་ལམ་དང་དགྲ་བཅོམ་ལས་ལངས་པའི་རྒྱུད་ནི་མཐོང་སྤང་མ་ལུས་དང་། སྒོམ་སྤང་མ་ལུས་པ་སྤང་བའི་གནས་གྱུར་གསར་བ་ཐོབ་པའི་དྲི་མ་མེད་པ་ཡིན་པས་སོ། །འབྲས་བུ་བར་མ་གཉིས་ནི་གནས་འགྱུར་གསར་པ་མེད་པས་སོ། །གསུམ་པ་ཞར་བྱུང་དུ་ལུས་སེམས་གང་གི་མྱོང་བསྟན་པ་ལ། དངོས་དང་། འཕྲོས་དོན་དོགས་སྤོང་གཉིས། དང་པོ། གལ་ཏེ་རྣམ་སྨིན་གཙོ་བོ་ཚོར་བ་ཡིན་པས་དེ་སེམས་ཀྱིའམ་ལུས་ཀྱི་ཡིན་ཞེ་ན། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡིས་བསམ་གཏན་ཁྱད་པར་ཅན་ནས་སྲིད་རྩེའི་བར་གྱི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་ནི། ཡིད་བདེ་སོགས་སེམས་ཀྱི་ཚོར་བ་ཁོ་ནར་ འདོད་དེ། དེ་ཡན་ཆད་ན་ལུས་ཚོར་མེད་པས་སོ། །མི་དགེ་བའི་རྣམ་སྨིན་ནི་ལུས་ཀྱི་ཚོར་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་སེམས་ཀྱིས་མིན་ཞེ་ན། ཡིད་མི་བདེ་ནི་རྣམ་སྨིན་མིན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་བཤད་པས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་དང་པོའི་དངོས་གཞི་མན་ཆད་ཀྱི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་ནི་ལུས་སེམས་གཉིས་ཀའི་ཚོར་བ་ཡིན་པར་ཤུགས་ལ་བསྟན་ཏོ། །གཉིས་པ། འོ་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པར་གཡེངས་པ་སྨྱོ་བའི་སེམས་དེ། སེམས་གང་ལས་འབྱུང་ཞིང་རྒྱུ་ཅི་ཞིག་གིས་འགྱུར་ཞེ་ན། རྣམ་པར་གཡེངས་པའི་སེམས་ནི་ཡིད་ཀྱི་སེམས་ཁོ་ན་ལ་ཡིན་ཏེ་དབང་ཤེས་རྟོག་མེད་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ནི་རྒྱུ་བཞི་པོ་གཞན་སྨྱོ་བར་བྱས་པ་དང་། དུག་དང་ཆང་བླུད་པ་སོགས་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་ལས་སྐྱེས་པ་དང་། མི་མིན་སོགས་ཀྱིས་སྐྲག་པར་བྱས་པ་དང་། མི་མིན་གྱིས་གནོད་པ་དང་། ནང་གི་འབྱུང་བ་ཆ་མ་མཉམ་པ་དང་། མྱ་ངན་གྱིས་དཀྲུགས་པ་ལས་སོ། །གལ་ཏེ་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་ལས་སྐྱེས་པའི་སྨྱོ་བ་དེ་སེམས་ཚོར་མི་དགེ་བར་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན། མི་དགེའི་ལས་ཀྱིས་འབྱུང་བ་རྣམས་འཁྲུགས་ལ། དེ་ལས་སེམས་གཡེང་བས་སོ། །དེས་ན་དེ་ལས་ཀྱི་བདག་འབྲས་ཡིན་གྱི། མི་དགེའི་ལས་ལས་དངོས་སུ་སྐྱེས་པ་མིན་པས་རྣམ་སྨིན་མིན་ནོ། །དེ་ལས་འཕྲོས་ནས་སེམས་གཡེང་བ་དང་། རྣམ་པར་གཡེང་བ་ལ་མུ་བཞིར་བཤད་དེ་དེ་ལ་སེམས་གཡེངས་པ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པ་རྣམས་སོ། །རྣམ་པར་གཡེང་ བ་ནི་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་སེམས་སོ། །དེས་ན་དེ་གཉིས་ཀའང་རྣམ་སྨིན་མིན་ནོ། །སྨྱོ་བ་དེ་སྒྲ་མི་སྙན་མིན་པའི་འདོད་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་ཅི་རིགས་ཡོད་དེ། འདོད་ལྷ་རྣམས་ལའང་སྨྱོན་པ་ཡོད་ན་དུད་འགྲོ་དང་ཡི་དྭགས་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས་སོ། །སངས་རྒྱས་མ་གཏོགས་པའི་འཕགས་པ་རྣམས་ལའང་འབྱུང་བ་མ་སྙོམས་པས་སེམས་རྣམ་གཡེང་ཡོད་ལ། ལས་དང་། འཇིགས་པ་དང་། གནོད་པ་དང་། མྱ་ངན་གྱི
Chinese
第二是总说和分别解说田。第一，又，于现法受果之业为何如？ 答：由田与意乐之差别而有二种转变。昔日于名曰“玛帕玛”之导师之教法中，此导师生为牧童之子，发菩提心，成为三藏法师。彼时，僧众发生诤讼，辗转增上。有一持经之比丘取出三藏，平息诤讼。三藏法师忿怒，说“由妇女等平息诤讼”，刚说粗语，立即变为妇女，且复于五百世中生为妇女。后来，由于信奉宝髻，而获得男子之身。如是说。意乐者，昔日迦腻色迦王有一弄人名为瞎子，问一赶着五百头牛行走之人作何事，答曰“将出乳汁”。国王心想，我昔日亦曾如是作，故今感受此果。此人亦曾如此作，故于多世中将如我一般感受痛苦。于是以财物买下彼诸牛，以猛利之意乐，舍弃出乳汁之事。据说当时于现法中，彼人便获得男子之根。又，或于欲等彼地之贪欲永断之故，于彼地不再受生，如迁居异地，然如负债般，于彼地定当感受之业，即是何者为定受之异熟，于现法中感受之。 第二，分别解说田。何等圣者入于灭尽定而出定，以及慈心，以及无烦恼，以及见道，以及阿罗汉之等持果位出定，于此五种补特伽罗作饶益或损害，其果报立即感受。从灭尽定出定者，以获得最寂静之心，犹如从涅槃中复还。以及从无烦恼和慈心中出定者，是与无量有情之无烦恼，以及饶益之增上意乐相连，以及与极清净之无量福德所圆满和相连之故。以及从见道和阿罗汉中出定
English
Secondly, there are two explanations: general and specific to the field. First, what kind of karma results in experiencing the fruit in this very life? Answer: There are two kinds of changes due to the difference in the field and intention. In the past, in the teachings of a teacher called "Mapama," this teacher was born as the son of a herdsman, generated the mind of enlightenment, and became a master of the three baskets. At that time, a dispute arose among the Sangha, which escalated. A Bhikshu who held the Sutras took out the three baskets and pacified the dispute. The master of the three baskets became angry and said, "The dispute was pacified by women," and as soon as he spoke harshly, he turned into a woman and was reborn as a woman for five hundred lifetimes. Later, due to faith in Ratnachudamani, he obtained a male body. So it is said. As for intention, in the past, King Kanishka had a jester named the Blind Man, who asked a man driving five hundred oxen what he was doing. The man replied, "I am going to produce milk." The king thought, "I used to do this in the past, so I am experiencing this result now. This person has also done this, so he will experience suffering like me in many lifetimes." So he bought those oxen with wealth and, with a strong intention, gave up the matter of producing milk. It is said that at that time, in this very life, that person obtained the male organ. Furthermore, because desires and so on are completely separated from the attachment of that place, one is not reborn in that place again. Like moving to another place, but like a debt, the karma that one is sure to experience in that place is what is experienced in this very life, which is the definitely experienced Vipaka. Secondly, explaining the field specifically. The fruit of benefiting or harming those noble beings who enter and arise from the absorption of cessation, as well as loving-kindness, as well as non-affliction, as well as the path of seeing, and as well as the absorption of an Arhat, will be experienced immediately. Arising from cessation is like returning from Nirvana because one has attained the most peaceful mind. And arising from non-affliction and loving-kindness is connected with the non-affliction of limitless sentient beings, as well as the intention of benefiting, and is connected with the perfection of extremely pure limitless merit. And arising from the path of seeing and an Arhat
Chinese
因为断除了所有见道所断和修道所断，获得了新的转依，是无垢的缘故。中间的两个果位没有新的转依的缘故。第三，顺便显示身体和心识的感受，分为正说和引申义遣除疑惑两种。第一，如果异熟主要是感受，那么它是心识的还是身体的呢？无分别的从殊胜禅定到有顶之间的善业的异熟，仅仅认为是意乐等心识的感受。因为在那以上没有身体的感受。不善业的异熟仅仅是身体的感受。为什么不是心识的呢？因为也说了不悦意不是异熟。因此，第一个正行以下善业的异熟，暗示了是身体和心识两者的感受。第二，那么众生的心识散乱的疯狂的心识，从哪个心识产生，又是什么因造成的呢？散乱的心识仅仅是意识，因为根识是无分别的缘故。那是四种因，即其他使之疯狂，以及灌入毒药和酒等业的异熟所生，以及非人等使之恐惧，以及非人所害，以及内在的元素不平衡，以及被忧伤所扰乱。如果从业的异熟所生的疯狂，会变成心识感受不善吗？不善业使诸元素紊乱，由此心识散乱。因此，那是业的自果，不是从不善业直接产生的，所以不是异熟。从那引申开来，心识散乱和散乱分为四种，其中心识散乱就是刚才所说的那些。散乱是烦恼的心识。因此，那两者都不是异熟。疯狂对于那些具有非悦耳声音的欲望者来说，各自都有。如果欲界天人中也有疯狂者，那么对于旁生和饿鬼就更不用说了。除了佛陀以外的圣者们，也有因为元素不平衡而心识散乱，以及业，以及恐惧，以及损害，以及忧伤的
English
Because it has abandoned all that is abandoned by the path of seeing and all that is abandoned by the path of cultivation, and has obtained a new transformation of state, it is immaculate. The two intermediate fruits do not have a new transformation of state. Third, incidentally showing the experience of body and mind, divided into two: direct statement and implied meaning to dispel doubts. First, if the primary result is feeling, is it of the mind or the body? The result of virtuous actions from the special meditative states up to the peak of existence, which are without conceptualization, are considered to be only mental feelings such as pleasure. Because there are no bodily feelings beyond that. The result of non-virtuous actions is only bodily feeling. Why is it not mental? Because it is also said that displeasure is not a result. Therefore, the result of virtuous actions below the first actual basis implicitly indicates that it is the feeling of both body and mind. Second, from which mind does the distracted, mad mind of sentient beings arise, and what causes it? The distracted mind is only the mind of consciousness, because sense consciousness is non-conceptual. That is due to four causes: others causing madness, being born from the result of actions such as being injected with poison and alcohol, being frightened by non-humans, being harmed by non-humans, the imbalance of internal elements, and being disturbed by sorrow. If the madness born from the result of actions becomes an unwholesome mental feeling, then the elements are disturbed by unwholesome actions, and from that the mind is distracted. Therefore, that is the self-effect of action, but it is not directly born from unwholesome actions, so it is not a result. From that, distraction and scattering are explained in four categories. Among them, distraction is what was just said. Scattering is the mind of affliction. Therefore, neither of them is a result. Madness is present in those who have desires for unpleasant sounds, each according to their kind. If there are mad ones even among the gods of the desire realm, what need is there to mention animals and hungry ghosts? Even among the noble ones other than the Buddhas, there is mental distraction due to imbalance of the elements, as well as karma, fear, harm, and sorrow.