Tibetan
ན་གསུམ་པའི་བར་གྱི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ནི་བདེ་བ་མྱོང་འགྱུར་ཏེ། ས་དེ་དག་ན་ཚོར་བ་དེ་ཡོད་ཅིང་། དེ་དགེ་བ་ཁོ་ན་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡན་ཆད་བཞི་པ་དང་གཟུགས་མེད་བཞིའི་དགེ་བ་ནི་སྡུག་མིན་བདེ་མིན་ ཏེ། བཏང་སྙོམས་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་ཡི་ལས་དང་། སྡུག་བསྔལ་མྱོང་འགྱུར་གྱི་ལས་ནི་འདོད་པ་འདིའི་མི་དགེ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །མྱོང་འགྱུར་གསུམ་པོའང་ཚོར་བ་འབའ་ཞིག་མིན་ཏེ་དབང་ཡུལ་ཤེས་པའི་ཚོགས་བཅས་སོ། །གཉིས་པ། བསམ་གཏན་བཞི་པའི་འོག་སྟེ་དེ་མན་ཆད་བསམ་གཏན་གསུམ་ནའང་བར་མ་བཏང་སྙོམས་མྱོང་འགྱུར་གྱི་ལས་ཡོད་དོ། །ཞེས་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་ཁ་ཅིག་ཟེར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ན་བསམ་གཏན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་ནི་དགེ་ལས་རྣམ་སྨིན་ཡིན་པ་ལས་ཤེས་པས་སོ་ཟེར། སློབ་དཔོན་ཁ་ཅིག་བསམ་གཏན་དང་པོའི་བསམ་གཏན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྣམ་སྨིན་ནི། དང་པོའི་མིག་ཤེས་སོགས་གསུམ་གྱི་འཁོར་བྱུང་བདེ་དབང་ཡིན་ནོ་ཟེར། ཁ་ཅིག་དེ་ནའང་རྣམ་སྨིན་གྱི་ཚོར་བ་མེད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་ཇི་སྙེད་པ། རྒྱུ་མཐུན་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཟེར། དེ་གཉིས་ཀའང་བསྟན་བཅོས་དང་འགལ་ཏེ། རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ལས། ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་སེམས་ཚོར་ཁོ་ནར་སྨིན་པར་འགྱུར་བ་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། ཡོད་དེ་རྟོག་པ་མེད་པའི་ལས་དགེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་ལ། རྟོག་མེད་ཀྱི་ལས་དགེ་བ་ནི་བསམ་གཏན་ཁྱད་པར་ཅན་ཡན་ཆད་ན་ཡོད་དེ། དང་པོའི་དངོས་གཞི་མན་ཆད་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པའི་ལུང་འདིས་བསམ་གཏན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ལས་ལ་ རྣམ་སྨིན་ཡོད་ཅིང་དེ་ཡང་སེམས་ཚོར་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །ཡང་བསྟན་བཅོས་ལས། སྔ་ཕྱི་མེད་པར་མྱོང་འགྱུར་གྱི་ལས་གསུམ་གྱི་རྣམ་སྨིན་སྨིན་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཡང་། འོག་འདོད་པ་ན་ཡང་བཏང་སྙོམས་མྱོང་འགྱུར་གྱི་ལས་ཡོད་པར་ཤེས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ལ་འཇུག་པ་ལས། འདི་ལྟར་ལས་གསུམ་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་སྔ་ཕྱིར་མེད་པར་རྣམ་པར་སྨིན་པར་འགྱུར་བ་ཡོད་དམ་ཞེ་ན་ཡོད་དེ། བདེ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་ནི་གཟུགས་སོ། །སྡུག་བསྔལ་མྱོང་འགྱུར་ནི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་སོ། །བདེ་བའང་མ་ཡིན། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་པ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་ནི། སེམས་དང་ལྡན་པ་མིན་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་སོ། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ་ས་གཞན་ན་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་འགྱུར་གྱི་ལས་མེད་པས་སོ། །ལུང་གི་དོན་ཡང་མཐོ་རིས་ཀྱི་མིག་སོགས་དང་། རྣམ་ཤེས་ཚོགས་ལྔའི་སྡུག་བསྔལ
Chinese
第三禅之间的所有善业都会体验到快乐，因为在那些境界中存在着那种感受，并且它仅仅是从善业中产生的。在那之上，第四禅和四无色定的善业既非痛苦也非快乐，而是体验舍受的业，而体验痛苦的业仅仅是此欲界的非善业。这三种体验也并非仅仅是感受，而是与根、境、识的集合相关联的。第二，第四禅之下，即从那以下的三禅中，也存在着中等的舍受体验之业。正如一些古代论师所说，因为从特殊的禅定感受到的舍受，可以知道是从善业成熟而来的。一些论师说，第一禅的特殊禅定成熟是第一禅的眼识等三种识的轮转所产生的快乐自在。一些人说，在那里也没有成熟的感受，然而有多少舍受的感受，都是从相应的因中产生的。这两种说法都与经论相违背，因为在《分别论》中说：‘业的成熟是否仅仅成熟为心识感受？’回答是：‘是的，那是无分别的善业。’而无分别的善业存在于特殊的禅定之上，因为从第一禅的实际情况以下都是有分别的。这段引文表明，特殊的禅定之业有成熟，而且那也是心识感受。此外，经论中还说，为了想要无先后地成熟三种体验之业的成熟，也应该知道在下方的欲界中也存在着舍受体验之业。在《入智慧经》中说：‘像这样，这三种业的成熟，是否存在无先后地成熟的情况呢？’回答是：‘是的，体验快乐的是色法，体验痛苦的是心和心所法，体验非快乐也非痛苦的是与心不相应的行法。’因为在其他境界中没有体验痛苦的业。引文的含义也是指天界的眼等，以及五种识蕴的痛苦。
English
All the virtuous deeds up to the third dhyana will experience happiness, because in those realms there is that feeling, and it arises only from virtuous deeds. Above that, the virtuous deeds of the fourth dhyana and the four formless absorptions are neither pain nor pleasure, but the karma of experiencing equanimity, and the karma of experiencing suffering is only the non-virtuous karma of this desire realm. These three experiences are not only feelings, but are associated with the aggregates of sense faculties, objects, and consciousness. Secondly, below the fourth dhyana, that is, in the three dhyanas below that, there is also the karma of experiencing intermediate equanimity. As some ancient teachers say, because the equanimity felt from special dhyana can be known to be the maturation of virtuous karma. Some teachers say that the maturation of the special dhyana of the first dhyana is the happiness and freedom arising from the rotation of the three consciousnesses, such as eye consciousness, of the first dhyana. Some say that there is no maturation of feeling there either, but however much feeling of equanimity there is, it arises from a corresponding cause. Both of these statements contradict the scriptures, because in the Vibhajyavada it says: 'Does the maturation of karma only mature into mental feeling?' The answer is: 'Yes, that is non-conceptual virtuous karma.' And non-conceptual virtuous karma exists above special dhyana, because from the actual situation of the first dhyana downwards, there is conceptualization. This quote shows that the karma of special dhyana has maturation, and that it is also mental feeling. Furthermore, the scriptures also say that in order to want the maturation of the three experiences of karma to mature without precedence, it should also be known that in the lower desire realm there is also the karma of experiencing equanimity. In the Jnana প্রবেশা Sutra it says: 'Like this, is there a situation where the maturation of these three karmas matures without precedence?' The answer is: 'Yes, what experiences happiness is form, what experiences suffering is mind and mental factors, and what experiences neither happiness nor suffering is non-mental formations.' Because there is no karma of experiencing suffering in other realms. The meaning of the quote also refers to the eyes etc. of the heavenly realms, and the suffering of the five aggregates of consciousness.
Tibetan
་དབང་པོ་དང་། ལྡན་མིན་སྲོག་དབང་སོགས་སོ། །འདི་ཡང་དགེ་བ་སྟོབས་ཆུང་བའི་དབང་དུ་སྟེ། སྟོབས་ཆེན་སེམས་སེམས་བྱུང་ཡང་བདེ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། མི་དགེས་བདེ་བ་མྱོང་འགྱུར་མི་སྲིད་པས་དང་། ལུང་མ་བསྟན་ལ་རྣམ་སྨིན་མེད་པས་སོ། །འོ་ན་དགེ་བ་ཡིན་ན་བདེ་བ་མྱོང་འགྱུར་མིན་ཏེ་བཏང་སྙོམས་ཀྱང་ཡོད་དོ་ཟེར་ན་འདོད་དེ། གོང་མ་སྤྱིའི་དབང་དུའོ་ཟེར། །གཉིས་ པ་ལ་སྤྱིར་མྱོང་འགྱུར་གྱི་དབྱེ་བ་དང་། རྣམ་སྨིན་མྱོང་འགྱུར་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ། གཞན་ཡང་མྱོང་འགྱུར་ལྔ་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མྱོང་འགྱུར་ཚོར་བ་དང་། མཚུངས་ལྡན་གྱིས་མྱོང་འགྱུར་རེག་པ་དང་། དམིགས་པའི་མྱོང་འགྱུར་ཡུལ་དང་ནི། རྣམ་སྨིན་མྱོང་འགྱུར་མཐོང་ཆོས་སོགས་ལྟ་བུ་དང་། མངོན་སུམ་དུ་ནི་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ལས་ནི་བདེ་བ་མངོན་དུ་གྱུར་ན་གཞན་གཉིས་འགག་པ་ལྟ་བུའོ། །དེས་ན་དང་པོ་བཞི་ཚོར་བ་སྤྱི་དང་། ལྔ་པ་བྱེ་བྲག་མྱོང་བའོ། །ཞེས་སོ། །འདི་ལ་དཔག་ན་གོང་གི་མྱོང་འགྱུར་ནི་ཚོར་བ་དངོས་ལ་མིན་ཏེ་འབྲས་མིང་རྒྱུ་ལ་བཏགས་པ་འདྲ་དཔྱོད། དེ་ལྟར་མྱོ༷ང་འགྱུར་རྣམ་པ་ལྔ་ལས་འདི་ནི་རྣམ་སྨིན་མྱོང་འགྱུར་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། དབྱེ་བ་དང་ཁྱད་པར་གཉིས། དང་པོ་ལ། བྱེ་སྨྲའི་འདོད་པ་དང་། དཔེ་སྟོན་པའི་ལུགས་གཉིས། དང་པོ་ལའང་ལུགས་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ། བདེ་བ་མྱོང་འགྱུར་སོགས་གསུམ་པོ་དེ་ཡང་མྱོང་བར་ངེས་པ་དང་། མ་ངེས་དང་། ངེས་པ་ལའང་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་མྱོང་འགྱུར་དང་། སོགས་པས་སྐྱེས་ནས་དང་། ལན་གྲངས་གཞན་པ་ལ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ན་མྱོང་བར་ངེས་པ་ལའང་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །དེ་ལྟར་ངེས་པ་གསུམ་མ་ངེས་པ་དང་བཞིའོ། །གཉིས་པ། ཁ་ཅིག་དེ་གསུམ་སྟེང་མ་ངེས་པ་ལ་རྣམ་སྨིན་ངེས་མ་ངེས་གཉིས་བརྩིས་པས་ལས་རྣམ་པ་ལྔ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཉིས་པ་མདོ་ སྡེ་བའི་ལུགས། གཞན་དཔེས་སྟོན་པ་དག་གནས་སྐབས་མྱོང་བར་ངེས་པ་དང་། མ་ངེས་པ་དང་། རྣམ་སྨིན་མྱོང་བར་ངེས་པ་དང་། མ་ངེས་པ་དང་མུ་ནི་བཞི་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གནས་སྐབས་ངེས་ལ་རྣམ་སྨིན་མ་ངེས་པ་ནི་གལ་ཏེ་མྱོང་ན་མཐོང་ཆོས་སོགས་ལ་མྱོང་འགྱུར་ཡིན་ནའང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མ་ངེས་པའོ། །རྣམ་སྨིན་ངེས་ལ་སྐབས་མ་ངེས་པ། རྣམ་སྨིན་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་མྱོང་ལ། མཐོང་ཆོས་སོགས་ལ་ནི་མ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་ཀ་ངེས་པ་མཐོང་ཆོས་སོགས་ལ་རྣམ་སྨིན་མྱོང་བར་ངེས་པའོ། །གཉིས་ཀ་མ་ངེས་པ་ནི་གོ་སླའོ། །དེ་
Chinese
权势和，不具足寿命权等。这又是善根力量弱小的缘故。力量大的心和心所，也会感受安乐的缘故。不善不可能感受安乐的缘故。无记没有异熟的缘故。如果说是善，不一定感受安乐，也有舍受啊，那么就承认，说是对上位总体的权势。第二，总的说感受的差别和，异熟感受分别解说两种。第一，另外感受有五种，自性感受是受，相应感受是触，所缘的感受是境，异熟感受如见法等，现前是感受的业，安乐现前则其他二者灭尽等。因此，前四种是受的总的，第五种是分别感受。说是这样。依此衡量，上面的感受不是指受本身，而是像把果的名字安立在因上一样，应作观察。这样感受有五种，这是异熟感受。第二，分差别和特点两种。第一，分有部的主张和，经部师的观点两种。第一中也有两种观点的第一种。安乐感受等三种，也是决定感受和，不决定和，决定中也有见法上感受和，以及从出生后和，在其他次数上感受的缘故，因此决定感受中也有三种。这样决定三种和不决定共四种。第二，有些人说这三种加上不决定中异熟决定和不决定两种，业就是五种。第二，
English
power and, not possessing life power, etc. This is also due to the weakness of virtuous roots. Even with strong minds and mental factors, one will experience happiness. It is impossible for non-virtue to experience happiness. There is no fruition for the indeterminate. If it is said that if it is virtue, it is not certain to experience happiness, there is also equanimity, then it is acknowledged, saying it is the power of the upper general. Second, there are two types: general distinctions of experience and specific explanations of fruition experience. First, there are five other experiences: the experience of self-nature is feeling, the experience of association is contact, the experience of object is object, the experience of fruition is like seeing the Dharma, etc., and the action of experiencing manifestly is like the cessation of the other two when happiness manifests. Therefore, the first four are general feelings, and the fifth is a distinct experience. It is said so. According to this, the above experience is not the feeling itself, but it is like applying the name of the result to the cause, which should be observed. Thus, there are five types of experience, and this is the experience of fruition. Second, there are two types: distinction and characteristics. First, there are two views: the Sarvastivada's view and the Sautrantika's view. The first of the two views in the first. The three types of happiness experience, etc., are also certain to be experienced, uncertain, and in certainty, there is also experience in seeing the Dharma, and because of experiencing after birth and at other times, there are also three types of certain experience. Thus, there are three certainties and four uncertainties. Second, some say that these three plus the two certain and uncertain fruitions in the uncertain make five types of actions. Second,