Tibetan
ཡིན་པར་གསུངས་པ་དང་། ཚོར་བ་ས་མང་པོར་བཤད་པ་ནི། རྟོག་དཔྱོད་དང་བཅས་པའི་ས་སོགས་གསུམ་དང་། དགེ་སོགས་གསུམ་དང་། སློབ་མི་སློབ་གཉིས་ཀ་མིན་པའི་ས་ཐམས་ཅད་ན་ཚོར་བ་ཡོད་པའི་དོན་ཡིན་གྱི་སེམས་ཐམས་ཅད་ལ་ཚོར་བས་ཁྱབ་པར་མི་འདོད་དོ། །བཙུན་པ་དཔལ་ལེན་ན་རེ། རེག་ལྡན་སེམས་ལ་རེག་པ་སྐད་ཅིག་སྔ་མ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཚོར་བ་ཡོད་པས་ན་སེམས་ཐམས་ཅད་ལ་མ་ཁྱབ་པར་མི་འགྱུར་ཟེར་ཡང་། སེམས་མེད་ལས་ལངས་མ་ཐག་པའི་སེམས་ལ་དེ་མེད་པས་དང་། མིག་ཤེས་ཀྱི་རྗེས་ཐོག་ཉིད་དུ་རྣམ་ཤེས་གཞན་འབྱུང་བ་ལ་རེག་ཚོར་མེད་པར་ཐལ་བས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་སེམས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་སྨྲ་ན་དུས་མཉམ་པའི་རྒྱུ་འབྲས་ཁས་བླང་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ཡིད་ཉེར་རྒྱུའི་ཚོར་བ་བཅོ་བརྒྱད་བཤད་པ་དང་། ཁམས་གང་གི་ཚོར་བ་ལ་གང་གི་ཡིད་རྒྱུ་ཚུལ། ཞར་ལ་དེ་ཀུན་ཟག་བཅས་ཡིན་པར་བསྟན་པ་གསུམ། དང་པོ། སེམས་ཚོར་དེ་ལ་དབྱེ་ན། ཡུལ་ལ་ཡིད་ཉེ་བར་རྒྱུ་བ་ཞེས་པ་ཡིད་དང་མཚུངས་ལྡན་ཡིན་ལ། དེའི་བྱེ་བྲག་ལས་རྣམ་པ་དག་ནི་དམིགས་པ་ཡུལ་ དྲུག་ལ་ཉེ་བར་རྒྱུ་བ་སྟེ་དེ་རེ་རེ་ལ་ཡང་ཡིད་བདེ་སོགས་ངོ་བོ་གསུམ་རེ་སྦྱར་བས་བཅོ་བརྒྱད་དེ། ཡིད་བདེ་བའི་ཉེར་རྒྱུ་དྲུག་ལ་སོགས་པའོ། །ལུས་ཚོར་ཡིད་ཉེར་རྒྱུ་མིན་ཏེ། ཡིད་ཉེར་རྒྱུ་ནི་རྟོག་བཅས་ཡིད་ལ་བརྟེན་ལ། ཅིག་ཤོས་དབང་གཟུགས་ལ་བརྟེན་ནས་རྟོག་མེད་ཡིན་པས་སོ། །བཅོ་ལྔ་ཡུལ་སོ་སོར་ངེས་པ་མ་འདྲེས་པ་ལ་དམིགས་ལ། ཆོས་ཡིད་གསུམ་ནི་གཉིས་ཀ་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །བསམ་གཏན་གསུམ་པའི་བདེ་བའང་ཡིད་ཉེར་རྒྱུ་མིན་ཏེ་བརྟན་པར་གནས་པས་སོ། །བྱེ་སྨྲས་ཡིད་ལ་བརྟེན་ནས་ཚོར་བ་ཡུལ་ལ་རྒྱུ་བར་འདོད་ལ། མདོ་སྡེ་པས་ཚོར་བའི་དབང་གིས་ཡིད་ཡུལ་ལ་རྒྱུ་བར་འདོད་དོ། །གཉིས་པ། འདོད་ན་བཅོ་བརྒྱད་པོ་ཐམས་ཅད་ཡོད་ལ། དེ་ཡང་རང་ས་ལ་དམིགས་པ་ཅན་གྱི་གོང་སར་དམིགས་ན་མི་ཚང་ངོ་། །འདོད་པའི་ཡིད་ཉེར་རྒྱུའི་སྤྱོད་ཡུལ་གཟུགས་ཅན་གྱི་ཁམས་པ་ཡིན་ན། དྲི་རོ་མེད་པས་བཅུ་གཉིས་སོ། །གོང་མ་གཟུགས་མེད་ལ་ཡུལ་ལྔ་མེད་པས་ཆོས་ལ་དམིགས་པ་ལ་འདོད་པའི་ཡིད་བདེ་མི་བདེ་བཏང་སྙོམས་གསུམ་གྱི་ཉེ་རྒྱུའོ། །བསམ་གཏན་ནི་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་གཉིས་ན་ཡིད་མི་བདེ་དྲུག་མེད་པས་ཉེར་རྒྱུ་བཅུ་གཉིས་ཡོད་པའང་འདོད་པར་ཡིད་རྒྱུ་ཞིང་། འགྲོ་བ་རྣམས་ཡིན་གྱི། གལ་ཏེ་རང་ས་ལ་དམིགས་ན་ནི་གཟུགས་སྒྲ་རེག་ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་ཡིད་བདེ་དང་བཏང་སྙོམས་དག་ཡོད་པས་བརྒྱད། གཟུག
Chinese
如是说，感受在很多地中宣说，即具有寻伺之地等三种，善等三种，以及非学非不学二者的地，在一切这些地中都有感受之义，并非想要感受遍及一切心。尊者华莲说，有触之心，有从前一刹那的触所生的感受，因此不会不遍及一切心，但对于从无心定中刚起的心来说，没有感受，并且眼识之后立即产生其他识时，也会成为没有触感，因此，如果说这个遍及一切心，就必须承认同时的因果。第二，宣说意近取的十八种感受，以及哪个界的感受以哪个的意为因的方式，顺便显示那一切都是有漏的三部分。第一，如果区分心所感受，所谓意近取于境，是指与意相应的，而其中的差别在于，所有相都是近取于六境，即每一个都加上意乐等三种自性，共有十八种，即意乐的近取六种等。身感不是意近取，因为意近取是依赖于有分别的意，而另一个是依赖于根境而无分别。十五种是缘于各自确定的不混杂的境，而法意三种是缘于二者。第三禅定的乐也不是意近取，因为是安住的缘故。有部宗认为，依靠意，感受缘于境，而经部宗认为，由于感受的力量，意缘于境。第二，如果想要，十八种全部都有，而且如果缘于自地之上的地，就不会齐全。如果欲界意近取的行境是有色界，因为没有香味，所以是十二种。上面的无色界没有五境，所以缘于法，是欲界的意乐、不乐、舍三种的近取。禅定，在初禅和二禅中，没有意不乐六种，所以有近取十二种，也是欲界的意所缘境，是行者们。如果缘于自地，则有缘于色声触法的意乐和舍，共有八种。色
English
It is said that feeling is taught in many grounds, namely, the three grounds with investigation and analysis, the three grounds of virtue, etc., and the grounds that are neither learning nor non-learning. It means that feeling exists in all these grounds, but it is not intended that feeling pervades all minds. The venerable Palena said that the mind with contact has the feeling born from the previous moment of contact, so it will not fail to pervade all minds. However, for the mind that has just arisen from the state of non-mind, there is no feeling, and when another consciousness arises immediately after the eye consciousness, it would be without contact and feeling. Therefore, if it is said that this pervades all minds, then simultaneous cause and effect must be acknowledged. Second, there are three parts: explaining the eighteen feelings of mind's close object, how the feeling of which realm takes which mind as its cause, and incidentally showing that all of them are tainted. First, if we divide the mental feeling, the so-called mind closely taking the object means that it is corresponding to the mind, and the difference is that all aspects are closely taking the six objects, that is, each is combined with three natures such as mental pleasure, so there are eighteen kinds, such as the six kinds of mental pleasure's close object. Bodily feeling is not a close object of mind, because the close object of mind depends on the mind with discrimination, while the other depends on the sense object and is without discrimination. The fifteen are focused on the respective definite and unmixed objects, while the three of dharma and mind are focused on both. The happiness of the third dhyana is also not a close object of mind, because it is stable. The Vaibhashikas believe that feeling depends on the mind and is focused on the object, while the Sautrantikas believe that due to the power of feeling, the mind is focused on the object. Second, if desired, all eighteen are present, and if focused on the ground above one's own ground, they will not be complete. If the object of the desire realm's mind's close object is the form realm, since there is no smell or taste, there are twelve. The upper formless realm has no five objects, so it is focused on dharma, which is the close object of the desire realm's mental pleasure, displeasure, and equanimity. In dhyana, in the first and second dhyanas, there are no six kinds of mental displeasure, so there are twelve kinds of close objects, which are also the objects of the desire realm's mind, and are the practitioners. If focused on one's own ground, there are mental pleasure and equanimity focused on form, sound, touch, and dharma, totaling eight. Form
Tibetan
ས་མེད་པ་ནི་ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་ཡིད་བདེ་བཏང་སྙོམས་གཉིས་ཀྱིའོ། །བསམ་གཏན་ཕྱི་མ་གཉིས་ན་ཡིད་བདེའང་མེད་ཅིང་སེམས་པ་དེ་ནི་ཡིད་ཉེར་རྒྱུར་མི་འགྱུར་ བས་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་དྲུག་གོ །དྲུག་གི་དམིགས་པའི་ཉེར་རྒྱུ་ཡོད་པ་དེ་ཡང་འདོད་པ་ལ་དམིགས་པའི་དབང་དུའོ། །རང་ས་ལ་ནི་གཟུགས་སྒྲ་རེག་ཆོས་བཞི་ལ་དམིགས་པའི་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ཉེར་རྒྱུ་བཞིའོ། །གོང་མ་གཟུགས་མེད་ན་ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ཉེར་རྒྱུ་གཅིག་གི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་མེད་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་ཉེ་བར་བསྡོགས་ན་ནི་རགས་པར་ལྟ་བ་བསམ་གཏན་གྱི་ཡུལ་གཟུགས་སོགས་བཞི་ལ་དམིགས་པའི་བཏང་སྙོམས་བཞི། དེ་ཡང་གཟུགས་ཀྱི་དམིགས་པ་ལ་འགྲོ་བའོ། །གོང་མར་ཞི་བ་གཟུགས་མེད་ལ་རྒྱུ་བའམ་འགྲོ་བ་ན་ཉེར་བསྡོགས་ལའང་ཆོས་ལ་དམིགས་པ་གཅིག་དང་། དངོས་གཞི་བཞི་ན་ཡང་གཅིག་སྟེ། དེ་ནི་རང་སའི་ཡུལ་ཁོ་ན་ཅན་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ། བཅོ་བརྒྱད་པོ་ཐམས་ཅད་ནི་ཡིད་ཡུལ་ལ་ཞེན་ཅིང་སྲེད་པ་འཕེལ་བས་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཞེས་བྱེ་སྨྲའི་ལུགས་ཡིན་ལ། འདི་ནི་སྲིད་པ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་མ་ཕྱོགས་པའི་ཞེན་པ་ལ་བརྟེན་པའི་བདེ་སོགས་ལ་བཤད་ཀྱི་ཡིད་ཉེར་རྒྱུ་ཐམས་ཅད་ཟག་བཅས་ཡིན་མི་དགོས་སོ། །གཉིས་པ་གཞན་འདིར་བཤད་མི་དགོས་ཚུལ། འདིར་མ་རིག་མིང་གཟུགས་རེག་པ་ཚོར་བ་རྣམས་ལས་རྟེན་འབྲེལ་གཞན་མི་སྟོན་པ་ཅི་ཞེ་ན། གཟུགས་རྣམ་ཤེས་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ནི་ཁམས་བསྟན་པར་བཤད་ཟིན་པ་དང་། འདུ་བྱེད་དང་སྲིད་པ་གནས་བཞི་པ་དང་། སྲེད་ལེན་ལྔ་པར་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ཡིས་གཞན་སྐབས་འདིར་བཤད་མི་དགོས་ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་དཔེ་དང་སྦྱར་བ། རྟེན་འབྲེལ། ཉོན་མོངས། ལས་དང་གཞི་གསུམ་དུ་བསྡུས་ནས་བསྟན་པའི་སྐབས་འདིར་ནི། ས་བོན་ལས་སྡོང་བུ་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ། ཉོན་མོངས་ལས་ཉོན་མོངས་དང་ལས་དང་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་འབྱུང་བས་དང་། ཀླུ་གནས་པའི་མཚོ་མི་སྐམ་པ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པའི་ཀླུ་གནས་པའི་སྐྱེ་བའི་མཚོ་མི་སྐམ་པའི་ཕྱིར་དང་། ནགས་སོགས་རྩ་བ་ནས་མ་ཕྱུང་ན་སླར་ཡང་སྐྱེ་བ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པའི་རྩ་བ་མ་ཕྱུང་ན་འགྲོ་བའི་སྐྱེ་བ་སླར་སྐྱེ་བས་དང་། ལྗོན་ཤིང་གིས་དུས་སུ་མེ་འབྲས་བསྐྱེད་པ་བཞིན། ཉོན་མོངས་པས་ཀྱང་ལན་གཅིག་མིན་པར་ལས་ཉོན་གཞིའི་མེ་འབྲས་སྐྱེད་པས་སོ། །དེ་བཞིན་འབྲས་ཀྱི་ཤུན་པ་བཞིན་དུ་སྟེ། དཔེར་ན་ཤུན་པ་དང་བཅས་པའི་འབྲས་ཐུག་པོ་ཆེ་རྣམས་སྐྱེ་ནུས་ཀྱི་ཤུན་པ་དང་བྲལ་ན་སྐྱེ་མི་
Chinese
无色界是缘于法的意乐和舍受二者。后二禅中，意乐也没有，心识也不是意的近取因，所以是舍受的六种。六种的所缘近取因存在，也是缘于欲的缘故。自地是缘于色声触法四种的舍受的近取因四种。上方无色界是缘于法的舍受的近取因一种的所缘。无色界空无边处的近取时，粗略观察的禅定之境色等四种所缘的舍受四种。那也是趋向于色的所缘。上方寂静趋向于无色界时，近取时也缘于法一种，实际四种中也是一种，那是自地的境唯一者。第三，十八种全部都是执着于意境，贪爱增长，所以是有漏，这是毗婆沙宗的观点。这是对于没有背离有，依赖于执着的乐等所说，不是所有的意近取因都是有漏。第二，其他这里不需要讲述的理由。这里为什么不讲述无明、名色、触、受等之外的缘起呢？因为色、识、六处已经在讲述界时讲述完毕，行和有将在第四位讲述，爱取将在第五位讲述，所以其他情况不需要在这里讲述。第三，比喻和结合。缘起，烦恼，业和基三者归纳起来讲述的场合是： 如同从种子生出树苗等一样，从烦恼生出烦恼和业与痛苦三者，并且如同龙居住的海洋不会干涸一样，因为烦恼的龙居住的转生的海洋不会干涸，并且如同森林等没有从根拔起就会再次生长一样，因为烦恼的根没有拔起，众生的转生就会再次生长，并且如同树木在时节成熟时结出火果一样，烦恼也并非一次，而是结出业、烦恼、基的火果。同样如同果实的皮一样，例如具有皮的饱满果实，如果脱离了能够生长的皮，就不会生长。
English
The formless realm is the equanimity of joy and equanimity based on the Dharma. In the latter two dhyanas, there is no joy, and consciousness is not the proximate cause of mind, so there are six types of equanimity. The existence of the object of the six types of proximate cause is also due to being based on desire. The self-ground is the four proximate causes of equanimity based on the four: form, sound, touch, and dharma. The upper formless realm is the object of one proximate cause of equanimity based on the Dharma. When approaching the formless realm of infinite space, there are four types of equanimity based on the four objects of meditation, such as form, which are roughly observed. That also goes to the object of form. When the upper tranquility tends to the formless realm, there is also one based on the Dharma in the approximation, and there is also one in the actual four, which is the only object of the self-ground. Third, all eighteen are attached to the object of mind, and craving increases, so they are with outflows, which is the view of the Vaibhashika school. This is said about happiness, etc., based on attachment that does not turn away from existence, and not all proximate causes of mind need to be with outflows. Second, the reason why others do not need to be explained here. Why are other dependent originations not shown here besides ignorance, name and form, touch, and feeling? Because form, consciousness, and the six sense bases have already been explained when explaining the realms, and actions and existence will be explained in the fourth position, and love and grasping will be explained in the fifth position, so other situations do not need to be explained here. Third, analogy and combination. The occasion of summarizing and explaining dependent origination, afflictions, karma, and base is: Just as seedlings sprout from seeds, three things arise from afflictions: afflictions, karma, and suffering. And just as the ocean where dragons dwell does not dry up, the ocean of rebirth where dragons of afflictions dwell does not dry up. And just as forests, etc., will grow again if they are not uprooted, the rebirth of beings will grow again if the roots of afflictions are not uprooted. And just as trees bear fiery fruits when the season matures, afflictions also bear the fiery fruits of karma, afflictions, and base not just once. Similarly, like the skin of a fruit, for example, plump fruits with skin, if they are separated from the skin that can grow, they will not grow.