Tibetan
་དགའ་ལྡན་གྱི་བར་ནི་རྣམ་སྨིན་གྱི་འདོད་པ་ཉེ་བར་གནས་པ་དབང་ཕྱུག་གིས་སམ་བདག་པོའི་ཚུལ་གྱིས་ལོངས་སྤྱོད་པས་འདོད་པ་ཉེ་བར་སྐྱེའོ། །འཕྲུལ་དགའ་བ་རང་གི་སྤྲུལ་པ་ལ་དབང་བྱེད་པས་འདོད་པ་ཉེ་བར་སྐྱེའོ། །གཞན་འཕྲུལ་པ་གཞན་འཕྲུལ་པ་ལ་དབང་བྱེད་པས་ཏེ། དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་རང་གཞན་གཉིས་ཀས་སྤྲུལ་པ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་དོ། །བདེ་བ་སྐྱེ་བ་གསུམ་པོ་ནི། བསམ་གཏན་དང་པོ་གསུམ་ལ་ནང་གསེས་གསུམ་རེ་སྟེ་ས་དགུ་ལ་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། བསམ་གཏན་དང་པོ་འདོད་པས་དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་དང་། གཉིས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའི་བདེ་བ་དང་། གསུམ་པའི་གསུམ་ནི་དགའ་བ་མེད་པའི་བདེ་བ་ཡིན་པས་སོ། །དང་པོའི་ཁྱད་པར་ཅན་བཏང་སྙོམས་ཡིན་པས་བདེ་སྐྱེས་མིན་ནོ་ཞེ་ན། བདེ་སོགས་ཕལ་ཆེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ཟེར། གོང་འོག་གི་བར་ཐག་ནི་གོང་མ་རང་གི་གནས་ནས་གནས་འོག་མ་འདོད་པའི་བར་ཐག་ཇི་སྲིད་པ། གནས་དེ་ནས་དེ་ཡི་གོང་མའི་བར་དུའང་དེ་སྲིད་ཡོད་དེ། རྩ་གསུམ་པ་ནས་འཛམ་གླིང་དུ་བརྒྱད་ཁྲི་ཡོད་པ་བཞིན། རྩ་གསུམ་ནས་འཐབ་བྲལ་དུའང་བརྒྱད་ཁྲི་ཡོད་པ་སོགས་བཞིན་ནོ། །དེ་དག་ཏུ་འགྲོ་ན་རང་རྫུ་འཕྲུལ་དང་ལྡན་པའམ། དེ་ལྡན་གཞན་ལ་བརྟེན་ན་མ་གཏོགས་པ་ཁམས་དང་ས་འོག་མ་དེ་ དག་གོང་དུ་འགྲོ་བ་དང་། གོང་མ་མཐོང་བ་དག་མེད་དེ། གོང་མ་མཐོང་བ་དག་ཀྱང་སྤྲུལ་པ་ཡིན་གྱི་དམན་ཡུལ་མཆོག་མིན་པས་འོག་མས་གོང་གཟུགས་མཐོང་བ་མིན་ནོ་ཞེས་ཟེར། བསམ་གཏན་བཞིའི་ཚད་ནི་རིམ་པར་གླིང་བཞི་པ་དང་། སྟོང་ཆུང་ངུ་དང་། བར་མ་དང་། སྟོང་གསུམ་ག་དང་མཉམ་མམ། ཁ་ཅིག་དང་པོ་སོགས་བསམ་གཏན་གསུམ་ནི་སྟོང་ཆུང་ངུ་སོགས་དང་མཉམ་ལ། བཞི་པ་ཚད་མེད་དེ། འོག་གཞི་གཅིག་ཏུ་འབྲེལ་བ་མེད་པས་སོ་ཟེར་རོ། །གཉིས་པ་སྟོང་གསུམ་གྱི་རྣམ་བཞག་སྤྱིར་བསྟན་པ་ནི། གླིང་བཞི་པ་དང་ཉི་ཟླ་དང་། རི་རབ་དང་ནི་རི་མཚོ་ཁོར་ཡུག་བར་དང་། འདོད་ལྷ་དྲུག་དང་། ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་སྟོང་ལ་ནི། སྟོང་ནི་སྤྱི་ཕུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཡིན་པར་འདོད་ལ། སྤྱི་ཕུད་དེ་སྟོང་ལ་ནི། སྟོང་གཉིས་པ་བར་མའི་འཇིག་རྟེན་ཁམས་ཡིན་ནོ། །བར་མ་དེ་སྟོང་ལ་ནི། སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཞེས་བྱ་སྟེ་སྟོང་གསུམ་མོ། །དེ་ལ་གླིང་བཞི་ནས་ཚངས་པའི་བར་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱ་ཡོད་དོ། །སྟོང་ཆུང་ངུ་སོགས་གསུམ་ཡང་ཁོར་ཡུག་ལྕགས་རི་རེ་རེས་བསྐོར་ཏེ་གནས་སོ། །རྒྱ་ཆེར་རོལ་བ་ལས། འོག་མིན་མན་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱ་ལ་གསུངས་སོ། །སྟོང་གསུམ་པོ་དེ་དག་མཐར་མཉམ་དུ་འཇིག་ཅིང་དང་པོ་མཉམ་དུ་ཆགས་ནས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་སེམས་ཅན་གྱི་ཚད་བསྟན་པ་ལ། ལུས་ཚད་དང་། ཚེ་ཚད་གཉིས། དང་པོ། དམྱལ་སོགས་རྣམ་སྨིན་ལྕི་བ་ལུས་ཆེ་བ་སོགས་ངེས་པ་མེད་པས་ཚད་མ་བཤད་ལ། འཛམ་བུ་གླིང་ བ་རྣམས་ཀྱི་ལུས་ཚད་ཆེ་བ་རྣམས་ཁྲུ་བཞི་པ་དང་། ཆུང་བ་རྣམས་ཕྱེད་དང་བཞི་ཡིན་ལ། ཤར་གླིང་ཁྲུ་བརྒྱད་དང་། བ་ལང་སྤྱོད་ཁྲུ་བཅུ་དྲུག་དང་ནི་བྱང་སྒྲ་མི་སྙན་ཞེས་བྱ་བ་ཁྲུ་སོ་གཉིས་ཏེ་ཉིས་འགྱུར་གྱིས་བསྐྱེད་པའོ། །འདོད་པ་དང་ལྡན་པའི་ལྷ་ཡི་ལུས་ནི་རྒྱལ་ཆེན་བཞི་རྒྱང་གྲགས་གཅིག་གི་བཞི་ཆ་ནས་ནི། གཞན་འཕྲུལ་རྒྱང་གྲགས་དག་ཕྱེད་དང་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་བསྐྱེད་དོ། །འདིར་འཇལ་བྱེད་ཁྲུ་ནི། འོག་ནས་འཆད་འགྱུར་ལྟར་ཡིན་གྱི་རང་ཁྲུ་ནི་མིན་ནོ། །སའི་དངོས་གཞི་ལས་རང་ཁྲུར་བཤད་དོ། །གླིང་གཞན་གྱི་ཚད་ཀྱང་འཛམ་གླིང་གི་ཁྲུའི་དབང་སྟེ་རང་ཁྲུ་ནི་བཞིའམ་ཕྱེད་ཡིན་ནོ་གསུངས། གླིང་ཕྲན་གྱི་མི་རྣམས་གཙོ་བོའི་ཕྱེད་ཙམ་ཡང་ཟེར། སའི་དངོས་གཞི་ལས། རྩ་གསུམ་པ་རྒྱང་གྲགས་གཅིག་གི་བཞི་ཆ་གཅིག་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་དང་འཐབ་བྲལ་བ་རྒྱང་གྲགས་ཕྱེད་དོ་ཟེར། དེ་ཡན་བཞི་ཆ་རེས་ལྷག་གོ །གཟུགས་ཅན་དང་པོ་ཚངས་རིས་ནི་དཔག་ཚད་ཕྱེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡི་གོང་མ་མདུན་འདོན་ནི་དཔག་ཚད་གཅིག་སོགས་ཕྱེད་ཕྱེད་ཀྱིས་བསྐྱེད་ལ། འོད་ཆུང་རྣམས་ཀྱི་ཕྱེད་གཉིས་སོ། །དེའི་ལྟག་ཚད་མེད་འོད་ཡན་ཆད། ལུས་ནི་ཉིས་འགྱུར་ཉིས་འགྱུར་ཏེ། ཚད་མེད་འོད་དཔག་ཚད་བཞི་ནས། དགེ་རྒྱས་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་སྟེ། འོན་ཀྱང་སྤྲིན་མེད་དཔག་ཚད་གསུམ་དོར་བས་བརྒྱ་དང་ཉེར་ལྔ་དང་། བསོད་ནམས་སྐྱེས་ཕྱེད་སུམ་བརྒྱ། འབྲས་བུ་ཆེ་བ་ལྔ་བརྒྱ་ནས། འོག་མིན་ཁྲི་དྲུག་སྟོང་བར་རོ། །གཟུགས་མེད་ལུས་མེད་ལ། དེ་ན་སྤྲུལ་གཟུགས་ཡོད་པར་འདོད་པ་ལྟར་ནའང་ཚད་ངེས་པ་མེད་དོ། ། གཉིས་པ་ལ། དངོས་དང་། ཞར་བྱུང་དུས་མིན་དུ་འཆི་བ་ཡོད་མེད་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ་སྒྲ་མི་སྙན་ན་ཚེ་ལོ་སྟོང་སྟེ། ནུབ་དང་ཤར་གཉིས་ན་དེ་ལས་ཕྱེད་བྱེད་སྤངས་པས་ལྔ་བརྒྱ་དང་ཕྱེད་སུམ་བརྒྱའོ། །འཛམ་གླིང་འདི་ན་མ་ངེས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ན། ཐ་མར་ནི་ལོ་བཅུ་དང་། དང་པོ་ནི་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་བར་དུ་འཕེལ་འགྲིབ་ཡོད་པས་སོ། །མི་རྣམས་ཀྱི་ལོ་ལྔ་བཅུ་ཐམ་པ་ལ་འདོད་པ་དག་གི་ལྷ་རྣམས་ལས་འོག་མ་རྒྱལ་ཆེན་རིས་བཞི་དག་གི་ཉིན་ཞག་གཅིག་ཏུ་བརྩིས
Chinese
从兜率天到化乐天之间，是享受成熟欲望的自在天，或者以主人的方式享受，从而产生亲近欲望。化乐天因为能自在地化现自己的化身，所以能亲近欲望。他化自在天因为能自在地化现他人的化身。也就是说，随心所欲地，自己和他人都能享受化身。这三种快乐的产生，是在初禅的三种内部分类，也就是九地中阐述的。初禅是远离欲望而产生的快乐，二禅是禅定产生的喜乐，三禅的三种是无喜的快乐。如果说初禅的特殊之处在于舍，所以不是快乐的产生，那么据说这是就大多数快乐等而言的。上下之间的距离是，上层从自己的住所到下层欲望的距离有多远，从那个住所到它上层的距离也有多远。比如，从三界到赡洲（南赡部洲）有八万由旬，从三界到无诤天也有八万由旬等等。如果要去那些地方，除非自己具有神通，或者依赖具有神通的他人，否则较低的界和地是无法向上，也无法看到上层的。即使看到上层，也是化身，而不是低劣之地的殊胜之处，所以据说下层无法看到上层的形象。四禅的范围依次是四大洲，小千世界，中千世界，和大千世界相等。有些人说，初禅等三禅和小千世界等相等，而四禅是无限的，因为下层的基础没有联系。第二，普遍阐述三千世界的
English
From Tushita to Paranirmita-vasavartin, it is the Isvara who enjoys the desires of maturation, or enjoys in the manner of a master, thereby giving rise to intimacy with desire. Nirmāṇaratideva is able to intimately generate desire because he has power over his own emanations. Paranirmitavasavartin because he has power over the emanations of others. That is to say, as desired, both oneself and others can enjoy the emanations. These three kinds of arising of bliss are explained in the three internal divisions of the first dhyana, that is, the nine grounds. The first dhyana is the bliss arising from being separated from desire, the second is the joy and bliss arising from samadhi, and the three of the third is the bliss without joy. If it is said that the special characteristic of the first dhyana is equanimity, so it is not the arising of bliss, then it is said that this is in terms of most bliss and so on. The distance between above and below is how far the upper one is from its own abode to the lower abode of desire, and the distance from that abode to its upper one is also that far. For example, from the Third Realm to Jambudvipa there are eighty thousand yojanas, and from the Third Realm to Atapa there are also eighty thousand yojanas, and so on. If one wants to go to those places, unless one has miraculous powers oneself, or relies on another who has them, the lower realms and grounds cannot go upwards, nor can they see the upper ones. Even if they see the upper ones, they are emanations, and not the excellence of the lower realm, so it is said that the lower ones cannot see the form of the upper ones. The extent of the four dhyanas is successively equal to the four continents, the small chiliocosm, the intermediate chiliocosm, and the great trichiliocosm. Some say that the first three dhyanas and so on are equal to the small chiliocosm and so on, while the fourth is immeasurable, because the lower basis is not connected as one. Secondly, the general explanation of the classification of the trichiliocosm: the four continents and the sun and moon, Mount Meru and the surrounding mountains and seas, the six desire gods and the Brahma world have a thousand. A thousand is considered to be the realm of the general essence of the world, and it is believed that the general essence of a thousand refers to the second intermediate world realm. A thousand of the intermediate world refers to the great trichiliocosm realm, which is called the trichiliocosm. Among them, there are a hundred billion from the four continents to Brahma. The three, small chiliocosm and so on, are also surrounded by their respective iron fences. From the Extensive Play Sutra. Below
Chinese
说了亿万百千遍。这三千世界最终一起毁灭，最初一起形成而出现。第二，显示有情众生的量，有身体的量和寿命的量两种。第一，地狱等异熟沉重，身体巨大等没有定准，所以没有说量。赡部洲（南赡部洲）的人们，身体的量大的是四肘，小的是三肘半。东胜身洲八肘，牛货洲十六肘，北俱卢洲名为三十二肘，以二倍递增。具有欲望的天人的身体，四大天王从一由旬的四分之一开始，到他化自在天半由旬之间递增。这里衡量用的肘，如下面将要说的那样，不是自己的肘。从地的实事中说了自己的肘。其他洲的量也是以赡部洲的肘为准，说是自己的肘是四或者一半。小洲的人们也说是主要的一半左右。地的实事中说，根本三者一由旬的四分之一，一者帝释天和无诤者半由旬。在那以上四分之一递增。有色的最初梵众天半由旬，它的上面前进而行者一由旬等以一半一半递增。小光天是它们的一半的一半。从那以上的无量光以上，身体是二倍二倍，从无量光四由旬开始，到极光净六十四由旬。然而无云天减去三由旬，是一百二十五，福生天三百五十，广果天五百，直到色究竟天一万六千由旬。无色没有身体。在那里，如果像认为有化身一样，也没有一定的量。 第二，有实际的和顺带的非时而死的存在与否两种显示。第一，北俱卢洲寿命一千年，西牛货洲和东胜身洲两者减去一半，是五百和三百五十。在这个赡部洲是不定的。怎么样呢？最终是十年，最初是不可估量之间有增减的缘故。人们的五十年整，被认为是欲界诸天之下的四大天王的一昼夜。
English
It has been said hundreds of millions of times. These three thousand worlds ultimately perish together and initially form and arise together. Second, showing the measure of sentient beings, there are two types: the measure of the body and the measure of life. First, hells and other heavy ripening results, large bodies, etc., are not fixed, so the measure is not mentioned. The people of Jambudvipa (South Jambudvipa), the large ones have a body size of four cubits, and the small ones are three and a half cubits. East Videha is eight cubits, Godaniya is sixteen cubits, and Uttarakuru is called thirty-two cubits, increasing by a factor of two. The bodies of the desire realm gods, from one-fourth of a yojana for the Four Great Kings, increase to half a yojana for the Paranirmita-vasavartin gods. The cubit used for measurement here is as will be explained below, not one's own cubit. In the actual matter of the earth, one's own cubit is mentioned. The measure of other continents is also based on the cubit of Jambudvipa, saying that one's own cubit is four or half. It is also said that the people of the subcontinents are about half of the main ones. In the actual matter of the earth, it is said that the root three are one-fourth of a yojana, and one is half a yojana for Indra and the Non-Contention. Above that, it increases by a quarter each time. The first of the form realms, the Brahma Assembly, is half a yojana, and above it, the Progressive One is one yojana, etc., increasing by half and half. The Minor Light Gods are half of half of them. From the Immeasurable Light and above, the body is doubled and doubled, from the Immeasurable Light of four yojanas, to the Very Pure Light of sixty-four yojanas. However, the Cloudless Heaven subtracts three yojanas, which is one hundred and twenty-five, the Blessed Born Heaven is three hundred and fifty, the Great Fruit Heaven is five hundred, up to the Akanishtha Heaven of sixteen thousand yojanas. The formless has no body. There, even if it is thought that there is a manifestation body, there is no fixed measure. Second, there are two types of showing whether there is actual and incidental untimely death. First, in Uttarakuru, the lifespan is a thousand years, and in West Godaniya and East Videha, subtracting half from that, it is five hundred and three hundred and fifty. In this Jambudvipa, it is uncertain. How is it? Ultimately, it is ten years, and initially, there is increase and decrease between immeasurable. Fifty years of people are considered one day and night of the Four Great Kings below the gods of the desire realm.