Tibetan
ང་ཕྲད་ནས་སྐྱོན་དུ་བལྟ་ན། དེ་ལ་མི་འཇུག་གོ །ཞེས་སོ། །འདི་སྐྱེད་པ་པོ་ནི་བྱིས་པ་ཁོ་ནས་འཇུག་གི་འདི་ལས་སླར་ལྷ་ཚེ་རིང་པོར་འབྱུང་བས་དེར་མི་ཁོམས་པའི་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལྟུང་བའི་གནས་སུ་གཟིགས་པ་དང་། སྲིད་པ་ལ་ཐར་ལམ་མིན་པར་མཐོང་བས་འཕགས་པས་འཇུག་པ་མ་ཡིན། དུས་འདས་འོངས་མི་ཐོབ་ཀྱི་དུས་ད་ལྟ་བ་གཅིག་པུ་འཐོབ་སྟེ། སེམས་མེད་པས་སོ། །སྐད་ཅིག་དང་པོ་ལ་ད་ལྟ་བ་ཐོབ་ལ་མ་བཏང་བར་ཐོབ་པ་འདས་པ་དང་ཡང་ལྡན་ཏེ་སོ་ཐར་བཞིན་ནོ། །འདི་འདྲིས་པ་ཡིན་ཀྱང་འབད་པ་ཆེན་པོས་སྒྲུབ་དགོས་པས་སོ། །འདི་ཡང་ཡིད་བྱེད་ཀྱིས་ཚོགས་དྲུག་བཀག་པ་ལ་བཏགས་ཀྱི་འགོག་བྱེད་ཀྱི་རྫས་གཞན་ནི་མེད་དོ། །དྲུག་པ་ལ། ངོ་བོ། དོན་ཅི་སླད་འཇུག་པ། སེམས་རྟེན། དགེ་བ་ཡིན་མིན། ནམ་མྱོང་། རྐྱེན་ཅིས་ཐོབ། ལུས་རྟེན་བཅས་བདུན་རིམ་པས། འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་ཅེས་པའང་སེམས་སེམས་བྱུང་འགོག་པའི་རྫས་སུ་གོང་མ་འདུ་ཤེས་མེད་སྙོམས་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་འདྲ་ཡང་། ཡིད་བྱེད་སོགས་ཀྱིས་མི་འདྲ་སྟེ། བསམ་པ་འགོག་སྙོམས་འདི་ནི། འདུ་ཤེས་དང་། ཚོར་བ་ཞི་བར་གནས་པའི་དོན་དུ་འཇུག་གི་ངེས་པར་འབྱུང་བས་མིན་ལ། ས་ནི་སྲིད་རྩེའི་ མཇུག་ཐོགས་ལས་སྐྱེས་པས་དེ་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་ཀྱི་ས་གཞན་ལ་མེད་དོ། །ངོ་བོ་ཀུན་སློང་གིས་དགེ་བའོ། །མྱོང་འགྱུར་ནི་སྐྱེས་ནས་དང་ལན་གྲངས་གཞན་གཉིས་སུ་མྱོང་འགྱུར་དང་། མྱོང་བར་མ་ངེས་པ་དང་གསུམ་ཡོད་ཀྱི་མཐོང་ཆོས་མེད་དེ། འདིའི་རྣམ་སྨིན་སྲིད་རྩེའི་མིང་བཞིའི་ཕུང་པོ་ཡིན་པས། འདོད་གཟུགས་པ་དག་སྐྱེ་བ་དེ་ལ་དེར་སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་སྐྱེས་ནས་མྱོང་འགྱུར་ནི་འདོད་པའི་འཕགས་པ་དག་དེ་ཐོབ་ནས་མ་ཉམས་པར་སྲིད་རྩེར་འགྲོ་བ། ལན་གྲངས་གཞན་ལ་མྱོང་འགྱུར་ནི་འདོད་པར་དེ་ཐོབ་པ་ཉམས་པ་གཟུགས་ཁམས་སུ་མངོན་དུ་བྱས་ཏེ་སྲིད་རྩེར་འགྲོ་བའོ། །མྱོང་བར་མ་ངེས་པ་ནི་དེ་གཉིས་ཀ་འདོད་གཟུགས་སུ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པའོ། །དེ་བྱིས་པས་བསྐྱེད་མི་ནུས་ཏེ། འདི་ལ་ཞི་གནས་སྲིད་རྩེ་མན་གྱི་སེམས་བརྒྱད་ཐོབ་པ་དང་། ལྷག་མཐོང་ནི་སྲིད་རྩེའི་མཐོང་སྤང་སྤངས་པའི་འཕགས་པའི་ཤེས་རབ་དེ་གཉིས་མེད་པར་མི་ནུས་ལ། བྱིས་པས་སྲིད་རྩེའི་སེམས་ལ་བདག་བཀག་ན་བདག་ཆད་དུ་དོགས་པས་འདི་ལ་གཡང་སའི་འདུ་ཤེས་སྐྱེ་བས་སོ། །དེར་ཡང་འཕགས་པ་ཆགས་བཅས་དང་། ཕྱིར་མི་འོངས་ཁ་ཅིག་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་དགྲ་བཅོམ་རྣམས་ཀྱིས་སྲིད་རྩེའི་སེམས་མ་ཐོབ་པས་འདི་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་མི་ནུས་ལ། སྲིད་རྩེའི་སེམས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་མི་འོང་དང་། གཉིས་ཀའི་ཆ་ལས་རྣམ་གྲོལ་གྱི་དགྲ་བཅོམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་ཞི་བའི་འགོག་པ་ལུས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། ། རང་སངས་རྒྱས་དང་། བྱང་སེམས་ས་དྲུག་པ་ཡན་ཆད་དང་སངས་རྒྱས་རྣམས་འདི་ལ་འཇུག་ནུས་སོ། །འཕགས་པས་ཀྱང་སེམས་ཀྱི་སྟོབས་བསྐྱེད་པའི་སྦྱོ༷ར་བས་འཐོབ་ཀྱི་ཆགས་བྲལ་ཙམ་གྱིས་མིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སོར་སྡོམ་བཞིན་ད་ལྟ་བ་ཁོ་ན་འཐོབ་ཀྱི་འདས་མ་འོངས་མི་ཐོབ་བོ། །འདོད་པར་ཁམ་ཟས་ཀྱིས་ནུས་པ་གཏུགས་པས་ཞག་བདུན་ལས་མི་འཇུག་ལ། གོང་མ་ཇི་འདོད་དུའོ། །འོ་ན་འཕགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྦྱོར་བས་ཐོབ་དགོས་སམ་ཞེ་ན། ཐུབ་པའི་ཟད་མཁྱེན་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱིས་ཞར་ལ་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི་སྦྱོར་བས་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་རྩོལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་ཐུབ་པས་འགོག་སྙོམས་བརྙེས་ཀྱི་མངོན་དུ་མ་བྱས་ན་དེ་གཉིས་ཀའི་ཆ་ལས་རྣམ་གྲོལ་མིན་པར་འགྱུར་ཏེ། འགོག་སྙོམས་མངོན་དུ་མ་བྱས་པར་སྙོམས་འཇུག་གི་སྒྲིབ་པ་ལས་མི་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཁ་ཆེ་ནུབ་ཕྱོགས་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་ན་རེ། ཐུབ་པས་བྱང་ཆུབ་ཤིང་དྲུང་དུ་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་བརྟེན་ནས་མཐོང་ལམ་བསྐྱེད་ཅིང་། དེ་རྗེས་སྲིད་རྩེའི་སེམས་ཀྱིས་འགོག་སྙོམས་བསྐྱེད་ལ། དེ་ལས་ལངས་ནས་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་སེམས་ལ་བརྟེན་ཏེ། སྲིད་རྩེའི་སྒོམ་སྤང་རྣམས་སྤངས་ཏེ་ཟད་དང་མི་སྐྱེ་ཤེས་པ་མངོན་དུ་མཛད་ཟེར། ཁ་ཆེ་བ་ན་རེ། ཟད་མི་སྐྱེ་ཤེས་པའི་དང་པོར་འགོག་སྙོམས་མངོན་དུ་བྱས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྟན་གཅིག་ལ་མཐོང་ལམ་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག །སྒོམ་ལམ་སྲིད་རྩེའི་ དགུ་སྤོང་བའི་བར་ཆད་མེད་དང་རྣམ་གྲོལ་ལམ་བཅོ་བརྒྱད་དེ་སྐད་ཅིག་མ་སུམ་ཅུ་རྩ་བཞི་རྒྱུན་བར་མ་ཆད་དུ་བྱང་ཆུབ་དམ་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོག་ས་བརྒྱད་ཀྱི་མཐོང་སྒོམ་གྱི་སྤང་བྱ་རྣམས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་ཡིན་པས་དེ་དག་གི་གཉེན་པོར་འདིར་མི་བསྐྱེད་དོ་ཟེར་རོ། །འགོག་པའི་གེགས་བྲལ་བས་གཉིས་ཀའི་ཆ་ལས་རྣམ་གྲོལ་ཡིན་ཞིང་། བསམ་པ་ལྡང་བ་ཅན་དུ་འགྱུར་བས་རིམ་ཅན་དུ་མིན་ནོ་ཟེར། ནུབ་ཕྱོགས་པས་འགོག་པས་བར་ཆོད་ཀྱང་བསམ་པ་ལྡང་བ་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། ལུང་གཞི་ལས། ཇི་སྲིད་ཟག་ཟད་མ་ཐོབ་བར་སྐྱིལ་ཀྲུང་མི་བཤིགས་པར་དམ་བཅས་ཀྱི་ཟག་མེད་ཀྱི་ལམ་ལས་མི་ལྡང་བར་མིན་པས་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེས་ལན་
Chinese
若我等相遇而视之为过失，则不应入此。如是说。此（定）唯有孩童方能生起，因由此更会生起长寿天，故彼处乃无暇之处，因此视之为堕落之处。又因视有为非解脱道，故圣者不入。唯得过去未来不可得之时，即现在一刹那，因无心故。初刹那得现在，且未舍弃而得，亦与过去相应，如别解脱。此虽为串习，然需以极大精勤修持。此亦系于以作意遮止六识，此外无有能遮之物。第六（静虑）中，本体、为何而入、心之所依、是否为善、何时受用、以何为缘而得、身之所依等七者依次为：名为“止息之等持”者，亦如上界无想等持一般，为遮止心及心所之物，然以作意等而不同。此止息等持之意为：为令意识及感受寂灭而安住，非为决定出离。地则唯有生于有顶末尾者方有，余地则无。本体乃由意乐所生之善。受用之转变有生后受用之转变，及于他时受用之转变二者，以及受用不定者三种，然无现法（受用）。因彼之异熟为有顶之名四蕴，故欲界色界者于彼处生起，于彼处生起乃不可能之事。其中，生后受用之转变者，乃欲界之圣者得彼（定）后，未退失而往有顶者。于他时受用之转变者，乃欲界得彼（定）后退失，于色界现证，而后往有顶者。受用不定者，乃彼二者皆于欲界色界得阿罗汉果者。彼非孩童所能生起，因于此需得寂止有顶以下之八地之心，及于有顶断除见断之圣者慧，无此二者则不能生起。又因孩童若于有顶之心执著我，则恐堕入断见，故于此生起如临深渊之想。于彼处亦有具贪之圣者，及一类不还者，以及由慧分而解脱之阿罗汉等。
English
If we meet and see it as a fault, then one should not enter into it. Thus it is said. This (meditation) is only generated by children, because from this one will further be born as a long-lived god, therefore that place is a place of no leisure, hence it is seen as a place of downfall. Also, because they see existence as not being the path to liberation, therefore the noble ones do not enter. Only the past and future cannot be obtained, only the present moment is obtained, because there is no mind. In the first moment, the present is obtained, and having obtained without abandoning, it also corresponds to the past, like individual liberation. Although this is familiarity, it must be accomplished with great diligence. This is also attributed to blocking the six consciousnesses with attention, but there is no other substance that blocks. In the sixth (dhyana), the essence, why one enters, the support of the mind, whether it is virtuous, when it is experienced, what causes it to be obtained, and the support of the body, these seven in order are: that which is called "the absorption of cessation," is also like the higher realm of the absorption of non-perception, as a substance for blocking the mind and mental factors, but differs by attention and so on. The meaning of this absorption of cessation is: to abide in the pacification of consciousness and feeling, not necessarily to arise. The ground only exists for those born at the end of the peak of existence, and does not exist on other grounds. The essence is virtue generated by intention. The transformation of experience has the transformation of experience after birth, and the transformation of experience at other times, and three kinds of uncertain experience, but there is no immediately visible (experience). Because its ripening is the four aggregates of name in the peak of existence, therefore those of the desire realm and form realm are born there, and it is impossible to be born there. Among them, the transformation of experience after birth is that the noble ones of the desire realm, having obtained it (the meditation), go to the peak of existence without degenerating. The transformation of experience at other times is that having obtained it (the meditation) in the desire realm, they degenerate, manifest it in the form realm, and then go to the peak of existence. Uncertain experience is that both of them obtain the Arhatship in the desire realm and form realm. This cannot be generated by children, because for this one needs to obtain the eight minds below the peak of existence of tranquil abiding, and the wisdom of the noble ones who have abandoned the to-be-seen-abandoned of the peak of existence, without these two, it cannot be generated. Also, because if children grasp at the self in the mind of the peak of existence, they fear falling into nihilism, therefore they generate the thought of being on the edge of a cliff. There are also noble ones with attachment there, and some non-returners, and Arhats who are liberated from the part of wisdom, and so on.
Chinese
由于没有获得有顶的心，所以不能入于此（指灭尽定）。为了获得有顶的心，所以不会到来。从二者的部分解脱的阿罗汉，以身体现见寂静的灭尽。自生佛和，六地以上的菩萨以及佛陀们能够入于此。圣者也是以生起心的力量的瑜伽而获得，不是仅仅通过离贪。因此，就像别解脱戒一样，仅仅获得现在，不会获得过去和未来。在欲界，以段食的力量达到极限，所以只能入定七天，上面的（色界和无色界）随所欲。那么，所有圣者都需要通过瑜伽才能获得吗？不是的，通过佛陀的获得尽智的菩提，顺带就能获得，不是通过瑜伽，因为一切功德都是无勤的缘故。那么，如果佛陀获得了灭尽定却没有现见，那么就会变成不是从二者的部分解脱，因为没有现见灭尽定，就不能从等持的障碍中解脱。对此，克什米尔西部毗婆沙师说，佛陀在菩提树下依靠第四禅生起了见道，之后以有顶的心生起灭尽定，从那之后，从灭尽定中起来，依靠第四禅的心，断除了有顶的修断，现见了尽和不生。克什米尔人说，在知道尽和不生的最初，不是现见了灭尽定，而是在一个座上，见道十六刹那，修道有顶的九断的无间道和解脱道十八，也就是三十四个刹那，连续不断地获得了殊胜的菩提。下八地的见修所断，如来是离贪先行的，所以不会在这里生起它们的对治。由于灭的无障碍，所以是从二者的部分解脱，由于是意乐增上，所以不是渐次的。西方人说，即使灭尽有间断，也不会变成意乐增上，因为《律本事》中说，只要没有获得漏尽，就发誓不打破跏趺坐，不会从无漏道中起来，所以没有过失，这样回答。
English
Since one has not obtained the mind of the peak of existence, one cannot enter into this (cessation). In order to obtain the mind of the peak of existence, one will not come. Arhats who are liberated from both parts manifest the peaceful cessation with their bodies. Solitary Buddhas, Bodhisattvas above the sixth ground, and Buddhas are able to enter into this. Even the noble ones obtain it through the yoga of generating the power of the mind, not merely through detachment. Therefore, just like the Pratimoksha vows, only the present is obtained, not the past or the future. In the desire realm, due to the power of coarse food reaching its limit, one can only enter into it for seven days, but in the higher realms (form and formless realms), it is as desired. Then, do all noble ones need to obtain it through yoga? No, through the Buddha's enlightenment of obtaining the knowledge of exhaustion, it is obtained incidentally, not through yoga, because all qualities are effortless. Then, if the Buddha attained cessation but did not manifest it, then it would become not liberated from both parts, because without manifesting cessation, one cannot be liberated from the obscurations of meditative absorption. To this, the Vaibhashikas of western Kashmir say that the Buddha generated the path of seeing under the Bodhi tree based on the fourth dhyana, and then generated cessation with the mind of the peak of existence. After that, rising from cessation, relying on the mind of the fourth dhyana, he abandoned the objects to be abandoned by cultivation of the peak of existence and manifested the knowledge of exhaustion and non-arising. The Kashmiris say that in the beginning of knowing exhaustion and non-arising, cessation was not manifested first, but on one seat, there were sixteen moments of the path of seeing, and the uninterrupted path and the path of liberation of the nine abandonments of the peak of existence of the path of cultivation, that is, thirty-four moments, continuously obtained the supreme enlightenment. The objects to be abandoned by seeing and cultivation of the lower eight grounds, the Tathagata is detached from desire in advance, so their antidotes are not generated here. Because there is no obstruction to cessation, it is liberation from both parts, and because it is intention-increasing, it is not gradual. The Westerners say that even if cessation is interrupted, it will not become intention-increasing, because it is said in the Vinaya-vastu that as long as one has not obtained the exhaustion of outflows, one vows not to break the lotus posture, and one will not rise from the path of non-outflows, so there is no fault, thus answering.