Tibetan
་མེད་པས་སོ། །ཟག་བཅས་ཀྱི་མ་ཐོབ་པའང་ཟག་མེད་དུ་འགྱུར་བ་མཚུངས་པས་མ་ཐོབ་པ་ཟག་མེད་ཀྱང་ཡོད་དགོས་པར་གྲུབ་བོ། །གཉིས་པ། འཕགས་ལམ་དེ་ཐོབ་པས་གཏན་ཉམས་དང་། ས་འཕོས་ནས་ནི་ས་དེའི་སོ་སྐྱེ་བྱེ་བྲག་པ་རྣམས་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ། སྐལ་མཉམ་ནི་སེམས་ཅན་དང་དེའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་འདྲ་བའི་སྤྱིའོ། །སེམས་ཅན་ཞེས་པས་ཕྱིའི་ས་ལུ་སོགས་ལ་སྐལ་མཉམ་མི་འདོད་དེ། །སྤྱིའི་སྐལ་མཉམ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱི་དང་། བྱེ་བྲག་མི་དང་ལྷ་སོགས་ཀྱི་སྤྱིའོ། །ཡང་ན་སེམས་ཅན་གྱི་སྐལ་མཉམ་སེམས་ཅན་རྣམས་འདྲ་བ་དང་། ཆོས་ཀྱི་སྐལ་མཉམ་ཕུང་ཁམས་ སོགས་ཀྱི་སྤྱིའོ། །དེ་མེད་ན་སེམས་ཅན་དང་ཆོས་ལ་སྒྲ་མཐུན་པར་མི་འཇུག་ཟེར་ཀྱང་། ས་ལུ་སོགས་ལའང་མཚུངས་ཤིང་། བྱེ་བྲག་པའི་སྤྱི་དང་འདྲ་བས་མི་འཐད་དོ། །འདྲ་བ་ལ་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་རྫས་ནི་མེད་དོ། །བཞི་པ་ལ། ངོ་བོ། དེ་རྒྱུས་བསྐྱེད་ཚུལ། ས་གང་ན་ཡོད་གསུམ། དང་པོ། འདུ་ཤེས་མེད་པ་པ་ནི་འདུ་ཤེས་མེད་པར་སྐྱེས་པའི་རྒྱུད་ལ་མ་འོངས་པའི་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རྣམས་ཆུ་ལོན་གྱིས་ཆུ་ལྟར་རེ་ཞིག་འགོག་པའི་རྫས་སུ་འདོད་པའོ། །གཉིས་པ། དེ་ཡང་དེའི་སྙོམས་འཇུག་གི་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་གྱི་རྒྱས་བྱུང་མིན་ཏེ། གཟུགས་ཅན་མིན་པ་དང་། སེམས་མེད་པས་སོ། །གསུམ་པ། དེ་ནི་འབྲས་བུ་ཆེ་བའི་ཕྱོགས་གཅིག་ན་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་ལྷ་ཡིན་པས་གནས་གཞན་མེད་དོ། །ལྔ་པ་ལ། ངོ་བོ། རྟེན། བསམ་པ། དགེ་སོགས་གང་ཡིན། འབྲས་བུ་ནམ་མྱོང་། གང་ཟག་སུས་བསྐྱེད་མི་བསྐྱེད། ཐོབ་པ་ནམ་བྱུང་བདུན་པོ་རིམ་པས། འདུ་ཤེས་མེད་པ་པ་སེམས་སེམས་བྱུང་འགོག་པ་དེ་བཞིན་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་ཀྱང་སྙོམས་འཇུག་ལས་མ་ལྡང་གི་བར་དུ་སེམས་སེམས་བྱུང་འགོག་པའི་རྫས་སུ་འདོད། དེ་ནི་ས་བསམ་གཏན་ཐ་མ་བཞི་པར་གཏོགས། བསམ་པ་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཐར་པ་འདོད་པས་འཇུག་ལ་དེའི་ཕྱིར་ཀུན་སློང་གིས་བསམ་གཏན་སས་བསྡུས་པའི་དགེ་བའོ། །འདུ་ཤེས་མེད་སྙོམས་ཐོབ་པ་དེ་ལ་འགོག་པ་ཐར་ལམ་དུ་ངེས་པར་འདུ་ཤེས་ཤིང་གུས་པས་ཉམས་པའང་སོར་ཆུད་པར་བྱས་པས་ན། མ་ངེས་པ་དང་། མྱང་འགྱུར་གཞན་མེད་པར་སྐྱེས་ནས་མྱོང་འགྱུར་གྱི་དགེ་བ་ཉིད་ཁོ་ནའོ། །དེས་སངས་རྒྱས་པའི་ལམ་ལ་མི་འཇུག་སྟེ། རང་ས་ལ་རློམས་པས་སོ་ཟེར་ཀྱང་། གཞན་དག་མྱོང་བར་མ་ངེས་པའང་ཡོད་པར་འདོད་དེ། ཉམས་སམ་མ་ཉམས་ཀྱང་བཤེས་གཉེན་ད
Chinese
因为没有。有漏的未得也同样会变成无漏，因此成立了未得的无漏也必须存在。第二，获得圣道会永远退失，以及从一个地转移后，该地的个别凡夫俗子会退失。第三，同分是众生和其法类的共同相似之处。说众生，是不承认外在的稻谷等的同分的。共同的同分是所有众生的共同点，以及个别人和天等的共同点。或者，众生的同分是众生们的相似之处，法的同分是蕴、界等的共同点。如果没有它，即使说众生和法在词语上不一致，但稻谷等也同样，并且与个别的共同点相似，因此不合理。相似只是假立，而实体并不存在。第四，本体。其因产生的过程。在哪个地存在这三点。第一，无想有情是认为在生于无想之地的相续中，未来的心和心所如水坝的水一样暂时阻断的实法。第二，那也是该等持的异熟果，而不是增上生，因为不是色法，并且没有心。第三，它存在于果实大的一个方向，因此是第四禅的天神，没有其他处所。第五，本体。所依。意乐。是善等什么。果实何时成熟。由谁产生或不产生。何时获得这七个依次是：无想有情是阻断心和心所，同样无想等持也认为是等持未出定之前阻断心和心所的实法。那是属于第四禅的最后地。意乐是想要从轮回的痛苦中一定解脱而进入，因此是发心以禅地所摄的善。获得无想等持者，因为认为阻断一定是解脱道，并且恭敬地恢复了退失，所以是不定的。并且出生后没有其他成熟变化，唯独是成熟变化的善。因此不进入成佛之道，即使说是因为自满于自己的地，但也有人认为其他是不定成熟的，即使退失或未退失也需要依止善知识。
English
Because there is not. The unattained of the contaminated will also become uncontaminated in the same way, therefore it is established that the unattained uncontaminated must also exist. Second, having attained the noble path, one will fall away permanently, and when one moves from one ground, the individual ordinary beings of that ground will fall away. Third, commonality is the general similarity of sentient beings and their dharmas. Saying sentient beings, one does not accept the commonality of external rice and so on. The common commonality is the common point of all sentient beings, and the common point of individual humans and gods and so on. Or, the commonality of sentient beings is the similarity of sentient beings, and the commonality of dharmas is the common point of aggregates, elements, and so on. If there is not it, even if one says that sentient beings and dharmas are not consistent in words, rice and so on are also the same, and it is similar to the individual common point, therefore it is unreasonable. Similarity is only imputed, and the entity does not exist. Fourth, the essence. The process of its cause arising. In which ground does it exist, these three points. First, the non-percipient being is considered to be a real entity that temporarily blocks future minds and mental factors like water with a dam in the continuum of those born in the non-percipient realm. Second, that is also the Vipāka fruit of that Samāpatti, not the Adhipati fruit, because it is not form, and there is no mind. Third, it exists in one direction where the fruit is large, therefore it is a god of the fourth Dhyāna, there is no other place. Fifth, the essence. The basis. The intention. What kind of virtue is it? When will the fruit ripen? By whom is it produced or not produced? When is it attained, these seven in order: The non-percipient being is the blocking of mind and mental factors, similarly the non-percipient Samāpatti is also considered to be a real entity that blocks mind and mental factors until one arises from the Samāpatti. That belongs to the last ground of the fourth Dhyāna. The intention is to enter because one wants to definitely be liberated from the suffering of Saṃsāra, therefore it is the virtue included in the Dhyāna ground with the intention. The one who has attained the non-percipient Samāpatti, because he thinks that blocking is definitely the path to liberation, and respectfully restores what has been lost, therefore it is uncertain. And after birth, there is no other maturation change, only the virtue of maturation change. Therefore, one does not enter the path to Buddhahood, even if one says it is because of being complacent in one's own ground, but there are also those who think that others are uncertainly matured, even if one has fallen away or not, one needs to rely on a spiritual friend.