Tibetan
་སྟོང་པར་བཤིགས་ཏེ་བསྒོམས་པས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་མཚན་མའི་འཆིང་བ་ལས་ཐར་ཞིང་གྲོལ་བའི་ཚུལ་ནི། ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་བག་ཆགས་ཡོད་པ་སྤངས་ནས་ཐར་བར་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་པའམ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཡོངས་གྲུབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་དང་། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གཉིས་སུ་འཛིན་པའམ། གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་གཉིས་སུ་འཛིན་པ་རྣམ་པར་སྤངས་པས་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་གནས་ངན་ལེན་གྱི་ལུས་སམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་ན་གཞན་དབང་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པའོ། །བློ་ལྡན་བྱང་སེམས་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་མཚན་ཉིད་གསུམ་མངོན་དུ་བྱས་ནས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཞན་དབང་གི་མཚན་ཉིད་ ལ་ཡོད་པའི་ཉོན་ཤེས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་ཟད་པར་གྱུར་ནས་འཆིང་བ་ཀུན་ལས་གྲོལ་བ་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །གལ་ཏེ་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞིའི་མཚན་མ་བཤིག་པའི་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བདག་གཉིས་སུ་དམིགས་པའི་མཚན་མ་བཤིག་པའི་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་དང་ཁྱད་ཅི་ཡོད་སྙམ་ན། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་མཚན་མ་མེད་པ་བསྒོམས་པ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཚན་མེད་བསྒོམ་པ་ཁྱད་དུ་འཕགས་ཚུལ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་འཁོར་བ་དང་མྱང་འདས་ཐ་དད་པའི་མཚན་མར་མི་དམིགས་ཏེ་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡེ་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་པས། འཁོར་བ་སྤང་བྱ་དང་མྱང་འདས་བླང་བྱའི་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཐ་དད་མེད་པར་རྟོགས་ནས། འཁོར་བ་ཉིད་མྱང་འདས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྟོང་པ་ཡིན་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་ནས་བསྒོམ་པས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མཚན་མེད་སྒོམ་པ་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་ཏེ། འཕགས་པ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོ་ལས། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་འཁོར་བའི་ཁམས་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཁམས་དང་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཁམས་དེ་ནི་མཚུངས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་མཚུངས་ཞེ་ན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མཚུངས་པས་ན་དེ་ནི་མཚུངས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་མཚན་མ་འཁོར་བ་
Chinese
通过破除空性并禅修，将获得无上菩提。如此禅修，从相的束缚中解脱出来的方式是：完全了解三种自性的特征，从而舍弃阿赖耶识上存在的烦恼和所知障的习气，得以解脱。即，以缘于一切法之如是的智慧或本智，现证圆成实性之特征；以及，通过完全舍弃执著于能取和所取二者，或执著于人我和法我二者，现证遍计所执性之特征；以及，当与烦恼和所知障之恶趣身或蕴聚相连的阿赖耶识之自性如实显现时，即是现证依他起性。聪慧的菩萨们如是现证三种自性后，阿赖耶识的依他起性上存在的烦恼障和所知障全部灭尽，他们认为这就是从一切束缚中解脱。如果声闻圣者们也具有破除四颠倒之相的真实智慧，那么菩萨们破除执著于二我之相的真实智慧又有何区别呢？声闻们禅修无相，而菩萨禅修无相的殊胜之处在于：菩萨缘于如是的智慧不执著于轮回和涅槃是不同的相，因为轮回和涅槃二者的自性法界本来就是涅槃，因此认识到轮回是应舍弃的，涅槃是应获取的，这两种形态没有差别。从而轮回即是涅槃，完全了知一切法皆是空性并禅修，因此胜过声闻的无相禅修。如圣者无尽慧经中说：法界与轮回界、涅槃界、有情界，以及一切法之界，这些是相同的。为何相同？因为在空性中相同，所以是相同的。正如所说。声闻们以相为轮回
English
By destroying emptiness and meditating, one will attain unsurpassed Bodhi. The way to be liberated from the bondage of characteristics by meditating in this way is: By fully understanding the characteristics of the three natures, one will be liberated by abandoning the habitual tendencies of afflictions and cognitive obscurations that exist in the Alaya consciousness. That is, with the wisdom or primordial awareness that focuses on the suchness of all dharmas, the characteristics of the perfectly established nature are directly realized; and, by completely abandoning the grasping at the duality of grasper and grasped, or the grasping at the two selves of person and dharma, the characteristics of the completely imputed nature are directly realized; and, when the nature of the Alaya consciousness, which is connected with the body or aggregates of the bad karma of afflictions and cognitive obscurations, is directly realized without being inverted, then the dependent nature is directly realized. Wise Bodhisattvas, having thus directly realized the three natures, all the afflictive and cognitive obscurations existing in the dependent nature of the Alaya consciousness are exhausted, and they believe that this is liberation from all bonds. If the noble Hearers also have the true wisdom that destroys the characteristics of the four inversions, then what is the difference between the true wisdom of the Bodhisattvas who destroy the characteristics of grasping at the two selves? The superiority of the Bodhisattva's meditation on the signless over the Hearers' meditation on the signless is that the Bodhisattva's wisdom that focuses on suchness does not focus on the characteristics of Samsara and Nirvana as being different, because the nature of both Samsara and Nirvana, the Dharmadhatu, is originally Nirvana, so it is realized that there is no difference between the two forms of Samsara, which should be abandoned, and Nirvana, which should be attained. Therefore, Samsara itself is Nirvana. By fully knowing that all dharmas are empty and meditating, it is superior to the Hearers' meditation on the signless. As it is said in the Sutra of the Noble Inexhaustible Intellect: The Dharmadhatu and the realm of Samsara, the realm of Nirvana, the realm of sentient beings, and the realm of all dharmas are the same. Why are they the same? Because they are the same in emptiness, so they are the same. Just as it is said. The Hearers take characteristics as Samsara.
Tibetan
དང་། མཚན་མེད་མྱང་འདས་ཐ་དད་དུ་ དམིགས་ནས། འཁོར་བ་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི་སོགས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་བཅས་པས་མ་ཞི་བའི་མཚན་མར་བལྟས་ནས་སྤོང་བར་འདོད། མྱ་ངན་འདས་པ་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་དང་ཉེས་པའི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་མེད་པས་ཞི་བའི་རྣམ་པར་བལྟས་ནས་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བར་འདོད་དོ། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཐ་མི་དད་པར་བསྒོམས་ཤིང་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ཚེ། ཡེ་ནས་ཡོད་པ་གཉིས་སྟོང་གི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་ཞིང་ཡེ་ནས་གཟུང་འཛིན་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་མཚན་མ་མེད་པའི་དོན་ཀྱང་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པས་ན། ཡོད་པ་དང་མེད་པ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པའི་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་ཐོབ་པ་དེའི་ཚེ། སེམས་ཀྱིས་གང་དང་ཅི་བསམ་པ་དེ་དང་དེ་བཞིན་འགྲུབ་སྟེ་ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་ལས་ཀྱང་ཡོ་བྱད་ཀྱི་ཆར་འབབ་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བསམས་ན་ཡང་ཡོ་བྱད་ཀྱི་ཆར་འབབ་པས། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་དབང་བསྒྱུར་བའམ་དབང་འབྱོར་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །གལ་ཏེ་འཁོར་བ་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ན། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ཅིས་མི་འགྱུར་ཞེས་བརྒལ་བ་ལ། འཁོར་བ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ཡང་། བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་བདག་དང་ཆོས་སུ་ཞེན་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པས་ཡང་དག་པ་གདོད་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་བསྒྲིབས་ནས། ཡང་དག་མ་ཡིན་པ་གཉིས་སྣང་ འཁོར་བའི་རང་བཞིན་ཀུན་ཏུ་སྣང་ཏེ། རབ་རིབ་ཅན་གྱི་སྐྲ་ཤད་དང་། འཁྲུལ་བའི་བློས་ཐག་པ་སྦྲུལ་དུ་མཐོང་བ་བཞིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་བདག་དང་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོར་འཛིན་པ་མེད་པས། གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་སྣང་བ་དེ་བསལ་ནས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡང་དག་པ་ནི་ཀུན་ཏུ་སྣང་སྟེ། མིག་སྐྱོན་དག་པས་རབ་རིབ་མེད་པར་མཐོང་བ་དང་། ཡིད་ཤེས་མ་འཁྲུལ་བས་ཐག་པ་ལ་ཐག་པར་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བྱིས་པ་རྣམས་ནི་བསྒྲིམ་མི་དགོས་པར་ཡོད་པ་མི་མཐོང་མེད་པར་མཐོང་ངོ་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་བསྒྲིམ་མི་དགོས་པར་རང་གིས་དོན་མེད་པ་གཟུང་འཛིན་གྱི་མཚན་མ་དང་། དོན་ཡོད་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་དག །རིམ་བཞིན་མི་སྣང་བ་དང་། སྣང་བ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཡོད་པ་སྣང་གི་མེད་པ་མི་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་གཞན་དབང་གི་རང་བཞིན་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས། གནས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གནས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་དེ་ཉིད་མཚན་མའི་འཆིང་བ་ཀུན་དང
Chinese
并且，将无相涅槃视为不同， 认为轮回生老病死等痛苦不息止的相是应舍弃的。将涅槃视为没有一切痛苦和过患之相的寂静之相，希望能够现前证得。如此，菩萨修习一切相在法界中无有差别，当修习圆满之时，本来就存在的二空性完全成就，现量见到，并且本来就没有能取所取分别之相的意义也现量显现，因此，当获得有和无现量显现的真实智慧之时，心中无论想到什么，都能如其所愿地实现，即使心想从虚空中降下所需之物，也会降下所需之物。这被称为调伏分别念或获得自在。如果轮回的自性本来就是涅槃，为什么一切众生不是本来就已涅槃呢？对于这个反驳，虽然轮回的自性是涅槃，但是，凡夫俗子们由于执着于我和法的习气障蔽，遮蔽了本来就已涅槃的真实如是性，因此，不真实的二取显现，轮回的自性普遍显现，就像有眼翳的人看到毛发乱舞，以及错乱的心将绳子看成蛇一样。菩萨们因为没有执着我和法的体性，所以遣除了能取所取的二取显现，无二的真实如是性普遍显现，就像眼疾痊愈的人无翳地看到事物，以及意识不颠倒的人将绳子认知为绳子一样。因此，凡夫们是不需要努力，看不到存在的事物，却看到不存在的事物。菩萨们不需要努力，自己就能知道无意义的能取所取之相，以及有意义的如是性，次第地不显现和显现，要知道存在的事物显现，不存在的事物不显现。如此这般就是依他起性阿赖耶识，被称为转依，转依本身就是一切相的束缚和
English
Furthermore, regarding the signless nirvana as distinct, They wish to abandon the signs of samsara, such as birth, aging, sickness, and death, which are not pacified by suffering. They wish to realize nirvana, seeing it as a state of peace without all suffering and faults. Thus, when a Bodhisattva meditates on all signs as non-different in the realm of Dharma and completes the meditation, they directly see the fully accomplished nature of emptiness, which has always existed. They also directly realize the meaning of the absence of signs of grasping and fixation, which has always been the case. Therefore, when they attain the true knowledge of the direct manifestation of existence and non-existence, whatever they think in their mind will be accomplished accordingly. Even if they think that a rain of necessities should fall from the empty sky, a rain of necessities will fall. This is called subduing conceptualization or attaining mastery. If samsara itself is by nature nirvana, why are all sentient beings not already in nirvana? In response to this objection, although the nature of samsara is nirvana, ordinary beings are obscured by the habitual obscurations of clinging to self and phenomena, which conceal the true suchness that has always been in nirvana. Therefore, the unreal dualistic appearance, the nature of samsara, universally appears, like hairs seen by someone with cataracts, or like a rope mistaken for a snake by a deluded mind. Bodhisattvas, because they do not grasp the essence of self and phenomena, eliminate the appearance of the duality of grasping and fixation, and the true suchness of non-duality universally appears, like someone with clear eyes seeing without cataracts, or like a mind that is not deluded knowing a rope as a rope. Therefore, ordinary people do not need to strive; they do not see what exists, but see what does not exist. Bodhisattvas do not need to strive; they themselves know that the meaningless signs of grasping and fixation and the meaningful suchness gradually do not appear and appear. They should know that what exists appears, and what does not exist does not appear. Such is the dependent nature, the alaya-consciousness, which is called the transformed basis. The transformed basis itself is the bondage of all signs and