English
It should be understood that one relies on the Dharma of the Great Vehicle through faith, and combines it with the nine intentions mentioned above. Empowerment means relying on it through obtaining empowerment in samadhi. That is, relying on it by offering immeasurable enjoyment through the samadhi of the Treasury of Space, and through the means of holding words and meanings without forgetting them through Dharani, etc. Completely grasping the means of non-discrimination, and bodhisattvas above the eighth ground merge into one creator, entering into all and the same meaning, that is, possessing any of these five situations is also superior to other reliance. Third, in the four immeasurable minds, there are two parts: explaining the four immeasurable minds and explaining compassion separately. The first part includes the explanation of the essence, object, classification, fruit, contradictory aspects, and merits, which are explained through six aspects. First, the four immeasurable minds of a Bodhisattva have four characteristics, that is, the abode of Brahma in the stable continuum of a Bodhisattva, the four of loving-kindness, compassion, joy, and equanimity are in order the contradictory aspects of loving-kindness, etc., anger, harm, displeasure, and the four of attachment and aversion that cause the mind to be unequal are abandoned, possessing the wisdom of non-discrimination as a companion, the object involves three: sentient beings, Dharma, and no object, and the function is not abandoning all sentient beings and making them mature, which is possessing four characteristics. Among them, the first function of loving-kindness is to abandon anger through loving-kindness, hoping to encounter happiness. The practitioner of loving-kindness, the object sentient beings, the Dharma to be practiced, such as loving-kindness, not clinging to the three wheels like this is the second function. Entering the three objects is the third characteristic. The loving-kindness of ordinary people and heretics is directed towards sentient beings who cling to the existence of self and sentient beings, and the loving-kindness of Shravakas and Pratyekabuddhas is that even if there is no so-called self and sentient beings, it is only directed towards the many dharmas of the five aggregates, impermanence, and the nature of suffering, and loving-kindness arises. The loving-kindness of Bodhisattvas who have attained the ground and Buddhas is that in the ultimate sense, they do not cling to sentient beings and Dharma, although their nature is emptiness, but self-
Tibetan
ང་འཁྲུལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་མྱོང་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ངོ་བོ་སྟོང་པར་རྟོགས་ནས་དམིགས་པ་མེད་བཞིན་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་འདོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་མཛད་པའོ། །དེ་ལ་སེམས་ཅན་ཙམ་ལ་དམིགས་པའི་ཚད་མེད་བཞི་ནི། སོ་སྐྱེ་དང་མུ་སྟེགས་ཉན་རང་བྱང་སེམས་སངས་རྒྱས་ལྔའི་ཐུན་མོང་ངོ་། །ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་བྱམས་སོགས་ནི། ཉན་རང་བྱང་སེམས་སངས་རྒྱས་བཞིའི་ཐུན་མོང་ངོ་། །མི་དམིགས་པའི་བྱམས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཞེས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་བཤད་དོ། །འཕགས་པ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོ་ལས། ཐོག་མར་སེམས་བསྐྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བྱམས་པ་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པ་སྟེ། བདག་མེད་གཉིས་མངོན་སུམ་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དང་། ས་དང་པོ་ནས་བདུན་པའི་བར་གྱི་སྤྱོད་པ་ལ་ཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་བྱམས་པ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་མངོན་སུམ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང་། ས་བརྒྱད་པ་ཡན་ཆད་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བྱམས་པ་དམིགས་པ་མེད་པ་སྟེ། མི་རྟོག་བཞིན་དུ་འབད་རྩོལ་མེད་པར་བྱམས་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་བྱམས་སོགས་བཞིའི་དམིགས་པ་ ནི། བརྟན་པ་བྱང་སེམས་རྣམས་ཀྱི་བྱམས་སོགས་བཞི་པོ་དེ་དག་གི་དམིགས་པ་ནི་བདེ་བ་འདོད་པའི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་ཏེ། བྱམས་པ་ནི་སེམས་ཅན་བདེ་བ་དང་ཕྲད་པར་འདོད་པའི་རྣམ་པ་དང་། སྙིང་རྗེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཉམ་ཐག་པ་ལ་དམིགས་ནས་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བར་འདོད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ནོ། །དགའ་བ་ནི་བདེ་བ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་ཏེ་དེ་དག་བདེ་བ་དང་མི་འབྲལ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་དང་། བཏང་སྙོམས་ནི་ཚོར་བ་བདེ་བ་དང་འཕྲད་པ་དང་། མཛའ་བ་སོགས་དང་ཕྲད་ནས་འདོད་ཆགས་སྐྱེ་བ་དང་། ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་དང་དགྲ་སོགས་གང་འཕྲད་ནས་ཞེ་སྡང་ལྡང་བར་གྱུར་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་ཏེ་དེ་དག་ལ་ཆགས་སྡང་སྐྱེ་བར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་ཆགས་སྡང་མེད་པར་བཏང་སྙོམས་སུ་འགྱུར་བར་འདོད་པའི་རྣམ་པར་ཅན་ནོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་རིས་གང་དང་གང་ལ་དམིགས་པ་བསྟན་ཏོ། །ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་བྱམས་པས་ནི། ཚད་མེད་པ་བཞི་པོ་དེ་དག་སྟོན་པའི་བསྟན་བཅོས་ཡང་དག་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་ལ་དམིགས་ནས་དམིགས་ཡུལ་དེ་དག་འདུ་བྱེད་པའི་ཆོས་ཙམ་གྱི་མཚན་ཉིད་དུ་དམིགས་སོ། །དམིགས་བྱེད་ཀྱི་བྱམས་པས
Chinese
我等同于经历幻觉般痛苦的有情众生，在领悟到其本体为空性的基础上，不执著于任何目标，从而行利益有情众生之无量事业。其中，仅仅以有情为目标的四无量心，是凡夫俗子、外道、声闻、独觉、菩萨、佛陀五者的共同之处。以法为目标的慈等，是声闻、独觉、菩萨、佛陀四者的共同之处。不缘的慈爱，是佛陀和菩萨们的不共之处，如《瑜伽行地论》中所说。在《圣无尽意经》中说：最初发心的菩萨们的慈爱是以有情为目标，因为他们没有现量证悟二无我；从第一地到第七地之间行持的菩萨们的慈爱是以法为目标，因为他们现量缘于清净的法界；从第八地以上获得不生法忍的菩萨们的慈爱是无所缘的，因为在不作意的情况下，不费力气就能生起慈爱。以上是经中所说。第二，慈等四者的目标是：稳固的菩萨们的慈等四者的目标是缘于希求安乐的有情，慈爱是希望有情众生获得安乐的形态；悲心是缘于被痛苦折磨的有情，希望他们脱离痛苦的形态；喜心是缘于具有安乐的有情，希望他们不离安乐的形态；舍心是缘于感受快乐，与朋友等相遇而生起贪恋，以及感受痛苦，与敌人等相遇而生起嗔恨的具有烦恼的有情，希望他们不要生起贪嗔，从而变得无贪无嗔，处于舍的状态。以上说明了各自缘于哪一类有情。以法为目标的慈爱是：缘于宣说四无量心的论典，即真实的大乘经藏，从而将目标仅仅设定为行作之法的体性。能缘的慈爱是
English
I, like sentient beings who experience illusory suffering, realize their essence is emptiness, and without clinging to any object, perform immeasurable deeds that benefit sentient beings. Among them, the four immeasurables that only focus on sentient beings are common to the five: ordinary beings, heretics, Shravakas, Pratyekabuddhas, Bodhisattvas, and Buddhas. Loving-kindness and so on that focus on the Dharma are common to the four: Shravakas, Pratyekabuddhas, Bodhisattvas, and Buddhas. Unfocused loving-kindness is unique to Buddhas and Bodhisattvas, as stated in the Yogacarabhumi-shastra. In the Sutra of Inexhaustible Intelligence, it is said: The loving-kindness of Bodhisattvas who initially generate the mind of enlightenment is focused on sentient beings because they have not directly realized the two selflessnesses; the loving-kindness of Bodhisattvas who engage in practice from the first to the seventh bhumis is focused on the Dharma because they directly focus on the completely pure realm of Dharma; the loving-kindness of those who have attained tolerance of the unborn Dharma from the eighth bhumi onwards is without focus because loving-kindness arises effortlessly without conceptualization. This is what is said in the sutra. Second, the objects of the four, loving-kindness and so on, are: The objects of the stable Bodhisattvas' four, loving-kindness and so on, are focused on sentient beings who desire happiness; loving-kindness is the aspect of wishing sentient beings to have happiness; compassion is focused on sentient beings who are tormented by suffering, with the aspect of wishing them to be free from suffering; joy is focused on sentient beings who have happiness, with the aspect of wishing them not to be separated from happiness; equanimity is focused on sentient beings who experience pleasure, and who, upon encountering friends and so on, generate attachment, and who, upon encountering suffering and enemies and so on, generate hatred, and who are afflicted with disturbing emotions, with the aspect of wishing that they would not generate attachment and hatred, and thus become without attachment and hatred, and remain in a state of equanimity. The above explains which category of sentient beings each is focused on. Loving-kindness focused on the Dharma is: focused on the treatises that explain the four immeasurables, that is, the authentic Mahayana sutra pitaka, thereby setting the object only as the nature of phenomena that are conditioned. The loving-kindness that focuses is