Tibetan
སྡམས་པ། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཕྲ་རབ་ཙམ་ལ་ཡང་འཇིགས་པར་ལྟ་བ། བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ་སློབ་པའོ། །དེ་ཡང་དང་པོ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་སྲུང་བའོ། །གཉིས་པ་ཆོས་གོས་སོགས་ལུང་བཞིན་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན་པས་དམ་པས་མ་སྨད་པའོ། །གསུམ་པ་སྨད་འཚོང་དང་ཤན་པ་ཆང་འཚོང་སོགས་སྤྱོད་ཡུལ་མ་མིན་པའི་གནས་ལྔར་འཇུག་པ་སྤངས་པའོ། །བཞི་པ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །ལྔ་པ་ཉེས་པ་ཕྲ་མོས་ཀྱང་མ་གོས་པར་བྱེད་པའོ། །དྲུག་པ་བསླབ་བཞི་མཐའ་དག་ལ་རྫོགས་པར་སློབ་པའོ། །རྒྱུ་ནི་ཞི་བ་ངེས་འབྱུང་གི་བསམ་པས་ཟིན་པའོ། །འབྲས་བུ་བདེ་འགྲོ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་དང་། སེམས་འགྱོད་པ་མེད་པར་མཐོང་ཆོས་བདེ་བ་རེག་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་གནས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འགྲུབ་པ་སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་དང་། བྱེད་ལས་ས་ཆེན་པོ་ལོ་ཏོག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་ཡིན་པ་ལྟར་དགེ་བའི་ཆོས་ཀུན་གྱི་གཞི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པའི་གདུང་བ་ཞི་བར་བྱེད་པ་དང་། ཚེ་འདིར་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་ཤ་འཁོན་གཉེར་བ་སོགས་ཀྱི་འཇིགས་པ་དང་། ཚེ་རབས་གཞན་དུ་ངན་སོང་གསུམ་གྱི་འཇིགས་པ་མེད་པ་དང་གསུམ་མོ། །ལྡན་པ་ནི་སྒོ་གསུམ་དགེ་བ་ལ་གནས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་ལྡན་པ་དང་། འཇུག་པའམ་དབྱེ་བ་ནི་གསོལ་ཞིང་ཞུ་བའི་ལས་ ཀྱིས་མཁན་སློབ་ལས་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་ནོད་པ་ནི་བརྡར་བཏགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། བསམ་གཏན་དང་ཟག་མེད་ཀྱི་སྡོམ་པ་གཉིས་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཐོབ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དག་སྟེ། དེ་ལྟ་བུ་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་སྡོམ་པ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ལ་ཡོད་ཀྱི་གཞན་ལ་མ་ཡིན་ནོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་འདྲར་ཡོངས་ཤེས་ནས། མཁས་པས་ཡང་དག་སྒྲུབ་པར་བྱེད། བཟོད་པའི་ངོ་བོ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་གནོད་པས་མི་མཇེད་པའི་བཟོད་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཅི་མི་སྙམ་པའི་བཟོད་པ་དང་། ཆོས་ཟབ་མོའི་དོན་ལ་མི་སྐྲག་པའི་བཟོད་པ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའོ། །རྒྱུ་ནི་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་བས་གནོད་པས་མི་མཇེད་པའམ་མི་འཁྲུགས་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གནས་པ་དང་ཐོས་པའི་ཆོས་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར། བཟོད་པ་གཞན་གཉིས་འབྱུང་ངོ་། །འབྲས་བུ་ཕན་ཡོན་ལྔར་ནི་ཡང་དག་པར་བཤད་དེ། འཐབ་རྩོད་མེད་པས་འཁོན་མི་མེད་པ་དང་། མཛའ་བོ་མང་བས་དབྱེན་མི་མང་བ་དང་། མཐོང་ཆོས་ལ་ལུས་སེམས་བདེ་བ་དང་། དགའ་བཞིན་དུ་འཆི་བའི་དུས་བྱེད་པ་དང་། ཤི་འཕོས་ནས་བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བའི་ཕན་ཡོན་ལྔའོ། །བཟོད་པ་དེ་ནི་རང་བདེ་བར་གནས་པ་ད
Chinese
守护：对于极微小的过失也视为畏惧，如法受持并修学诸学处。其中，首先是如法守护戒律。其次，具有如法使用法衣等，不被圣者所呵责。再次，断除进入卖淫、屠夫、卖酒等非行境的五处。第四，是决意出离的戒律所摄持。第五，做到不为微小的罪过所染污。第六，圆满修学一切四种学处。原因是具有寂静、决意出离之心。果报是能获得善趣，并且通过无悔的心，现法安乐的感受，布施能成就心安住的等持。作用如同大地上一切庄稼的所依一样，成为一切善法的基础所依，以及平息烦恼的痛苦，以及今生没有恶行和结仇等怖畏，以及来世没有三恶趣的怖畏等三者。具有是具有安住于身语意三门善业的福德资粮。进入或差别是，通过祈请和请求之业，从亲教师和轨范师处领受别解脱戒是假立的戒律，以及禅定和无漏的戒律二者是法性的获得之戒，像这样，只有作为所依的补特伽罗安住于戒律者才有，其他人没有。完全了解这样的戒律后，智者会如实修持。安忍的体性是成为不忍受有情损害的安忍，以及对于痛苦无所谓的安忍，以及对于甚深法的意义不畏惧的安忍三种自性。原因是由于对有情生起慈悲，所以不忍受损害或不嗔怒，以及安住于戒律和依赖于听闻之法，所以另外两种安忍产生。果报利益宣说为五种，即没有争斗所以没有仇敌，以及朋友众多所以没有离间，以及现法身心安乐，以及欢喜而死的时候，以及死后转生到善趣的五种利益。安忍是安住在自乐
English
Guarding: Regarding even the slightest fault as fearful, and properly taking up and studying all the grounds of training. Among these, the first is to properly guard the precepts. Second, possessing the proper use of Dharma garments, etc., and not being reproached by the noble ones. Third, abandoning entering the five places that are not proper places of conduct, such as prostitution, butchery, and selling alcohol. Fourth, being governed by the precepts of definite renunciation. Fifth, ensuring not to be defiled by even the slightest fault. Sixth, fully studying all four trainings. The cause is being possessed by the thought of peace and definite renunciation. The result is enabling the attainment of good rebirths, and through a mind without regret, the experience of happiness in this life, bestowing the accomplishment of samadhi where the mind abides. The function is like the great earth being the support for all crops, becoming the basis and support for all virtuous Dharmas, and pacifying the suffering of afflictions, and the absence of fears such as evil deeds and harboring grudges in this life, and the absence of fears of the three lower realms in future lives, and so on. Possessing is possessing the accumulation of merit from abiding in the virtuous deeds of the three doors of body, speech, and mind. Entering or distinction is that receiving the Pratimoksha vows from the preceptor and instructor through the act of requesting and beseeching is the imputed precepts, and the two precepts of meditation and non-outflow are the precepts of attainment by nature. Thus, only those individuals who abide in the precepts as a basis have them, not others. Having fully understood such precepts, the wise will truly practice them. The nature of patience is to become the nature of three types of patience: patience that does not resent harm from sentient beings, patience that does not care about suffering, and patience that does not fear the meaning of profound Dharma. The cause is that because of compassion arising for sentient beings, one does not resent harm or become angry, and because of abiding in the precepts and relying on the Dharma that is heard, the other two types of patience arise. The result and benefits are explained as five: the absence of enemies because there is no fighting, the absence of discord because there are many friends, the happiness of body and mind in this life, dying happily at the time of death, and the five benefits of being reborn in a good realm after death. Patience is abiding in one's own happiness
Tibetan
ང་གཞན་ལ་ཟུག་རྔུ་མི་འབྱིན་པས་རང་དང་གཞན་གཉིས་ཀྱི་དོན་བྱེད་དེ་ཞེས་པ་བྱེད་ལས་སོ། །དཀའ་ཐུབ་ཀུན་གྱི་ནང་ན་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ཀུན་ཏུ་ལྡན་པ་ནི་དོན་ཏོ། །བཟོད་པ་དེ་ལ་སྔར་ངོ་བོའི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་དེ་ནི་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འདོད་དོ། །བཟོད་པ་དེ་འདྲར་ཡོངས་ཤེས་ ནས། མཁས་པས་ཡང་དག་སྒྲུབ་པར་བྱེད། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་ཡང་དག་པར་སྤྲོ་བ་དང་། རྒྱུ་དགེ་ཆོས་ལ་མོས་ཤིང་དད་པ་དང་། དེ་བསྒྲུབ་པར་འདུན་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། འབྲས་བུ་དྲན་པ་སོགས་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་དང་། བྱེད་ལས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོ་བྱེད་པ་དང་། ལྡན་པ་མ་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པ་དག་པའི་ཡོན་ཏན་ཀུན་དང་ལྡན་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དེ་དག་ལ་ནི་དབྱེ་བ་དེ་ནི་རྣམ་པ་བདུན་ཏེ། ཡུལ་གྱིས་ཕྱེས་ན་བསླབ་པ་གསུམ་ལ་བརྩོན་པའི་སྒོ་ནས་གསུམ། ངོ་བོས་ཕྱེས་ན་ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས་གཉིས། སྦྱོར་བས་ཕྱེས་ན་གུས་སྦྱོར་དང་རྟག་སྦྱོར་གཉིས་ཏེ་བདུན་ནམ། ཡང་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་དབྱེ་སྒོ་གཞན་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལུས་ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས་ལ་སྒོ་ལྔའི་འཁོར་དུ་སྐྱེས་པའི་སེམས་བྱུང་བརྩོན་འགྲུས་ལྔ་དང་། ལྷག་པའི་སེམས་དང་། ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་ཡིད་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་དུ་བྱུང་བ་གཉིས་ནི་སེམས་ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས་ཏེ་རྣམ་པ་བདུན་དུ་ཡང་གསུངས་སོ། །བརྩོན་འགྲུས་དེ་འདྲར་ཡོངས་ཤེས་ནས། མཁས་པས་ཡང་དག་སྒྲུབ་པར་བྱེད། བསམ་གཏན་གྱི་ངོ་བོ་སེམས་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ལ་མི་གཡེང་བར་ནང་དུ་རྩེ་གཅིག་གནས་པ་དང་། རྒྱུ་ནི་དམིགས་པ་མ་བརྗེད་པར་དྲན་པ་དང་། རྒྱུན་དུ་སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ལ་བརྟེན་པ་དང་། འབྲས་བུ་ལུས་སེམས་ལ་ཤིན་ཏུ་སྦྱང་བའི་བདེ་བ་དང་། འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་བྲལ་བའི་ ཁམས་གོང་མ་གཟུགས་ཁམས་སུ་སྐྱེ་བས་བདེ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དང་། བྱེད་ལས་རྫུ་འཕྲུལ་སོགས་མངོན་པར་ཤེས་པ་དབང་བསྒྱུར་བ་དང་། ལྷ་དང་ཚངས་པ་འཕགས་པའི་གནས་པ་ལ་དབང་བསྒྱུར་བ་ཉིད་བྱེད་དོ། །ལྷའི་གནས་པ་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་དང་གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་བཞིའོ། །ཚངས་པའི་གནས་པ་ནི་ཚད་མེད་པ་བཞིའོ། །རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་ལ་སོགས་པ་འཕགས་པའི་གནས་པའོ། །ལྡན་པ་ནི་དཀར་པོའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་སྟེ་སེམས་ཀྱི་དབང་ཐོབ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པ་ཅན་འགྲུབ་པ་དང་།
Chinese
我不给他人带来痛苦，因此能成办自他二利，这就是作用。在一切苦行中，最主要且具足一切功德的就是意义。对于忍辱，之前在体性的章节中已经说过，它被认为是三种分类。完全了解这样的忍辱之后，智者会如实地修行。精进的体性是对善法真正地欢喜，原因是对于善法有信心和信仰，依靠想要修习它的意愿，结果是忆念等等一切功德越来越增长，作用是完全作为烦恼的对治，具足不执著等等清净的功德，对于这些精进，分类有七种：以境来分，以在三学上精进的角度分为三种；以体性来分，有身和心的精进两种；以加行来分，有恭敬加行和恒常加行两种，共七种。或者，另一种分类方式是，增上戒学是身体的精进，在五根的境界中产生的五种心所精进，以及增上心学和增上慧学在意识的境界中产生的两种是心的精进，也说是七种。完全了解这样的精进之后，智者会如实地修行。禅定的体性是心不向外散乱，而是安住在内，一心专注，原因是对于所缘不忘失的忆念，依靠恒常修习的精进，结果是身心得到极大的轻安乐，以及脱离欲界的痛苦，生于上界色界而产生快乐，作用是自在地显现神通等等的现证，以及自在地居住于天和梵天圣者的住所。天人的住所是四禅和四无色定。梵天的住所是四无量心。解脱门三种等等是圣者的住所。具足的是具足白法的首要功德，即依靠获得心的自在而成就殊胜的功德。
English
Its function is that it benefits both oneself and others by not inflicting pain on others. Among all austerities, the most important and complete with all qualities is the meaning. As for patience, as explained earlier in the section on essence, it is considered to have three divisions. Having fully understood such patience, the wise will practice it correctly. The essence of diligence is to truly rejoice in virtuous Dharma, the cause is to have faith and belief in virtuous Dharma, relying on the desire to practice it, the result is that all qualities such as mindfulness increase more and more, the function is to completely act as an antidote to afflictions, and to be endowed with all pure qualities such as non-attachment. For these diligences, there are seven divisions: divided by object, there are three from the perspective of diligence in the three trainings; divided by essence, there are two diligences of body and mind; divided by application, there are two applications of respect and constancy, totaling seven. Alternatively, another classification is that the training of higher morality is the diligence of the body, the five mental events of diligence arising in the sphere of the five senses, and the two arising in the sphere of mind-consciousness, which are the training of higher mind and higher wisdom, are the diligence of the mind, which are also said to be seven types. Having fully understood such diligence, the wise will practice it correctly. The essence of meditation is that the mind is not distracted by external objects, but dwells inwardly, focused on one point, the cause is mindfulness that does not forget the object, relying on the diligence of constant practice, the result is great ease and bliss of body and mind, and the generation of happiness by being born in the upper realm of the form realm, free from the suffering of the desire realm, the function is to master the manifestation of supernormal powers and so on, and to master the dwelling of gods, Brahma, and noble beings. The dwelling of the gods is the four meditations and the four formless absorptions. The dwelling of Brahma is the four immeasurables. The three doors of liberation and so on are the dwelling of the noble ones. What is possessed is the possession of the primary qualities of white dharmas, that is, the attainment of special qualities by relying on obtaining mastery of the mind.