Tibetan
།དགེ་བ་རྒྱུན་དུ་བརྩོན་པ་དང་ལྡན་ན་སེམས་མཉམ་པར་བཞག་པའི་བསམ་གཏན་འགྲུབ་ནུས་པས་བཟོད་པའི་འོག་ཏུ་བརྩོན་འགྲུས་བཤད་དོ། །སེམས་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལྡན་ན་འཕགས་པའི་བདེན་པ་རྣམས་ཡང་དག་པར་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་འབྱུང་བས་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་བསམ་གཏན་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་བསམ་གཏན་ནི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། བདེན་དོན་མཐོང་ བའི་ཤེས་རབ་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་པས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐར་ཤེས་རབ་བཤད་དེ། འདི་དག་ནི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་སྐྱེ་བའི་གོ་རིམ་ལྟར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཕྱི་མ་ལས་སྔ་མ་དག་དམན་པ་དང་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་དག་མཆོག་ཏུ་གནས་པའི་ཕྱིར་དམན་པ་སྔར་བརྗོད་ལ་མཆོག་ཕྱིས་བརྗོད་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་ན་སྦྱིན་པ་གཏོང་བ་དག་ཡོད་ཀྱང་སྒོ་གསུམ་གྱི་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པ་དེ་བས་དཀོན་ཕྱིར་སྦྱིན་པ་དམན་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་མཆོག་གོ། དེ་བཞིན་དུ་ཉེས་སྤྱོད་བསྡམས་ཀྱང་གཞན་གྱིས་གནོད་པ་དེ་བས་བཟོད་དཀའ་བ་དང་། བཟོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་དགེ་ཆོས་རྒྱུན་དུ་བརྩོན་པ་དེ་བས་དཀའ་བ་དང་། བརྩོན་པ་ཅི་རིགས་དང་ལྡན་ཀྱང་སེམས་ཏིང་འཛིན་གྱིས་དུལ་བ་དེ་བས་དཀོན་པ་དང་། སེམས་བསམ་གཟུགས་ཀྱི་ཏིང་འཛིན་གྲུབ་ཀྱང་བདེན་དོན་མཐོང་བའི་ཤེས་རབ་དེ་བས་དཀའ་ཞིང་དཀོན་ལ། གང་སླ་བ་དེ་ཉོན་མོངས་ཆེ་ཞིང་། དཀའ་བ་དེ་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་ཉོན་མོངས་ཆུང་ཞིང་ཡོན་ཏན་ཆེ་བའི་ཕྱིར་སྦྱིན་པ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་བར་དུ་གོ་རིམ་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་རགས་པ་དང་ནི་ཕྲ་བའི་ཕྱིར། གང་རགས་པ་རྣམས་དང་པོར་བསྟན་ཅིང་ཕྲ་བ་རྣམས་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་ནི། རགས་པ་རྣམས་འཇུག་སླ་ཞིང་སྤྱད་སླ་ལ་ཕྲ་བ་རྣམས་རགས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་སྔ་མ་ལས་བཟློག་པ་སྟེ། སྦྱིན་པ་ལ་ནི་རྒྱལ་པོ་དང་བློན་པོ་སོགས་ནས་བྲན་དང་གདོལ་པའི་བར་གྱིས་ཀྱང་ཅི་རིགས་འཇུག་ནུས་པས་ཤེས་སླ་ཞིང་རགས་པ་བྱ་སླ་བའོ། །དེ་བས་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། དེ་བས་བཟོད་པ་ནས་ཤེས་ རབ་ཀྱི་བར་དུ་ཇེ་ཕྲ་ཇེ་ཕྲར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་སྔ་མ་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྲ་བའི་སྒོ་ནས་སྦྱིན་པ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་བར་དུ་སྤྱད་སླ་ཞིང་འཇིག་སླ་བས་རགས་པ་དང་། དེ་ལས་ལྡོག་པའི་ཕྲ་བའི་རྣམ་བཞག་གི་སྒོ་ནས་གོ་རིམ་དེ་ལྟར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་གི་སོ་སོའི་ངེས་ཚིག་ནི། ཅིའི་ཕྱིར་སྦྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དཱ་ནའི་སྒྲ་ལས་སྦྱིན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དཱ་དབུལ་བ་དང་ན་འདོར་བའི་དོན་གྱིས། དབུལ་བ་འདོར་བར་བྱེད་པ་ལ་སྦྱིན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ལོངས་སྤྱོད་སྦྱིན་པས་ལེན་པ་པོ་ཚེ་འདིའི་དབུལ་བ་འདོར་བ་དང་། གཏོང་བ་པོ་ཚེ་རབས་གཞན་དུ་ཅིས་ཀྱང་མི་ཕོངས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཐོབ་པས་དབུལ་བ་འདོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྐད་དོད་ཤཱི་ལ་ཞེས་པའི་ཤཱི་བསིལ་བ་དང་། ལ་ཐོབ་པའམ་ལེན་པའི་དོན་ཡིན་པས། བསིལ་བ་ཐོབ་ཅེས་པ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་ན་ཚེ་འདིར་ཡུལ་ལ་ཆགས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་རྒྱལ་པོའི་ཆད་པ་སོགས་ཉེས་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཚ་གདུང་མེད་པ་དང་། ཕྱི་མ་ངན་སོང་དུ་མི་སྐྱེ་ཞིང་ལྷ་མིའི་བདེ་བ་དང་།མཐར་མྱང་འདས་ཀྱི་བདེ་བའི་བསིལ་བ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཟོད་པ་ལ་ཀྵཱནྟི་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཀྵཱན་ནི་ཟད་པ་དང་ཏི་བྱེད་པ་ལ་འཇུག་པས། རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཁྲོ་བ་ཟད་པར་བྱེད་པ་ལ་བཟོད་པ་ཞེས་བཏགས་པའོ། །དང་གི་ཚིག་རྣམས་སྡུད་སྒྲ་ཡིན་པ་གོ་སླ་བས་འདིར་འབྲུ་མ་མནན་ཏེ་སྐབས་གཞན་དུའང་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། །བརྩོན་འགྲུས་བཱིརྱ་ཞེས་པ་བཱི་ནི་མཆོག་གམ་དམ་པའི་དོན་དང་། རྱ་ནི་སྦྱོར་བ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དགེ་བ་དམ་པ་ལ་སྦྱོར་བས་ན་མཆོག་སྦྱོར་ ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །བསམ་གཏན་ནི་དྷྱ་ན་ཞེས་པ་ཡ་བཏགས་ར་དང་མཚུངས་པར་དྷ་ར་ན་ཞེས་པ་འཛིན་པའི་དོན་ཏེ་ཅི་ཞིག་འཛིན་ན་ཡིད་དམིགས་པ་ལ་ནང་དུ་འཛིན་ཅིང་ཕྱིར་མི་གཡེང་བར་བྱེད་པ་བསམ་གཏན་ནོ། །ཤེས་རབ་ནི་པྲཛྙཱ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ལ་པྲ་ནི་ཉེར་བསྒྱུར་གྱི་སྒྲ་སྟེ་རབ་ཀྱི་དོན་ལ་འཇུག་ཅིང་པར་མ་ཨརྠ་ཞེས་པ་དོན་དམ་པ་ཞེས་པའི་མིང་ཐོག་པྲ་ཡིག་ཏུ་བསྡུས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན། པྲ་ནི་དོན་དམ་པ་ཛྙཱ་ཤེས་པ་ཡིན་པས་དོན་དམ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་བཤད་དོ། །འཆད་ཚུལ་འདི་དག་སྒྲའི་ཁམས་ཀྱི་ཡི་གེ་བསྡུ་བ་དང་བསྣན་པའི་འཆད་ཚུལ་ཐུན་མོང་མིན་པའི་དོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ལ། ལེགས་སྦྱར་གྱི་སྒྲ་དེ་དག་བོད་སྐད་དུ་ཐད་སོར་ཇི་ལྟར་བསྒྱུར་བ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་གྲགས་པ་དེ་དག་ལའང་ངེས་ཚིག་འཆད་ཚུལ་དེ་ལྟར་བུ་ཐོབ་པ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ལྔ་པ་ཕར་ཕྱིན་རྣམས་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ནི། ཐམས་ཅད་བསྒོམ་པ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གིས་བསྟན་ཏེ། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཇི་ལྟར་གོམས་པ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་བར་དུ་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞེ་ན། ཕར་ཕྱིན་དྲུག་པོ་ཐམས་ཅད་རེ་རེ་ནས་ཀྱང་བསྒོམ་པའམ་གོམས་པར་བྱ་ཚུལ་ནི། དངོས་པོ་ལ་གནས་པའམ་བརྟེན་ཏེ་བསྒོམ་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བརྟེན་ཏེ་བསྒོམ་པ་དང་། བསམ་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ་བསྒོམ་པ་
Chinese
如果恒常精进于善，就能成就心平等住的禅定，因此在忍辱之后宣说精进。如果具有心平等住的禅定，就能如实了知圣者的真谛，因此在精进之后宣说禅定。如此，禅定是因，证悟真谛的智慧是果，因此在一切的最后宣说智慧。这些是按照因果的次第产生的顺序宣说的。而且，因为后面的比前面的殊胜，前面的比后面的低劣，所以先说低劣的，后说殊胜的。世间有行布施的人，但能守护身语意三门的恶行更加稀少，因此布施低劣，戒律殊胜。同样，即使守护了恶行，忍受他人损害更加困难。即使能够忍受，恒常精进于善法更加困难。即使具备各种精进，以禅定调伏内心更加稀少。即使成就了有色界的禅定，证悟真谛的智慧更加困难和稀少。容易的烦恼多，困难的相对于此烦恼少，功德大，因此从布施到智慧按照这样的顺序安立。而且，因为粗大和微细的缘故，先显示粗大的，后显示微细的。粗大的容易进入和实行，微细的相对于粗大的则相反。布施，从国王和大臣等乃至奴隶和贱民都能各自进入，容易了解，粗大容易实行。因此戒律，因此忍辱乃至智慧越来越微细，因此从布施到智慧，后面的比前面的本体更加微细，容易实行和容易毁坏的是粗大的。与此相反的微细的行相，按照这样的顺序显示。第四，六度各自的定义是：为什么称为布施呢？从达那（藏文：དཱ་ན།，梵文天城体：दान，梵文罗马拟音：dāna，汉语字面意思：布施）的声音而称为布施，达（藏文：དཱ།，梵文天城体：दा，梵文罗马拟音：dā，汉语字面意思：给予）是贫穷和抛弃的意思。能抛弃贫穷的称为布施。
English
If one constantly perseveres in virtue, one can achieve the samadhi of equanimity, therefore, after patience, diligence is explained. If one possesses the samadhi of equanimity, wisdom that correctly knows the truths of the noble ones will arise, therefore, after diligence, meditation is explained. Thus, meditation is the cause, and the wisdom that sees the truth is the result, therefore, at the end of everything, wisdom is explained. These are explained according to the order of arising in the manner of cause and effect. Moreover, because the latter is inferior to the former, and the former is superior to the latter, the inferior is stated first and the superior is stated later. Although there are those who give charity in the world, it is rarer to restrain the misdeeds of the three doors, therefore charity is inferior and discipline is superior. Similarly, even if misdeeds are restrained, it is more difficult to endure harm from others. Even if one can endure, it is more difficult to constantly persevere in virtuous Dharma. Even if one possesses various kinds of diligence, it is rarer to tame the mind with samadhi. Even if one achieves the samadhi of the form realm, wisdom that sees the truth is more difficult and rare. What is easy has more afflictions, and what is difficult has fewer afflictions and greater qualities in comparison to that, therefore, the order from charity to wisdom is established in this way. Moreover, because of grossness and subtlety, the grosser ones are shown first and the subtler ones are shown later. The grosser ones are easier to enter and practice, while the subtler ones are the opposite in comparison to the grosser ones. Charity can be entered into by kings and ministers, etc., even down to servants and outcastes, so it is easy to understand and the gross is easy to do. Therefore, discipline, therefore, patience, and so on up to wisdom, become increasingly subtle, therefore, from charity to wisdom, the latter is inherently subtler than the former, and what is easy to practice and easy to destroy is gross. The subtle aspects that are the opposite of this are shown in this order. Fourth, the individual definitions of the six perfections are: Why is it called charity? It is called charity from the sound of dāna (藏文：དཱ་ན།，梵文天城体：दान，梵文罗马拟音：dāna，汉语字面意思：布施), dā (藏文：དཱ།，梵文天城体：दा，梵文罗马拟音：dā，汉语字面意思：给予) means poverty and abandonment. What abandons poverty is called charity.
Chinese
。布施的给予，使接受者舍弃今生的贫困，而施予者在其他世代无论如何也不会遭受贫困，获得财富，因此是为了舍弃贫困。同样，戒律的梵语是“śīla”（梵文天城体：शील，梵文罗马拟音：śīla，汉语字面意思：戒），“śī”是清凉，“la”是获得或接受的意思。所谓获得清凉，是指如果具备戒律，今生就不会有因贪恋世俗而产生的国王惩罚等各种罪过的热恼，来世也不会堕入恶道，能获得天人的安乐，最终获得涅槃的安乐清凉。忍辱叫做“kṣānti”（梵文天城体：क्षान्ति，梵文罗马拟音：kṣānti，汉语字面意思：忍耐），“kṣān”是耗尽，“ti”是做，因此使自己相续中的嗔恨耗尽就叫做忍辱。 “和”字等都是 جمع的词，很容易理解，所以这里不细讲，其他时候也应该这样理解。精进叫做“vīrya”（梵文天城体：वीर्य，梵文罗马拟音：vīrya，汉语字面意思：精进），“vī”是 श्रेष्ठ 或 पवित्र 的意思，“rya”是结合，因为与超世间的 पवित्र 的善结合，所以也叫做 श्रेष्ठ 结合。禅定是“dhyāna”（梵文天城体：ध्यान，梵文罗马拟音：dhyāna，汉语字面意思：禅定），与带“ya”的“ra”相同，是“dhāraṇa”（梵文天城体：धारणा，梵文罗马拟音：dhāraṇa，汉语字面意思：保持）的意思，那么保持什么呢？就是将心专注于所缘，向内保持而不向外散乱，这就是禅定。智慧是“prajñā”（梵文天城体：प्रज्ञा，梵文罗马拟音：prajñā，汉语字面意思：智慧），“pra”是近变的词，有 श्रेष्ठ 的意思，如果将“parama artha”（梵文天城体：परमार्थ，梵文罗马拟音：paramārtha，汉语字面意思：胜义）这个名称中的“pra”字缩略，那么“pra”就是胜义，“jñā”是知道，因此是为了知道胜义而说的。这些讲解方式是按照词语的字母缩略和增加的非共同意义来解释的。那些梵语词汇直接翻译成藏语的布施等广为人知的词汇，也应该知道其词义解释方式也是如此。第五，如何修持六度呢？用“全部修持”等一个偈颂来表示。如何从布施波罗蜜多开始修习直到智慧呢？六度全部，各自修习或习惯的方式是：安住或依靠事物来修习，同样，依靠作意来修习，依靠思考来修习。
English
So, the giving of wealth enables the recipient to abandon poverty in this life, and the giver will certainly not suffer poverty in other lifetimes, obtaining wealth, thus it is for abandoning poverty. Similarly, the Sanskrit word for discipline is "śīla" (梵文天城体：शील，梵文罗马拟音：śīla，汉语字面意思：discipline), where "śī" means coolness and "la" means obtaining or receiving. The so-called obtaining coolness means that if one possesses discipline, in this life there will be no suffering from the heat of various faults such as the king's punishment arising from attachment to worldly things, and in the future, one will not be reborn in the lower realms, but will obtain the happiness of gods and humans, and ultimately obtain the coolness of the happiness of nirvana. Patience is called "kṣānti" (梵文天城体：क्षान्ति，梵文罗马拟音：kṣānti，汉语字面意思：patience), where "kṣān" means exhaustion and "ti" means doing, so making the anger in one's own continuum exhausted is called patience. The words like "and" are جمع words, which are easy to understand, so I won't go into detail here, and it should be understood in the same way in other situations. Diligence is called "vīrya" (梵文天城体：वीर्य，梵文罗马拟音：vīrya，汉语字面意思：diligence), where "vī" means श्रेष्ठ or पवित्र, and "rya" means combination, so because it is combined with the पवित्र goodness that transcends the world, it is also called श्रेष्ठ combination. Meditation is "dhyāna" (梵文天城体：ध्यान，梵文罗马拟音：dhyāna，汉语字面意思：meditation), which is the same as "ra" with "ya", and means "dhāraṇa" (梵文天城体：धारणा，梵文罗马拟音：dhāraṇa，汉语字面意思：holding), so what is held? It is to hold the mind inwardly on the object of focus and not be distracted outwardly, this is meditation. Wisdom is "prajñā" (梵文天城体：प्रज्ञा，梵文罗马拟音：prajñā，汉语字面意思：wisdom), where "pra" is a word of near transformation, meaning श्रेष्ठ, and if the word "pra" in the name "parama artha" (梵文天城体：परमार्थ，梵文罗马拟音：paramārtha，汉语字面意思：ultimate meaning) is abbreviated, then "pra" is the ultimate meaning, and "jñā" is knowing, so it is said for knowing the ultimate meaning. These explanations are based on the non-common meaning of the abbreviation and addition of letters in the words. It should also be known that the way of explaining the meaning of those Sanskrit words that are directly translated into Tibetan, such as generosity, which are widely known, is also the same. Fifth, how to practice the perfections? It is shown by one verse such as "practice all". How to practice from the perfection of generosity to wisdom? The way to practice or become accustomed to all six perfections, each one by one, is: to practice by dwelling or relying on things, similarly, to practice by relying on attention, and to practice by relying on thought.