Tibetan
་བྱེད་པ་ནི་སློང་བའི་ཞིང་དང་། ནད་པ་སོགས་སྡུག་བསྔལ་བའི་ཞིང་། བཟའ་བ་དང་བགོ་བ་སོགས་དང་བྲལ་བ་མགོན་མེད་པའི་ཞིང་། ཟང་ཟིང་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་སྡིག་པ་སྤྱོད་པ་ལོག་པར་སྤྱོད་པའི་ཞིང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཤེས་རབ་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ཡོན་ཏན་གྱི་ཞིང་ཞེས་བཤད་ལ། ཉན་ཐོས་དང་འཇིག་རྟེན་པའི་ཚུལ་ལུགས་ཀྱིས་ཡོན་ཏན་གྱི་ཞིང་གཙོ་བོར་བྱེད་ཀྱང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སྙིང་རྗེའི་དབང་གིས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཞིང་གཙོ་བོར་བྱེད་ཅིང་། སྡུག་བསྔལ་བསལ་བ་དང་། ལྷག་པར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ལས་བཟློག་པའི་ཆེད་དུ་སྦྱིན་ཞིང་། ཡོན་ཏན་གྱི་ཞིང་སོགས་ལའང་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་སྦྱིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཞིང་ནི། ཇི་ཙམ་དུ་དམན་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་ཆེ་བ་དེ་ཙམ་དུ་སྦྱིན་ཡུལ་མཆོག་ཡིན་ཏེ། མི་ཕྱུག་པོ་མང་པོར་སྦྱིན་པ་བས་དབུལ་པོ་དང་། དབུལ་པོ་ལས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་ཉམ་ཐག་པ་དང་། དེ་ལས་ཡི་དྭགས་ལ་སྦྱིན་པ་དང་། དེ་ལས་འཇུར་གེགས་ཀྱི་ཡི་དྭགས་ལ་སྦྱིན་པ་ཕན་ཡོན་ཆེས་ཆེ་ བ་ལྟ་བུའོ། །ཡོན་ཏན་གྱི་ཞིང་ནི་ཅི་ཙམ་མཐོ་བ་དེ་ཙམ་དུ་ཕན་ཡོན་ཆེ་སྟེ། གང་ཟག་ཕལ་པ་ཚད་མེད་པ་ལས། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་དང་། ཉན་རང་བྱང་སེམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་ཞིང་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟར་རང་དོན་ལས་གཞན་དོན་གཙོ་བོར་བྱེད་པའི་བྱང་སེམས་རྣམས་ཀྱིས་སྦྱིན་པའི་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་འབྲས་ཅན་ལ་ལྷག་པར་སྟེར་བ་ནི་ཞིང་གི་སྒོ་ནས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཁྱད་པར་དག་དང་། གནས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཞེས་པའི་གནས་ནི་གང་ལ་གནས་ནས་གཏོང་བའི་གནས་ཏེ། འདི་ལ་མོས་པ་དང་གནས་པ་དང་། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་གནས་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པ་གསུམ་ནི། གོང་དུ་ཆོས་འཚོལ་གྱི་སྐབས་ཀྱི་དེ་གསུམ་དང་འདྲ་སྟེ། མོས་པ་ཡིད་བྱེད་ནི་ཕར་ཕྱིན་སྟོན་པའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ལ་དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་ཆེས་པའོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་སྦྱིན་པ་སོགས་དེ་དང་དེ་ནི་སྔར་གྱི་སྦྱིན་པ་ལེགས་སོ་སྙམ་དུ་རོ་མྱང་བ། གཞན་གྱི་སྦྱིན་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ། རང་གཞན་གྱི་མ་འོངས་པའི་སྦྱིན་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ནམ་མཁའ་མཛོད་ལ་སོགས་པ་ལ་དབང་འབྱོར་བའི་སྒོ་ནས་སྦྱིན་པ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་སྐུ་གསུམ་བརྙེས་ནས་གཞན་དོན་དུ་དབང་འབྱོར་བའོ། །དེ་ལྟར་རྟེན་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྦྱིན་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་དང་ཉན་རང་གི་སྦྱིན་པ་ལས་མཆོག་ཏུ་འདོད་དོ། །དེ་བཞིན
Chinese
做法是乞讨的田地，病人等痛苦的田地，缺乏食物和衣物等无依无靠的田地，为了获得财物而行恶的邪行田地，以及具备戒律和智慧等功德的功德田地。虽然声闻和世俗的规矩以功德田地为主，但菩萨们由于慈悲心的驱使，主要以痛苦的田地为主，为了消除痛苦，特别是为了阻止痛苦的根源而布施，对于功德田地等也根据情况布施。痛苦的田地是，越是低劣和痛苦，就越是殊胜的布施对象。比如，比起布施给许多富人，布施给穷人更好；比起布施给穷人，布施给极其贫困的人更好；比起布施给他们，布施给饿鬼更好；比起布施给饿鬼，布施给身受障碍的饿鬼，利益更大。功德的田地是，越高越有利益。比如，比起无量无数的普通人，布施给具有戒律的人，以及声闻、独觉、菩萨、佛陀等殊胜的田地更好。因此，比起自身利益更重视他人利益的菩萨们，对于具有痛苦因果的布施田地格外施予，这是从田地的角度来说最为殊胜的特点。从处所的角度来说，处所是指安住于何处而施舍的处所，这里有安住于信心、安住于处所、安住于作意和安住于禅定三种。这三种与前面寻求佛法时的那三种相同，即安住于信心和作意是指对于宣说波罗蜜多的显宗佛法同样地深信不疑。作意是指布施等等，对于之前的布施感到满意而品尝其滋味，随喜他人的布施，以及欢喜自己和他人未来的布施。禅定是指通过获得自在，对虚空藏等进行布施，以及在佛的果位上获得三身之后，为了利益他人而获得自在。因此，从所依等八个方面来说，菩萨的布施被认为是胜过世间人和声闻、独觉的布施。就是这样。
English
The practice is the field of begging, the field of suffering such as the sick, the field of the helpless who lack food and clothing, the field of wrong conduct who commit sins for the sake of acquiring wealth, and the field of merit who possess qualities such as discipline and wisdom. Although the rules of the Shravakas and the worldly ones mainly focus on the field of merit, Bodhisattvas, driven by compassion, mainly focus on the field of suffering. They give alms to eliminate suffering, especially to prevent the cause of suffering, and they also give alms to the field of merit and others according to the situation. The field of suffering is that the more inferior and suffering it is, the more excellent the object of almsgiving is. For example, it is better to give to the poor than to give to many rich people; it is better to give to the extremely poor than to give to the poor; it is better to give to the hungry ghosts than to give to them; it is better to give to the hungry ghosts who are suffering from obstacles than to give to the hungry ghosts, the benefit is greater. The field of merit is that the higher it is, the more beneficial it is. For example, it is better to give to those who have discipline, as well as the Shravakas, Pratyekabuddhas, Bodhisattvas, Buddhas, etc., than to countless ordinary people. Therefore, Bodhisattvas who value the benefit of others more than their own benefit give special attention to the field of almsgiving that has the cause and effect of suffering, which is the most excellent characteristic from the perspective of the field. From the perspective of the place, the place refers to the place where one dwells and gives alms. Here, there are three types of dwelling: dwelling in faith, dwelling in place, dwelling in attention, and dwelling in samadhi. These three are the same as the three in the previous search for Dharma, that is, dwelling in faith and attention refers to the same unwavering belief in the exoteric Dharma that teaches Paramitas. Attention refers to almsgiving, etc., feeling satisfied with the previous almsgiving and savoring its taste, rejoicing in the almsgiving of others, and rejoicing in the future almsgiving of oneself and others. Samadhi refers to giving alms through gaining mastery over Akashagarbha and others, and gaining mastery for the benefit of others after attaining the three bodies in the state of Buddhahood. Therefore, from the perspective of the support and other eight aspects, the almsgiving of Bodhisattvas is considered superior to the almsgiving of worldly people and Shravakas and Pratyekabuddhas. That's it.
Tibetan
་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་བར་དུ་དངོས་པོ་སོ་སོའི་དབྱེ་བ་དང་། ཞིང་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ལ་དམིགས་ནས་གཞན་དེར་འགོད་པ་མཆོག་ཡིན་གྱི་ཉན་རང་ལ་བཀོད་པ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པ་གཉིས་མ་གཏོགས་པ་གཞན་དྲུག་ལ་ ཁྱད་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་རྟེན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བསྲུང་བ་དང་། གཞི་ནི་དངོས་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པ་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་གསུམ་དང་ནི། རྒྱུ་མཚན་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་དང་ནི་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དང་། རྒྱུ་ཚེ་རབས་སྔ་མར་ཚུལ་ཁྲིམས་གོམས་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པས་ཟིན་པ་དང་ཞིང་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ལ་དམིགས་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་དེ་ལ་འགོད་པ་དག་དང་། གནས་གསུམ་པོ་མོས་པ་དང་ཡིད་བྱེད་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒོ་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་སྲུང་བའོ། །བཟོད་པའི་གཞི་ནི་གནོད་པ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་བཟོད་པ། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཅི་མི་སྙམ་པའི་བཟོད་པ་ཆོས་ལ་ངེས་པར་སེམས་པའི་བཟོད་པའོ། །གཞན་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱས་ནས་། བཟོད་པ་རྟེན་དང་གཞི་དང་ནི། །རྒྱུ་མཚན་དང་ནི་ཡོངས་བསྔོ་དང་། །རྒྱུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཞིང་དག་དང་། །གནས་ཀྱི་སྒོ་ནས་མཆོག་ཏུ་འདོད། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་གཞི་ནི། གོ་ཆའི་བརྩོན་འགྲུས་དང་སྦྱོར་བའི་བརྩོན་འགྲུས་དང་། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །བརྩོན་འགྲུས་རྟེན་དང་གཞི་དང་ནི། །རྒྱུ་མཚན་དང་ནི་ཡོངས་བསྔོ་དང་། །རྒྱུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཞིང་དག་དང་། །གནས་ཀྱི་སྒོ་ནས་མཆོག་ཏུ་འདོད། །བསམ་གཏན་གྱི་གཞི། མཐོང་ཆོས་བདེར་གནས་ཀྱི་བསམ་གཏན། མངོན་པར་ཤེས་པ་བསྒྲུབ་པའི་བསམ་གཏན། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་བསམ་གཏན་གསུམ་ཡིན་ལ། བསམ་གཏན་རྟེན་དང་གཞི་དང་ནི། །རྒྱུ་མཚན་དང་ནི་ཡོངས་བསྔོ་དང་། །རྒྱུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཞིང་དག་དང་། །གནས་ཀྱི་སྒོ་ནས་མཆོག་ ཏུ་འདོད། །ཤེས་རབ་ཀྱི་གཞི་ནི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ། དོན་དམ་བདེན་པ་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པར་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་གསུམ་མོ། །ཤེས་རབ་རྟེན་དང་གཞི་དང་ནི། །རྒྱུ་མཚན་དང་ནི་ཡོངས་བསྔོ་དང་། །རྒྱུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཞིང་དག་དང་། །གནས་ཀྱི་སྒོ་ནས་མཆོག་ཏུ་འདོད། །ཅེས་སོ། །གཞི་འམ་དངོས་པོའི་ནང་ནས་ཀྱང་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་དམན་འབྲིང་ཆེན་པོའི་ཚུལ་གྱིས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་སྦྱིན་པའི་ཡོན་ཏན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྦྱིན་པ་ནི། ཞེས་སོགས་ཚིགས
Chinese
从戒律到智慧的各个事物的区分，以及以大乘佛法为对境，将其他众生安置于此是殊胜的，安置于声闻、独觉则不然，除了这两种之外，其余六种没有差别，应当知晓。戒律是所依菩萨守护，基础是菩萨的罪行戒律、善法、摄集佛法、利益有情三种，原因是慈悲众生以及完全回向于无上菩提，因是前世习惯戒律，智慧为无分别所摄持，对境是以大乘佛法为对境，将众生安置于此，处所是依靠信解、作意和禅定的方式守护戒律。安忍的基础是忍受损害的安忍，对痛苦毫不在意的安忍，对佛法坚定信心的安忍。其余如前一样知晓。安忍的所依和基础，原因和完全回向，因和智慧，对境和处所，从这些方面认为是殊胜的。精进的基础是盔甲精进和加行精进，以及利益有情的精进。精进的所依和基础，原因和完全回向，因和智慧，对境和处所，从这些方面认为是殊胜的。禅定的基础：现法乐住的禅定，成就神通的禅定，利益有情的禅定这三种。禅定的所依和基础，原因和完全回向，因和智慧，对境和处所，从这些方面认为是殊胜的。智慧的基础是了知世俗谛的智慧，了知胜义谛的智慧，成办有情利益的智慧这三种。智慧的所依和基础，原因和完全回向，因和智慧，对境和处所，从这些方面认为是殊胜的。如是。在基础或事物中，最为殊胜的是以下、中、上的方式了知殊胜。第三，布施的功德。菩萨的布施是，等等词句。
English
The distinctions of each thing from discipline to wisdom, and focusing on the Dharma of the Mahayana, it is supreme to place others in it, but it is not so to place them in the Sravaka and Pratyekabuddha, except for these two, there is no difference in the other six, it should be known. Discipline is protected by the support Bodhisattva, the basis is the Bodhisattva's offenses, the three of discipline, virtue, gathering Dharma, and benefiting sentient beings, the reason is compassion for sentient beings and complete dedication to unsurpassed Bodhi, the cause is the habit of discipline in previous lives, wisdom is grasped by non-discrimination, and the field is focusing on the Dharma of the Great Vehicle and placing sentient beings in it, and the three places are guarding discipline through faith, attention, and samadhi. The basis of patience is the patience of enduring harm, the patience of not caring about suffering, and the patience of having firm faith in the Dharma. Know the rest as before. The support and basis of patience, the reason and complete dedication, the cause and wisdom, the fields and places, are considered supreme from these aspects. The basis of diligence is armor-like diligence and application diligence, and the diligence of benefiting sentient beings. The support and basis of diligence, the reason and complete dedication, the cause and wisdom, the fields and places, are considered supreme from these aspects. The basis of meditation: the meditation of dwelling in bliss in this life, the meditation of accomplishing supernormal powers, and the three meditations of benefiting sentient beings. The support and basis of meditation, the reason and complete dedication, the cause and wisdom, the fields and places, are considered supreme from these aspects. The basis of wisdom is the wisdom of knowing the conventional truth, the wisdom of knowing the ultimate truth, and the three wisdoms of accomplishing the benefit of sentient beings. The support and basis of wisdom, the reason and complete dedication, the cause and wisdom, the fields and places, are considered supreme from these aspects. Thus. Among the basis or things, the most supreme is to know the supreme in the manner of inferior, middling, and superior. Third, the merit of generosity. The generosity of the Bodhisattva is, etc.