Tibetan
ང་མཚན་པ་མེད་པར་རབ་ཏུ་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཚེ་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་དོན་དེ་ཡི་གཟུང་བ་ཡི་རྣམ་པར་གཡེང་བ་དེ་སྤངས་ནས་མི་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ལ་སེམས་ཡོད་དོ་སྙམ་པའི་འཛིན་པ་ཡི་རྣམ་པར་རྟོག་པའམ་གཡེང་བ་འབའ་ཞིག་ལྷག་མར་ལུས་ཏེ་མ་སྤངས་པ་ནི། བཟོད་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་ཞུགས་པའི་ ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དུས་སུའོ། །དེའི་ཚེ་གཟུང་བ་མེད་ན་དེ་ལ་འཛིན་པའི་སེམས་ཀྱང་ག་ལ་ཡོད་སྙམ་དུ་དེ་གཉིས་ཚུལ་འདྲ་བར་མྱུར་དུ་རྟོགས་ནས་མཐོང་ལམ་དང་བར་ཆད་མེད་པ་ཡི། དེ་མ་ཐག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་རིང་པོར་མི་ཐོགས་པར་མྱུར་དུ་རེག་པས་ཆོས་མཆོག་དེ་མ་ཐག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དུས་སོ། །དེ་མ་ཐག་པ་ཞེས་པ་ཅི་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་གཟུང་བ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་བཟོད་པ་དེ་ཡི་མཇུག་ཐོགས་སུ། འཛིན་པའི་རྣམ་པར་གཡེང་བ་ཡང་སྤོང་བར་བྱེད་ལ་དེའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ས་དང་པོ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་མཆོག་ལ་དེ་མ་ཐག་པ་ཞེས་བྱའོ། །བཤད་མ་ཐག་པ་འདི་དག་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ནི། དྲོ་བར་འགྱུར་སོགས་སྦྱོར་ལམ་བཞི་པོ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཆོས་མཆོག་དེའི་རྗེས་ཐོག་དེ་མ་ཐག་པར་མཐོང་ལམ་ཐོབ་ཚུལ་གསུངས་པ། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་མཆོག་ཐོབ་པ་དེས་ནི། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉན་རང་རྣམས་ལས་འཕགས་པའི་བླ་ན་མེད་པ། འཁོར་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་མཐོང་བས་སྤང་བྱའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བས་དྲི་མ་མེད་པ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གཉིས་སྤངས་པས་ན་འཛིན་པ་གཉིས་དང་བྲལ་བ་ཐོབ་པ་ལ་མདོ་ལས་ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་མིག་རྡུལ་མེད་ཅིང་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་ཐོབ་ཅེས་གསུངས་ཏེ། གཟུང་འཛིན་སྤངས་པས་རྡུལ་མེད་པ་དང་། མཐོང་སྤངས་དང་བྲལ་བས་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའམ། ཡང་ན་བཟོད་པ་ནི་རྡུལ་མེད་པ་སྟེ་ཉོན་ཤེས་ཀྱི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོ་བར་ཆད་མེད་ལམ་དང་། ཡེ་ཤེས་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ ལམ་ཡིན་པས་དྲི་མ་མེད་པ་ཞེས་སོ། །ཆོས་ལ་ཞེས་པ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་བའི་སྤྱན་ནམ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མིག་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་པ་དེ་བྱང་སེམས་འདིའི་ཀུན་གཞི་གནས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་སྟེ་འཕགས་པའི་ས་ནི་དང་པོ་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །ས་དང་པོ་དེ་དུས་ཅི་ཙམ་ཞིག་གིས་ཐོབ་ཅེ་ན། ད་ལྟར་གནས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ས་དང་པོ་ལ་གནས་པ་འདི་ནི་མོས་སྤྱོད་ཀྱི་སར་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གཅིག་ཏུ་བྱང་ཆུ
Chinese
我将毫无阻碍地完全显现。那时，诸如色等外境的所取之相的散乱将会消除，变得不可见。之后，瑜伽士心中生起“有心”之想的能取之相的分别或散乱，仅仅作为剩余而未被舍弃，这是安忍本身进入一方的 三摩地之时。那时，如果所取不存在，那么能取之心又怎么会存在呢？如此迅速地认识到二者性质相同，并以见道和无间道，毫不延迟地触及那之后的等持，因此法最胜是那之后的等持之时。那之后是什么意思呢？像这样，在认识到所取不存在的安忍之后，也会舍弃能取之相的散乱，并且在那之后立即进入第一地，因此法最胜被称为那之后。刚刚所说的这些按照顺序，应该了解为是暖位等四加行道。讲述了获得法最胜之后立即获得见道的方式。之后，获得法最胜的菩萨，以超越世间的智慧，胜过声闻缘觉等，是无上的。由于见到三轮中无分别，远离了应断的烦恼，因此是无垢的。由于舍弃了所取和能取二者，因此获得了远离二取。经中说，对于法，获得了法的无尘无垢之眼，这是因为舍弃了所取能取而无尘，远离了见断和修断而无垢。或者，安忍是无尘，是烦恼所知二障的对治无间道，智慧是解脱的 道，因此是无垢。对于法，是指诸法之法性，如实见到如是的眼或智慧之眼。如此生起无分别智慧，是此菩萨的阿赖耶识完全转变，即认为圣地是第一地。那么，第一地需要多长时间才能获得呢？现在，完全转变，安住于第一地的这个，是在胜解行地经历一个无数大劫的菩提
English
I will appear completely without hindrance. At that time, the distraction of the aspect of grasping of external objects such as form will be eliminated and become invisible. After that, the conceptualization or distraction of the aspect of grasping, thinking "there is mind" in the yogi's mind, remains only as a remainder and is not abandoned. This is the time of samadhi when patience itself enters one side. At that time, if the grasped does not exist, then how can the grasping mind exist? Thus, quickly realizing that the two are of the same nature, and touching the immediately following samadhi with the path of seeing and the uninterrupted path, therefore the supreme dharma is the time of the immediately following samadhi. What does immediately following mean? Like this, after the patience of realizing that the grasped does not exist, the distraction of the aspect of grasping will also be abandoned, and immediately after that, one will enter the first bhumi, therefore the supreme dharma is called immediately following. These just spoken of should be understood in order as the four paths of joining, such as the heat stage. It was said how the path of seeing is obtained immediately after obtaining the supreme dharma. After that, the bodhisattva who has attained the supreme dharma, with wisdom that transcends the world, surpasses the Shravakas and Pratyekabuddhas, and is unsurpassed. Because of seeing non-conceptualization in the three spheres, it is free from the afflictions to be abandoned, therefore it is immaculate. Because of abandoning the grasped and the grasper, one obtains freedom from the two graspers. The sutra says that for the Dharma, one obtains the eye of Dharma, which is without dust and immaculate, because abandoning the grasped and the grasper is without dust, and being free from what is abandoned by seeing and what is abandoned by cultivation is immaculate. Or, patience is without dust, it is the antidote to the two obscurations of affliction and knowledge, the uninterrupted path, and wisdom is the path of liberation, therefore it is immaculate. For the Dharma, it refers to the dharmata of all dharmas, the eye or wisdom eye that sees suchness as it is. Thus, the arising of non-conceptual wisdom is the complete transformation of the alaya-vijnana of this bodhisattva, that is, it is considered that the holy ground is the first bhumi. Then, how long does it take to obtain the first bhumi? Now, this one who is completely transformed and abides in the first bhumi is a Bodhi in the stage of adhimukti-carya for one immeasurable kalpa.
Tibetan
བ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སྤྱད་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཕགས་པའི་ས་ཐོབ་ནས་ཕྱིན་ཆད་འཁོར་བའི་ཉེས་པ་གཏན་ནས་མི་འབྱུང་བས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །ས་ཐོབ་པ་དེའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་ནི། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཆོས་དང་འཕགས་པའི་ཆོས་སོགས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱད་མེད་པར་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་མངོན་སུམ་དུ་རབ་ཏུ་རྟོགས་ནས་ས་ཐོབ་པ་དེའི་ཚེ། དུས་རྟག་ཏུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་རང་ཉིད་དང་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་མེད་པར་མཉམ་པའམ་མཚུངས་པའི་སེམས་ཐོབ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་མཉམ་པ་ཉིད་རྣམ་པ་ལྔ་རྟོགས་པ་ནི། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བདག་མེད་པར་མཉམ་པར་རྟོགས་པ་དང་། རྨོངས་པའི་དབང་གིས་སྡུག་བསྔལ་མྱང་བའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་སྤང་བྱར་མཉམ་པ་དང་ནི། སེམས་ཅན་དེ་དག་གི་ལས་ཉོན་གྱི་ཀུན་འབྱུང་སྤང་བའི་དོན་བྱ་བར་མཉམ་པ་དང་། རང་ཉིད་ལམ་ལ་ཞུགས་ཏེ་འགོག་བདེན་ཐོབ་པས་རང་ལ་ ཕན་བཏགས་ཀྱང་ལན་ལ་རེ་བ་མེད་པ་ལྟར་སེམས་ཅན་གཞན་འགོག་ལམ་ལ་བཀོད་པས་ཕན་བཏགས་པའང་རང་དོན་དང་འདྲེ་བར་སེམས་ཅན་དེས་ལན་ལ་མི་རེ་བར་མཉམ་པར་རྒྱལ་བའི་སྲས་འདི་དེ་ལྟར་སེམས་སྙོམས་པ་དང་། འཕགས་པའི་ས་ཐོབ་པའི་རྒྱལ་སྲས་གཞན་དང་སྤངས་རྟོགས་མཉམ་པའམ་འདྲ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གཞན་དོན་དུ་འཇུག་པའི་ཚུལ་བཤད་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་ནི། ས་དང་པོ་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས་ནི་འདོད་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཕུང་པོ་བཞི་ལ་སོགས་པ་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཆོས་འདུས་བྱས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཙམ་དུ་མཐོང་སྟེ།སེམས་སེམས་བྱུང་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཆོས་གང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་སེམས་ཙམ་དུ། རྗེས་ཐོབ་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མཐོང་སྟེ། མདོ་སྡེ་ས་བཅུ་པ་ལས། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་པོ་དག་ཁམས་གསུམ་པོ་འདི་དག་ནི་སེམས་ཙམ་མོ་ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །ཡེ་ཤེས་གང་གིས་མཐོང་ཞེ་ན། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྒྲིབ་པ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ། གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དོན་གྱིས་མཐོང་སྟེ། མཉམ་བཞག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བདག་གཞན་དང་སེམས་ཙམ་དུའང་མི་དམིགས་ཏེ་དེ་ནི་ནམ་མཁའི་ངོས་ལྟར་དག་པ་གཟུང་འཛིན་མེད་པ་ཡིན་ཀྱང་། དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་དོན་གྱིས་ཞེས་པ་དེའི་རྗེས་ཐོབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས། སེམས་ཙམ་ལས་ཆོས་གཞན་མེད་ཀྱ
Chinese
如是菩萨行持无量行，由此获得圣地之后，轮回的过患永不产生，因此变得极为清净。获得此地的功德差别是：法界于凡夫之法与圣者之法等一切法无有差别而成为平等性，于证得此地之时，恒时对一切有情获得与自己无有丝毫差别的平等或等同之心。因此，通达五种平等性是：通达有情无我而平等，以及因愚昧而感受痛苦的一切有情的痛苦，平等地作为应断除的对境；以及对于断除这些有情的业和烦恼之集起，平等地作为应作之事；自己入道而获得灭谛，虽然利益了自己，却不期待回报，同样，引导其他有情入灭道而给与利益，也与自己利益无别，不期待有情的回报而平等，这位胜者的儿子如是心怀平等，以及获得圣地的其他菩萨与断证平等或相同。如是宣说了进入利他之理后，以智慧证悟的差别是：获得初地的菩萨见到欲界色界的五蕴和无色界的四蕴等三界的一切有为法，都只是有情相续中非真实的遍计所执的心和心所，除了心和心所之外，没有其他的法，以出定清净的世间智慧见到唯心。如《十地经》中所说：诸位佛子，此三界唯是心。以何智慧见呢？以无分别智慧，遮障极为清净，以无二取之义见到。于等持无分别智慧中，不缘自他，也不缘唯心，如同虚空般清净无取，虽然如此证悟，但以证悟之义的出定智慧，除了唯心之外，没有其他的法。
English
Thus, the Bodhisattva practices immeasurable conduct, and upon attaining the noble ground, the faults of samsara never arise, and therefore it becomes extremely pure. The distinction of the qualities of attaining this ground is: the Dharmadhatu is equal in that it is without distinction in all dharmas such as the dharmas of ordinary beings and the dharmas of noble ones, and upon realizing this equality at the time of attaining this ground, one constantly attains a mind of equality or sameness towards all sentient beings, without any difference from oneself. Therefore, understanding the five kinds of equality is: understanding that sentient beings are equally without self, and that the suffering of all sentient beings who experience suffering due to ignorance is equally something to be abandoned; and that the arising of karma and afflictions of those sentient beings is equally something to be done to be abandoned; one enters the path and attains the truth of cessation, and although one benefits oneself, one does not expect repayment, similarly, guiding other sentient beings to the path of cessation and giving benefit is no different from one's own benefit, and one does not expect repayment from sentient beings, and this son of the Victorious One is thus equal in mind, and other Bodhisattvas who have attained the noble ground are equal or the same in terms of abandonment and realization. Having explained the manner of engaging in benefiting others in this way, the distinction of realization by wisdom is: the Bodhisattva who has attained the first ground sees all conditioned dharmas of the three realms, such as the five aggregates of the desire realm and the form realm and the four aggregates of the formless realm, as merely the mind and mental factors of the unreal pervasive conceptualization in the minds of sentient beings, and apart from the mind and mental factors, there are no other dharmas, and one sees only mind with the pure worldly wisdom of subsequent attainment. As it is said in the Sutra of the Ten Grounds: "O sons of the Victorious One, these three realms are only mind." With what wisdom does one see? One sees with non-conceptual wisdom, the obscurations are extremely pure, and one sees with the meaning of non-duality of grasping and being grasped. In the samadhi of non-conceptual wisdom, one does not perceive self and other, nor does one perceive only mind, it is pure and without grasping like the face of the sky, although one realizes in this way, with the wisdom of subsequent attainment of the meaning of realization, there are no other dharmas apart from only mind.