Tibetan
པ་བཅུ་ དྲུག །ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ལ་མཐོང་སྒོམ་གྱི་ལམ་གཉིས། ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་འབྲས་བུ་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ། རྣམ་གྲོལ་དེ་ཉིད་རབ་ཏུ་ཤེས་པ་རྣམ་གྲོལ་མཐོང་བའི་ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པའོ། །དེ་ཡང་གཞི་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་དམིགས་ནས། དེ་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་མི་རྟག་པ་དང་བདག་མེད་པ་དང་སྟོང་པའི་དོན་དུ་ཤེས་པའོ། །དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ནི་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་སྟེ་མཐོང་ལམ་སྒོམ་ལམ་དུ་འབྱུང་ངོ་། །ལམ་དེས་འབྲས་བུ་ཉོན་མོངས་སྤངས་པས་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། རྣམ་གྲོལ་དེ་མཐོང་བའི་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་སྟེ། དོན་ལ་བདེན་པ་བཞི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །བཅུ་གཅིག་པ་བསྒོམ་པའི་རྣམ་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི། རྣམ་བསྒོམ་དང་ལྡན་པ་ནི། བཞི་དང་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ནོ་ཞེས་པས་བསྟན་ཏེ། རྣམ་པ་བསྒོམ་པ་དང་ལྡན་པའམ་བསྒོམ་པའི་རྣམ་པ་བཞི་ནི། གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པའི་རྣམ་པ་བསྒོམ་པ་དང་། ཆོས་ལ་བདག་མེད་པའི་རྣམ་པ་བསྒོམ་པ་དང་། མཐོང་བའི་རྣམ་པ་ལ་བསྒོམ་པ་དང་། ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ལ་བསྒོམ་པ་བཞི་ལས། དང་པོ་ཕུང་ལྔ་མི་རྟག་སོགས་བཞིར་རྟོགས་པ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྒོམ་མོ། །གཉིས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒོམ་མོ། །མཐོང་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་ལས་བཟོད་པ་བརྒྱད་ནི་མཐོང་བ་དང་། ཤེས་པ་བརྒྱད་ཤེས་པའི་རྣམ་པའོ། །ཡང་ན་ཞི་གནས་ལ་མཐོང་བ་དང་། ལྷག་མཐོང་ལ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །བསྒོམ་པའི་རྣམ་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ནི་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་མཐུན་གྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ཏེ། ལུས་མི་གཙང་བ། ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་བ་སེམས་མི་རྟག་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དྲན་པ་ཉེར་བར་བཞག་པ་བཞི། ལྷག་པའི་བསླབ་པ་གསུམ་མ་སྐྱེས་པ་བསྐྱེད་པ་རབ་ཏུ་ཐོབ་པའི་རྣམ་པ་ལ་བསྒོམ་པ་ཡང་དག་སྤོང་བ་དང་པོ་དང་། བརྟེན་པའི་རྣམ་པ་ཞེས་པ་ལ་སྒོམ་པ་བསླབ་པ་གསུམ་གྱི་ཆོས་སྐྱེས་པ་རྣམས་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་ཞིང་རྒྱས་པ་གཉིས་པ་དང་། གདོན་པའི་རྣམ་པ་ལ་བསྒོམ་པ་ལ་བསྒོམ་པ་ཞེས་པ་བསླབ་པ་གསུམ་གྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སྐྱེས་པ་རྣམས་སྤོང་པའི་ཕྱིར་འབད་པ་གསུམ་པ་དང་། གཉེན་པོའི་རྣམ་པ་ལ་བསྒོམ་པ་ཞེས་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་མི་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་མི་སྡུག་པ་དང་བྱམས་པ་དང་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་དོན་བསྒོམ་པ་བཞི་པའོ། །དེ་ནས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི། འདུན་པ་ནི་ཆོག་པར་འཛིན་པའི་གཉེན་པོ་
Chinese
十六、完全了知的方法有见道和修道两种。完全了知的果实是解脱。完全了知那解脱本身，就是解脱见道的智慧观照。也就是，以作为所依的五取蕴为对境，了知它是痛苦、无常、无我和空性的意义。像这样完全了知，就是八正道，即生起见道和修道。此道以断除烦恼为果，心得到解脱，并且生起见道的智慧。实际上，这就是完全了知四圣谛。十一、修习的行相作意是：具有行相修习，由“四和三十七”所表示。具有行相修习或修习的四种行相是：修习补特伽罗无我的行相，修习诸法无我的行相，修习见道的行相，修习知道的行相。其中，第一种，了悟五蕴为无常等四种，声闻们也修习。第二种，诸法皆无自性，菩萨们修习。见道是十六刹那的智慧，其中的八忍是见道，八智是知道的行相。或者，止观是见道，胜观是知。三十七种修习的行相是三十七菩提分法： 以身体不净、感受是痛苦、心识无常、诸法皆无我之行相而了知的四念住。为了生起未生起的殊胜三学，而修习的正确断除是第一种。以所依之行相而修习，三学的法已生起者，从上到上增长广大是第二种。以断除之行相而修习，修习是指为了断除三学的不顺品已生起者而努力是第三种。以对治之行相而修习是指，为了不生起未生起的罪恶不善法，而修习不净、慈爱和缘起的意义是第四种。然后是四神足。欲是满足的对治。
English
Sixteen. The methods for complete understanding are two: the path of seeing and the path of cultivation. The fruit of complete understanding is liberation. Completely understanding that liberation itself is the wisdom of seeing liberation. That is, focusing on the five aggregates of clinging as objects, understanding them as suffering, impermanent, selfless, and empty. Completely understanding in this way is the Noble Eightfold Path, which gives rise to the path of seeing and the path of cultivation. This path, with the fruit of abandoning afflictions, leads to the liberation of the mind, and the wisdom of seeing arises. In reality, this is the complete understanding of the Four Noble Truths. Eleven. The way of contemplating the aspects of meditation is: having the aspects of meditation, as indicated by "four and thirty-seven." The four aspects of having the aspects of meditation or the aspects of meditation are: meditating on the aspect of the selflessness of the person, meditating on the aspect of the selflessness of phenomena, meditating on the aspect of seeing, and meditating on the aspect of knowing. Among these, the first, realizing the five aggregates as impermanent, etc., the Shravakas also meditate on. The second, all phenomena are without inherent existence, the Bodhisattvas meditate on. Seeing is the wisdom of sixteen moments, of which the eight acceptances are seeing, and the eight knowledges are the aspect of knowing. Alternatively, quiescence is seeing, and insight is knowing. The thirty-seven aspects of meditation are the thirty-seven factors conducive to enlightenment: The four mindfulnesses, which are knowing the body as impure, feeling as suffering, mind as impermanent, and all phenomena as selfless. The first of the four right abandonments is to cultivate the aspects of generating the unarisen superior three trainings. The second is to meditate on the aspect of reliance, the dharmas of the three trainings that have arisen, increasing and expanding from above. The third is to meditate on the aspect of abandoning, which means striving to abandon the unwholesome qualities of the three trainings that have arisen. The fourth is to meditate on the aspect of antidote, which means meditating on the meaning of impurity, love, and dependent origination in order not to generate unarisen evil and unwholesome dharmas. Then there are the four legs of miraculous power. Desire is the antidote to contentment.
Tibetan
ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ནི། གཡེང་བ་དང་ཐེ་ཚོམ་གྱི་གཉེན་པོ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། སེམས་པ་ནི་སེམས་རབ་ཏུ་འཛིན་པའི་སྒོ་ནས་རྒོད་པའི་གཉེན་པོ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །དཔྱོད་པ་ནི་རྨུགས་པ་དང་ཞུམ་པའི་གཉེན་པོ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །དབང་པོ་ལྔའི་དད་པ་ནི་ཡིད་ཆེས་པའི་རྣམ་པ་ཡིད་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་བརྩོན་པ་འབད་པའི་རྣམ་པ། ཏིང་ངེ་འཛིན་སེམས་གནས་པའི་རྣམ་པ། ཤེས་རབ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་རྣམ་པ་ལ་བསྒོམ་པའོ། །དབང་པོ་ལྔ་དེ་དག་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཆོམས་པ་ནི་སྟོབས་ལྔ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ཡན་ལག་བདུན་གང་ཞེ་ན། དྲན་པ་མི་བརྗེད་པའི་རྣམ་པ། ཟད་ མི་སྐྱེ་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ནི་བྱང་ཆུབ་ཡིན་ལ་དེའི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་དྲན་པ་སོགས་བདུན་ནོ། །ཡང་ན་མཐོང་ལམ་ཐོབ་པའི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་བྱང་ཆུབ་ཡིན་ལ་དེའི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པ་དྲན་པ་སོགས་བདུན་པའོ། །འདི་རྣམས་ལ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་རབ་ཏུ་སྣང་བ་ལ། བསྒོམ་པ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། མི་བརྗེད་པའི་དྲན་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཤེས་པའི་ཆོས་རབ་ཏུ་འབྱེད་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། དགེ་བ་ལ་སྤྲོ་བའི་བརྩོན་འགྲུས། ཡིད་བདེ་བའི་རང་བཞིན་དགའ་བ། ལས་སུ་རུང་བ་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ། མཉམ་པར་གནས་པའི་བཏང་སྙོམས། སེམས་གནས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་ནོ། །འཕགས་ལམ་བརྒྱད་ཀྱི་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལ་གདོན་མི་ཟ་བའི་རྣམ་པ་ལ་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ས་དང་པོར་གདོན་མི་ཟ་བའམ་རྣམ་པར་ངེས་པ་ཉིད་དུ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྟོགས་ཟིན་པ་དེ་ཉིད་བསྒོམ་པའི་ལམ་རྣམས་སུ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་ཁྱད་པར་དུ་སྒོམ་པར་བྱེད་པའོ། །ཡང་དག་པའི་རྟོགས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་སྦྱངས་པའི་ས་རྟོགས་པའི་རྣམ་པ་ལ་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མོས་སྤྱོད་ནས་ཐོས་བསམ་བསྒོམ་པ་རིམ་པར་འཕེལ་བས་ས་དང་པོར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མངོན་སུམ་རྟོགས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་སྦྱངས་པའི་ས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་མཉམ་བཞག་ལས་ལངས་ནས་བདག་གིས་ཡོངས་སུ་སྦྱངས་པས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཇི་ལྟ་བ་རྟོགས་སོ་ཞེས་ཤེས་པས་སོ། །ཡང་དག་པའི་ངག་ནི་ཕ་རོལ་པོ་ལ་ཡང་དག་པར་རིག་པར་ བྱེད་པའི་རྣམ་པ་ལ་བསྒོམ་པ་ཞེས་དང་། ཡང་དག་པ་ལས་ཀྱི་མཐའ་ནི་འཕགས་པ་འདུན་པར་བྱེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ཞུགས་པའི་རྣམ་པ་ལ་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འཕགས་པ་དགྱེས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་པས་སོ། །ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་ནི་བསྙུངས་པའི་ཚུལ་ཀུན་ཏུ་
Chinese
作意和精进是，对治掉举和怀疑的对治品是作意，心是经由心完全执持的门径，对治掉举的对治品是作意。观察是，对治昏沉和怯懦的对治品是作意。五根的信心是，信赖的相状是作意。同样，精进是努力的相状，禅定是心安住的相状，智慧是分别的相状而修习。那五个根的不和合品调伏是五力作意。菩提道的七个支分是什么呢？忆念是不忘失的相状。灭尽 不生的智慧自性是菩提，而成为它的支分是忆念等七个。或者获得见道的无二智慧是菩提，而成为它的支分是忆念等七个。对于这些显现真实菩提，称为修习。不忘失的忆念是真实菩提的支分，以及不颠倒了知法的分别法是菩提的支分，以及于善法欢喜的精进，心安乐的自性喜，堪能性极度调柔，平等安住的舍，心安住的禅定是菩提的七个支分。八正道中的正见，对于无疑的相状称为修习，在初地对于无疑或者完全决定的自性，已经证悟法界，那本身在修道的所有道中，再次又再次特别地修习。正思惟是，对于完全调伏的地证悟的相状称为修习，从胜解行到闻思修次第增长，所以在初地现量证悟法界，称为完全调伏的地。他从等持中起来后，以我完全调伏而了知法界如是。正语是，对于使他者如实了知的相状称为修习，正业边际是，对于进入圣者欲求的戒律的相状称为修习，因为是圣者欢喜的戒律。正命是，对于谦逊的行持一切
English
Mindfulness and diligence are: The antidote to distraction and doubt is mindfulness, and the mind is the antidote to excitement through the gateway of complete mental retention. Observation is: The antidote to dullness and cowardice is mindfulness. The faith of the five faculties is: The aspect of trust is mindfulness. Similarly, diligence is the aspect of effort, concentration is the aspect of mind abiding, and wisdom is the aspect of discernment, which are cultivated. Subduing the discordant aspects of those five faculties is the mindfulness of the five powers. What are the seven branches of the path to enlightenment? Mindfulness is the aspect of not forgetting. Exhaustion The wisdom nature of non-arising is enlightenment, and what becomes its branches are the seven, such as mindfulness. Or, the non-dual wisdom of attaining the path of seeing is enlightenment, and what becomes its branches are the seven, such as mindfulness. For these, the clear appearance of true enlightenment is called cultivation. Unforgettable mindfulness is a branch of true enlightenment, and the Dharma that discerns the Dharma without inversion is a branch of enlightenment, as well as diligence that rejoices in virtue, the nature of mental happiness, joy, the extreme pliancy of workability, equanimity of equal abiding, and concentration of mind abiding are the seven branches of enlightenment. In the Noble Eightfold Path, right view is called cultivation for the aspect of certainty, and in the first bhumi, for the nature of certainty or complete determination, having realized the Dharmadhatu, that itself is cultivated especially again and again in all the paths of cultivation. Right thought is: The aspect of realizing the completely subdued ground is called cultivation, from aspiration to practice to hearing, thinking, and cultivating gradually increasing, so in the first bhumi, directly realizing the Dharmadhatu is called the completely subdued ground. After arising from meditative equipoise, he knows that he has completely subdued and realized the Dharmadhatu as it is. Right speech is: The aspect of enabling others to truly understand is called cultivation, and right action is: The aspect of entering the precepts desired by the noble ones is called cultivation, because it is the precepts that please the noble ones. Right livelihood is: For the humble conduct of all