English
It is also wonderful to have the thought of abandoning what is difficult to abandon. That is, for the sake of one's own generosity, giving up or abandoning the body, and likewise, for the sake of morality, giving up the body and relatives, etc., which are perfect, up to the wisdom of non-discrimination. The long-lasting wonder is that it is also wonderful to have the thought of practicing the vast conduct of the perfections for three countless eons. It is also wonderful not to expect a return in this life for one's own sake, even though one practices the six perfections. Likewise, it is also the four wonders not to expect ripening in the future. Other categories, such as being born into a lineage, are also as stated in the text. The four non-wonders are: just as the fruit grows from planting, it is the nature of cause and effect and dependent origination, so it is not very wonderful. Likewise, it is not very wonderful to obtain the fruit of enlightenment, immeasurable qualities, from the cause of practicing immeasurable perfections. It is wonderful if one benefits others as oneself because one holds oneself and others as unequal. However, having abandoned the perception of self by meditating on the antidote for a long time, and seeing oneself and others as equal, it is not very wonderful to benefit sentient beings as oneself. Compared to ordinary sentient beings, the Bodhisattva's benefit to the supreme Brahma and Indra, etc., is not accepted in return for the worship and honor offered by Brahma, etc., because he is free from attachment and regards it like a lump of spit. He benefits sentient beings, so how can he expect a return? He benefits sentient beings with compassion, so it is not wonderful that he does not expect a return. It is also not very wonderful not to expect ripening, because those Bodhisattvas do not desire worldly ripening, because they are sure to obtain the three bodies and the unpolluted bliss that transcends the world. By "being equal to sentient beings," etc., one makes one's mind equal to sentient beings without near or far, and abiding in the perfections is meditation and attention. This is shown by impartiality to those who seek meaning, etc. By "seeing oneself as a great being," etc., if one practices the six perfections, there is only happiness and benefit, and it will not turn into a harmful thing at all. Therefore, the Bodhisattva benefits all sentient beings in six ways, only with benefit and happiness.
Tibetan
་པའི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོར་མཐོང་བ་ནི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོར་དམིགས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །འདི་ནི་ཡོན་ཏན་ལེའུར་སྣོད་ཉིད་དུ་ནི་བྱེད་པ་སོགས་ཕན་འདོགས་གྱི་ཚིགས་བཅད་དང་། ཕན་འདོགས་ཚུལ་གྱི་དཔེ་མ་དང་ཕ་དང་རྩ་ལག་སོགས་བདུན་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་གྱི་ཡོན་ཏན་ལན་རེ་དང་ཞེས་པས་གཞན་ཕར་ཕྱིན་ལ་བཀོད་ནས་གཞན་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་གི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་དག་རང་གི་འདོད་པ་གྲུབ་པས་སེམས་ཅན་འདི་དག་གིས་བདག་ལ་ཕན་བཏགས་སོ་སྙམ་དུ་སེམས་ཤིང་། གཞན་གྱི་ཡོན་ཏན་དེ་ཙམ་ཞིག་ཕན་པའི་ལན་དུ་རེ་བ་ཡིན་ཏེ། ལན་གཞན་མི་འདོད་དེ་སེམས་ཅན་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཡོན་ཏན་ལྡན་པར་གྱུར་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་པས་དེ་ལྟར་ སྨིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ་སེམས་ཅན་དེ་སྨིན་པར་གྱུར་ན་སེམས་ཅན་དེ་དག་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རེ་བ་རྫོགས་པར་བྱས་པས་སོ། །འདི་ནི་ལན་འདོད་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཕར་ཕྱིན་ལ་བཀོད་པ་དེ་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་དྲིན་ལན་བླན་པ་ཡིན་གྱི་ལན་གཞན་གང་གིས་ཀྱང་དྲིན་ལན་མི་ལོན་ལ། ལན་དུ་རེ་བ་གཞན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས་ལ་མ་ཆགས་དང་སོགས་ནས། དེ་བཞིན་ལན་དུ་ཕན་འདོགས་ཡིན་ཞེས་པས་བསྟན་ཏོ། །གསུམ་དུ་སྨོན་དང་ཞེས་པ་རེ་བ་ཡིད་བྱེད་དམ་འདོད་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཅི་ཞིག་འདོད་ཅེ་ན་འདི་གསུམ་དུ་རེ་ཞིང་འདོད་དེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སའི་མཐར་ཐུག་པར་རེ་བའམ་འདོད་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་མཐར་ཐུག་པར་རེ་བ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པར་རེ་བའོ། །དེའི་དང་པོ་ས་དང་པོར་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་རྫོགས་པས་སྦྱིན་པའི་ས་མཐར་ཐུག་པ་ནས། ས་བཅུ་བར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕར་ཕྱིར་རྫོགས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་བཅུ་མཐར་ཕྱིན་པར་འདོད་པ་དང་། གཉིས་པ་ས་བཅུ་འདས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་དང་། གསུམ་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དུས་དང་སངས་རྒྱས་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་བདེ་བྱེད་པར་འདོད་པའོ། །འདི་ནི་གཞུང་དུ། རྟག་ཏུ་འཕེལ་དང་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གིས་བསྟན་ཏོ། །རྒྱུན་དུའོ། །ཞེས་པ་ཕར་ཕྱིན་བར་འགའ་སྤྱོད་བར་འགའ་མི་ སྤྱོད་པ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་པར་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་བཞིན་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་སྤྱོད་པ་ནི་རྒྱུན་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་གདམས་ངག་དང་རྗེས་སུ་བསྟན་པའི་དོན་ཆུད་མི་ཟ
Chinese
视其为伟大的存在，即是专注于伟大的存在。这就像功德品中，关于作为容器本身等利益的偈颂，以及利益方式的例子，如母亲、父亲和根本等七种所示。以“他人之功德一次”来说，将他人安置于波罗蜜多后，如果他人具备六度波罗蜜多的功德，那么这些菩萨会想：这些众生已经成办了自己的愿望，因此这些众生利益了我。仅仅期望他人之功德作为利益的回报。不希望其他回报，心想如果众生具备波罗蜜多的功德，那该多好啊，因此如此使其成熟。如果众生成熟，那么这些众生就成办了菩萨的期望。这被称为希望回报的作意，即是如果将众生安置于波罗蜜多，那么具备波罗蜜多的功德，就是对菩萨的回报，而其他任何回报都不能算是回报。因为菩萨没有其他的回报期望。这从不执著于享用等，以及如是作为回报而利益中显示。第三是发愿，即是希望的作意或者欲望的作意。想要什么呢？希望和想要这三者：希望或者想要一切众生达到菩萨地的究竟，希望达到佛地的究竟，以及希望利益众生。其中的第一个，从第一地圆满了布施波罗蜜多，因此希望达到布施地的究竟，直到第十地圆满了智慧波罗蜜多，因此希望达到菩萨十地的究竟。第二个，希望超越十地后获得达到佛地究竟的果位。第三个，希望从菩萨的时期和成佛后利益一切众生。这在经文中，以“恒常增长”等一个偈颂显示。持续不断。意思是，不像有时修持波罗蜜多，有时不修持那样，而是像河流的持续不断一样，不间断地修持，这被称为持续作意。这是教诲和随教诲的意义不会耗尽。
English
Seeing it as a great being is to focus on the great being. This is like the verses in the chapter on merit, about benefiting as a vessel itself, and the examples of the ways of benefiting, such as mother, father, and root, etc., as shown in seven ways. By saying "others' merits once," after placing others in the pāramitā, if others possess the merits of the six perfections, then these bodhisattvas will think: these beings have accomplished their own wishes, therefore these beings have benefited me. They only expect others' merits as a return for the benefit. They do not wish for other returns, thinking how wonderful it would be if beings possessed the merits of the pāramitā, therefore they make them mature in this way. If beings mature, then these beings have accomplished the bodhisattva's wishes. This is called the intention of wanting a return, that is, if beings are placed in the pāramitā, then possessing the merits of the pāramitā is the return to the bodhisattva, and no other return can be considered a return. Because the bodhisattva has no other expectations of return. This is shown from not being attached to enjoyment, etc., and benefiting as a return in the same way. The third is aspiration, which is the intention of hope or the intention of desire. What is desired? They hope and desire these three: they hope or desire all beings to reach the ultimate of the bodhisattva ground, they hope to reach the ultimate of the buddha ground, and they hope to benefit beings. The first of these, from the first ground, the perfection of generosity is completed, therefore they hope to reach the ultimate of the ground of generosity, until the tenth ground, the perfection of wisdom is completed, therefore they hope to reach the ultimate of the ten bodhisattva grounds. The second, they hope to obtain the fruit of reaching the ultimate of the buddha ground after surpassing the ten grounds. The third, they hope to benefit all beings from the time of the bodhisattva and after becoming a buddha. This is shown in the scriptures with one verse, such as "constantly increasing." Constantly. It means that it is not like sometimes practicing the pāramitās and sometimes not practicing them, but like the continuous flow of a river, practicing without interruption, this is called continuous intention. This is the meaning of the teachings and following the teachings that will not be exhausted.
Tibetan
་བར་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཡིན་ཏེ། འཇིགས་སྤང་ཡང་དག་བསྐྱེད་སོགས་རྒྱལ་སྲས་རྟག་ཏུ་ཆུད་མི་ཟ། ཞེས་པའི་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གིས་སོ། །སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། །ཚུ་རོལ་མི་གནས་སེམས་དཔའ་དང་ཞེས་པ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་ཕར་ཕྱིན་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་བསྒྲུབ་པ་སྟེ། དང་པོར་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ཐོས་བསམ་བྱེད་པ་ནས་མཐར་སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་ཕར་ཕྱིན་རྣམས་བསྒྲུབ་པ་བར་མ་དོར་མི་འདོར་བར་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་ནི་ཡང་དག་སྦྱོར་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྟེ། གཞུང་དུ་རེ་བ་མེད་པའི་སྦྱིན་པ་དང་སོགས་ནས། བསྟན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་དག་སྦྱོར་ཞེས་པའི་བར་གྱིས་བསྟན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་ཚུལ་རོལ་མི་གནས་སེམས་དཔའ་དང་ཞེས་སྦྱིན་སོགས་ལ་སྤྱད་ཀྱང་དེའི་འབྲས་བུ་འཁོར་བའི་ལོངས་སྤྱོད་འདོད་པ་སོགས། ཚུ་རོལ་འཇིག་རྟེན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་མི་གནས་པར་སེམས་པའོ། །ཚིག་རྐང་གཅིག་པོ་འདི་ནི་བཤད་པ་འགྲེལ་བར་མི་སྣང་ལ་གང་ལ་སྦྱར་མེད་པས་གོང་དུ་ཡར་སྦྱར་དགོས་སོ་སྙམ་སྟེ་དཔྱད་པར་བྱོས་ཤིག་དེས་དམན་དར་བའི་སེམས་ཅན་ལ། །མི་དགའ་བ་དང་རང་དགའ་བའོ། །ཞེས་པ། ཕར་ཕྱིན་དེས་དམན་པ་ནི་ཕར་ཕྱིན་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཉམས་པར་གྱུར་པར་མཐོང་ན་དེ་མི་མོས་པ་ནི་མི་དགའ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །སྦྱིན་སོགས་སྤྱོད་པ་འཕེལ་ཞིང་དར་བའི་སེམས་ཅན་ མཐོང་ན་དེ་ལ་མོས་པ་ནི་དགའ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྟེ། གཞུང་དུ་འདི་གཉིས་ལོངས་སྤྱོད་ཆགས་དང་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཀྱིས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པ་བཅོས་དང་ཡང་དག་ལ། །མ་དད་པ་དང་དད་པ་དང་། །ཞེས་པ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ནི་གཟུགས་བརྙན་ནམ་བཅོས་མ་བསྒོམ་པ་ལ་མ་དད་པ་ནི་མི་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །བཅོས་མ་ནི་སྦྱིན་པ་མ་དག་པའམ། སྦྱིན་མདོག་བྱེད་པ་སོགས་ནས། ཤེས་རབ་རྣམ་པར་མ་དག་པའི་བར་རོ། །ཡང་དག་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་བསྒོམ་པ་ལ་དད་པ་ནི་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །འདི་གཉིས། སྤྲུལ་པ་དང་ནི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །དང་དུ་མི་ལེན་ཡིད་བྱེད་དང་ཞེས་པ། རང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་སེར་སྣ་སོགས་ཕར་ཕྱིན་རྣམས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་བྱུང་ན་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པའི་གཉེན་པོས་འདུལ་བར་བྱེད་ཅིང་དང་དུ་མི་ལེན་པ་ནི། དང་དུ་མི་ལེན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །འདི་ནི། བློ་ལྡན་དེ་དག་ས་ཀུན་ཏུ། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གིས་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །ལུང་བསྟན་ཞེས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རིགས་ཀྱི
Chinese
之间修习，即以“怖畏尽除，真实生起等，佛子恒常不空耗”这一偈颂来说明。为了成办佛陀教法，不住此岸菩萨，是指如佛所说，成办波罗蜜多清净之体性。首先从发心开始，到听闻、思维，乃至最终未获佛果之间，修习波罗蜜多，不舍弃中间，精进努力，即是如理作意。经中从“无有希求之布施”等，到“诸教法之如理行”之间已说明。因此，不住此岸菩萨，是指即使行持布施等，也不希求其果报，如轮回之受用等，不住于此岸世间之行境而作意。这一偈颂在解释中未见，不知应归于何处，似应向上归并，请作观察。以彼劣胜之有情，不喜与自喜。是指，以彼波罗蜜多，若见波罗蜜多之行衰损，则不喜悦，即是不喜作意。若见布施等行增长兴盛之有情，则对此欢喜，即是喜悦作意。经中以“此二受用贪与”等两偈颂说明。如是修习虚假与真实，不信与信。是指，对于六度波罗蜜多之影像或虚假之修习不信，即是不喜作意。虚假是指布施不净，或做布施之姿态等，乃至智慧不净之间。对于真实之波罗蜜多修习生起信心，即是喜悦作意。此二如“化身与”等两偈颂所说。不接受作意，是指若自他相续中生起悭吝等波罗蜜多之违品，则以具慧之对治力调伏，不接受，即是不接受作意。此如“具慧彼等一切地”等一偈颂所说。授记是指如来们对种姓的
English
In between, one practices, that is, it is explained by the single verse: "Fears are dispelled, true arising, etc., the Buddha's son is always not in vain." In order to accomplish the Buddha's teachings, the bodhisattva who does not dwell on this shore refers to accomplishing the pure nature of the paramitas as the Buddha said. First, from the generation of bodhicitta, to hearing and thinking, and until the final attainment of Buddhahood, practicing the paramitas, without abandoning the middle, diligently striving, is proper attention. In the sutra, from "charity without hope," etc., to "the proper conduct of all teachings" has been explained. Therefore, the bodhisattva who does not dwell on this shore refers to even if practicing generosity, etc., not desiring its fruit, such as the enjoyment of samsara, etc., not dwelling on the realm of activity of this shore and attending to it. This single verse is not seen in the explanation, and it is not known where it should be attributed. It seems that it should be merged upwards, please observe. With those inferior and superior sentient beings, dislike and self-joy. It means that with that paramita, if one sees the practice of the paramita declining, then one is not happy, that is, one attends to dislike. If one sees sentient beings whose practice of generosity, etc., is increasing and flourishing, then one rejoices in this, that is, one attends to joy. In the sutra, these two are explained by two verses such as "these two enjoyments, greed and." Likewise, cultivating the artificial and the true, disbelief and faith. It means that one does not believe in the image or false cultivation of the six paramitas, that is, one attends to dislike. False refers to impure giving, or making gestures of giving, etc., up to impure wisdom. Generating faith in the cultivation of the true paramitas is attending to joy. These two are as stated in the two verses such as "transformation and." Not accepting attention means that if stinginess, etc., the opposing factors of the paramitas, arise in one's own or others' minds, then one subdues them with the power of the antidote of wisdom, not accepting, that is, not accepting attention. This is as stated in the one verse such as "those wise ones, all the earth." Prediction refers to the Tathagatas' prediction of the lineage.