Tibetan
ལྟ་བུའི་སྡུག་བསྔལ་ཅན་རྣམས་ལ་དེ་དག་ཞེ་སྡང་སྐྱེ་བར་མ་གྱུར་ཅིག་སྙམ་དུ་སེམས་པ་དང་། ཆགས་སྡང་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཆོས་སྟོན་པའོ། །ངོ་ཚ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་མ་བྱས་ངན་པར་བྱས་པ་ལ། ངོ་ཚ་འགྱོད་དང་ཞེས་པས་བསྟན་ཏེ། ཕར་ཕྱིན་རྣམས་ཡེ་མ་བྱས་པ་དང་། རྫོགས་པར་མ་བྱས་པ་དང་སེར་སྣ་དང་དམན་ལམ་ཡིད་བྱེད་ཀྱིས་བྱས་པ་ནི་སྨད་པའམ་ངན་པ་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་དེ་ལྟ་བུ་ངོ་ཚ་ཞིང་འགྱོད་པའོ། །ཡུལ་ལ་དགའ་ཞེས་པ་ཕར་ཕྱིན་རྣམས་རྒྱུན་དུ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་རྣམ་པར་གཡེང་བ་མེད་པར་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ཡུལ་དེ་ལ་དགའ་བ་ནི། དགའ་བ་ཡིད་བྱེད་དེ་འདི་ལ་བརྟན་པ་ཡིད་བྱེད་ཅེས་ཀྱང་བྱའོ། །སྐྱོ་ལ་དགྲ་བོའི་འདུ་ཤེས་དང་ཞེས་པ་སྦྱིན་སོགས་ཕར་ཕྱིན་ལ་འཇུག་པའི་ཚེ་སྤྱོད་པར་མི་འདོད་པའི་སེམས་སྐྱོ་བ་སྐྱེས་པ་ལ་འདི་ནི་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་བར་དུ་ གཅོད་པ་ཡིན་པས་དགྲ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགྲ་བོའི་འདུ་ཤེས་འཇོག་པ་ནི་མི་སྐྱོ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །འགོད་དང་ཞེས་པ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་དང་འབྲེལ་བའི་ཆོས་བསྟན་པས་སྐྱོབ་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་དེ་དང་འབྲེལ་བའི་གཙུག་ལག་གི་གཞུང་སྟོན་པའི་བསྟན་བཅོས་ལ་གདུལ་བྱ་རྣམས་འགོད་པ་ནི་འགོད་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་ལེའུ་ལས་བསྟན་པ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། །བརྗོད་པའི་བློ་གྲོས་སོ་ཞེས་པ་སེམས་ཅན་སོ་སོའི་སྣོད་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་འཚམས་པར་འཆད་པ་བརྗོད་པའི་བློ་གྲོས་ཏེ་བརྗོད་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་རྒྱུད་ཚོད་ཤེས་པ་ལའོ། །འོག་ཏུ་བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་ལེའུར་འཇིག་རྟེན་འབྱུང་བ་དང་འགལ་བའི་བདེན་པ་ཤེས་པ་ནི་དོན་དམ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །སྦྱིན་སོགས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི། །རྟེན་ཡིན་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་མིན་ཞེས་པས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ནི་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྟེན་ཡིན་ཏེ་དབང་ཕྱུག་ཚངས་པ་ལ་སོགས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་རྟེན་མིན་པར་ཤེས་པ་ནི། རྟེན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྟེ་འདི་ནི་རྟོན་པ་བཞི་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་འབྱུང་ངོ་། །གཉིས་པོ་དག་ལ་སྐྱོན་དང་ནི། །ཡོན་ཏན་སོ་སོ་ཡང་དག་རིག་ཅེས་པས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སེར་སྣ་སོགས་ལ་དབུལ་བར་འགྱུར་བ་སོགས་ཀྱི་སྐྱོན་ཡོད་པ་དང་། སྦྱིན་སོགས་ལ་དེ་ལས་ལྡོག་པའི་ཡོན་ཏན་ཡོད་པ་ཡི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་གཉིས་པོ་དག་ལ་སྐྱོན་དང་ནི་ཡོན་ཏན་ཡོད་པ་དོན་སོ་སོར་ཡང་དག་པར་རིག་པས་ཤེས་ནས་ཡིད་ལ་བྱེད
Chinese
对于如是的痛苦者，心中想着莫要对他们生起嗔恨，为了远离贪嗔而宣说波罗蜜多的法。忆念羞耻是对于未作之恶而作，由“羞耻悔”所表示，波罗蜜多诸法，本来未作，或者未圆满，以及以悭吝和下劣道之作意所作，是呵责或者说作了恶，像这样感到羞耻和后悔。所谓乐于所缘，是指在恒常修习波罗蜜多时，不散乱，一心一意地乐于那个所缘，这是乐于作意，也可称之为坚固作意。所谓于厌倦生起敌想，是指在趣入布施等波罗蜜多时，对于不愿修习的心生起厌倦，心想这会断绝直至获得无上菩提，所以是敌人，像这样安立敌想，就是不厌倦作意。所谓安置，是指心想以与六波罗蜜多相关的法来救护有情，因此将有情安置于与此相关的论典，即宣说论典，这称为安置作意，应当如菩提分品中所说的那样理解。所谓宣说的智慧，是指与有情各自的根器差别相适应地进行讲解，即宣说的智慧，也就是宣说作意。这是关于了解世间传承的限度。下面在菩提分品中，了解与世间生起相违背的真谛，才是胜义的了解。布施等圆满菩提之，所依是知权等非，意思是说，布施等六波罗蜜多是圆满菩提的所依，要知道自在天、梵天等不是获得菩提的所依，这就是所依作意，这由具足四依的智慧而生起。二者之过失与，功德各自皆正知，意思是说，要知道不顺品悭吝等有导致贫穷等的过失，以及布施等有与此相反的功德，对于不顺品和顺品二者，要知道各自的过失和功德，从而进行作意。
English
Thinking that those who are suffering like this should not generate hatred towards them, and teaching the Dharma of Pāramitā in order to be free from attachment and aversion. Mindfulness of shame is about feeling ashamed for having done evil that should not have been done, as indicated by "shame and regret." The Pāramitās, which were not done originally, or were not completed, and were done with miserliness and inferior path mindfulness, are called blameworthy or having done evil, and one feels ashamed and regretful for such things. "Delighting in the object" means that when constantly practicing the Pāramitās, one is not distracted and delights single-mindedly in that object. This is delighting in mindfulness, and it can also be called steadfast mindfulness. "Generating the perception of an enemy towards weariness" means that when engaging in generosity and other Pāramitās, one feels weary with a mind that does not want to practice. Thinking that this will cut off the path to attaining unsurpassed Bodhi, and therefore is an enemy, establishing the perception of an enemy in this way is non-weariness mindfulness. "Establishing" means thinking that sentient beings should be protected by teaching the Dharma related to the six Pāramitās, and therefore establishing disciples in the scriptures that teach the principles related to this, which is called establishing mindfulness, and should be understood as explained in the chapter on the Bodhipakṣa. "The wisdom of expression" means explaining in accordance with the differences in the capacities of individual sentient beings, which is the wisdom of expression, that is, expression mindfulness. This is about knowing the limits of worldly traditions. Below, in the chapter on the Bodhipakṣa, knowing the truth that contradicts worldly arising is the ultimate understanding. Generosity and other perfections are the basis for complete Bodhi, not power, etc., meaning that generosity and the other six Pāramitās are the basis for complete Bodhi, and it should be known that Īśvara, Brahmā, etc., are not the basis for attaining Bodhi. This is the mindfulness of the basis, which arises from wisdom endowed with the four reliances. Knowing the faults and qualities of both, each distinctly, means knowing that the opposing side, miserliness, etc., has the fault of leading to poverty, etc., and that generosity, etc., has the qualities opposite to that. For both the opposing side and the supporting side, one should know the respective faults and qualities and then apply mindfulness.