Tibetan
་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རབ་ཏུ་འབྱུང་སྟེ། འཁོར་བར་ཡང་ནས་ཡང་དུ་སྐྱེ་ཞིང་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གཉིས་སྣང་དང་བཅས་པའི་དུས་ན་ཡང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྫས་གཉིས་རྣམ་པར་སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ་ཡེ་ནས་དེ་གཉིས་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཡང་བློ་འཁྲུལ་པའི་དབང་གིས་གཉིས་སུ་སྣང་ཞིང་གཉིས་སུ་ཞེན་པས་འཁོར་བ་འགྲུབ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཀུན་ཉོན་གྱི་མཚན་ཉིད་བཙལ་བའོ། །རྣམ་བྱང་གི་མཚན་ཉིད་བཙལ་བ་ནི། མོས་སྤྱོད་དུ་ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ཐོབ་པ་ཡི་གང་ཟག་གིས། གཞན་དབང་སེམས་རང་གི་དབྱིངས་སམ་གནས་ལུགས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་གནས་པ་ས་དང་པོ་དང་ལྡན་པ་བསྒོམ་ལམ་གྱི་ས་རྣམས་སུ་རྟོགས་པ་དེ་ དང་ལྡན་པའི་ཞི་ལྷག་གི་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་སྣང་བ་མེད་པར། གོང་ནས་གོང་དུ་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་བར་དུའོ། །དེ་ཡང་དཔེ་ཇི་ལྟར་ན། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ནི་གཟུང་འཛིན་དུ་སྣང་ཞིང་ཞེན་པ་འཁྲུལ་པས་བསླད་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཉོན་མོངས་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། ཤེས་རབ་མ་རིག་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མངོན་དུ་བྱེད་མི་ནུས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་གཟུང་འཛིན་མེད་པར་རྟོགས་ཤིང་དེའི་དོན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་སྟོབས་ཀྱིས་རྣམ་གྲོལ་དེ་གཉིས་མངོན་དུ་བྱེད་དེ། དཔེར་ན་ཆང་སོགས་ཀྱིས་སྐྱོན་ལྡན་ལྤགས་པ་གྱོང་ཁེངས་ཅན་ལྟ་བུའི་སེམས་དེ་ནི་ཞི་གནས་ཆུ་དང་སྣུམ་ལྟ་བུས་འཇམ་ཞིང་མཉེན་པར་བྱས་པ་དང་། བདག་ལྟ་དང་རྟག་ཆད་སོགས་ལྟ་ངན་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་གནས་ལུགས་དང་མི་མཐུན་པར་འཁྱོགས་པོར་གྱུར་པའི་མདའ་ལྟ་བུ་སྟེ་ལྷག་མཐོང་མེ་ལྟ་བུས་བསྲོས་ནས་དྲང་པོར་བསྲང་བར་བྱས་པ་བཞིན། སེམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལམ་གྱིས་བཅོས་ནས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བསྒྲུབས་པས་མཐར་ཐུག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་ཤེས་རབ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ནམ་ཡང་ཉམས་མི་སྲིད་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །ལྔ་པ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཡོངས་སུ་བཙལ་བ། སེམས་ནི་གཉིས་སུ་སྣང་བ་སྟེ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། སེམས་ཙམ་ཞེས་པ་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི་ཕྱི་དོན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་འདོད་པ་དེ་ཙམ་གྱི་སྒྲས་ གཟུགས་འགོག་གི་སེམས་བྱུང་མི་འགོག་པ་དང་། སེམས་ཙམ་པ་ཁ་ཅིག་སེམས་ཙམ་མ་གཏོགས་སེམས་བྱུང་དང་གཟུགས་གཉིས་ཀ་འགོག་པའི་ལུགས་གཉིས་ཡོད་པས་འདིའི་སྐབས་སུ་དེ་གཉི་ག་ལ
Chinese
识之分别念生起，于轮回中屡屡生灭。如是，于具二取之位，亦已断除所取与能取二者之实事，以彼二者本非异体，然由心识错乱之故，显现为二，执著为二，知轮回由此而成，是为寻求杂染之体性。寻求清净之体性者，谓具足如前所说于信行位以法为所缘之功德之补特伽罗，安住于依他起心之自性或安住于法界之实相，具足初地，为修道之地，证悟彼者，为修习具足彼者之止观瑜伽故，彼真如无二取显现，由上而上趋入，乃至佛地。譬如说，有情之心，以显现能取所取及执著为错乱所染污之故，不能现证心之烦恼解脱与智慧之无明解脱。菩萨众则了悟无能取所取，并以安住于彼义之奢摩他和毗钵舍那之力，现证彼二解脱，譬如以酒等染污之皮革坚硬僵硬之心，以奢摩他如水与油般使其柔软，以我见与常断等恶见令心与实相相违而扭曲如箭，以毗钵舍那如火般烘烤而正直调直，如是，以颠倒之心修正心，令不颠倒，究竟于佛地，获得心之解脱与智慧之解脱，永不退转。第五、唯识之彻底寻觅。心为二取显现等二偈颂所示者，所谓唯识，仅为心与心所，无有外境，如是主张者，仅以“唯”字遮止色法，而不遮止心所，另有一些唯识家，除唯识外，心所与色法二者皆遮止，有此二派，故于此处二者皆
English
Conceptual thoughts of consciousness arise, repeatedly being born and ceasing in samsara. Thus, even in the state of dualistic appearance, the substance of the apprehended and the apprehender is completely abandoned, because those two are not inherently different entities. However, due to the confusion of the mind, they appear as two and are fixated upon as two. Knowing that samsara is accomplished by this is seeking the nature of affliction. Seeking the nature of purification is when a person who has attained the distinction of focusing on the Dharma in the stage of faith, as explained above, abides in the self-nature of the other-dependent mind or abides in the reality of the Dharmadhatu, possesses the first ground, realizes that as the grounds of the path of meditation, and for the sake of meditating on the yoga of calm abiding and insight that possesses that, that very suchness, without appearing as the duality of the apprehended and the apprehender, progresses from higher to higher, up to the state of Buddhahood. For example, the minds of sentient beings, because they appear as the apprehender and the apprehended and are tainted by the delusion of fixation, are unable to manifest the liberation from the afflictions of the mind and the liberation from the ignorance of wisdom. Bodhisattvas, on the other hand, realize the absence of the apprehender and the apprehended, and through the power of calm abiding and insight that is equipoised on that meaning, they manifest those two liberations. For example, that mind, like a stiff and rigid leather tainted by alcohol and the like, is softened and made pliable by calm abiding like water and oil. Like an arrow that has been twisted by wrong views such as the view of self and the views of permanence and annihilation, making the mind discordant with reality, it is heated and straightened by insight like fire. Thus, by correcting the mind with the inverted path, making it non-inverted, ultimately in the state of Buddhahood, one obtains the liberation of mind and the liberation of wisdom, which will never decline. Fifth, the complete search for mere consciousness. The verses "The mind appears as dualistic," etc., show that what is called "mere consciousness" is merely mind and mental factors, and there is no external object. Those who assert this, with the word "mere," negate form but do not negate mental factors. Some Mind-Only proponents negate both mental factors and form, in addition to Mind-Only. There are these two schools, so in this case, both of them...