Chinese
如果水干涸了，就像月亮的倒影不会显现一样，众生的相续中，如果没有积累福德和智慧的资粮，并且具有造作烦恼和不善业的恶业所造成的障碍。就像容器破裂没有水一样，心中没有信心和禅定的水，因此，佛性和形象也不会显现。如（梵文，Rūpa，梵文天城体， रूप，梵文罗马拟音，rūpa，汉语字面意思：色）这个词，既指自性，也指形象。因此，见到或见不到佛的色身，并不是因为佛没有遍布一切处，而是因为在何处有积累了见到佛的资粮的所化机，佛就在那里显现，如果没有，就不会显现，就像火在有木柴的地方燃烧，在没有木柴的地方熄灭而不燃烧一样。同样，对于佛的色身来说，也要知道，在有可调伏的众生的地方，佛会成佛并住世而显现，在没有可调伏的众生的处所和时间，佛会入灭而不显现。第六，佛的事业以无分别任运自成的方式进行，就像鼓等所显示的那样：讲法，示现各种事业，不断地显现生灭的方式，这四种方式用四个偈颂来表示。声闻众为了自己的利益而努力，在入灭时事业中断。
English
If the water dries up, just as the moon's reflection will not appear, in the continuum of sentient beings, if the accumulations of merit and wisdom have not been gathered, and there are the obscurations caused by the evil deeds of creating afflictions and non-virtuous actions. Just as a broken vessel has no water, and there is no water of faith and samadhi in the heart, the Buddha-nature and form will not appear. The word Rūpa (梵文，Rūpa，梵文天城体， रूप，梵文罗马拟音，rūpa，汉语字面意思：Form) refers to both nature and form. Therefore, seeing or not seeing the form body of the Buddha is not because the Buddha does not pervade everywhere, but because wherever there are disciples who have accumulated the merit to see the Buddha, the Buddha appears there, and if there are none, the Buddha will not appear, just as fire burns where there is firewood, and extinguishes where there is no firewood and does not burn. Similarly, for the form bodies of the Buddhas, it should be known that in places where there are beings to be tamed, the Buddha will attain enlightenment and abide, and in places and times where there are no beings to be tamed, the Buddha will pass into nirvana and not appear. Sixth, the activities of the Buddha are accomplished spontaneously without conceptualization, as shown by the drums and so on: teaching the Dharma, showing various activities, and continuously showing the way of birth and death, these four ways are shown in four verses. The Shravakas strive for their own benefit, and their activities cease when they pass into nirvana.
Chinese
ཀུན་ཏུ་འབྱུང་ངོ་། །就像珍宝一样，不用费力，自己的光芒就会照耀四方。诸佛也是如此，在利益众生时，不会有“要做这个，要做那个”这样的动机或念头。就像珍宝一样，身语意的各种事业，为了调伏众生的目的，以自然成就的方式 निश्चित地显现。就像虚空一样，作为容纳器世界的成住坏空，以及众生的行住等事业 निरंतर不断地显现一样，诸佛虽然安住在无漏的法界清净之处，但从那里不移动，在十方世界直到轮回的尽头，佛的事业也不会中断。虽然不会中断，但由于所化众生的缘故，佛的事业有进入和不进入的生灭显现。就像这个虚空，时时刻刻，内外的事物有生住的活动，有些会消失，比如森林和房屋等被烧毁，众生死去等，以前有的会消失，又像内外的事物有新的出现一样。同样，在无漏的法界中，诸佛化身到世间等事业，也由于所化众生的缘故，有新产生和以前有的减少的显现。第六，佛的法界甚深之理。虽然前后没有差别，等等，用十六个偈颂来表示，这里有三个意义，即体性甚深、住处甚深、事业甚深。其中第一个又分为四种，即清净的体性、成为最胜我的体性、不可预言的事物的体性、解脱的体性。这四种体性依次用一个偈颂来表示。第一个，自性清净的真如，从凡夫的阶段到成佛之间，前后没有差别。空性自性光明，那永远不会改变自己的体性。但是，没有所有暂时性的障碍的垢染的真如，才被称为佛。当有暂时性的垢染时，不能称为佛的法界。自性清净是本来就清净的，不是新产生的。
English
It arises everywhere. Just as a precious jewel, without effort, its own light shines in all directions. Similarly, the Buddhas, in benefiting sentient beings, do not have motivations or thoughts like "I must do this, I must do that." Like the jewel, the various activities of body, speech, and mind, for the purpose of taming beings, definitely manifest in a spontaneously accomplished manner. Just as the sky, as the container for the formation, abiding, destruction of the world, and the activities of sentient beings such as going and staying, appear continuously, so too, although the Buddhas abide in the stainless, pure realm of Dharma, without moving from there, in the ten directions until the end of samsara, the activities of the Buddhas will not cease. Although it does not cease, due to the influence of the beings to be tamed, the activities of the Buddhas appear to enter and not enter, to arise and diminish. Just as in this sky, at all times, the activities of arising and abiding of external and internal things occur, some things disappear, such as forests and houses being burned, sentient beings dying, etc., what was previously there disappears, and again, like external and internal things newly arise. Similarly, in the stainless realm, the activities of the Buddhas manifesting in the world, etc., also due to the influence of the beings to be tamed, there is the appearance of newly arising and previously existing diminishing. Sixth, the profound nature of the Buddha's realm. Although there is no difference between before and after, etc., this is shown with sixteen verses, and there are three meanings here: the profound nature, the profound abiding, and the profound activity. The first is further divided into four: the nature of purity, the nature of being the supreme self, the nature of being an object that cannot be predicted, and the nature of liberation. These four natures are shown one by one with each verse. First, the Suchness of self-nature purity is without difference between before and after, from the state of ordinary beings to Buddhahood. The emptiness of self-nature luminosity never changes its own nature. However, the Suchness without the stains of all temporary obscurations is considered the Buddha. When there are temporary stains, it cannot be called the Buddha's realm. Self-nature purity is pure from the beginning, not newly produced.
Tibetan
དག་པའང་མ་ཡིན་ལ་ཕྱིས་སུ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མས་མ་དག་པའང་མིན་པ་དེས་ན་རྣམ་པར་དག་པའི་མཚན་ཉིད་ཟབ་སྟེ། གདོད་ནས་དྲི་མ་མེད་དེ་དག་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་སུ་ཅིས་མི་འགྱུར་སྙམ་པ་དང་། ཕྱིས་སུ་དྲི་མ་དག་པའི་དུས་ཁོ་ནར་སངས་རྒྱས་ཡིན་ན་གདོད་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་མ་ཡིན་སྙམ་དུ་ཤེས་རབ་ཆུང་བས་ཁོང་དུ་ཆུད་དཀའ་བའོ། །གཉིས་པ། སྟོང་པ་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་དེ་ནི་རང་སྣང་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མས་རྣམ་པར་དག་པ་ན། གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་གཉིས་པོ་མེད་པ་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ནམ་གནས་ལུགས་མཆོག་གི་བདག་ཉིད་དམ་རང་བཞིན་ནམ་ངོ་བོ་ཉིད་ཐོབ་པས་ན། སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་བདག་ཉིད་ཐོབ་པའི་ཕྱིར། དངོས་པོའི་ཡིན་ལུགས་མ་ནོར་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་བདག་ཏུ་འགྱུར་རོ་ཞེས། བདག་གཉིས་སུ་འཛིན་པའི་ཞེན་ཡུལ་ནི་བདག་མ་ཡིན་ཏེ་དངོས་པོ་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་གཉིས་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡོད་མེད་ཀྱི་མཐའ་དང་བྲལ་བ་ནི་གནས་ལུགས་མ་ནོར་བ་ཡིན་པས་དེ་མངོན་དུ་བྱས་པ་ནི་བདག་མཆོག་ སྟེ་བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་བདག་ཅེས་བྱའོ་ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་དེ་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ནི་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པས་ཡོད་པ་མིན་ཞིང་། དེ་བཞིན་ཉིད་སྤྲོས་པ་ལས་འདས་པའི་རང་བཞིན་དུ་མེད་པར་ཡང་ནི་མི་བརྗོད་དེ། གཉིས་ཆོས་ལ་བརྟེན་པའི་བློས་ཐ་སྙད་དུ་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ཉི་ཚེ་བ་སངས་རྒྱས་སུ་བཟུང་ནས། སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་སླར་འབྱུང་ངམ་མི་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་ཞེས་དང་སངས་རྒྱས་འདས་ནས་དེ་ཕན་ཆད་ཡོད་དམ་མེད་ཅེས་དེ་ལྟར་མཐའ་གཉིས་སུ་རྟོག་པའི་སྒོ་ནས་སངས་རྒྱས་ལ་དེ་སྐད་ཞུ་ཞིང་འདྲི་ན་གང་དུའང་ལུང་མ་བསྟན་པའི་ཚུལ་དུ་འདོད་དེ། སངས་རྒྱས་ཡོད་མེད་ཀྱི་མཐའ་ལས་འདས་པ་དང་། འབྱུང་མི་འབྱུང་གི་ཐ་སྙད་བྱར་མེད་པས་སོ། །གལ་ཏེ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་འཇིག་རྟེན་དུ་སླར་འབྱུང་མི་འབྱུང་དྲི་ན་གདུལ་བྱ་གང་ན་ཡོད་པའི་ཡུལ་དུས་སུ་ཡང་ཡང་འབྱུང་བ་སེམས་ཅན་གྱི་མཐའ་སྲིད་དུ་ཡོད་ཀྱང་། དེ་ནི་སེམས་ཅན་ཤི་ནས་འབྱུང་བ་དང་ཚུལ་མི་འདྲ་ལ། སེམས་ཅན་བཀྲོངས་ཕན་ཆད་འབྱུང་མི་འབྱུང་འདྲི་བ་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཕལ་པ་རྣམས་ཤི་ནས་སྐྱེ་བ་ལེན་པ་ལྟ་བུ་ལ་བསམས་ནས་སངས་རྒྱས་སླར་འབྱུང་མི་འབྱུང་དྲི་བ་ཡིན་པས་སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱེ་བ་དང་འབྱུང་བ་རང་མཚན་པ་མེད་དེ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་དེ་
Chinese
也不是清净，也不是后来被突发的垢染所不清净，因此清净的体性甚深。如果本来就没有垢染，那么众生为什么不能成佛呢？如果后来垢染清净的时候才是佛，那么就认为本来不是自性清净，因为智慧浅薄难以理解。第二，空性自性光明，当从自显的突发垢染中完全清净时，人我和法我的二取不存在，获得事物的自性或胜义谛的体性或自性或本体，因此，诸佛获得极其清净的体性。事物的如实存在，即真如，将成为大自在的自性。执着二取的对境不是我，因为事物中没有我。无二取的真如，远离有无二边，是不颠倒的实相，证悟它就是胜义我，也就是大自在的我。第三，因此，佛不是以人我和法的自性形式存在，也不能说真如不是超越戏论的自性。以依赖二法的心，在名言上将短暂的个人相续执着为佛，然后询问佛涅槃后还会不会再来，或者佛逝世后是否存在，像这样以二边分别的方式向佛提问，佛陀会采取不作任何回答的方式，因为佛超越了有无的边，无法用生不生的言语来表达。如果问化身是否会再次降临世间，那么在任何有待调伏众生的国土和时间都会一次又一次地出现，即使众生有尽时。但这与众生死后投生不同。询问众生死后是否还会出现的人，是因为他们认为普通众生死后会转世，所以才问佛是否会再来，但佛没有具有自相的生和出现，因为他是真如的自性。第四，
English
It is neither pure, nor impure due to sudden adventitious stains later on, therefore the nature of purity is profound. If there were no stains from the beginning, why wouldn't all sentient beings become Buddhas? If one is a Buddha only when stains are purified later, then one thinks that it is not naturally pure from the beginning, which is difficult to understand due to limited wisdom. Second, emptiness is naturally luminous, and when it is completely purified from self-appearing adventitious stains, the two grasps of the self of person and phenomena are absent, and one attains the nature of things or the essence of the ultimate reality, or the nature or essence itself. Therefore, Buddhas attain the nature of being extremely pure. The non-erroneous way things are, suchness, will become the self of the great self. The object of clinging to the two selves is not the self, because it does not exist in things. Suchness without the two selves, being free from the extremes of existence and non-existence, is the non-erroneous reality, and realizing it is the supreme self, which is called the self of the great self. Third, therefore, the Buddha does not exist in the form of the nature of person and phenomena, nor can it be said that suchness is not the nature beyond elaboration. With a mind dependent on duality, nominally grasping a temporary individual continuum as a Buddha, and then asking whether the Buddha will return after nirvana, or whether the Buddha exists after passing away, asking the Buddha in this way with dualistic discrimination, the Buddha is considered to adopt a way of not answering anything, because the Buddha transcends the extremes of existence and non-existence, and there is no way to express coming or not coming. If one asks whether the emanation body will reappear in the world, then it will appear again and again in any country and time where there are beings to be tamed, even if the realm of sentient beings is endless. But this is different from sentient beings being born after death. Those who ask whether sentient beings will appear after death are asking whether the Buddha will return because they think that ordinary sentient beings will be reborn after death, but the Buddha does not have self-characterized birth and appearance, because he is the nature of suchness. Fourth,