Tibetan
གིས་ཐོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐོབ་པར་འདོད་པའོ། །སྐབས་འདི། བློ་ལྡན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ། །ཕུན་ཚོགས་སྐྱེ་དང་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་དང་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །ཕྱི་མའི་ཚེ་ལ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། །འཇུག་སེམས་ཞེས་པ་མ་འོངས་པ་ཕྱི་མའི་དུས་ན་མཐོང་བས་འཇུག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་འདོད་ན་དེའི་རྒྱུ་ཕར་ཕྱིན་རྣམས་ཚེ་རབས་གང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་སྤྱད་དགོས་པར་མཐོང་ནས། ཚེ་འདིར་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལ་རྒྱུན་དུ་འཇུག་པའི་སེམས་སམ་ཡིད་བྱེད་ཀྱིས་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་གི་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ན། དེའི་རྒྱུ་མཐུན་ཕྱི་མའི་ཚེ་རབས་རྣམས་ལ་ཡང་ཕར་ཕྱིན་ལ་འཇུག་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་བསམས་ནས་ཕར་ཕྱིན་ལ་འཇུག་པའོ། །མཉམ་པར་བལྟ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པ། བདག་ གིས་ཀྱང་ཕར་ཕྱིན་རྣམས་ལ་རྒྱུན་དུ་སྦྱང་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཞན་རྣམས་དང་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་མཉམ་མོ་སྙམ་དུ་རྟོག་པ་ནི་མཉམ་པར་རྟོག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །མཆོག་ཆོས་རྣམས་ལ་ཞུགས་པ་ཡིས། །བདག་ཉིད་མཆོག་ཏུ་ངེས་འཛིན་ཕྱིར། །ཞེས་པ་བདག་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྟེ། ལམ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སྤྱོད་པས་འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཐོབ་པས། ལམ་དང་འབྲས་བུ་མཆོག་གི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཞུགས་པ་ཡིས་བདག་ནི་ཉན་རང་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ལས་མཆོག་ཏུ་འཕགས་པར་ངེས་པར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་ལ་དམིགས་པའམ་དེ་དག་གིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཡི་དགེ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འདི་དག་ནི་རྟག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡི་རྒྱུད་ལ་ཕར་ཕྱིན་བཅུ་ཡི་ཁམས་ནི་རྒྱས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་མ་འདི་གསུམ་གདོན་མི་ཟ་བར་བྱ་བ་དང་། རྟག་ཏུ་བྱ་བ་དང་། ཕར་ཕྱིན་གྱི་མཆོག་གམ་གཙོ་བོ་བསྟན་པའི་ཚིགས་བཅད་ལྔ་དང་སྦྱོར་རོ། །འདི་མན་ཆད་ལ་ཡིད་བྱེད་མ་གསུངས་པ་ནི་ཡོན་ཏན་ལེའུའི་ཆོས་དང་བདེན་པ་རིགས་པ་ཐེག་པ་རྣམ་པར་བཞག་པ་བཞི་ཆོས་འཚོལ་སོགས་སུ་འདུས་ཟིན་པ་དང་། དེ་མན་ཆད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསྔགས་པ་ཡིན་པ་དང་། སྤྱོད་པའི་ལེའུའི་རྟགས་ནས་སའི་བར་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ཙམ་ཡིན་ལ་འབྲས་ཆོས་ཀྱི་ཚིགས་བཅད་རྣམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པས་འདི་རྣམས་ལ་ཡིད་བྱེད་སྒེར་དུ་སྦྱར་མི་ དགོས་ཏེ་གོང་དུ་འདུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་དམིགས་ནས་དགའ་བ་ཡིད་བྱེད་ནས་བདག་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་བར་ནང་གི་བྱེ་བྲག་འགའ་ཞིག་སོ་སོར་མ་བརྩིས་པར་སྤྱིར་རྣམ་གྲངས་ལྔ་བཅུ་ང་གཅིག་ཙམ་འདུག་ལ། ཡིད་བྱེད་འདི་ཐམས་ཅད་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཁམས་རྒྱས་བྱེད་དུ་གསུངས་པ་འདི། གཞུང་འདིའི་ལེའུ་གོང་འོག་གི་མདོ་ཆིངས་ལྟ་བུར་ཡང་མཐོང་སྟེ། རྒྱུ་དམིགས་སོགས་བདུན་པོ་འདིས། སྐྱབས་འགྲོ་ནས་བྱང་ཆུབ་བར་གྱི་ལེའུ་བཅུའི་དོན་ཀྱང་སྤྱིར་བསྡུས་ཏེ། རྒྱུ་དམིགས་ཞེས་པས་རིགས་དང་། རྟེན་ལ་དེ་རྗེས་དྲན་ཞེས་པས་ལམ་གྱི་གཞི་རྟེན་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནང་གི་རྟེན་དང་། སེམས་བསྐྱེད་ལེན་པའི་ཡུལ་ལམ་ཕྱིའི་རྟེན་མཆོག་གསུམ་ཡང་བཟུང་ནས་སྐྱབས་འགྲོ་ཡང་བསྡུས་ལ། ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་བྱང་ཆུབ། ལྷག་མ་བཞིས་མཐུ་དང་ཡོངས་སྨིན་སྒྲུབ་པ་རྣམས་ཤུགས་ཀྱིས་བཟུང་བས་ལེའུའི་གོ་རིམ་ལྟར་སྦྱར་དུ་མེད་ཀྱང་དོན་ཚང་བར་སྣང་ལ། དེ་མན་ཆད་ནས་མོས་པ་སོགས་དང་གོ་རིམ་མཚུངས་པར་འདུག་པ་གོང་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གསུམ་པ་ཡོངས་སུ་འཚོལ་བའི་བྱེ་བྲག་བཤད་པ། རྒྱས་དང་ལྷག་པའི་བསམ་དང་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། བཤད་པར་བྱ་བ་ལུང་གི་ཆོས་དང་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བ་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཇི་ལྟར་བཙལ་བ་དེ་ཡང་བྱེ་བྲག་ཏུ་ཕྱེས་ནས་རྣམ་གྲངས་བཅུ་གསུམ་གྱིས་བསྟན་པ་ནི། དེ་ཡང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་དུས་ན་དམ་པའི་ཆོས་ཉན་པ་དང་སེམས་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་འཇིག་རྟེན་ཆོས་མཆོག་མན་ཆད་དུ་ཆོས་བཙལ་བ་ནི། ཐར་ བའི་ས་བོན་རྒྱས་པར་བྱེད་པས་རྒྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མོས་པས་སྤྱོད་པ་འཇིག་རྟེན་ཆོས་མཆོག་གི་ཚེ་ཆོས་ཀྱི་སྒོའི་རྒྱུན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྙེད་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་ས་དང་པོ་ནས་བདུན་པའི་བར་གྱི་ཚེ་ན་ནི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བདག་མེད་གཉིས་རྟོགས་པ་དང་བདག་གཞན་མཉམ་པའི་སེམས་རྙེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ས་བརྒྱད་པ་ནས་བཅུ་པའི་བར་གྱི་ཆོས་རྟོགས་པ་ནི་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པས་ཕྱེ་བའི་རྣམ་གྲངས་གསུམ་ནི། བརྟན་པ་བྱང་སེམས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཡོངས་སུ་འཚོལ་བ་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །ཡང་བྱང་སེམས་དེ་དག་གི་ནི་འཇིག་རྟེན་ཆོས་མཆོག་མན་ཆད་མོས་སྤྱོད་ཀྱི་ས་ན་སྤང་བྱ་བར་ཆད་དང་བཅས་པ་སྟེ། བསམ་པ་མི་བརྟན་པ་དང་། དགེ་སྡིག་གི་གྲོགས་ཀྱིས་འགྱུར་བ་དང་། སྒྲིབ་གཉིས་མ་སྤངས་པ་དང་། ས་དང་པོ་ནས་བདུན་པའི་བར་སྤང་བྱ་བར་ཆད་ཀྱི་ཆོས
Chinese
想要获得菩萨的果位。此时，有智慧的人在任何情况下，都以“圆满的出生”等一个偈颂和两句来表示。为了在来世见到，所谓的“入心”是指在未来的时代，因为见到而进入心中。如果发起菩提心后想要无上菩提，那么就要见到它的原因，无论生于何处都要行持波罗蜜多。因此，如果在此生中以恒常进入六波罗蜜多的心或作意来行持六波罗蜜多的行为，那么见到它的同类因在来世也能进入波罗蜜多，因此这样想后就进入波罗蜜多。所谓“为了平等看待”，是指我 也因为恒常修习波罗蜜多，所以认为身语意三与其他的菩萨平等，这就是平等看待的作意。以进入殊胜的法，为了将自己确定为殊胜，是指将自己执著为殊胜的作意。因为行持殊胜的道——六波罗蜜多，所以获得菩萨的地位和佛的地位，因此，以进入道和果殊胜的法，为了将自己确定为比包括声闻缘觉在内的众生更加殊胜。像这样，缘于十波罗蜜多或者由它们所摄持的法的因所产生的善，这些作意是恒常在菩萨的相续中增长十波罗蜜多的界。后面的这三个是必定要做的，恒常要做的，以及与显示波罗蜜多的殊胜或主要的五个偈颂相结合。此后没有宣说作意，是因为功德品的法和真谛、理、宗派的安立四者已经包含在求法等之中。此后是菩萨的赞颂，以及行品从相到地之间只是道的阶段，而果法的偈颂是菩提的功德，因此这些不需要单独附加作意，因为已经包含在前面了。从缘因生喜的作意到将自己执著为殊胜
English
Wishing to attain the state of a Bodhisattva. At this time, wise individuals, in all circumstances, indicate this with one verse and two lines, such as "perfect birth." "Entering mind" means that in the future, one enters the mind because of seeing. If, after generating Bodhicitta, one desires unsurpassable Bodhi, then one must see its cause, and practice the Paramitas in whatever lifetime one is born. Therefore, if in this life one practices the conduct of the six Paramitas with a mind or attention that constantly engages in the six Paramitas, then one sees that its similar cause will also lead to entering the Paramitas in future lifetimes, and thus, thinking in this way, one enters the Paramitas. "For the sake of seeing equally" means that I also, because of constantly training in the Paramitas, think that my body, speech, and mind are equal to those of other Bodhisattvas, and this is the attention of seeing equally. "By entering the supreme Dharma, for the sake of ascertaining oneself as supreme" means the attention of holding oneself as supreme. Because of practicing the supreme path—the six Paramitas—one attains the state of a Bodhisattva and the state of a Buddha. Therefore, by entering the Dharma of the supreme path and fruit, one ascertains oneself as being more supreme than all sentient beings, including Shravakas and Pratyekabuddhas. In this way, the merit arising from the cause of Dharma that is focused on the ten Paramitas or gathered by them, these attentions are what constantly expand the element of the ten Paramitas in the continuum of a Bodhisattva. These last three are definitely to be done, constantly to be done, and combined with the five verses that show the excellence or main point of the Paramitas. After this, attention is not spoken of because the Dharma of the qualities chapter and the four establishments of truth, reason, and tenets are already included in seeking the Dharma, etc. After that is the praise of the Bodhisattva, and from the sign to the ground in the conduct chapter is just the stage of the path, and the verses of the fruit Dharma are the qualities of Bodhi, so these do not need to have attention added separately, because they are already included above. From the attention of rejoicing from focusing on the cause to holding oneself as supreme.
Chinese
如果不对意念之间的某些差别进行分别计算，总共有大约五十一种。所有这些意念都被说成是使波罗蜜多之界增长的，这也被看作是这部论典前后章节的纲要。这七种，即因、境等，也概括了从皈依到菩提的十章的内容。通过“因境”一词，抓住了种姓；通过“依处，之后忆念”，抓住了道的根本依处，即发心，包括内在的依处和发起心之境，也就是外在的依处三宝，也包括了皈依。如同通过菩提，抓住了真如和菩提本身；其余四者，也暗含了力量和圆满成熟的成就等。虽然不能按照章节的顺序排列，但看起来意义是完整的。从那之后，与信解等顺序相同，如前所述。第三，宣说完全寻觅的差别。通过“增长和殊胜的意乐”等两句偈颂来阐述。对于应该宣说的教法之法和应该领悟的证法，如何寻觅，也分别区分，通过十三种方式来阐述。也就是，从凡夫位时听闻正法和思维开始，直到信解行地的世间最胜法以下寻觅法，因为能使解脱的种子增长，所以称为增长。在信解行地的世间最胜法时，从获得法之门的相续的等持开始，直到第一地到第七地之间，称为具有殊胜的意乐，因为要证悟二无我，并且获得自他平等的心的缘故。从第八地到第十地之间证悟的法称为伟大，因为要获得无分别任运成就的智慧的缘故。像这样，通过证悟来区分的三种，被认为是坚定的菩萨们完全寻觅的法。而且，这些菩萨们在世间最胜法以下的信解行地时，有应该断除的障碍，即意念不坚定，被善恶之友所转变，没有断除二障，以及从第一地到第七地之间应该断除的障碍之法。
English
If some differences between the mental activities are not counted separately, there are approximately fifty-one in total. All these mental activities are said to increase the realm of pāramitā, which is also seen as the outline of the preceding and following chapters of this treatise. These seven, namely cause, object, etc., also summarize the content of the ten chapters from refuge to bodhi. Through the term "cause and object," the lineage is grasped; through "support, then recollection," the fundamental support of the path, which is bodhicitta, is grasped, including the inner support and the object of generating bodhicitta, which is the outer support, the Three Jewels, and also includes refuge. Just as through bodhi, Suchness and bodhi itself are grasped; the remaining four also implicitly grasp the power and the accomplishment of complete maturation, etc. Although they cannot be arranged according to the order of the chapters, it seems that the meaning is complete. From then on, the order is the same as with faith, etc., as mentioned above. Third, explaining the distinctions of complete seeking. It is explained through two verses, such as "increasing and superior intention." How to seek the Dharma of scripture that should be taught and the Dharma of realization that should be understood is also distinguished separately and explained through thirteen ways. That is, starting from listening to the sacred Dharma and thinking about it in the state of ordinary beings, until seeking the Dharma below the supreme Dharma of the world in the stage of practice with faith, it is called increasing because it can increase the seeds of liberation. At the time of the supreme Dharma of the world in the stage of practice with faith, starting from obtaining the continuity of samādhi of the door of Dharma, until between the first and seventh bhūmis, it is called having superior intention, because one wants to realize the two selflessnesses and obtain the mind of equality between oneself and others. The Dharma realized from the eighth to the tenth bhūmis is called great, because one wants to obtain the spontaneously accomplished wisdom of non-discrimination. In this way, the three types distinguished by realization are considered to be the Dharma that is completely sought by steadfast bodhisattvas. Moreover, for those bodhisattvas, in the stage of practice with faith below the supreme Dharma of the world, there are obstacles that should be abandoned, namely, unstable intention, being transformed by good and evil friends, not having abandoned the two obscurations, and the Dharma of obstacles that should be abandoned from the first to the seventh bhūmis.