Tibetan
ཡོད་པས། ངེད་ཀྱི་འདོད་ཚོད་ཀྱི་མདོ་སྡེ་སོགས་དང་མི་མཐུན་ནོ་སྙམ་པ་ཁྱེད་རང་གི་བློ་སྐྱོན་ཡིན་གྱི། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་སྐྱོན་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱེད་རང་གིས་མདོ་སྡེའི་དགོངས་དོན་ཟབ་མོ་མ་རྟོགས་པས་འགལ་བར་བཟུང་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་སྔ་ཕྱི་ལ་ནི་དོན་གྱིས་འགལ་བ་མེད་དོ། །མཆོག་གསུམ་དང་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་བྱིས་པའི་ངོར་ཀུན་བརྟགས་པ་ཙམ་དུ་ཡོད་པའམ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པར་ཐེག་ཆེན་པས་ཀྱང་འདོད་ལ། འདི་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་བདེན་པར་གྲུབ་ཅིང་མི་བསླུ་བའོ་ཞེས་དེ་དག་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དོན་དམ་པར་མེད་པ་ནི་ཁྱེད་ཅག་གིས་རྟོགས་མི་ནུས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་སྐྱེ་འགག་དང་ཀུན་བྱང་དང་སྤང་བྱ་དང་གཉེན་པོ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ནས། ཆོས་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་མ་བསྟན་ཀྱང་། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་མེད་དེ། གཟུགས་ནི་ དབུ་བ་རྡོས་པ་འདྲ་ཞེས་སོགས་ཕུང་པོ་ལྔ་གསོག་གསོབ་སྒྱུ་མ་ལྟར་གསུངས་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པར་ཡང་བསྟན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལས་ཆེས་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་རང་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ལྷག་པའི་བསླབ་པ་གསུམ་བསྟན་པའི་མདོ་སྡེ་འདུལ་བ་མངོན་པའི་ཆོས་གསུམ་ཡོད་པས། རང་གི་མདོ་སྡེ་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་དང་། ཐེག་ཆེན་རང་གི་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱོགས་འདུལ་བ་ལ་སྣང་བའི་ཕྱིར་དང་། ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པའི་ཕྱིར། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མངོན་པ་ནས་བསྟན་པའི་ཆོས་ཉིད་དང་འགལ་བ་མེད་དོ། །སྔར་རྟོག་གེའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ཞེས་པ་དེར་མ་ངེས་ཏེ་རྟོག་གེ་པ་དཔྱོད་པ་ཅན་དག་གིས་ཅི་ཡང་རྩོམ་ནུས་སོ་སྙམ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། རྟོག་གེ་ཞེས་པ་ནི་ཚུ་རོལ་མཐོང་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་འབའ་ཞིག་ལ་རྟོག་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི། ཚུར་མཐོང་ལས་བརྒལ་བའི་དོན་ཟབ་མོ་ལ་འཇུག་མི་ནུས་པས་རྟོག་གེ་པ་ཞེས་གྲགས་སོ། །དེ་འདྲའི་རྟོག་གེ་པ་ནི་གཞན་གྱིས་བཤད་པའམ་རང་གིས་མཐོང་བའི་རྟགས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་སོགས་ལ་བརྟེན་ཅིང་། དཔྱོད་པ་ཙམ་བྱེད་པ་དང་། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མ་ངེས་ལ་རང་གི་བློས་ཅི་ཙམ་བཟོད་པའི་དོན་ཉི་ཚེ་བ་ལ་བསམ་པ་ཙམ་ཡིན་པས་ཇི་སྙེད་པའི་ཤེས་བྱ་ཀུན་ལ་མ་ཁྱབ་པ་དང་། ཇི་ལྟ་བ་ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་མི་ཤེས་པར་ཚུལ་རོལ་མཐོང་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་དབང་པོ་དང་ཡིད་ཀྱིས་ཅི་ཙམ་ཤེས་ནུས་པ་དེ་ཙམ་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པ་དང་། དོན་གྱི་གནས་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བ་གཞལ་བ་ལ་སྤོབས་པ་གཏུགས་ཤིང་ གཞལ་མི་ནུས་པར་སྐྱོ་བ་ཅན་ཡིན་ལ། དེ་དག་ནི་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ལ་ནི་རྟེན་པར་འདོད་དོ། །རྒྱུ་མཚན་དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་ཤིན་ཏུ་ཟབ་ཅིང་རྟོགས་པར་དཀའ་བ་དང་རྒྱ་ཆེ་མུ་མེད་པའི་དོན་བསྟན་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དེ་ནི་རྟོག་གེ་དེ་ཡི་ཡུལ་མིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བཤད་པའི་ཆོས་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་མངའ་བས་གཞན་ལ་རྟེན་པ་སོགས་རྟོག་གེའི་མཚན་ཉིད་གོང་བཤད་ཀུན་ལས་འདས་ཏེ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཡིན་པས། རྟོག་གེ་དང་མུ་སྟེགས་ཀྱི་ཆོས་ལ་འདི་ལྟ་བུའི་ཆོས་འབྱུང་མི་སྲིད་པས་དེ་དག་གི་གཞུང་ན་ས་དང་ཕར་ཕྱིན་སྟོང་པ་ཉིད་སོགས་ཐེག་ཆེན་ལས་བཤད་པ་དེ་ལྟ་བུ་སྔར་ཡང་མ་མཐོང་ལ་ཕྱིས་ཀྱང་མཐོང་མི་སྲིད་དོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པར་འཚང་རྒྱ་བའི་ཐབས་མ་བསྟན་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལས་ཇི་ལྟར་བསྟན་ཞེ་ན། རྒྱ་ཆེའི་ཕྱིར་དང་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གསུངས་ཏེ། ཇི་སྙེད་པ་ས་དང་ཕར་ཕྱིན་སོགས་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཆོས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཇི་ལྟ་བ་ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྒྱ་ཆེ་བ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་བརྟེན་ནས་རང་གི་རྒྱུད་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་དང་། ཟབ་པ་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་དབང་གིས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་བ་དེ་ཕྱིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འདི་ལས་ཟབ་དང་རྒྱ་ཆེ་དེ་གཉིས་བསྟན་ཏེ། དེ་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཡིན་ནོ། །ཉན་ཐོས་རང་དོན་དུ་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བ་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྣམས་ནི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཙམ་ཤེས་པས་ཇི་ལྟ་བ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་ཐེག་ཆེན་པ་ལ་ལྟོས་ན་ཡུངས་འབྲུ་སྲིན་གྱིས་ཟོས་པའི་ནང་གི་ནམ་མཁའ་ལྟར་རྒྱ་ཆུང་ཞིང་། ཇི་ སྙེད་པ་རྟོགས་པའང་སྨོན་ནས་ཤེས་པའི་མཐུས་ཡུལ་དུས་རྣམ་པས་ཤིན་ཏུ་བསྐལ་བར་མ་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་ཙམ་བརྟགས་ན་ཤེས་པ་དང་། དམ་པའི་ཆོས་ཀྱང་ཚད་མེད་པ་མ་རྟོགས་ཀྱང་། རྟེན་འབྲེལ་སྙིང་པོའི་ཚིགས་བཅད་གཅིག་ཙམ་གྱི་དོན་ལས་བདག་མེད་པར་རྟོགས་ནས་འབྲས་བུ་ཐོབ་ནུས་སོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཟབ་མོའི་ཡེ་ཤེས་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཤེས་བྱ་ཀུན་གྱི་རྗེས་སུ་སོང་བས་ནམ་མཁའ་ལྟར་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་། རིག་པའི་གནས་ལྔ་དང་།ནང་དོན་གྱི་རིག་པ་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ཆོས་རྒྱ་ཆེ་ཞིང་གྲངས་ཚད་མེད་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ནོ། །ཐེག་ཆེན་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ནི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་ཆུ་ལྟར་ཚད་
Chinese
因为如此，认为我的想法与经部等不一致，这是您自己的思维错误，不是大乘佛法的过失。因为您自己没有领悟经部的甚深含义，所以认为有矛盾，实际上佛陀的前后言教在意义上是没有矛盾的。大乘也认为，对于凡夫来说，三宝和蕴、界、处等法仅仅是假立存在或者名言存在。你们无法理解这些法并非在胜义上以自性存在，是真实不虚的。因此，佛陀也随顺世俗名言，宣说了生灭、清净、所断、对治等等，虽然没有直接揭示诸法无自性，但也没有说无自性的空性不是实相。例如，佛陀在声闻乘中也宣说了“色如聚沫”等，将五蕴说成是虚幻不实的。因此，大乘远远超过声闻乘，更为深广，它以自身为主，具有宣说三增上学的经、律、论三藏。为了进入自己的经藏，为了大乘自身调伏烦恼方面显得殊胜，为了如实宣说深广的含义，大乘的论典与所宣说的法性是没有矛盾的。之前说“不是寻思的对境”，这并不确定，如果认为寻思者、思考者能够创造任何事物，那是不对的。寻思是指仅仅对现见之境进行思考辨析，无法进入超越现见之境的甚深含义，所以才被称为寻思者。这样的寻思者依赖于他人所说或自己所见的表相、理由等，仅仅进行思辨，对于一切所知并非完全确定，只是思考自己心性能接受的片面之理，因此无法遍及一切所知，也不了解如实甚深的空性之义，只能在现见之境的根识和意识所能了解的范围内，成为世俗的对境。
English
Because of this, thinking that my ideas are inconsistent with the Sutra Pitaka, etc., is a fault of your own mind, not a fault of the Mahayana Dharma. Because you yourself have not understood the profound meaning of the Sutra Pitaka, you consider it contradictory, but in reality, the Buddha's earlier and later teachings are not contradictory in meaning. The Mahayana also believes that, for ordinary people, the Three Jewels and the dharmas of the aggregates, elements, and sense bases are merely nominally existent or conventionally existent. You cannot understand that these dharmas do not exist inherently in the ultimate sense, and are not truly real. Therefore, the Buddha also followed conventional language and spoke of arising and ceasing, purification, what is to be abandoned, antidotes, etc. Although he did not directly reveal that all dharmas are without self-nature, he did not say that emptiness, which is without self-nature, is not reality. For example, the Buddha also taught in the Hearer Vehicle that "form is like a mass of foam," etc., describing the five aggregates as illusory and unreal. Therefore, the Mahayana is far more profound and vast than the Hearer Vehicle. It takes itself as the main focus and has the three pitakas of Sutra, Vinaya, and Abhidharma, which teach the three higher trainings. In order to enter its own Sutra Pitaka, in order for the Mahayana itself to appear superior in subduing the afflictions, and in order to truly explain the profound and vast meaning, the Abhidharma of the Mahayana is not contradictory to the nature of Dharma that it teaches. Previously, saying "it is not an object of thought" is not definite. If you think that thinkers and meditators can create anything, that is not correct. Thinking refers to merely thinking and analyzing the objects of direct perception, and cannot enter the profound meaning that transcends the objects of direct perception, so they are called thinkers. Such thinkers rely on the appearances, reasons, etc. spoken by others or seen by themselves, and merely speculate. They are not completely certain about all objects of knowledge, but only contemplate the partial truths that their minds can accept. Therefore, they cannot encompass all objects of knowledge, nor do they understand the meaning of emptiness, which is truly profound. They can only be the object of conventional truth within the scope of what the sense consciousnesses and mind of the realm of direct perception can understand.
Chinese
并且，对于衡量意义深奥而广大的事物，既有自信，又因无法衡量而感到沮丧。这些是希望依赖于每个孩子的个体。因为这个原因，那甚深且难以理解，广大无边的意义所显示的伟大的乘，不是思辨的领域。佛所说的法，是具有一切智智的，超越了依赖于他者等思辨的上述所有特征，是不可思议的。因此，在思辨和外道的法中，不可能出现这样的法，所以在他们的论著中，像大乘所说的地和波罗蜜多、空性等，以前没有见过，以后也不可能见到。如果声闻乘没有显示成佛的方法，那么大乘中如何显示呢？说了“因为广大”等一颂，即因为显示了如所有性，如地和波罗蜜多等广大的法，以及如实性，显示了深奥的空性。广大是依靠福德资粮使自己的相续完全成熟，深奥是依靠证悟空性而产生无分别的智慧，因此，从这个大乘中显示了深奥和广大这二者，那是成就无上菩提的方法。声闻为了自己的利益，寻求平息轮回的痛苦，他们仅仅了解人无我，因此，如实证悟的智慧，与大乘相比，就像芥子虫蛀蚀的内部虚空一样狭小。如所有性证悟也是凭借愿力而知晓的力量，如果仅仅考察在时间、地点、方式上尚未完全改变的事物，才能知晓，即使不证悟无量无边的圣法，也能从缘起心要的一颂的意义中证悟无我，从而获得果实。大乘的甚深智慧是无分别的，般若波罗蜜多随顺一切所知，像虚空一样广大，并且是五明和内明，三乘之法广大且具有无量数量的对境。大乘的福德资粮就像大海的水一样无量。
English
And, for measuring things that are profound and vast in meaning, there is both confidence and frustration due to the inability to measure. These are the hopes that rely on each child's individual. For that reason, that great vehicle that reveals meanings that are extremely profound and difficult to understand, and vast and limitless, is not the domain of speculation. The Dharma spoken by the Buddha, possessing the wisdom of omniscience, transcends all the aforementioned characteristics of speculation, such as relying on others, and is inconceivable. Therefore, in the Dharma of speculation and non-Buddhists, it is impossible for such a Dharma to arise, so in their treatises, things like the ground and the perfections, emptiness, etc., as taught in the Great Vehicle, have not been seen before, nor will they be seen in the future. If the Hearer Vehicle does not show the method of attaining Buddhahood, then how is it shown in the Great Vehicle? It is said, "Because of vastness," etc., one verse, namely, because it shows the vast Dharma such as the suchness, such as the ground and the perfections, and the reality, it shows the profound emptiness. Vastness is relying on the accumulation of merit to fully ripen one's own continuum, and profundity is relying on the realization of emptiness to generate non-conceptual wisdom, therefore, from this Great Vehicle, both profundity and vastness are shown, and that is the method of accomplishing unsurpassed Bodhi. Hearers, for their own benefit, seek to pacify the suffering of samsara, they only understand the selflessness of persons, therefore, the wisdom of realizing reality, compared to the Great Vehicle, is as small as the inner space of a mustard seed eaten by insects. The realization of suchness is also through the power of knowing through aspiration, and if one only examines things that have not completely changed in time, place, and manner, then one can know, and even if one does not realize the immeasurable sacred Dharma, one can realize selflessness from the meaning of one verse of the essence of dependent origination, thereby obtaining the fruit. The profound wisdom of the Great Vehicle is non-conceptual, the Prajnaparamita follows all knowable things, and is as vast as the sky, and is the five sciences and the inner meaning, the Dharma of the three vehicles is vast and has countless objects. The accumulation of merit of the Great Vehicle is as immeasurable as the water of the great ocean.