Tibetan
་བར་འགྱུར་ལ། འདི་ཙམ་གྱིས་ལྟུང་བར་མི་འགྱུར་ཞེས་རྣམ་པར་གཏན་ལ་དབབ་པའམ་རྣམ་པར་ངེས་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་འདུལ་བ་ཉིད་དོ། །དེ་ཡན་ཆད་ཀྱིས་གང་ལ་དམིགས་པར་བྱ་བ་ནི་ལུང་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་ཆོས་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །དམིགས་པ་རྙེད་པ་ཡོངས་སུ་འཚོལ་བ་དམིགས་པ་ཆོས་དང་སོགས་ཚིགས་བཅད་གསུམ་སྟེ། དམིགས་པ་རྙེད་པ་ཞེས་པ་དམིགས་པ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ན་དམིགས་པའི་ཆོས་བཙལ་ཏེ་རྙེད་ནས་དེའི་དོན་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་འདི་དང་འདིའོ་ཞེས་དོན་ཤེས་པར་གྱུར་པའོ། །དམིགས་པའི་ཡུལ་ཡང་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་ཆོས་རྣམ་པ་དེ་དག་ཐོས་བསམ་བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་གསུམ་གྱིས་དམིགས་པའི་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །ནང་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཕུང་པོའམ་འཛིན་པ་ ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དང་ནི། ཕྱི་ནི་རང་རྒྱུད་ཀྱིས་མ་བསྡུས་པ་གཟུང་བ་ཕྱིའི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དང་། ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀས་བསྡུས་པ་ཀུན་ཉོན་དང་རྣམ་བྱང་གི་ཆོས་རྣམས་ནི་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །དེ་ལས་གཟུང་བ་ཕྱི་དང་འཛིན་པ་ནང་གི་དངོས་པོ་ལ་ཚུལ་བཞིན་དམིགས་པའི་དོན་གཉིས་ཀྱིས་ནི། ཕྱི་དང་ནང་གི་དངོས་པོ་མི་དམིགས་པའི་དོན་གཉིས་པོ་རྙེད་དེ་ནམ་ཕྱིའི་དེ་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་ན་ཕྱིའི་དམིགས་པ་རྙེད་པ་དང་། ནམ་ནང་གི་དེ་བཞིན་ཉིད་མངོན་སུམ་ཤེས་ན་ནང་གི་དམིགས་པ་རྙེད་པའོ། །དེ་ཡང་སེམས་ལས་མ་གཏོགས་པའི་གཟུང་བའི་དོན་མེད་པར་རྙེད་པ་ནི་བཟོད་པའི་དུས་དང་། འཛིན་པ་མེད་པ་ནི་ཆོས་མཆོག་གི་དུས་ན་རྙེད་པའོ། །གཉིས་ཀའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཇི་ལྟར་རྙེད་ན། གཟུང་འཛིན་གཉིས་པོ་དག་ནི་མི་དམིགས་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་ས་དང་པོ་ཐོབ་པའི་ཚེ་གཉིས་ཀའི་དམིགས་པ་རྙེད་དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་རྙེད་པའོ། །དྲོད་དང་སྤྱི་བོའམ་རྩེ་མོའི་དུས་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྙེད་པ་མིན་པས་དམིགས་པ་རྙེད་པར་མ་བཤད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་མངོན་སུམ་དུ་རྙེད་པ་ཡང་དོན་སྤྱིའི་ཚུལ་གྱིས་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་མངོན་སུམ་གྱུར་པ་ཡིན་འདྲ་སྙམ་མོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དབྱེ་བ་མེད་མོད་ཀྱི་ཆོས་ཅན་ལ་ལྟོས་ནས་རྟོགས་པ་ཕྱི་དང་ནང་དང་གཉིས་ཀའི་དམིགས་པ་རྙེད་པའི་ཐ་སྙད་མཛད་དོ། །ཆོས་ཀྱི་དམིགས་པ་རྙེད་པའི་ཚུལ་ནི། ཡིད་ཀྱི་བརྗོད་པས་ཞེས་ཡིད་རྟོག་བཅས་ཀྱིས། སྡེ་སྣོད་ཀྱི་གཞུང་ལས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་བཞིན་གྱི་དོན་ལ་སེམས་རབ་ཏུ་དྭངས་བ་སྟེ་དད་པ་རྙེད་ནས་དེའི་དོན་དེ་བཞིན་དུ་འཛིན་པ་ནི་ཐོས་པའི་ཤེས
Chinese
因此，通过彻底确定或明确规定仅此程度不会导致堕落，这本身就是戒律。以上表明，所要专注的对象是律藏的法。寻找专注对象，专注对象是法等等，共有三个偈颂。所谓“专注对象已获得”，是指专注对象已显现。如何寻找专注对象的法并找到它，确定其含义，并理解其含义，即“这是这个”。专注对象的境也有四种：大乘藏的那些法，通过闻、思、修这三种智慧，是专注对象的境。内部是自相续的蕴或执着，内部的六处。外部是没有被自相续所包含的所取，外部的六处。内外二者所包含的是染污和清净的法。从那之中，以如理专注所取外部和执着内部之物的两种方式，就能获得外部和内部之物不可专注的两种意义。何时证悟外部的真如，何时就获得了外部的专注对象。何时现量了知内部的真如，何时就获得了内部的专注对象。此外，在安忍位时，获得了除了心之外没有所取之义；在世第一法位时，获得了没有执着。如何获得二者的真如呢？由于能取所取二者都不可专注，因此当真如显现，获得初地时，就获得了二者的专注对象，从而获得了诸法不可专注的真如。据说，在暖位和顶位时，由于没有现量获得法性，所以没有说获得了专注对象。现量获得也似乎是以总义的方式，毫无疑问地显现。虽然空性没有差别，但相对于有法，证悟外部、内部和二者的专注对象时，使用了这些术语。获得法的专注对象的方式是：通过意的言说，即通过有意的分别。如经藏中所说的那样，内心完全清澈，即获得信心，并如实地执持其含义，这就是听闻的智慧。
English
Therefore, by thoroughly determining or clearly stipulating that only this extent will not lead to downfall, this itself is discipline. It is shown above that the object to be focused on is the Dharma of the Vinaya Pitaka. Seeking the object of focus, the object of focus is Dharma, etc., there are three verses in total. The so-called "object of focus has been obtained" means that the object of focus has manifested. How to seek the Dharma of the object of focus and find it, determine its meaning, and understand its meaning, that is, "this is this." There are also four kinds of objects of focus: those Dharmas of the Mahayana Pitaka, through the three wisdoms of hearing, thinking, and meditation, are the objects of focus. The internal is the aggregates or clinging of one's own continuum, the six internal sense bases. The external is the object of grasping that is not included in one's own continuum, the six external sense bases. What is included by both internal and external are the defiled and purified Dharmas. From that, by the two ways of properly focusing on the external object of grasping and the internal object of clinging, one can obtain the two meanings of not focusing on external and internal objects. When one realizes the suchness of the external, one obtains the external object of focus. When one directly knows the suchness of the internal, one obtains the internal object of focus. Furthermore, at the stage of forbearance, one obtains that there is no object of grasping other than the mind; at the stage of the highest mundane Dharma, one obtains that there is no clinging. How does one obtain the suchness of the two? Because both the grasper and the grasped are not focusable, therefore, when suchness manifests and one obtains the first bhumi, one obtains the objects of focus of both, thereby obtaining the suchness of non-focusability of all Dharmas. It is said that at the stages of heat and peak, because one does not directly obtain Dharmata, it is not said that one has obtained the object of focus. Direct attainment also seems to be manifested in a general way, without any doubt. Although emptiness has no difference, these terms are used when realizing the external, internal, and both objects of focus in relation to the subject of Dharma. The way to obtain the object of focus of Dharma is: through the expression of mind, that is, through intentional discrimination. As it is said in the Sutra Pitaka, the mind is completely clear, that is, one obtains faith, and one holds its meaning as it is, this is the wisdom of hearing.
Tibetan
་རབ་ཀྱིས་ཆོས་ལ་དམིགས་པ་ རྙེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མཁན་པོ་དང་སློབ་དཔོན་གང་གིས་ཆོས་བསྟན་པ་དེ་ལ་རྣ་བ་བླགས་ཏེ་ཉན་ནས་དོན་ལ་སེམས་པས་དཔེར་ན་མིང་ཚིག་ཡི་གེའི་རང་བཞིན་འདི་ཐམས་ཅད་སེམས་ལ་སྣང་བར་ཟད་དོ་ཞེས་ཚིག་གིས་བསྟན་པ་ན་དེ་ལྟར་ཤེས་ཤིང་ཡིད་ཆེས་པ་ལྟ་བུའོ། །བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི། ཡིད་ཀྱི་བརྗོད་པའི་བག་ཆགས་ལས་ཀ་བུམ་སོགས་ཆོས་འདི་དག་ཏུ་བརྟགས་པ་ཙམ་ལས་དོན་གྱི་ངོ་བོ་བརྗོད་དུ་མེད་པས་རང་གི་རྟོག་པ་ཙམ་ལས་དོན་གཞན་མེད་པ་ཡིན་པར་རབ་ཏུ་འཛིན་པ་ནི་དམིགས་པ་རྙེད་པའོ། །བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སེམས་ནི་མིང་ལ་ཞེས་པ་མིང་དང་གཟུགས་ཀྱི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་མིང་གཞི་སེམས་སེམས་བྱུང་སྟེ་མདོར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སེམས་ལ་སྣང་བ་སེམས་ཀྱིས་བཏགས་པ་སེམས་ཀྱི་དབང་གིས་བཞག་པ་ཙམ་མ་གཏོགས་པ་གཞན་མེད་པས་སེམས་ཙམ་དང་སེམས་དེ་ཡང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གཉིས་སུ་མི་དམིགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་སྟོང་ཞིང་འོད་གསལ་བ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་དམིགས་པ་རྙེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་རབ་གསུམ་གྱིས། སྡེ་སྣོད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་དམིགས་པ་རྙེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དང་པོར་ཐོས་པ་བཞིན་མིང་གི་སྒོ་ནས་བརྗོད་བྱའི་དོན་དེ་སེམས་ལ་བརྡ་འཕྲོད། དེ་ནས་དོན་དེ་ལ་བསམ་པས་ངེས་པ་རྙེད། དེ་ནས་དེ་བསྒོམས་པས་ཉམས་སུ་མྱང་བ་གསུམ་གྱིས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་དོན་ནམ་དམིགས་པ་རྙེད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་དུ་ཕྱི་དང་ནང་དང་གཉིས་ཀའི་དམིགས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་རྙེད་པ་དེ་དག་སྔར་ཐོག་མར་བཤད་པ་ཆོས་ཀྱིས་དམིགས་པ་རྙེད་པ་དེ་ལ་ཡང་དག་པར་རྟེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཆོས་ཐོས་ཤིང་ དོན་བསམས་ནས་མ་བསྒོམས་ན་ཕྱི་དང་ནང་དང་གཉིས་ཀའི་ཆོས་མི་དམིགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཐབས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡོངས་སུ་འཚོལ་བ་ནི། རིགས་གསུམ་པ་དང་སོགས་ཚིགས་བཅད་ལྔས་བསྟན་ཏེ། དེ་ལྟར་དམིགས་པ་རྙེད་ནས་དེ་ཡང་ཡང་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྙེད་པར་བྱ་དགོས་པས་དེ་བཤད་པ་ལ། རྣལ་འབྱོར་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྣམ་གྲངས་བཅོ་བརྒྱད་ཡོད་དེ། རིགས་གསུམ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། བྱ་བ་བྱེད་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སོགས་བཅོ་བརྒྱད་ལས། དང་པོ་རིགས་གསུམ་པ་དང་ཞེས་པ་འདི་མདོར་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱིས་དེའི་ཁྱད་པར་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དང་པོ་རིགས་གསུམ་པ་དང་ཞེས་ཉན་རང་ཐེག་ཆེན་གྱི་རིགས་གསུམ་སྟེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་སུ
Chinese
以智慧专注于法，称为获得。无论堪布和阿阇黎宣讲何法，都倾听并用心思考其意义，例如，当用语言指示说，所有这些名、词、字母的自性都只是显现在心中时，像这样理解并相信。以思惟的智慧，只是在心中对由意的表达的习气所产生的瓶等法进行假立，而无法表达意义的本体，因此深刻地认识到除了自己的分别念之外没有其他意义，这就是获得专注。以禅修的智慧，所谓“名”，是指区分名和色的名的基础，即心和心所。总之，一切法都只是显现在心中，由心安立，由心所控制，除此之外别无他物，因此唯是心，并且此心也不可得能取和所取二者，安住于空性而光明的如来藏中，因此以禅修的智慧获得法的专注。如是，以听闻等三种智慧，将能获得三藏之法的专注。首先，如听闻一般，通过名来使所表达的意义在心中得到理解。然后，通过思惟来确定该意义。然后，通过禅修来体验它。通过这三者，就能获得圣法的意义或专注。无论在哪里，对外、对内和对二者的三种专注都已获得，那些都是完全依赖于先前首先所说的以法获得专注。因此，听闻法，思考其意义，而不禅修，则没有方法证悟不可得外、内和二者之法的如来藏。第三，完全寻求作意，由“三种姓”等五颂来指示。如是，在获得专注之后，也必须通过反复作意来获得三摩地，因此宣说它。瑜伽士的作意有十八种，即三种姓作意和行为作意等十八种。其中，首先的“三种姓”等是简略的指示，其余的都是详细地解释其差别。其中，首先的“三种姓”是指声闻、缘觉、大乘三种姓。在声闻种姓中
English
Focusing on the Dharma with wisdom is called attainment. Whatever Dharma is taught by the Khenpo and Acharya, listen attentively and contemplate its meaning. For example, when it is indicated by words that all these natures of names, words, and letters are merely appearances in the mind, understand and believe it in that way. With the wisdom of contemplation, merely impute things like pots, etc., which arise from the habitual tendencies of mental expression, but the essence of meaning cannot be expressed, so deeply realize that there is no other meaning than one's own conceptualization, and this is the attainment of focus. With the wisdom of meditation, the term "name" refers to the basis of name that distinguishes name and form, which is mind and mental factors. In short, all phenomena are merely appearances in the mind, established by the mind, and controlled by the mind. There is nothing other than that, so it is only mind, and even that mind cannot be found as the two, grasper and grasped. Therefore, abide in the thusness that is empty and luminous, and thus, with the wisdom of meditation, attain the focus of Dharma. Thus, with the three wisdoms of listening, etc., one will be able to attain the focus of the Dharma of the Tripitaka. First, as in listening, the meaning to be expressed is understood in the mind through the gateway of name. Then, through contemplation, certainty is attained regarding that meaning. Then, through meditation, it is experienced. Through these three, one can attain the meaning or focus of the sacred Dharma. Wherever the three focuses on the external, internal, and both are attained, those are completely dependent on the previously mentioned attainment of focus through Dharma. Therefore, if one listens to the Dharma, contemplates its meaning, but does not meditate, there is no method to realize the thusness that is the non-finding of external, internal, and both Dharmas. Third, completely seeking mindfulness is indicated by five verses, including "the three lineages." Thus, after attaining focus, one must also attain samadhi through repeated mindfulness, so it is explained. There are eighteen types of mindfulness for a yogi, including the mindfulness of the three lineages and the mindfulness of action, etc. Among these eighteen, the first, "the three lineages," etc., is a brief indication, and the rest explain its distinctions in detail. Among them, the first, "the three lineages," refers to the three lineages of Shravaka, Pratyekabuddha, and Mahayana. In the Shravaka lineage