Tibetan
་ཤིང་སྐྲག་པའི་ལུས་ཀྱིས་རྗེ་བོའི་བྱ་བ་ལ་རྣམ་པར་རྒྱུའོ། །ཇི་ལྟར་རྒྱལ་པོ་ཡང་ནི་རང་གི་བཀའ་ཡིས་ཆབ་འོག་གི་ཡུལ་འདོད་དགུར་དབང་བསྒྱུར་ཏེ་གནས་པ་ལྟར་རོ། །རིམ་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཁྱི་ལྟར་འདོད་ཁམས་པ་རྣམས་ཕྱིའི་འདོད་ཡོན་ལ་རྟག་ཏུ་གཡེལ་ཞིང་གཡེང་བས་རང་དབང་མེད་པར་འདོད་པའི་དབང་དུ་འཕྱན་པ་དང་། ཁམས་གོང་མ་གཉིས་ཀྱི་རོས་གཡེང་བས་འཇིགས་ནས་བདག་གི་སེམས་བྱུང་རྣམས་ནང་དུ་བསྡུས་པ་ཙམ་ལ་གནས་པ་ལས་ཤེས་བྱའི་རང་བཞིན་ཟབ་རྒྱ་ཆེའི་ཆོས་ལ་བློ་མ་ཕྱོགས་པས་རུས་སྦལ་འཁུམ་པ་ལྟ་བུའི་མོས་པ་ཅན་ཡིན་པ་དང་། ཉན་ཐོས་ནི་རང་དོན་དུ་རང་ལ་ཕན་པར་བྱ་བའི་དོན་འབའ་ཞིག་ལྷུར་ལེན་པ་རྣམས་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཤིན་ཏུ་འཇིགས་ཤིང་། འཁོར་བ་དེ་ལས་ཐར་པའི་ཐབས་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བསླབ་པ་བཅས་པ་ལས་ཅུང་ཟད་ཅིག་འགལ་ན་ཡང་ཐར་ལམ་ལ་སྒྲིབ་ཅིང་རྣམ་སྨིན་ཡིད་དུ་མི་འོང་བར་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྐྲག་བཞིན་འཁོར་བ་ལས་མྱུར་དུ་ཐར་པའི་ཐབས་ལ་ཆེས་འབད་པར་བྱེད་པ་དེའི་མོས་པ་ནི་བྲན་རྣམས་ཀྱི་མོས་པ་དང་ཚུལ་འདྲའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མོས་པ་ནི། ཇི་ལྟར་རྒྱལ་པོ་སྔོན་གྱི་ཚོགས་བསགས་པ་དང་ལྡན་ པས་ཡུལ་ཁམས་ལ་རང་དབང་འབྱོར་པ་ལྟར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་འཁོར་བར་གནས་ཀྱང་འཁོར་བའི་སྐྱོན་གྱིས་མི་གོས་པ་དང་། ཞི་བ་ཕྱོགས་གཅིག་པའི་མཐའ་ལ་མི་གནས་ཀྱང་ཞི་བའི་གོ་འཕང་ལ་བརྙེས་པས་འཁོར་འདས་གཉིས་ཀར་དབང་འགྱུར་ཏེ་བདག་གི་དོན་དང་གཞན་དོན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་འདི་དང་གཏན་དུ་ཕན་པར་བྱ་བའི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་འདོད་ཁམས་པ་དང་། ཁམས་གོང་མ་གཉིས་འཇིག་རྟེན་པ་དང་། ཉན་རང་རྣམས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དེ་དག་གི་མོས་པ་དག་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མོས་པ་ནི་ཆེས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ན། སེམས་ཅན་ཁམས་ཀྱི་མོས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་མི་འདྲ་བ་དག་གི་ནང་ནས་རྟག་ཏུ་ཐེག་ཆེན་ལ་དད་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མོས་པ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་། དེ་ལྟར་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དེ་ལ་དེ་ཉིད་གཞན་ལས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་པར་ཚུལ་བཞིན་རིག་ནས་ནི། མོས་པས་འཇུག་པའི་སྐབས་འདི་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བརྟན་པས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་དེ་ལ་མོས་པ་དེ་ཉིད་རྟག་པར་རབ་ཏུ་འཚོལ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་མོས་པའི་ཁྱ
Chinese
犹如森林中受惊吓的身体，在君主的事业中四处奔走。如同国王以自己的命令，随意统治管辖之下的国土一样。同样，像狗一样耽著于欲界的人们，总是被外在的欲妙所迷惑和扰乱，不由自主地漂泊在欲望的控制之下。而上二界（色界和无色界）的人们，因害怕被其滋味所扰乱，仅仅将自己的心识收摄于内，安住于此，而不倾向于甚深广大的知识本性之法，因此具有如乌龟蜷缩一般的意乐。声闻乘的人们，仅仅致力于为自己谋求利益，他们非常害怕轮回的痛苦。为了从轮回中解脱，他们非常努力地寻求解脱之法，即使稍微违背了如来法王所制定的戒律，也会障碍解脱之路，并获得不悦意的异熟果。因此，他们怀着恐惧，努力寻求迅速从轮回中解脱的方法，他们的意乐类似于奴仆的意乐。菩萨的意乐是：如同国王因往昔积累的资粮而拥有对国土的自主权一样，菩萨们以智慧和大悲的力量，虽然安住于轮回中，却不被轮回的过患所染污；虽然不执着于寂灭一味的边际，却已证得寂灭的果位，因此对轮回和涅槃都具有自在，为了成办自利利他之事，为了使一切众生获得今生和究竟的利益，他们努力成办圆满之事。因此，从欲界、上二界这些世间众生，以及声闻、独觉这些出世间众生的意乐来看，菩萨的意乐是最为殊胜的。在众生界各种不同意乐之中，要了知恒常信奉大乘的菩萨的意乐是特别超胜的。为了如此了知，应当如理了知佛陀所说的大乘，它本身就比其他法殊胜。因此，在这以意乐入门的阶段，坚定的菩萨应当恒常精勤地寻求对大乘之法的信奉。如是意乐的差
English
Like a frightened body in the forest, it wanders about in the affairs of the lord. Just as a king, by his own command, freely rules over the land under his dominion. Similarly, like dogs, those in the desire realm are always distracted and disturbed by external sense pleasures, involuntarily wandering under the control of desire. Those in the two upper realms (form and formless realms), fearing being disturbed by its taste, merely gather their consciousness inward and abide in it, not turning their minds to the profound and vast Dharma of the nature of knowledge, thus having a disposition like a retracting turtle. The Hearers (Śrāvakas), who are solely devoted to benefiting themselves, are extremely afraid of the suffering of cyclic existence. In order to be liberated from cyclic existence, they strive very hard for the method of liberation, fearing that even a slight violation of the precepts established by the Tathāgata, the king of Dharma, will obstruct the path to liberation and result in undesirable consequences. Therefore, with fear, they strive to quickly liberate themselves from cyclic existence, their disposition resembling that of servants. The disposition of Bodhisattvas is: Just as a king possesses autonomy over the land due to the accumulation of merit in the past, Bodhisattvas, with the power of wisdom and great compassion, although abiding in cyclic existence, are not defiled by the faults of cyclic existence; although not clinging to the extreme of one-sided peace, they have attained the state of peace, thus having freedom over both cyclic existence and nirvāṇa. For the sake of accomplishing their own benefit and the benefit of others, for the sake of bringing about the ultimate benefit for all sentient beings, they strive to accomplish perfect things. Therefore, from the dispositions of those in the desire realm, the two upper realms, these worldly beings, and the Hearers and Solitary Realizers, these transmundane beings, the disposition of Bodhisattvas is the most supreme. Among the various different dispositions of sentient beings, it should be known that the disposition of Bodhisattvas, who constantly believe in the Great Vehicle, is particularly excellent. In order to know this, one should properly understand the Great Vehicle spoken by the Buddha, which is itself superior to other teachings. Therefore, in this stage of entering through disposition, the steadfast Bodhisattva should constantly and diligently seek faith in the Dharma of the Great Vehicle. Such is the difference in disposition.
Tibetan
ད་པར་དཔེས་བསྟན་ནས་ཐེག་ཆེན་དེ་ལ་མ་ཞུགས་པར་སྤྲོ་བས་འཇུག་པར་གདམས་པ་ལ་མ་ཞུགས་པར་འཇུག་པ་དང་། བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་འབྱུང་ཕྱིར་སྤྲོ་བས་འཇུག་པ་དང་། ཡོན་ཏན་གསུམ་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་འཇུག་པར་བསྟན་པས་མཇུག་སྡུད་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ཐེག་ པ་ཆེན་པོ་ནི་ལམ་གྱི་དུས་སུ་མགོ་ཡན་ལག་གཏོང་བ་སོགས་དང་། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མི་འཇིགས་པའི་དཀའ་སྤྱད་དང་དུ་ལེན་དགོས་པ་དང་། དེ་ལྟར་བྱས་ན་འབྲས་བུ་ཡོན་ཏན་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། དེ་ནི་གང་ཟག་ཆེན་པོ་འགའ་ཞིག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་གྱི་བདག་ལྟ་བུ་སེམས་ཅན་མིར་གྱུར་པ་ཕལ་གྱིས་ཐོབ་ག་ལ་ནུས་སྙམ་དུ་སེམས་ཞུམ་པར་མི་བྱ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ན་སེམས་ཅན་རྟེན་མིར་གྱུར་པས། ཞེས་བྱང་ཆུབ་འགྲུབ་པའི་རྟེན་ནི་ལྷ་ཡི་རྟེན་ལས་ཀྱང་མི་མཆོག་ཡིན་ལ། མིས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་དེ་ཡང་མི་ལ་ལ་རེས་འགའ་ཙམ་དང་ཉུང་ངུ་ཙམ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མེད་པ་མང་པོས་སངས་རྒྱས་དེ་ཐོབ་པ་དང་། དེ་དག་དུས་རེས་འགའ་ན་སྲིད་པ་ཙམ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་ད་ལྟའི་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་ཡང་། ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་མུ་མེད་པ་རྣམས་སུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཚད་མེད་པས་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར། བདག་གིས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་མི་ནུས་སྙམ་པའི་ཞུམ་པ་དང་དུ་བླང་བར་མི་བྱ་སྟེ། བདག་ཀྱང་མིར་སྐྱེས་ལ་གཞན་ཡང་མིར་སྐྱེས་པ་འདྲ་ལ། དེ་དག་གིས་ཀྱང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་ལ་མོས་སྤྱོད་ནས་རིམ་པར་བསླབས་པས་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་སྟོབས་སུ་གྱུར་ཏེ་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྒྱུ་མ་ལྟར་ཤེས་ཤིང་། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་ཤུགས་རྫོགས་པའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་དཀའ་བའི་འདུ་ཤེས་མེད་པར་མ་ཟད་ཆེས་དགའ་བ་རྙོགས་པ་མེད་པ་འཇིག་རྟེན་གྱི་བདེ་བ་གང་གིས་ཀྱང་འགྲན་མི་ནུས་པ་ལ་སྤྱད་ ནས་དོན་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པ་དེ་ལྟར་བདག་གིས་ཀྱང་ཅིས་མི་འཐོབ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་ཀྱང་དང་པོར་བདག་ལྟ་བུའི་སེམས་ཅན་ཕལ་པ་ཡིན་ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ལ་ཞུགས་ནས་དེ་ལྟར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་དེ་ལ་ཐོག་མར་མོས་པ་ཙམ་ཡང་ཕན་ཡོན་ཚད་མེད་པའི་གནས་ཡིན་ན་ཚུལ་བཞིན་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལྟ་ཅི་སྨྲོས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ན་གཞན་དོན་བྱེད་པར་སྟོན་པའི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར། སེམས་ཅན་གཞན་དག་ལ་ཁ་ཟས་བྱིན་པའི་བསོད་ནམས་འཕེལ་བ་ཇི་ལྟ་བར།
Chinese
現在以例子說明，勸導不進入大乘而以歡喜心進入，不進入而進入，為了產生廣大福德而以歡喜心進入，以開示三種功德之門而開示進入，總共有三種總結。第一，大乘在道之時，需要忍受捨棄頭、手等，以及不畏懼輪迴痛苦的艱苦修行。如果這樣做，雖然能成就果位功德殊勝的佛陀，但那是少數大人物的行境，像我這樣的普通轉生為人的眾生怎麼可能得到呢？不要灰心。因為眾生轉生為人，成就菩提的所依是勝過天人的所依，人們證得佛果，也不是只有少數人偶爾才能證得，而是有無量眾多的人證得佛果，而且那些也不是偶爾才有的事，而是現在每一個剎那，在十方無邊世界中，有無量菩薩證得無上圓滿菩提，因此，不要接受自己無法證得菩提的沮喪。我也是人，其他人也是人，他們也是透過對大乘道的信解和修持，逐漸學習，使智慧和慈悲增強，像看待幻象一樣看待輪迴的痛苦。當不捨棄一切眾生的廣大慈悲力量圓滿時，對於菩提的行持，不但沒有困難的感覺，而且還會感到非常快樂，沒有任何世間的安樂可以與之相比，並以此行持而證得偉大的佛果，既然如此，我為何不能證得呢？那些菩薩最初也像我一樣是普通的眾生，但他們進入大乘佛法後才變成那樣的。第二，對於大乘佛法，即使只是最初的信解，也是無量利益的來源，更何況是如理修持呢？那是因為這是教導利益他人的佛法。例如，就像給予其他眾生食物能增長福德一樣。
English
Now, examples are given to encourage entering the Mahayana with joy instead of not entering, entering without entering, entering with joy for the sake of generating great merit, and entering through the door of showing three qualities. There are three conclusions in total. First, in the Mahayana path, one needs to endure the hardship of giving up one's head, hands, and so on, and not fearing the suffering of samsara. If one does so, although one can attain the Buddha, whose qualities are extraordinary, it is the realm of practice for a few great individuals. How could ordinary beings like me, who have been reborn as humans, possibly attain it? Do not be discouraged. Because beings are reborn as humans, the basis for attaining enlightenment is superior to that of gods. People attain Buddhahood not just occasionally by a few, but countless people attain Buddhahood. Moreover, it is not just an occasional occurrence, but in every moment, in the infinite worlds of the ten directions, countless Bodhisattvas attain unsurpassed perfect enlightenment. Therefore, do not accept the discouragement of thinking that you cannot attain enlightenment. I am also human, and others are also human. They also gradually learn through faith and practice in the Mahayana path, strengthening their wisdom and compassion, and viewing the suffering of samsara as an illusion. When the power of great compassion, which does not abandon all beings, is perfected, not only will there be no sense of difficulty in the practice of enlightenment, but one will also feel great joy, which no worldly happiness can compare to. By practicing in this way, one attains the great fruit of Buddhahood. Since that is the case, why can't I attain it? Those Bodhisattvas were initially ordinary beings like me, but they became that way after entering the Mahayana Dharma. Second, even just the initial faith in the Mahayana Dharma is a source of immeasurable benefits, let alone practicing it properly. That is because it is the Dharma that teaches benefiting others. For example, just as giving food to other beings increases merit.