Chinese
因此，如果对佛法的信心不放在心上，这种情况变得普遍，就会阻碍已经产生的信仰。即使过去和现在已经多次产生信仰，如果不保持这种状态并放在心上，那么这种信仰就会消失。懒惰会阻碍尚未产生的信仰的产生，因为对于不努力培养信仰的懒惰之人，信仰不会产生。所谓的“瑜伽错乱”是指，执着于过去所产生的信仰所指向的客体，以及执着于现在对该客体的执着，这会阻碍不执着于能取所取的客体，如理作意的禅定瑜伽，因此据说会阻碍能取之信仰和所取之信仰。恶友，即罪恶的朋友，不善的知识，会阻碍从朋友那里获得的信仰。要么是过去从善友那里获得的信仰被恶友所教授的非法之法所破坏，要么是被恶友所控制的人，从善知识的教导中产生的信仰不会产生。积累善根薄弱会阻碍自身的信仰，即使自身具有种姓和信仰的种子，如果不积累大量的善，自身也不会对大乘佛法等产生信仰。以常、乐、净、我的方式不如理作意，会阻碍不错误的信仰，因为不能如实地理解无常等。放逸会阻碍显现的或现前的信仰，现前的信仰是从无贪、无嗔、无痴和精进的因缘中产生的，这四种因缘被称为不放逸，而贪、嗔、痴、懒惰四者被称为放逸，因此放逸会如此阻碍。仅仅听闻了不了义的经部，而没有听闻了义的空性之法等，像这样听闻甚少，只宣说片面之义，会阻碍由词句产生的信仰，因为没有听闻的内容，就不会了解其含义，因此不会对其产生信仰，并且没有听闻了义方面的人，会因为害怕空性等深奥的含义而不产生信仰。不需要思维和修习
English
Therefore, if faith in the Dharma is not kept in mind, and this becomes widespread, it will hinder the faith that has already arisen. Even if faith has arisen many times in the past and present, if this state is not maintained and kept in mind, then that faith will disappear. Laziness will hinder the arising of faith that has not yet arisen, because faith will not arise in a lazy person who does not strive to cultivate faith. The so-called "yoga disturbance" refers to being attached to the object pointed to by the faith generated in the past, and being attached to the object of attachment to that object in the present, which hinders the samadhi yoga of proper attention that is not attached to the objects of the grasper and the grasped. Therefore, it is said to hinder the faith of the grasper and the faith of the grasped. Bad friends, that is, evil friends, unwholesome knowledge, will hinder the faith obtained from friends. Either the faith obtained from good friends in the past is destroyed by the non-Dharma taught by evil friends, or the faith arising from the teachings of good knowledge will not arise in those controlled by evil friends. Weak accumulation of merit will hinder one's own faith. Even if one has the seed of lineage and faith, if one does not accumulate a lot of merit, one will not generate faith in the Mahayana Dharma, etc. Improperly attending to the mind in the form of permanence, bliss, purity, and self will hinder the non-erroneous faith, because one cannot truly understand impermanence, etc. Negligence will hinder manifest or present faith. Present faith arises from the causes of non-attachment, non-anger, non-ignorance, and diligence. These four causes are called non-negligence, while attachment, anger, ignorance, and laziness are called negligence, so negligence will hinder in this way. Merely hearing the sutras of provisional meaning, but not hearing the Dharma of ultimate meaning such as emptiness, etc., like this, hearing very little, only proclaiming one-sided meaning, will hinder the faith arising from words, because if one has not heard something, one will not understand its meaning, so one will not generate faith in it, and those who have not heard the aspect of ultimate meaning will not generate faith because they are afraid of profound meanings such as emptiness. Without the need for thinking and meditation
Tibetan
་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པར་འཛིན་པ་དང་། ཐོས་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་མི་དགོས་པར་ཐོས་པ་གང་ཡང་རུང་བ་ཉུང་ངུས་ཆོག་པར་འཛིན་པས་ནི། ཚོལ་བའི་མོས་པ་ལ་བར་དུ་གཅོད་དེ། དེས་བསམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དྲངས་པའི་མོས་པ་མི་བསྐྱེད་པའམ་ཅུང་ཟད་བསྐྱེད་ཀྱང་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་མཐར་ཕྱིན་པ་རྫོགས་པར་སྐྱེད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཐོས་པའི་དོན་ལ་བསམ་པའམ་ཅུང་ཟད་བསམ་ན་ཡང་རྒྱ་ཆེར་མ་བསམ་པར་བསམ་པ་ཉུང་ངུས་ཆོག་པར་འཛིན་པས་ཀྱང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བསམ་བྱུང་གིས་ཚོལ་བའི་མོས་པ་ལ་བར་དུ་གཅོད་དེ། མདོར་ན་ཐོས་ བསམ་ཉུང་ངུས་ཆོག་འཛིན་ནི། བསམ་བྱུང་གི་མོས་པ་མི་སྐྱེ་བའམ་ཅུང་ཟད་སྐྱེས་ཀྱང་ལེགས་པར་རྫོགས་པའི་གེགས་ཡིན་ནོ། །ཞི་བ་ཙམ་གྱི་ང་རྒྱལ་ནི། ཞི་གནས་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པར་བཟུང་ནས་ལྷག་མཐོང་མི་སྐྱེད་པར་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གཡེང་བའི་རྣམ་རྟོག་ཞི་བ་དེ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པའི་ང་རྒྱལ་བྱེད་པ་སྟེ། དེས་ལྟ་བའི་མོས་པའམ་སྒོམ་བྱུང་གི་མོས་པ་ལ་བར་དུ་གཅོད་དེ། ལྷག་མཐོང་མེད་པར་ཞི་གནས་ཙམ་གྱིས་བདེན་པ་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེར་མ་ཟད་བསམ་པ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པར་བཟུང་ནས་བསྒོམ་པ་ལ་མི་སྦྱོར་བ་ཡང་ལྟ་བའི་མོས་པའི་གེགས་ཡིན་ནོ། །བལྟ་བ་ཞེས་པ་དྲྀ་ཤའི་སྒྲ་ལས་མཐོང་བ་ལ་ཡང་འཇུག་པས་སེམས་མཉམ་པར་བཞག་པའི་བསྒོམས་པ་ལས་ཡང་དག་པའི་དོན་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་མ་འདྲེས་ཡིན་པར་འདོད་ཅེས་པས། སྔ་མ་དེ་བཞིན་དུ། ཡང་ནས་ཡང་དུ་རང་རྒྱུད་ལ་མོས་པ་དེ་གོམས་ཤིང་འདྲིས་པར་མ་བྱས་པའམ་མ་འདྲེས་པས་ནི། འཕྲོགས་པའི་མོས་པ་དང་། འདྲེས་པའི་མོས་པ་གཉིས་ལ་བར་དུ་གཅོད་དེ། མོས་པ་ཡང་ཡང་རང་རྒྱུད་ལ་གོམས་འདྲིས་མ་བྱས་པའི་དབང་གིས། མོས་པ་སྐྱེས་ཀྱང་རྐྱེན་གཞན་གྱིས་འཕྲོག་ཏུ་རུང་བ་དང་། དད་མི་དད་འདྲེས་མར་འབྱུང་བ་ཡིན་ལ། མ་འདྲེས་པ་དེ་ལས་བཟློག་སྟེ་ཤིན་ཏུ་འདྲིས་གོམས་ཆེ་བའི་མོས་པ་ནི་རྐྱེན་གྱིས་འཕྲོག་དཀའ་བ་དང་། བར་སྐབས་སུ་མ་དད་པ་ཡང་འབྱུང་དཀའ་འོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་གཉིས་ཀྱི་བར་གཅོད་ནི་མོས་པ་རང་རྒྱུད་ལ་མ་འདྲིས་པ་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །འཁོར་བ་ལ་མི་སྐྱོ་བ་ནི་ཐེག་པ་ཆུང་ངུའི་མོས་པ་ལ་བར་དུ་གཅོད་བྱེད་དེ། འཁོར་བ་ལ་མི་སྐྱོ་བར་ཆགས་ན་ཞི་བདེ་དོན་དུ་མི་གཉེར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་བཞིན་དུ་འཁོར་བ་ལ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་སྐྱོ་བ་ནི། ཐེག་པ་རྒྱ་ཆེ་བ་ལ་མོས་པའི་བར་གཅོད་དེ། འཁོར་བར་སྐྱོ་ནས་དེ་ཡོངས་སུ་འདོར་འདོད་ཀྱིས་ཉན་ཐོས་བཞིན་
Chinese
仅仅满足于听闻，以及不需要广泛地听闻，满足于任何少量的听闻，会阻碍寻求的意乐。因为这不会产生由思维所生的智慧引导的意乐，或者即使产生少许，也无法广泛和彻底圆满地产生。即使对听闻的意义进行思考，或者稍微思考，也满足于不广泛思考，而满足于少量思考，也会像之前一样，以思维所生阻碍寻求的意乐。总之，满足于少量听闻和思维，是不产生思维所生意乐，或者即使产生少许也无法完美圆满的障碍。仅仅是寂止的傲慢，是指满足于仅仅是寂止，而不生起胜观，对外散乱的分别念寂止就感到满足的傲慢。这会阻碍见解的意乐或修所生的意乐，因为没有胜观，仅仅是寂止无法证悟真谛。不仅如此，满足于仅仅是思考，而不与修行结合，也是见解的意乐的障碍。“见解”这个词，由于梵文词语dṛśi（梵文天城体：दृशि，梵文罗马拟音：dṛśi，汉语字面意思：见）也用于“见”，因此从心平等安住的禅修中，能够见到真实的意义。同样，“认为是未熟悉”是指，像之前那样，没有反复使意乐在自相续中熟悉和习惯，或者不熟悉，会阻碍被夺走的意乐和混合的意乐。由于没有反复使意乐在自相续中熟悉和习惯，即使生起意乐，也容易被其他因缘夺走，并且会产生信心和不信心混合的情况。与不熟悉相反，非常熟悉和习惯的意乐难以被因缘夺走，并且中间也难以产生不信心。因此，认为是这二者的障碍，是意乐在自相续中不熟悉。不厌离轮回是小乘意乐的障碍，因为不厌离轮回而执着，就不会寻求寂静的安乐。同样，完全厌离轮回，是大乘意乐的障碍，因为厌离轮回而想要完全舍弃，就像声闻一样。
English
Being content with mere hearing, and not needing extensive hearing, being content with any small amount of hearing, obstructs the aspiration to seek. Because this does not generate the aspiration led by wisdom born of thought, or even if it generates a little, it cannot generate it extensively and thoroughly completely. Even if one thinks about the meaning of hearing, or thinks a little, being content with not thinking extensively, but being content with little thinking, also obstructs the aspiration to seek with thought-born, as before. In short, being content with little hearing and thinking is an obstacle to not generating thought-born aspiration, or even if it generates a little, it cannot be perfectly completed. The arrogance of mere quiescence means being content with mere quiescence, and not generating higher vision, being arrogant that the cessation of outwardly distracted thoughts is sufficient. This obstructs the aspiration of view or the aspiration born of meditation, because without higher vision, mere quiescence cannot realize the truth. Moreover, being content with mere thinking and not combining it with meditation is also an obstacle to the aspiration of view. The word "view," because the Sanskrit word dṛśi (藏文：དྲྀ་ཤའི་，梵文天城体：दृशि，梵文罗马拟音：dṛśi，汉语字面意思：see) is also used for "seeing," therefore, from the meditation in which the mind is placed equally, one can see the true meaning. Similarly, "thinking it is unfamiliar" means that, like before, not repeatedly making the aspiration familiar and habitual in one's own mindstream, or being unfamiliar, obstructs the aspiration that is stolen and the aspiration that is mixed. Because the aspiration is not repeatedly made familiar and habitual in one's own mindstream, even if aspiration arises, it is easily stolen by other conditions, and a mixture of faith and non-faith will arise. Conversely to being unfamiliar, an aspiration that is very familiar and habitual is difficult to be stolen by conditions, and it is also difficult for non-faith to arise in the meantime. Therefore, thinking that the obstacle to these two is that the aspiration is unfamiliar in one's own mindstream. Not being weary of samsara is an obstacle to the aspiration of the Lesser Vehicle, because if one is not weary of samsara and is attached to it, one will not seek peaceful happiness. Similarly, being completely weary of samsara is an obstacle to the aspiration of the Great Vehicle, because being weary of samsara and wanting to abandon it completely is like a Hearer.