Tibetan
ས་ཀྱི་ཆོས་ཐ་དད་དུ་མར་སྣང་གི་དོན་དམ་པར་ཆོས་དང་གང་ཟག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར། བདག་མེད་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་འོད་གསལ་བ་ཡིན་པས་དེ་བཞིན་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་དུས་ན་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་ཡིན་པས། གང་ཟག་དང་ཆོས་རང་མཚན་པ་ཐ་མལ་པའི་བློས་བཟུང་བའི་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུའི་མཚན་མ་ཅི་ཡང་མི་མངའ་བས། སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་དོན་དམ་པར་ཐ་དད་མེད་ལ། ཐ་སྙད་དུ་ཐ་དད་པར་གདགས་པ་ཡོད་པར་བསྟན་པ། རིགས་ཐ་དད་ཕྱིར་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གིས་བསྟན་ཏེ། དེ་ཡང་ཁ་ཅིག་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཅིག་ཏུ་སངས་རྒྱས་གཅིག་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་ན། དེའི་ཚེ་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཞན་དག་ཏུ་སངས་རྒྱས་གཞན་མི་སྐྱེ་མི་འབྱུང་བས་འཇིག་རྟེན་ཁམས་ཀུན་ན་སངས་རྒྱས་གཅིག་ལས་མེད་པས་དེས་འཇིག་རྟེན་གཞན་དང་གཞན་དུ་སྤྲུལ་པས་དོན་མཛད་ཅེས་ཟེར། ཁ་ཅིག་ལ་འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་སངས་རྒྱས་གཅིག་ཁོ་ནར་ཟད་དེ། གཅིག་པོ་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཐམས་ཅད་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་སྣ་ཚོགས་མཛད་དོ་ཞེས་ཟེར། ཁ་ཅིག་མཐར་ཐུག་གི་ས་ཐོབ་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱང་གཅིག་མ་ཡིན་ཏེ། ང་བདག་ཏུ་རྟོག་པ་སྤངས་ཤིང་སྒྲིབ་གཉིས་བྲལ་བའི་ཆོས་སྐུ་ཡང་ཐ་དད་པ་དུ་མ་ཡོད་ཅེས་ཟེར། སངས་རྒྱས་ གཅིག་དང་དུ་མ་ཡིན་པར་མཐའ་གཅིག་ཏུ་འདོད་པ་དེ་གཉིས་ཀ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་གང་གི་ཕྱིར་ན། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ན་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་རུང་གི་རིགས་ཡོད་པའི་སེམས་ཅན་མཐའ་ཡས་པས་རྒྱུ་རིགས་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་གཅིག་ཁོ་ན་ཡིན་པར་མི་རིགས་ཏེ། དཔེར་ན་འབྲུའི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་ལས། འབྲུ་གཅིག་ཁོ་ན་མྱུ་གུ་སྐྱེ་རུང་ཡིན་གྱི་གཞན་མ་ཡིན་ཞེས་སྨྲ་བ་མི་རིགས་པ་ལྟར་རོ། །ཟས་ལེགས་པར་གཡོས་སུ་བྱས་པ་ནི་སུ་ལ་ཡང་འགྲངས་པ་དང་ཕན་པར་བྱེད་པ་ལྟར། ཚོགས་གཉིས་པོ་གང་ཟག་སུས་བསགས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པའི་དོན་ཡོད་པར་འགྱུར་གྱི། གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་གཅིག་ལས་མེད་ན་གང་ཟག་དུ་མས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཚོགས་གཉིས་བསགས་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ནའང་དེ་མི་རིགས་པས་སངས་རྒྱས་གཅིག་ལས་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་དང་པོར་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཐུགས་བསྐྱེད་པ་ན་བདག་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་བྱས་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་བྱང་ཆུབ་དེ་ལ་འགོད་པར་བྱའོ་ཞེས་པའི་དམ་བཅའ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་ན། སངས་རྒྱས་དེ་གཅིག་པུ་དེ་ལས་སེམས་ཅན་གཞན་འཚང་རྒྱ་བ་མེད་ན་སངས་རྒྱས་དེས་སེམས་ཅན་གཅིག་ཙམ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་བཞག་པ་མེད་པས་དེས་དང་པོར་དམ་བཅས་པ་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པར་འགྱུར་ནའང་། དེ་མི་རིགས་ཏེ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་དམ་བཅའ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ གཅིག་ཁོ་ནར་ཟད་པ་མིན་ནོ། །འདི་ཡན་ཆད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སུ་སངས་རྒྱས་གཅིག་ཡོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གཞན་ན་སངས་རྒྱས་གཞན་མེད་ཅེས་ཟེར་བ་དེ་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཅིག་ཏུ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་དང་སངས་རྒྱས་གཉིས་དུས་གཅིག་མི་འབྱུང་གསུངས་པ་ནི། གླིང་བཞི་པའི་འཇིག་རྟེན་གཅིག་ཏུ་ཡིན་ཏེ། མཆོག་གི་སྤྲུལ་སྐུ་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོ་ལྟ་བུ་སངས་རྒྱས་གཅིག་པོ་དེས་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཅིག་ན། གླིང་བཞི་པའི་འཇིག་རྟེན་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱ་ཡོད་པ་དེ་སྙེད་དུ་སྤྲུལ་པ་དེ་སྙེད་ཅིག་དུས་མཉམ་པར་ལྷུམས་སུ་ཞུགས་པ་སོགས་ཀྱི་སྤྲུལ་པའི་སངས་རྒྱས་རེ་རེ་སྣང་བ་ཡིན་ཞེས་ཐེག་བསྡུས་སུ་གསུངས། ད་ནི་དུས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་སངས་རྒྱས་གཅིག་ཁོ་ན་ཡིན་ཟེར་བ་བཀག་པ། གང་གི་ཕྱིར་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་མ་བསགས་པར་འཚང་རྒྱ་བ་ནི་མི་སྲིད་ལ། ཚོགས་དེ་གཉིས་ཀྱང་ལུང་འབོག་པའི་སངས་རྒྱས་གཞན་མེད་པར་རང་གར་མི་འབྱུང་བས་སངས་རྒྱས་སྔ་མ་སྔ་མའི་སྔོན་དུ་སངས་རྒྱས་གཞན་ཡོད་པས་འཁོར་བ་ལ་ཐོག་མ་མེད་པ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ལ་ཡང་ཐོག་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་སངས་རྒྱས་གཅིག་ལས་མེད་པ་མི་འཐད་དེ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་དེ་སངས་རྒྱས་དུ་མ་བྱོན་པ་ཡིན་པར་གྲུབ་བོ། །དེ་ལྟར་བཤད་མ་ཐག་པའི་རྒྱུ་མཚན་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ནི་གཅིག་ཁོ་ནར་ཟད་པ་མིན་ཏེ་སངས་རྒྱས་དུ་མ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སྒྲིབ་གཉིས་ཀྱི་དྲི་མ་མེད་པ་ཤིན་ཏུ་ རྣམ་པར་དག་པ་ཟག་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་དམ་པ་ཐོབ་པའི་དུས་ན་གནས་དེ་ལ་ཐ་དད་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་འདུས་མ་བྱས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའམ་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཡིན་པས་དེའི་དབང་དུ་སངས་རྒྱས་མང་པོའང་མིན་ཏེ་ཐམས་ཅད་ཆོས་དབྱིངས་དེ་བཞིན་ཉིད་མ
Chinese
大地的法显现为多种多样，但究竟而言，法与补特伽罗的自性是空性的。由于二无我的自性是空性光明，因此当如此显现之时，便脱离了执着补特伽罗与法的自性。在佛的境界中，诸佛是法界自性的智慧身，不可思议且具足一切相。因此，诸佛不具有凡夫以庸常之心所执着的补特伽罗与法的自性之相。究竟而言，诸佛没有差别，但名言上可以安立差别。以“种姓各异故”等一颂来阐释。其中，一些人说，在一个世界中，如果一位佛陀现证成佛，那么在其他十方世界中，就不会有其他佛陀出生或出现。因此，所有世界中只有一位佛陀，他通过化身在不同的世界中利益众生。另一些人说，从无始轮回以来，只有一位佛陀，这位佛陀在所有的佛土中为了利益众生而行持各种佛陀的事业。还有一些人说，即使是获得究竟地的佛陀也不是唯一的，因为已经断除了我执，远离了二障的法身也有许多。认为佛陀唯一或众多这两种观点都不正确。原因是什么呢？因为在世间界中，有无量无边的众生具有成就佛陀的种姓，由于因的种姓各异，所以果不可能只是一个佛陀。例如，不能说从一大堆谷物中，只有一粒谷物能够发芽，其他的则不能。正如烹调精美的食物能够使任何人感到饱足和受益一样，无论谁积累了二资粮，都将具有获得佛陀果位的意义。如果只有一位佛陀，那么许多人为了获得佛陀果位而积累二资粮就变得毫无意义，这是不合理的，因此佛陀不是唯一的。诸佛最初发起无上菩提心时，我菩提大
English
The phenomena of the earth appear in many different ways, but ultimately, the self-nature of phenomena and individuals is emptiness. Because the self-nature of the two selflessnesses is emptiness and luminosity, when it manifests in this way, it is free from clinging to the self-nature of individuals and phenomena. In the realm of the Buddhas, the Buddhas are the wisdom body of the self-nature of the Dharmadhatu, inconceivable and possessing all aspects. Therefore, the Buddhas do not possess any characteristics of the self-nature of individuals and phenomena that are grasped by ordinary minds. Ultimately, there is no difference among the Buddhas, but differences can be established nominally. This is explained by the verse "Because of different lineages," etc. Some say that if one Buddha manifests enlightenment in one world, then in other worlds of the ten directions, other Buddhas will not be born or appear. Therefore, there is only one Buddha in all worlds, and he benefits beings in different worlds through emanations. Others say that from beginningless samsara, there has only been one Buddha, and that this one Buddha performs various Buddha activities in all Buddha lands for the benefit of sentient beings. Still others say that even the Buddhas who have attained the ultimate ground are not singular, because the Dharmakaya, which has abandoned the concept of self and is free from the two obscurations, is also manifold. Both the view that the Buddha is singular and the view that the Buddha is multiple are incorrect. What is the reason? Because in the world realms, there are limitless sentient beings who possess the potential to attain Buddhahood. Since the lineages of causes are different, it is not reasonable for the result to be only one Buddha. For example, it cannot be said that from a large pile of grains, only one grain can sprout and the others cannot. Just as well-prepared food can satisfy and benefit anyone, whoever accumulates the two accumulations will have the meaning of attaining Buddhahood. If there were only one Buddha, then the accumulation of the two accumulations by many people for the sake of attaining Buddhahood would become meaningless, which is unreasonable. Therefore, the Buddha is not singular. When the Buddhas first generate the unsurpassed Bodhicitta, I, great Bodhi,
Chinese
如果发誓说，获得佛果之后，要将众生安置于菩提之境。如果只有这一个佛，没有其他众生成佛，那么这个佛连一个众生也没有安置于佛的境界，这样一来，他最初所发的誓言就没有圆满。但这是不合理的，因为诸佛为了成全利益众生的誓愿，所以不是只有一个佛。以上驳斥了世间界中只有一个佛，其他世界没有佛的说法。关于一个世间界中转轮王和佛不会同时出现，指的是四大部洲的一个世间界。例如，至上的化身释迦王，仅仅一个佛，在三千大千世界的世间界中，对于四大部洲的百俱胝世间界，同时显现那么多的化身，如入胎等等，显现为一个个化身佛，这是在《摄大乘论》中说的。现在从时间的角度来驳斥从无始以来只有一个佛的说法。因为没有积累福德和智慧二资粮是不可能成佛的，而这二资粮，如果没有其他授记的佛，也不会自然产生，所以先前的佛之前有其他的佛，就像轮回没有开始一样，佛也没有开始，因此，从无始以来只有一个佛是不合理的，而是一个接一个地传承，从而成就了许多佛。如上所述的理由，佛不是只有一个，而是有无数的佛。即使如此，在获得法界中没有两种障碍的垢染，极其清净，无漏的清净界时，那个境界没有任何差别，因此，佛是被具有两种清净的真如，以无为法来区分或安立的，因此，从这个角度来说，佛也不是很多，因为一切都是法界真如。
English
If one vows, "Having attained Buddhahood, I shall establish all sentient beings in that state of Bodhi." If there is only this one Buddha, and no other sentient beings attain Buddhahood, then this Buddha has not established even one sentient being in the state of Buddhahood. In that case, the vow he initially made would not be fulfilled. But this is unreasonable, because the Buddhas fulfill their vows to benefit sentient beings, so there is not just one Buddha. Up to this point, it refutes the claim that there is only one Buddha in the world, and no other Buddhas in other worlds. The statement that a Chakravartin and a Buddha do not appear simultaneously in one world refers to one world of the four continents. For example, the supreme emanation, King Shakya, just one Buddha, in one realm of the three thousand great thousand worlds, for the hundred billion worlds of the four continents, simultaneously manifests that many emanations, such as entering the womb, appearing as individual emanation Buddhas, as stated in the *Compendium of Mahayana*. Now, from the perspective of time, it refutes the claim that there has been only one Buddha since beginningless time. Because it is impossible to attain Buddhahood without accumulating the two accumulations of merit and wisdom, and these two accumulations do not arise spontaneously without another Buddha bestowing prophecy, therefore, before the earlier Buddhas, there were other Buddhas. Just as samsara has no beginning, so too does Buddhahood have no beginning. Therefore, it is unreasonable to say that there has been only one Buddha since beginningless time, but rather that they have been transmitted one after another, thus accomplishing many Buddhas. For the reasons just stated, the Buddhas are not limited to just one, but there are countless Buddhas. Even so, when one attains the pure realm of the Dharmadhatu, free from the defilement of the two obscurations, utterly pure, and uncontaminated, there is not even the slightest difference in that state. Therefore, the Buddhas are distinguished or established by the unconditioned, possessing the two purities of Suchness. Therefore, from this perspective, there are not many Buddhas either, because all are the Dharmadhatu Suchness.