Tibetan
་བཞིན་དུ་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ལ་སོགས་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་ངེས་པར་སྟོན་པའི་བྱེད་ལས་ཅན་ནོ། །སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀུན་ལ་དུས་རྟག་ཏུ་ཐོགས་པ་མེད་པར་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཚད་མེད་པ་དང་། གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་ཚད་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་གཏེར་དང་འདྲ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེའི་བྱེད་ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་དུ་ཕྱིའི་འདོད་ཡོན་གྱི་འབྱོར་པ་ཞིང་དག་པ་ས་གཞི་རིན་པོ་ཆེ་ལས་གྲུབ་པ་དང་། དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་དང་། བདུད་རྩིའི་ཆུ་ཀླུང་དང་། གཞལ་མེད་ཁང་བཀོད་པས་བརྒྱན་པ་དང་། ཟག་པ་མེད་པའི་གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱའི་ཚོགས་ཀྱི་སྤྲིན་ཕུང་འཁྲིགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་འབྱོར་པ་ཐམས་ཅད་སྟོན་པར་མཛད་པ་དང་། ནང་ཆོས་ཀྱི་འབྱོར་པ། ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཡང་དག་པར་བསྟན་པས་འཁོར་གྱི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ཐེ་ཚོམ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པ་ཡི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡི་ཆོས་ཆེན་པོའི་ཆར་ནི་རབ་ཏུ་འབེབས་པར་བྱེད་པའོ། །བྱ་བ་སྒྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རྣམས་མཐའ་ཡས་པ་ཀུན་ཏུ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་མི་འདྲ་བ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཤིང་། དེ་དག་གི་གྲངས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་བློས་བསམ་ཡས་པའི་སྤྲུལ་པ་ཡིས་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པའོ། །བཤད་མ་ཐག་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་དེ་སྣ་ཚོགས་ཡིན་པ་དང་། དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་། བསམ་ཡས་པ་ ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། དུས་རྟག་ཏུ་སེམས་ཅན་ཁམས་དང་དབང་པོ་མོས་པ་ཐ་དད་པའི་དོན་མཛད་པའམ་བྱ་བ་སྒྲུབ་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་སྣ་ཚོགས་པ་སྟེ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་འདུལ་བ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་སུ་སྤྲུལ་པ་དང་། དེ་བཞིན་ཉན་རང་དང་བྱང་སེམས་ལྷ་ལ་སོགས་པའི་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་དུ་སྤྲུལ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པ་སོགས་མདོར་ན་སྤྲུལ་པ་མི་འདྲ་བ་སྣ་ཚོགས་ཚད་མེད་པར་སྟོན་པའི་ཕྱིར་སྣ་ཚོགས་པ་ཡིན་ནོ། །སྤྲུལ་པ་ཡང་བརྒྱ་དང་སྟོང་ལ་སོགས་པ་གྲངས་བགྲང་བ་ལས་འདས་པས་ན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞིང་གིས་ཞེས་པ་གདུལ་བའི་ཞིང་ནི་ཞིང་གཅིག་དང་བརྒྱ་ལ་སོགས་པ་ཉི་ཚེ་བ་མ་ཡིན་པར། གངྒཱའི་རྡུལ་གྱི་གྲངས་ལས་འདས་པའི་ཕྱོགས་བཅུའི་ཞིང་རབ་འབྱམས་མཐའ་ཡས་མུ་མེད་པ་སྤྲུལ་པའི་རྣམ་པར་རོལ་པ་སྟོན་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་དེ་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་བསམ་གྱིས་མི
Chinese
如是，佛之身色与形等，决定示现种种之作用者。分别智者，于一切所知之自相与共相，皆能恒时无碍知晓之智慧。彼乃等同于无量之等持与无量之陀罗尼门之宝藏。其作用为于一切佛之眷属坛城中，示现外在欲妙之富饶，清净刹土由珍宝地所成，如意树，甘露之河流，以无量宫殿庄严，以及无漏之色声香味触之聚云密集等，一切圆满之富饶。内在之法富，深广一切法之自相与共相，如实无谬误地正确开示，断除眷属众生之一切疑惑，乃降下大乘之大法雨者。成所作智者，于一切无边之世界中，身语意之化身各异，形貌种种，彼等之数量无量且心识不可思议之化身，成办一切有情之义利。如前所说，佛之化身之所以种种，无量，不可思议之原因为，恒时为有情之界与根器意乐各异而行利益或成办事业之差别所致，即佛陀为调伏者而化现为佛之形像，如是亦化现为声闻，独觉，菩萨，天等一切有情，成办有情之义利等，总而言之，为示现种种无量之不同化身之故，是为种种。又，化身百与千等数量无法计数，故名无量。田者，所化之田非仅一田或百田等有限之田，而是超越恒河沙数之十方无尽世界，示现化身之游舞，此佛之化身乃一切皆不可思
English
Thus, the activity of the Buddha's body, color, and form, etc., is to definitely show various forms. The wisdom of individual discrimination is the wisdom that knows all knowable things, both their own and common characteristics, at all times without obstruction. It is like a treasure of immeasurable samadhi and immeasurable dharani gates. Its function is to show the richness of external desirable qualities in all the mandalas of the Buddha's retinue, pure lands made of jewel ground, wish-fulfilling trees, rivers of nectar, adorned with immeasurable palaces, and clouds of faultless forms, sounds, smells, tastes, and textures, etc., all the perfect richness. The inner Dharma wealth, the own and common characteristics of all the profound and vast Dharmas, are correctly and accurately taught without error, cutting off all doubts of the retinue beings, and raining down the great Dharma rain of the Great Vehicle. The wisdom of accomplishing activities is to accomplish the benefit of all sentient beings with various forms of emanations of body, speech, and mind in all infinite realms of the world, and the number of these emanations is immeasurable and inconceivable. As mentioned before, the reason why the Buddha's emanations are various, immeasurable, and inconceivable is that they constantly act for the benefit of sentient beings with different realms, faculties, and inclinations, or because of the differences in accomplishing activities. That is, the Buddha emanates into the form of a Buddha for those who are to be tamed, and likewise emanates into all sentient beings such as Shravakas, Pratyekabuddhas, Bodhisattvas, and gods, accomplishing the benefit of sentient beings, etc. In short, it is various because it shows various immeasurable different emanations. Moreover, the emanations are beyond counting in numbers such as hundreds and thousands, so it is called immeasurable. The field means that the field to be tamed is not just one field or a hundred fields, etc., but the Buddha's emanation that shows the play of emanation in the infinite and boundless realms of the ten directions beyond the number of the sands of the Ganges is inconceivable in every way.
Tibetan
་ཁྱབ་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ཡེ་ཤེས་བཞི་པོ་སྒྲུབ་པའི་རྒྱུ་ལ་རྣམ་སྨིན་གྱི་རྒྱུ་དང་། ཡོངས་སུ་དག་པ་འཐོབ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ལ། དངོས་དང་། འཕྲོས་དོན་གཉིས། དང་པོ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་དུས་སུ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་མཉན་བསམ་བསྒོམ་པ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་འཛིན་པ་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་འཐོབ་པའི་རྒྱུ་སྟེ། རྒྱུ་དེ་ལས་རིམ་གྱིས་ཀུན་གཞི་གནས་གྱུར་པ་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་སུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ན་ཆོས་འཛིན་པའི་ཕྱིར་མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་ངོ་ཞེས་གཞན་མ་གསུམ་ལའང་དེའི་འགྲེས་སུ་ཤེས་པར་བྱས་ལ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་དུས་སུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་དང་འདྲ་བར་བྱམས་པའི་ སེམས་ལ་བློ་སྦྱངས་ཏེ་སེམས་མཉམ་པ་གོམས་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་མཉམ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་ངོ་། །མོས་སྤྱོད་ཀྱི་དུས་སུ་ཡང་དག་པའི་ཆོས་ཇི་ལྟར་ཐོས་པ་བཞིན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སེམས་ཅན་གཞན་ལ་རབ་ཏུ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་ངོ་། །དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བྱ་བ་རང་གིས་སྒྲུབ་པར་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བྱ་བ་སྒྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལྟར་རྒྱུ་བཞི་པོ་དེ་ལས་ཡེ་ཤེས་བཞི་པོ་ཡང་དག་པར་འབྱུང་ངོ་། །དེའི་ཕྱིར་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་དུས་ན་བླ་ན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་བཞི་པོ་འདི་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་རྒྱུ་བཞི་པོ་འདི་ཅི་ནུས་སུ་བསྒྲུབ་ཅིང་ཡེ་ཤེས་དེ་དང་དེ་དག་ཐོབ་པར་ཡོངས་སུ་བསྔོས་ན་རྒྱུ་འབྲས་བསླུ་མེད་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་ལས་ནམ་ཞིག་ཡེ་ཤེས་དེ་ཐོབ་པའི་རྒྱུར་ཆུད་མི་ཟ་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་འདི་ལྟར་སེམས་ཅན་ཐ་དད་པ་དག་གིས་བླ་ན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ལྟ་བུ་ཐོབ་པའི་ཚེ་རྒྱུད་ཐ་དད་དུ་མའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་སངས་རྒྱས་དུ་མར་འགྱུར་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱང་གང་ཟག་རང་མཚན་པར་འགྱུར་ཞིང་དེའི་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཆོས་རང་མཚན་པ་དུ་མར་འགྱུར་བས་འདུས་བྱས་དང་མི་རྟག་པའི་ཆོས་སུ་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་ན་འཕགས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་འདུས་མ་བྱས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་གྱིས་འདུས་བྱས་ཀྱིས་ཕྱེ་བ་མིན་པར་གསུངས་པ་ཇི་ལྟར་འཐད། གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཚེ་ཐ་དད་མེད་ན་སེམས་ཅན་སོ་སོས་ལམ་བསྒྲུབས་ནས་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་དོན་མེད་པར་མི་འགྱུར་རམ་སྙམ་ན། ཇི་སྲིད་གང་ཟག་དང་ཆོས་སུ་འཛིན་པའི་འདུ་ཤེས་ཡོད་པ་དེ་སྲིད་དུ་རྒྱུད་ཐ་དད་པའི་གང་ཟག་ དང་དེའི་ཕུང་ཁམས་སོག
Chinese
应当普遍知晓。第三，修习四种智慧之因，有异熟之因和获得完全清净之因两种，首先是第一种，分为正文和引申义两种。首先，在凡夫位时，依止善知识，通过听闻、思维、修习大乘佛法等方式执持，这是获得如镜智慧之因。因为从该因逐渐使阿赖耶识转变为如镜智慧，所以执持佛法，才能生起如镜智慧。其他三种也应按此解释。在凡夫位时，修习对一切众生如己般的慈爱之心，习惯于平等心，因此生起平等性智慧。在胜解行位时，如实听闻正法，不颠倒地为其他众生宣说，因此生起妙观察智。同样，自己成办众生的事业，因此生起成所作智。如是，从这四种因中，真实生起四种智慧。因此，在凡夫位时，为了获得这无上四种智慧，发起无上菩提心，尽力修习这四种因，并回向获得这些智慧，从因果不虚的缘起力，终将不会徒劳无益，成为获得这些智慧之因。第二，如果不同众生获得如此无上智慧时，变成具有多种不同相续的众多佛陀，那么佛陀也变成具有自相的补特伽罗，并且他的蕴、界、处之法也变成具有自相的众多法，因此变成有为法和无常法。如果是这样，那么圣者们是由无为法来区分的，而不是由有为法来区分的，这样说怎么能成立呢？如果佛陀没有差别，那么每个众生修道而获得果位岂不是变得没有意义了吗？只要存在执着人法二有的概念，那么相续不同的补特伽罗和他的蕴、界等
English
It should be universally known. Third, the causes for cultivating the four wisdoms are two: the cause of maturation and the cause of attaining complete purity. First, regarding the first of these two, there are two aspects: the main point and the implied meaning. First, in the stage of ordinary beings, relying on virtuous friends and engaging in listening, contemplating, and meditating on the Mahayana teachings, etc., is the cause for attaining mirror-like wisdom. Because from that cause, the alaya consciousness gradually transforms into mirror-like wisdom, therefore, by holding onto the Dharma, mirror-like wisdom arises. The other three should also be understood in the same way. In the stage of ordinary beings, cultivating a mind of loving-kindness towards all sentient beings as if they were oneself, and becoming accustomed to equanimity, therefore, equanimity wisdom arises. In the stage of aspiring conduct, accurately teaching the Dharma to other sentient beings without distortion, just as it was heard, therefore, discriminating wisdom arises. Similarly, by accomplishing the activities of sentient beings oneself, therefore, the wisdom of accomplishing activities arises. Thus, from these four causes, the four wisdoms truly arise. Therefore, in the stage of ordinary beings, in order to attain these four unsurpassed wisdoms, generate the supreme Bodhicitta, cultivate these four causes as much as possible, and dedicate the merit to attaining these wisdoms. From the unfailing interdependence of cause and effect, one will never waste the opportunity to obtain these wisdoms. Second, if different sentient beings attain such unsurpassed wisdom, they would become many Buddhas with different continuums. Then, the Buddha would also become a person with self-characteristics, and his skandhas, elements, and sense bases would also become many phenomena with self-characteristics, thus becoming conditioned and impermanent phenomena. If that were the case, how could it be said that noble beings are distinguished by the unconditioned, not by the conditioned? If Buddhas have no difference, wouldn't it be meaningless for each sentient being to practice the path and attain the result? As long as there is a concept of clinging to persons and phenomena, then the continuum of different individuals and their skandhas, elements, etc.