Tibetan
ན་པ་སོགས་མི་དགེ་བའི་རྒྱུས་ཚེ་འདིར་རྒྱལ་པོའི་ཆད་པ་སོགས་དང་། ཕྱི་མར་སྡུག་བསྔལ་དུ་མ་ཐོབ་པ་དང་། དེ་བཞིན་རང་གསོད་པ་དང་ཁྱི་དང་བ་ལང་གི་བརྟུལ་ཞུགས་སོགས་དཀའ་ཐུབ་ངན་པས་རང་འདི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་བར་བྱེད་པ་དང་། གཏན་བདེའི་ལམ་མི་ཤེས་པས་དེ་ལ་འཇུག་པ་སྤངས་པས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བྱམས་པ་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་དགེ་ཞིང་གཏན་བདེ་འདོད་པའི་བྱམས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་སྦྱོར་བའི་ཁྱད་པར་ནི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གིས་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་ཚིགས་བཅད་དྲུག་དང་། མཇུག་ཏུ་དོན་བསྡུ་བའི་ཚིགས་བཅད་བཅས་བདུན་ལས་དང་པོ། སྦྱིན་པ་ཅི་ལྟ་བུས་སེམས་ཅན་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ནི་ཐམས་ཅད་སྦྱིན་པ་དང་། མཉམ་པར་སྦྱིན་པ་དང་། མི་ངོམས་པར་སྦྱིན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རང་གི་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དག་གཞན་ལ་དོན་དུ་འགྱུར་བར་མཐོང་ན་མི་སྦྱིན་པ་ནི་ཅུང་ཟད་ཙམ་གཏན་ནས་སམ་ཡོང་ཡེ་མེད་དེ་རང་ལ་དབང་བའི་བདོག་པ་ཐམས་ཅད་གཏོང་ངོ་། །སྦྱིན་པ་དེས་ཀྱང་དངོས་པོ་དེ་བྱིན་པས་ཕན་འདོགས་ པ་ཙམ་ཁོ་ནར་མ་ཟད་དེ། །ཚེ་འདིར་སྦྱིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཕ་རོལ་པོ་དེའི་བསམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་པ་ཚེ་འདིར་ཕན་བཏགས་པ་དང་། དེའི་རྒྱུས་དགེ་ལ་བཀོད་ནས་སྨིན་པར་བྱས་པས་ཚེ་ཕྱི་མར་ཕན་འདོགས་ཤིང་ཐར་པའི་ས་བོན་བསྐྲུན་པས་གཏན་བདེ་ལ་འཇོག་པའི་ཕྱིར་འཕྲལ་དང་ཡུན་དུ་ཕན་འདོགས་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་དོ། །སྦྱིན་པ་དེ་ཡང་བཟང་ངན་མཐོ་དམན་ཉེ་རིང་སོགས་ཀྱི་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པར་ཐམས་ཅད་ལ་སེམས་སྙོམས་པས་མཉམ་པར་སྦྱིན་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པ་དང་། དངོས་པོ་འགའ་ཞིག་བྱིན་པ་དང་ལོ་དང་བསྐལ་བ་འགའ་ཞིག་ཏུ་སྦྱིན་པས་ཆོག་པར་མི་འཛིན་པར། འཁོར་བའི་མཐའི་བར་དུ་བྱིན་ཡང་སྦྱིན་པའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་ངོམ་པར་མི་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་བརྟན་པ་ཞེས་པ་དུས་རེས་འགའ་བ་མིན་པར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐའི་བར་དུ་རྟག་ཏུ་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་བ་ལ་རྟག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏེ་བློ་བརྟན་འགྲེལ་པའི་འགྱུར་ན་རྟག་ཏུ་ཞེས་འདུག་གོ། སྔོན་གོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རང་བཞིན་གཤིས་ཀྱིས་མི་དགེ་ལ་འཛེམ་ཞིང་དགེ་བ་སྤྱོད་པ་རང་བཞིན་གྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ལྷག་པར་འཚེ་བ་མེད་པ་ནི་མི་དགེ་བཅུ་རྨི་ལམ་དུ་ཡང་མི་སྤྱོད་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི་ས་གཉིས་པ་ན་ཐོབ་བོ། །བ
Chinese
由于杀生等不善业，此生会受到国王的惩罚等，来世会遭受诸多痛苦。同样，自杀以及狗和牛的苦行等恶劣苦行，会使自己今生来世都受苦，并且由于不了解永恒安乐之道，所以舍弃了进入此道。菩提萨埵对一切众生的慈爱，是希望一切都吉祥，希望获得永恒安乐的慈爱。第三，加行的差别是，以六度使之成熟的六个偈颂，以及最后总结意义的偈颂，共七个。首先，以何种布施使众生成熟呢？即以一切布施、平等布施和不知足布施这三种方式。菩提萨埵如果看到自己的身体和受用能够利益他人，就不会不布施，哪怕是一点点，或者根本没有，总之会舍弃自己所拥有的一切。而且，这种布施不仅仅是给予事物本身而带来利益，更重要的是，此生以布施使对方的心愿完全满足，此生给予了帮助，并且以此为因，引导对方行善并使其成熟，来世给予帮助，种下了解脱的种子，从而安置于永恒安乐之中，因此，以暂时和长远的两种方式使众生完全成熟。这种布施也是没有好坏、高低、亲疏等偏袒，以平等心对待一切众生，具有平等布施的自性。并且，不会因为给予了一些事物，或者在几年或几劫中布施就感到满足，即使直到轮回的尽头都在布施，也不会对布施的功德感到满足。第二，戒律是稳固的，这意味着不是偶尔为之，而是直到一切众生的尽头都始终守护戒律，这就是恒常的戒律，在《智者释论》的译本中是“恒常”的意思。由于过去的串习力，自然而然地避免不善，行持善法，这就是自性戒律。对于众生，特别是没有伤害，即十不善业在梦中也不行持，圆满戒律是在二地获得。
English
Due to non-virtuous actions such as killing, one may face punishments from kings in this life and suffer various miseries in the next. Similarly, self-killing and the practice of asceticism like that of dogs and cows cause suffering in both this life and the next. Furthermore, due to not knowing the path to eternal bliss, one abandons entering it. The loving-kindness of a Bodhisattva towards all sentient beings is the loving-kindness that wishes for all to be auspicious and to attain eternal bliss. Thirdly, the distinction of application consists of six verses that ripen beings through the six perfections, and a concluding verse that summarizes the meaning, totaling seven. First, how does generosity ripen sentient beings? It is through the three aspects of giving everything, giving equally, and giving without satisfaction. If a Bodhisattva sees that their own body and possessions can benefit others, they will not withhold giving, not even a little, or not at all; in short, they will give away all that they own. Moreover, this generosity not only benefits by giving the object itself, but more importantly, in this life, the generosity completely fulfills the wishes of the recipient, providing help in this life. And by this cause, guiding the recipient to virtue and ripening them, it provides help in future lives, planting the seed of liberation, thereby establishing them in eternal bliss. Thus, in both temporary and long-term ways, it fully ripens sentient beings. This generosity is also without bias of good or bad, high or low, near or far, but with equanimity towards all beings, it is characterized by equal giving. And one does not feel satisfied by giving some things or by giving for a few years or kalpas. Even if one gives until the end of samsara, one will not be satisfied with the merit of giving. Secondly, discipline is steadfast, which means it is not occasional but constantly guarding discipline until the end of all sentient beings. This is constant discipline; in the translation of the 'Wise Commentary,' it means 'constant.' Due to the power of past habituation, naturally avoiding non-virtue and practicing virtue is natural discipline. Especially, there is no harm to sentient beings, meaning the ten non-virtuous actions are not practiced even in dreams. Perfect discipline is attained on the second ground.
Tibetan
དག་དགའ་ཞེས་པ་ས་དང་པོར་བདེན་པ་རྟོགས་པའི་དབང་གིས་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པ་འཕགས་པ་དགྱེས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཐོབ་པས་མི་དགེ་བའི་ ཕྱོགས་ངང་གིས་སྤངས་ཤིང་དགེ་བ་ལ་དགའ་བ་ལྷག་པར་རྟོགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། བག་ཡོད་ཅེས་པས་སྤྱོད་ལམ་ཀུན་ཏུ་ལྟུང་བའི་རྙོགས་པའམ་འཁྲུལ་པ་ཕྲ་མོ་ཡང་མི་འབྱུང་བ་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལྔ་དང་ལྡན་པ་མཆོག་ལ་རང་གནས་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་འདི་ལྟ་བུ་ལ་སེམས་ཅན་གཞན་འགོད་ཅིང་། འདི་དང་ཕྱི་མར་རམ་འཕྲལ་དང་གཏན་གྱི་ཕན་རྣམ་པ་གཉིས་འདོགས་ཤིང་། དེ་ལྟར་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་བཀོད་པས་ལྷ་མིར་སྐྱེ་བ་སོགས་རྣམ་སྨིན་ཡིད་འོང་རྟེན་བརྒྱུད་མར་ཐོབ་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་རྒྱུ་མཐུན་པའི་ཡོན་ཏན་ཚེ་རབས་ཕྱི་མ་རྣམས་སུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ལེན་པ་བརྒྱུད་མར་འབྱུང་བས་གཞན་སྨིན་པར་བྱེད་དོ། །གསུམ་པ་བཟོད་པ་ནི། སེམས་ཅན་གཞན་དག་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ལུས་དང་སྲོག་ལ་གནོད་པའི་བར་གྱི་གནོད་པ་ཆེ་ཆུང་སྣ་ཚོགས་བྱེད་པ་ལ་བདག་གི་བཟོད་པ་རྫོགས་པའི་རྒྱུ་ནི་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་འདྲ་བར་སེམས་ཅན་དེ་བདག་ལ་ཕན་བྱེད་དུ་འཛིན་པའི་བློ་དང་ལྡན་པ་དེས་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཤིན་ཏུ་དྲག་པོ་ལུས་ཀྱི་ཤ་དང་རུས་པ་དུམ་བུ་རེ་རེ་ནས་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ཀྱང་བཟོད་ན་གནོད་པ་ཆུང་ངུ་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེ་ལྟར་བཟོད་པ་བསྒོམས་པའི་ཐབས་བཤད་མ་ཐག་པ་དང་སོ་སོར་བརྟགས་པ་སོགས་ཀྱི་ཐབས་དང་དེར་མ་ཟད་ཕ་རོལ་གནོད་བྱེད་དེ་ལ་འཕྲལ་དང་ཡུན་དུ་ཕན་པའི་ཚུལ་དེས་དེ་ཉིད་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་རིག་ཅིང་དེའི་ཕྱིར་གནོད་པ་བྱེད་པ་བཟོད་པ་དེ་དག་གིས་གནོད་པ་བྱེད་པོ་དེ་དགེ་བ་ཡང་དག་པར་ལེན་དུ་འཇུག་པས་སྨིན་པར་བྱེད་དོ། ། བཞི་པ་བརྩོན་འགྲུས་ནི། རྒྱལ་བའི་སྲས་པོ་གོ་ཆ་དང་སྦྱོར་བའི་བརྩོན་འགྲུས་གང་ཞིག་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ལ་མི་ལྡོག་ཅིང་ཆོག་མི་ཤེས་པ་མཆོག་ལ་བརྟེན་པ་དེ་ནི། བརྩོན་འགྲུས་དེ་ལྟ་བུའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་ཚོགས་མཐའ་ཡས་པ་རབ་ཏུ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ན། ཕ་རོལ་པོ་དེ་ནམ་ཞིག་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་སེམས་དགེ་བ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་སྐད་ཅིག་གཅིག་སྐྱེ་ནུས་པར་གཟིགས་ན་དེའི་ཆེད་དམ་ཕྱིར་དུ་ཡང་བསྐལ་པ་བྱེ་བ་སྟོང་དུ་ཡང་འབད་པ་ཅི་ཙམ་རྩོམ་དགོས་པ་རྩོམ་པར་མཛད་ཀྱི་སྐྱོ་བ་ཅུང་ཟད་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ལྔ་པ་བསམ་གཏན་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་སམ་ཡིད་ཀྱི་དབང་ཐོབ་པ་ནི་ཏིང་
Chinese
所谓“极喜”，是指初地以证悟真谛之力，由法性而得圣者欢喜之戒，自然舍弃不善之方，对善法之欢喜尤为增上的戒律；所谓“不放逸”，是指一切行为中，连堕罪的细微扰乱或错谬也不产生，即无错谬之戒。如是具有五种戒律的殊胜者，从自身所处之位，引导其他众生安住于如是戒律之中，并赋予今生来世，或暂时与究竟的两种利益。如是安置于戒律之中，便能相续获得生于天界人间的如意异熟果报，并且由于戒律的等起因，在未来的生世中，也能相续不断地受持戒律，从而使他众成熟。第三，安忍：对于其他众生以损害身体和生命之间的各种大小损害加于菩萨，菩萨认为“这是我圆满安忍之因”，如善知识般，以视彼众生为利己者的心态，即使他人施以极其强烈的损害，如将身体的血肉和骨骼一块一块地割截等，尚且能够安忍，更何况是微小的损害呢？如是修习安忍之方便，如前所说之方便和个别观察等方便，不仅如此，还要了知以暂时和长远利益彼加害者之方式，从而使彼成熟之方便，因此，以安忍损害之方式，能使彼加害者受持正善，从而使之成熟。 第四，精进：佛子以披甲精进和加行精进，对于利益众生之事不退转，且不知满足，依止殊胜之精进。以如是精进的方式，能令无量无边的众生得以成熟。若见彼等何时能生起一刹那利益成熟之心，如布施等善念，即便为此，纵然需于千百万劫中精勤努力，亦不生丝毫厌倦。第五，禅定：菩萨获得心或意的自在，即是
English
"Extremely Joyful" refers to the first ground where, through the power of realizing the truth, one obtains the Noble One's delight of discipline, naturally abandoning the side of non-virtue, and the discipline of particularly realizing the joy of virtue. "Non-negligence" means that in all conduct, even the slightest disturbance or error of falling into wrongdoing does not occur, which is the discipline of being without error. The supreme one who possesses such five disciplines, from their own position, places other sentient beings in such discipline, and bestows both benefits of this life and the next, or temporary and ultimate benefits. By placing them in discipline in this way, they continuously obtain the desirable ripening results of being born in the realms of gods and humans, and because of the concordant cause of discipline, the qualities of taking discipline in future lives will continuously arise, thus causing others to ripen. Third, patience: When other sentient beings inflict various major and minor harms on the Bodhisattva, even to the point of harming their body and life, the Bodhisattva thinks, "This is the cause for perfecting my patience," and like a virtuous friend, with the mind of regarding those sentient beings as benefiting themselves, even if others inflict extremely intense harm, such as cutting off pieces of flesh and bone from the body, they are still able to endure it, let alone minor harm. Thus, the means of cultivating patience, such as the means just mentioned and individual examination, and moreover, knowing the means of benefiting the harm-doer in the short and long term, thereby ripening them, therefore, by enduring the harm, they cause the harm-doer to take up the right virtue, thereby ripening them. Fourth, diligence: The son of the Victorious One, with the diligence of armor and application, does not turn back from benefiting sentient beings and does not know satisfaction, relying on supreme diligence. In this way of diligence, they can ripen limitless and boundless sentient beings. If they see that those others can generate a moment of beneficial ripening mind, such as the good thought of giving, even for this, even if they need to exert effort for millions of eons, they will not have the slightest weariness. Fifth, meditation: The Bodhisattva who has obtained mastery over the mind or intellect is